Net als voor onze ROME-reis in 2000 hadden we voor deze tocht weer gebruik
gemaakt van de verlofspaarregeling, zodat we in totaal 9 weken van huis konden.
Hoewel we de fietstocht naar Rome best lang en pittig vonden, was toch alweer
kort daarna het plan gerezen voor een rondreis door Spanje. We wilden daarbij
in ieder geval het zuidelijkste puntje van Spanje aandoen en ook Santiago de
Compostela stond op ons verlanglijstje.
We hadden een paar jaar de tijd om de route voor te bereiden en dat werd ons
in eerste instantie een stuk makkelijker gemaakt door Paul
Benjaminse. We hoorden dat hij bezig was een route van Barcelona naar Andalusië
voor te bereiden. We waren erg tevreden over zijn routegidsen naar Rome en naar
Barcelona, dus dat leek ons wel wat voor de heenreis. Helaas zou deze gids nog
slechts als voorlopige uitgave beschikbaar zijn in 2004, maar desondanks scheelde
ons dat een hoop uitzoekwerk. We hadden inmiddels via email contact met PB gehad
en van hem begrepen dat deze tocht van een heel ander kaliber zou zijn dan de
tocht naar Rome: heel veel klimwerk, Spanje is nergens plat!
Voor de weg terug naar het noorden hadden we op internet iets gevonden over
de Via de la Plata, een pelgrimsroute naar Santiago, maar ook een ATB-route.
Deze wilden we ongeveer proberen te volgen; dat was weer eens wat anders, want
iederéén gaat al via de noordelijke oost-west route daar naartoe. Zeker in 2004
zou het daar wel eens erg druk kunnen worden (Heilig Jaar). Gelukkig kregen
we voor dit stuk de hulp van Bert
Sitters. Hij had deze pelgrimsroute ook ontdekt en van zijn hand zou in
2003 een boekje verschijnen. Dat was dus ook geregeld.
Nu hoefden we zelf alleen nog maar deze twee routes aan elkaar te knopen om
er zodoende een rondreis van te breien. Daar ook BS in zijn boekje waarschuwde
voor het klimwerk, besloten we om onze rondreis te beperken tot ongeveer 4000
km, zodat we per dag niet meer dan gemiddeld 75 km hoefden te fietsen én
niet in tijdnood zouden komen. Daarbij ook in het achterhoofd houdend dat het
Spaanse klimaat nog wel eens een extra verzwarende factor zou kunnen zijn...
Helaas moesten we de bocht naar Santiago daardoor laten vervallen, maar een
doorsteek via de Picos de Europa naar de noordkust leek ons ook erg mooi.
Hoe
onze route uiteindelijk geworden is en hoe de reis verlopen is, is hier te lezen.
Door middel van onderstaande klikbare kaart is van elke etappe een verslag op
te roepen.
N.B.: we reden de rondrit met de klok mee. We verwachtten n.l. in het vroege
voorjaar het beste weer aan de oostkant van Spanje en tegen de tijd dat we weer
in het - altijd wat frissere - noorden zouden zijn, was het inmiddels eind juni.
Net als in 2001 (Pyreneeën rondrit) leek ons ook nu Loumette een ideale uitvalsbasis
voor onze rondrit door Spanje. We waren daar weer van harte welkom en dat maakte
het voor ons een stuk makkelijker. Niet alleen hadden we weer een veilige plek
voor onze auto, het lag ook dicht bij de Frans-Spaanse grens. De heenreis -
we deden het weer in twee dagen - verliep probleemloos. Helaas kwamen we aan
in stromende regen, dat beloofde niet veel goeds voor morgen. De auto kon in
de gigantische garage die inmiddels flink was opgeknapt. Ook aan de rest van
het huis was enorm veel werk verricht sinds de laatste keer dat we er waren.
We werden weer zeer gastvrij onthaald door Simon en Annette en brachten de dag
en avond door met veel bijpraten, onder het genot van lekker eten en dito wijntjes.
Ondertussen werden ook de fietsen alvast opgetuigd. De hele avond en ook delen
van de nacht viel er nog veel regen en er stond een harde wind. We konden de
slaap niet erg vatten... |
