Kitty had vermoedelijk tijdens de 'eco-challenge' van
gisteren een enkelband verrekt of zo, want ze kon de afgelopen nacht amper
slapen van de pijn. Met wat pijnstillers ging het wel iets beter, maar
we hadden even het idee dat het eind van onze expeditie reeds nabij was.
Dat bleek later gelukkig mee te vallen, want fietsen ging vandaag prima
(zie afstand) en de pijnklachten waren ook weer snel verdwenen.
's Nachts begon het trouwens ook weer te regenen. Tijdens het inpakken
was het even bijna droog, maar later regende het alweer pittig. Op het
tweede klimmetje van de dag kwamen we Anneke weer tegen. Ze stond al voor
de 5e keer in die klim even uit te puffen. Nu konden we gelijk even bijpraten
over gisteren en de verloren kaart teruggeven (was inderdaad van haar).
Het bleek dat ze ook in Büllingen had overnacht, in een hotel vlak bij
de camping. Ze zou ons verder proberen te volgen, maar we hebben haar
helaas niet meer gezien.
Vandaag was het weer behoorlijk zwoegen, maar niet zo erg als gisteren.
We konden er daardoor, ondanks de regen toch wel van genieten. Vooral
tijdens de lunch, vlak bij een kerkhof op een bankje hadden we geluk dat
het net eventjes droog wilde worden. Bibberend van de kou namen we wat
broodnodige brandstof tot ons. Gelukkig heeft niemand ons gezien. Het
is hier ontzettend mooi en met een zonnetje erbij zou je blijven fotograferen!
Ook weer een overstekende ree gezien in de weilanden tussen de bossen!
Blijft toch bijzonder, vonden we. We fietsten het grootste deel van de
dag langs de rivier de Our. Eerst
vanaf Andler (vlak voor Schönberg) tot Burg Neuland door België, dan via
Lützkampen en Dahnen naar Dasburg door Duitsland en vandaar tot aan Vianden
de rivier nauwkeurig volgend aan de Luxemburgse kant.
Na
vieren klaarde het weer plotseling op en op camping "Op dem Deich" in
Vianden - ook aan de Our - konden we alles eerst lekker snel drogen en
ook zelf even doorwarmen in het zonnetje. Helaas waren, nadat de tent
stond en alles was geïnstalleerd, de winkels in het stadje al dicht en
waren we genoodzaakt 's avonds uit eten te gaan. Vervelend! Gelukkig hadden
ze in restaurant "Du Pont" een goed dagmenu met een lekker biertje erbij,
geserveerd op het terras.
Vianden leek een vrijwel geheel Nederlandse kolonie te zijn. Vrijwel iedereen
sprak je in goed verstaanbaar Hollands aan. Dat was wel makkelijk, en
daarbij bleef het toch een heel aardig stadje.
Volgens de campingbaas waren er vanmorgen nog twee Rome-fietser van zijn
camping vertrokken, dus we hadden weer nieuwe collega's in het vizier...
bovendien werd voor morgen beter weer beloofd, alweer!
|
