Van Opglabbeek naar Maastricht was een redelijk saai stuk met vrij veel autoverkeer, op de mooie Mechelse Heide na. In Maastricht op een terrasje koffie met luxe broodjes gegeten. Het werd ons niet duidelijk wat er nou zo leuk is aan deze stad aan de Maas, behalve dat dit het 'echte' startpunt was van de route: de bergen kwamen eraan! En dat begon al bijna direct na het verlaten van Maastricht. Hier wachtte de Bemelerberg op ons, volgens een bordje aan de voet met een stijgingspercentage van 11. Dit leek ons wat overdreven, want we reden vrij makkelijk naar boven. Als het niet erger werd dan dit, zou het verder een makkie zijn. Bovenop raakten we even in gesprek met een aardig stel uit Maastricht dat aan lange-aftandwandelen (GR's) doet en vandaag aan het trainen was en tevens op zoek naar een nieuwe route.
Na de Bemeler berg volgden steeds meer en pittiger heuvels, waarbij geen stijgingspercentage stond vermeld (ook geen pijltjes op de PB-kaarten) maar die toch behoorlijk zwaar waren. Zou dat toch het effect van de Bemelerberg zijn? Tussen IJzeren
en Scheulder moesten we even van de fietsen i.v.m. wegwerkzaamheden. Vanaf Gulpen reden we langs de Geul en even voorbij Epen volgden we die rivier nog steeds, maar dat was hier niet de bedoeling, dus na 1,5 km moesten we weer terug naar de route. Dan nog even stevig klimmen voordat we bij Sippenaeken de grens overstaken. Zuid-Limburg was eigenlijk best mooi om doorheen te fietsen en hier komen we zeker nog eens terug!
Toen we België eenmaal binnen waren, leek het wel of dat halve land was omgelegd: we moesten vaak omrijden of -lopen (omleidingen zijn kennelijk bedacht voor automobilisten, want een kilometertje meer of minder kijkt men niet op). Zo moesten we na passage van het treinviaduct van
Moresnet via Montzen naar Lontzen en in Walhorn moesten we weer een stukje lopen. Het stuk Gulpen - Raeren (30 km) deden we in ruim drie uur. Ook in Raeren stuitten we weer op een 'deviation'. Desondanks toch camping 'Waldesruh' gevonden. Hier stond de campingbaas ons al bij het hek op te wachten: een uiterst vriendelijk, tandeloos oud manneke dat wel een leuk plaatsje voor ons had op een verder vrijwel verlaten camping. Een mooi weitje, inclusief tuin ammeublement. Luxe! Op dit weitje troffen we ook onze eerste reisgenote: een vrouwtje alleen, dat op weg was van Den Bosch naar Basel. Later bleek ze Anneke Z. te heten en uit Alkmaar te komen (AZ?). Ze had zo te zien een goede uitrusting (en dan bedoel ik fiets en kampeergerei!), maar weinig fietservaring in de bergen (behalve dan in Bergen-aan-Zee!).
's Avonds aten we, lekker in het zonnetje, voor het eerst en voor het laatst tarly. Door alle omleidingen en verkeerd rijden, hadden we vandaag 15 km méér afgelegd dan was begroot!
|
