Onze eerste dag was een echte fluimdag! We hoefden met een lekker windje bijna continu in de rug zowat niet te trappen. Heerlijk om zo te beginnen. De afgelopen 4 weken was het koud en herfstachtig weer geweest, maar de voorspellingen waren optimistisch: vanaf vandaag zou het iedere dag beter worden, in ieder geval de rest van de week. Vandaag was het nog wel fris, vooral als de zon even niet scheen.
De eerste 40 km, tot aan Scheveningen, gingen voor ons over bekend terrein, maar dit stuk Hollands duinlandschap blijft toch boeiend. Zo ontdekten we ter hoogte van Mijendel toch weer nieuwe watertjes. In Scheveningen wierpen we een blik op boulevard en onvermijdelijke pier; het was er erg druk.
Vanaf hier was het voor ons allemaal nieuw. De LF1 leidde ons langs de vissershaven en de woonwijk er omheen: wat wonen sommige mensen toch triest! Gelukkig hielden ze wél van "Oranje": i.v.m. het WK2006 overal oranje vlaggetjes. We kregen zo wel weer extra waardering voor ons nederige stulpje in Heemstede.
Den Haag lieten we gelukkig links liggen en we fietsten nu over een mooi duinpad richting Monster. Daarna waren we overduidelijk in het Westland: één en al kassen met daartussen af en toe een riante villa van kennelijk goed boerende telers. Alleen dat uitzicht, hè!
Via Hoek van Holland naar Maassluis, waar we de pont naar Rozenburg namen, over de Nieuwe Waterweg. Aan de overkant kregen we de wind enigszins tegen en opzij en nu de zon ook even weg was, was het toch nog wel koud. Tot aan Brielle was het extra triest door de overduidelijke aanwezigheid van de petrochemische industrie, niet alleen visueel maar ook duidelijk te ruiken! Ter compensatie doken we in Brielle maar even een vrolijk oranje aangekleed cafeetje in, waar ze ons lokten met koffie en appeltaart. Helaas bleek dat laatste uitverkocht! Balen.
Na verloop van tijd brak de zon gelukkig weer door. We maakten een toeristische toer kriskras door Brielle, dat wel een aardig stadje was, maar niet echt heel fotogeniek. De opvallend dikke en platte kerktoren liet zich maar niet mooi vastleggen. We hadden ons er meer van voorgesteld.
Nu nog 9 km naar ons VF overnachtingsadresje in Rockanje, waar we vriendelijk werden onthaald met een kopje koffie. Na een verfrissende douche wandelden we naar het strand, waar - op aanraden van onze gastheer - een goede eetgelegenheid zou zijn. Het klopte: goede tent, gezellig druk. Lekker sateetje, kip piripiri en sorbet toe. Daar zouden we morgen een eind mee moeten kunnen komen.
Na een duinwandeling weer naar huis, waar we werden uitgenodigd voor nog een drankje. Omdat we morgen niet zo’n grote etappe hadden af te leggen, bestelden we het ontbijt om kwart voor negen…
|
.JPG)
.JPG)