's Nachts om twee uur was er nog een stralende sterrenhemel. De nacht was erg koud en klam en 's morgens bij opstaan was de lucht egaal grijs. Omdat we vandaag eigenlijk niet zoveel kilometers wilden maken stonden we pas om acht uur op. Anneke was al weg en had een briefje voor ons neergelegd, met de mededeling dat ze ergens koffie ging scoren omdat haar gas op was.
We zagen wat hoopvol blauw in de lucht dus gingen we snel op weg, eerst naar de boulangerie in Rothau. Daarna richting Col de Steige, het eerste stuk over de drukke RN420 (7-8 km). Een das had de oversteek niet overleefd! Bij St. Blaise-la-Roche konden we gelukkig linksaf verder over de rustige D424. We passeerden daarbij het 'schattige' plaatsje Ranrupt. Toen we bijna boven waren begon het al te spetteren. De beklimming van deze col was overigens een eitje.Tijdens de afdaling kwamen we door Steige, een plaatsje dat verdient dat er col naar vernoemd is! Het was net of we op de Efteling waren. Veel sprookjesachtige 'Hans en Grietje'-huisjes, leuke winkeltjes en ook twee oude destilleerderijen (van wat voor heerlijks?) met de ketels op de stoep. Tot aan Thanville kwamen we door nog meer van dergelijke leuke sprookjesdorpjes, zoals St. Martin en Villé. Daarna volgden we een heuze fietsroute tot vlak voor Scherwiller. Vlak daarvoor haalden we Anneke weer in, naar later zou blijken voor de laatste keer. Hierna zagen we haar niet meer.
Bij Scherwiller gingen we rechtsaf naar Chatenois en kozen bij Kintzheim in eerste instantie voor een fietspad door de wijngaarden. Dat reed wel lekker plat, maar ging ook buiten de dorpjes om en die leken ons nou net zo leuk. Dus bij Bergheim verlieten we dit fietspad en volgden verder de 'Route du Vin' door de Elzas. Dit was oorspronkelijk niet het plan, maar i.v.m. de ligging van een camping bij Rouffach en ook omdat het ons nu misschien wel een mooiere weg leek, kozen we voor deze variant. Dit alternatief is - volgens PB - wel wat zwaarder, maar was zeer de moeite waard! Zelfs in de inmiddels gestaag vallende regen was het schitterend: we passeerden het ene na het andere sprookjesdorp. Elke 2-3 km werden we weer omhoog gestuurd naar een nog leuker stadje, eerst van Ribeauvillé naar Riquewihr en daarna van het ene ...heim naar het andere ...heim (zoals b.v. Turckheim, Pfaffenheim). En steeds voorafgegaan door een gemene kuitenbijter! Daartussen reden we steeds weer even door de wijngaarden (en zagen ook weer steeds meer naaktslakken op de weg). We wisten niet dat de Elzas zo mooi was! 's Zomers worden hier vast busladingen vol toeristen losgelaten, nu was het overal nog vrij rustig.
Door de toenemende regen en het vele klimmen (=transpiratie in je regenpak) werden we steeds kouder. Hoe nat het was bleek wel uit het feit dat we op een gegeven moment een ooievaar op de weg tegen kwamen die er kennelijk kikkers - of naaktslakken? - aan het zoeken was (even later passeerden we een opvangcentrum voor deze dieren, een soort 'Pieterburen voor ooievaars').
Het oorspronkelijk plan om in Rouffach te kamperen, werd omgezet in een hotelletje pikken aldaar. Dit was écht hondenweer. In hotel 'Hostellerie à la Ville de Lyon' meldden we ons druipend aan de balie. Ze hadden desondanks een kamer voor ons, helemaal op zolder, maar toch. Hier konden we lekker warm douchen, opdrogen en nog wat wassen ook (electrische verwarming en ventilator werden daarbij ingezet). Na het 'menu du jour' in het naastgelegen 'Chez Julien' volgde een warme nacht in een lekker bed.
|
