Onder het genot van een heerlijke regenbui lekker uitgeslapen. Om halfacht ging pas de radio aan voor RNW weer en nieuws. Daarna bleven we nog lekker lui liggen tot negen uur. Toen kwam de bakker op de camping en moesten we er wel uit. We ontbeten, dronken koffie en lummelden alleen maar. Ook nog even aan de fietsen geklungeld: wat remblokjes vervangen (Lady achter) en de kettingen schoongemaakt. Hierbij een scheurtje ontdekt in een schakeltje van Kitty's ketting, wat een geluk! Meteen van plan om allebei onze kettingen vanmiddag ook maar te laten vervangen, als daar tenminste tijd voor was... dus voorzichtig naar het dorp fietsen vanmiddag!
Om vijf voor twee zaten we op de stoep bij VTT-Grésivaudan, de confrère van Daniel Cattin. Hij arriveerde tien minuten later en begroette ons hartelijk. Hem meteen ons kettingprobleem voorgelegd en gevraagd of het niet verstandig was eerst de gammele ketting te vervangen voordat we met die fiets heen en weer gingen rijden naar DC. Was geen probleem, ook de noodspaak vervangen was geen probleem. Hij begon met de demontage van 'het wiel' en overhandigde de sleutels van zijn Renault19 om daarmee naar DC te rijden, zodat hij alvast kon gaan sleutelen aan de Lady T. Klasse!! Met de naaf op weg gegaan naar DC, autorijden ging nog goed na zes weken. DC's monteur maakte nieuwe spaken op lengte en samen met vier reservespaken, de velg en twee binnenbanden (weer normale afmetingen) ging het weer terug naar VTT-G. Deze was druk bezig, tussen de reguliere klanten door, met beide fietsen. Er kwamen heel veel klanten die allemaal veel aandacht kregen. Dat hoort natuurlijk ook, bovendien hield hij van praten en van grapjes. Dat was ons al opgevallen; het was een soort Bert Visser in aanleg. Wel erg gezellig, we kregen ook nog koffie.
Ondertussen voerden we continu gesprekken over van alles, hij in zijn beste Engels (dat vond hij leuk), wij in ons beste Frans en Engels. Ondertussen werkte hij wel gewoon en zeer nauwkeurig door; hij was vroeger kwaliteitsmanager op een fabriek, maar sinds een aantal jaren runt hij met zijn broer Luc deze winkel. Hoewel hij zelf geen fietsfanaat is, vindt hij het werk wel erg leuk. Om zeven uur waren beide fietsen weer in topconditie. Nieuwe velg - de oude bleek in het midden een flinke scheur te hebben - plus nieuwe spaken op het herenmodel; vier nieuwe spaken op de Lady en nieuwe kettingen op beide fietsen. We werden uitvoerig uitgezwaaid en kregen twee bidons mee - met reclame voor de zaak erop - omdat we zo lang moesten wachten. Herhaaldelijk werd ons daarvoor excuses aangeboden. Wij vonden het niet erg en waren allang blij met zoveel deskundige hulp. We hadden volgens ons in dit dorpje de twee beste fietsenmakers van Frankrijk getroffen en waren nu weer vol goede moed om ons project alsnog af te maken! En laat niemand meer zeggen dat Fransen onaardige mensen zijn!
's Avonds was het weer tijd voor de wekelijkse belronde met het thuisfront. We konden iedereen weer geruststellen. Dat was helaas niet wederszijds want met oma's gezondheid ging het al een tijdje niet zo goed. Ze kon al een paar weken geen voedsel meer binnen houden en verzwakte daardoor erg, maar 'ze hield het nog wel twee weken vol', zie ze. Kitty dus in tranen. Dit was goed om de mentale druk weer wat op te voeren!
|
