Vandaag gelukkig weer een aardige etappe.
Omdat we in Miajadas eerst proviand wilden inslaan, moesten we wel een
kwartiertje langer blijven liggen. We waren daar iets na 9 uur, maar de
meeste winkels waren nog steeds dicht. Met moeite vonden we een panaderia/cafetaria
die wel open was; ze verkochten ook gekoelde dranken. Het gezoek kostte
wel veel kostbare, koele tijd... dus gauw maar richting snelweg en er
overheen richting Robledillo de Trujillo.
Het kleine rustige weggetje
daalde langzaam af naar een rivierdalletje. Het was leuk fietsen: een
beetje heuvelachtig, bergen op de achtergrond, steeneiken, brem, koetjes,
paardjes en een enkele ooievaar. Wel goed opletten, want er zaten veel
grote kuilen in de weg, gevuld met water. Kennelijk was hier gisteren
ook een buitje gevallen.
Na ongeveer 8 km kwamen we bij een ietwat onduidelijke
kruising, waar we volgens BS rechtdoor moesten. Het was echter geen “gewone”
kruising (model +), maar meer een gespiegelde K. Van schuin linksachter
kwam een weg, schuin linksvoor ging een weg en rechtdoor zou dan de lange
poot van de K zijn... of toch niet? Want dat ging wel erg naar het oosten
en links vooruit ging meer noord en dat klopte beter met de kaart. Deze
weg maar gegokt. Bleek later een goede gok, maar hier zal nog wel eens
iemand fout rijden...
Na een klim met aan het slot een paar honderd meter
12-14% (!) kwamen we 8 km verder op een T-splitsing. Links lag een dorp,
vermoedelijk Robledillo de T., dus we zaten wel goed. Wij gingen hier
rechtsaf en het werd wat vlakker. Lichtelijk op en neer gaand, maar gemiddeld
stijgend bereikten we Ibahernando (580m), waar we bijna door een achteruit
de weg opdraaiende Suzukirijder (...) van de weg af werden gereden. Het
landschap was nu goudgeel van het dode gras, kaal en zacht glooiend tot
aan Trujillo dat we in de verte al zagen liggen. Jammer dat ze zo’n
gigantisch lelijke silo vlak voor het plaatsje hebben neergezet. Dat zoiets
mag!
We daalden eerst nog af tot onder de 500m en klommen uiteindelijk
weer tot 585m op het Plaza Mayor. Dat was in het stadje nog even een pittige
klim over die keien. Het Plaza Mayor was een mooi en groot, autovrij plein
met o.a. hostal Nuria. We namen er een kamer, die kennelijk door de
centrale ligging wel wat duurder was; niet echt fraai, maar wel met TV en
airco. Deze laatste zetten we meteen op 24ºC. Buiten was het ondertussen
al weer aardig heet geworden, gelukkig waren we om 1 uur alweer klaar
met fietsen. Na even opfrissen, lunchten we met een menu del dia (€9)
onder de luifel op het terras van ons hostal. We aten onder andere migras,
kennelijk een streekgerecht; wel lekker.
Na het middagmaal maakten we een zeer heet rondje - 36ºC was het
inmiddels! - door het oude centrum. We bekeken het Plaza Mayor met de
Iglesia San Martin (met onvermijdelijke ooievaars), twee paleizen (en ooievaars) en het
grote standbeeld van de beroemde conquistador Pizarro, die hier vandaan
kwam. Daarna klommen we - puf, puf - richting kasteel, waarbij we ook
de poort van Santiago onderdoor gingen, en de Iglesia Santa Maria (nog meer ooievaars).
Was erg mooi allemaal. Vanuit de hoogte keken we links neer op het landschap
waar we vandaag doorheen fietsten en rechts op wat ons morgen te wachten
stond (lange rechte wegen...).
Inmiddels ontstonden er weer dreigende buien, die later weer minder werden.
Wegens de hitte trokken we ons toch maar weer terug op de kamer met airco,
alvorens inkopen te gaan doen. Beetje luieren en kaarten schrijven, onder
het luid geklepper van de ooievaars.
De volgende morgen konden we om half 8 bij onze fietsen; die stonden ergens
in een halletje gestald, een straatje verderop, kennelijk bij een medewerker
van het hostal. We zouden vermoedelijk wel op tijd gewekt worden door
...de ooievaars.
|
