Vandaag een rustdag zoals het hoort: pas om halfnegen de tent uit. De lucht was mooi blauw en dat beloofde strandweer. Eerst even op de fiets Viareggio in om de plaats te bezichtigen en proviand in te slaan. Dat moet nou eenmaal iedere dag als je zo vakantie viert. Het bleek een mooie grote badplaats te zijn met een heel aardige haven, een mooi strand en een schitterende boulevard met leuke winkeltjes en fraaie hotels. Gelukkig geen grote torenflats als in Benidorm.
Terug op de camping een foto gemaakt van ons mooie plekje onder de pijnbomen. Hierbij ontdekten we dat de oogcorrectie knop van de camera ontregeld was. Vanaf nu hadden we weer een scherp zoekerbeeld! We waren al weken in de veronderstelling dat er vocht in de camera zat! Stelletje dombo's.
Eerst deden we de noodzakelijke huishoudelijke klusjes. Enkele spaken in 'hét achterwiel' bleken erg los te zitten: voorzichtig vastgedraaid. Het wiel was nog wel keurig recht. Als dat maar goed gaat allemaal... Daarna gingen we naar het strand. Het was vandaag heerlijk strandweer met een lekker verkoelend zeewindje erbij. Lekkere luxe stoelen en een parasol gehuurd met op zijn tijd daarbij een versnapering. Wat een leventje zo! Voorzichtig geprobeerd wat achtergebleven gebieden van onze lijven wat op kleur te krijgen. Tussendoor druk doende met steeds maar weer nieuwe Afrikaanse marskramers van je af te slaan: het waren net vliegen!
Op het strand liggend zagen we de Apennijnen liggen, waar we gelukkig niet veel meer mee te maken zouden krijgen, op een kleine uitloper na, overmorgen. Er hingen ontzettend donkere en dreigende wolken boven en volgens ons was het nu niet prettig fietsen daar. Degenen die dat wel deden, zouden vanavond wel een hotelletje pakken, vermoedden wij.
Zo'n dagje rust is goed voor een mens, vooral voor zijn zitvlak, want sinds Rome was de zadelpijn weer volop terug, resulterend in dikke puisten in de kruisstreek, en de vaseline raakte al aardig op...
Het werd inmiddels wel weer langer licht, tot na half tien.
|
