Een groot deel van de nacht regende het,
soms ook met onweer daarbij. 's Morgens om half 8 regende het nog steeds...
We hadden nog maar een klein stukje voor de boeg - dus echt haast hadden
we niet -, daarom bleven we nog even liggen. Bij achten werd het echter
even wat droger, dus kwamen we toch maar in beweging. Toen we om 9 uur
buiten stonden - met voor de zekerheid onze regenjacks aan - was het echt
droog geworden. De hotelmadam zei dat het vandaag droog zou blijven en
ze bleek een iets betere weerprofeet te zijn dan de campingbaas in Trébons...
Eerst reden we nog even langs de Super U voor broodjes, daarna gingen
we dan echt op weg voor de laatste etappe. Eerst de D5, later de D8, steeds
richting Aurignac en licht op en neer gaand tussen 300 en 350m. Af en
toe een stevige uitschieter naar ca. 400m, zoals vlak na St.Gaudens en
bij Aurignac. Het was voor de verandering weer eens een mooie weg, ondanks
het sombere weer, die af en toe door aardige dorpjes als Lieoux, Latoue
en Aulon ging. Bij Lieoux klonken we - met de bidons - op de behaalde
4000 km grens!
De wolken hingen erg laag vandaag, een beetje tegen mistig aan. Het leek
erg op het weer van de eerste dag, maar dan zonder wind en een graadje
of 10 warmer. Bij de eerste de beste klim gingen de jacks dan ook al uit
en die hoefden niet meer aan ook. Vlak voor de klim naar Aurignac pauzeerden
we nog even voor een hapje en een drankje bij een vroegere wasplaats,
die gevoed werd met schoon uit de grond opborrelend bronwater. In Aurignac
gingen we linksaf over een klein stukje D635 en daarna D25 richting Boussan.
We daalden flink af het dal van de Louge in en zagen rechtsaf al Le Fousseret
aangegeven. Wij verkozen echter de variant die over de heuvelrug tussen
de rivierdalen van de Louge en de Nère ging: een "groen"
weggetje (D12E, D8) met mooie uitzichten, in principe. Er kwam nu toch
voorzichtig wat blauw in de lucht en even later resulteerde dat zelfs
in een flinke zonnige periode. Het begon er op te lijken dat we ook vandaag
weer ontzettend zwijnden en droog over zouden komen. Onze strandmatjes
dumpten we alvast demonstratief in een vuilcontainer langs de weg.
Via Samouillan - met typische kerktoren - en Francon - met zo'n zelfde
toren - daalden we af in het laatste rivierdal, dat van de Nère.
Hier fietsten we Montoussin in - het laatste dorpje - en middels de laatste
stevige klim weer uit, alvorens de afslag naar Loumette (de "oprijlaan")
te nemen.
Langzaam, steeds langzamer, fietsten we de laatste meters... onderwijl
een vreugdetraantje wegpinkend. We werden begroet door eerst Ollie en
Sara, later door Simon en Annet die vonden dat we er goed uitzagen. Het
was volbracht! Eindstand: 4034 km én 41 hoogtekilometers!
We praatten uitvoerig bij, fristen ons op en kleedden ons om tot weer
een beetje "gewone mensen". De spullen werden alvast in de auto
geladen, onderwijl dronken we een borrel op de goede afloop en kregen
we weer heerlijk eten voorgeschoteld. We mogen nog eens terugkomen als
we weer fietsplannen hier in de buurt verzinnen. Wie weet. Om 4 uur
kwam dan toch eindelijk de eerste stortbui, later op de avond en gedurende
de nacht gevolgd door nog een paar meer... Dat mocht nu allemaal van ons!
Morgen maar weer eens op huis aan, met de auto (die nog wel de garage
uit moest: het bestraten van het terras had wat vertraging opgelopen).
Dan nog anderhalve week bijkomen en weer proberen in het gareel te komen.
Zal wel weer even wennen zijn... |
