Net als gisteren moesten we weer dezelfde omweg maken om Modena te bereiken. Pas toen er 10 km op de teller stond waren we aan de ander kant de stad uit. In het centrum ontmoetten we en stel nieuwe collega's (Peter en Anneriek), waarvan de mannelijke helft het op een ligfiets probeerde. Ze waren op weg van Basel naar Florence, op de makkelijke manier (meestal hotels). We hadden ze op de camping ook al gesignaleerd; nu reden we het eerste stuk vandaag min of meer met ze op. Tussen San Lorenzo en Spilambero raakten we ze kwijt. Tussen Spilamberto en Vignola smokkelden we een stukje over de grote weg.
Na zo'n 35 km rijden stonden we dan ineens aan de voet van de Apennijnen en konden we eindelijk weer eens gaan klimmen. Dat viel met die hitte niet mee! Dat maakte het volgens ons minstens twee keer zo zwaar! Dat daarbij de kilometers van PB niet klopten met die van ons, ging nu ook extra meespelen. Van anderen hadden we trouwens dezelfde ervaring vernomen. Ook het ontbreken op de kaartjes van de namen van sommige dorpjes maakte het niet eenvoudiger. Bovendien voelden we de etappe van gisteren nog goed in de benen.
Van Vignola tot Guigla was het zwaarste stuk, vooral door de dorst. De omgeving bestond hier voornamelijk uit landerijen en kersenboomgaarden (met volop kersen!), weinig bos en dus geen schaduw. Het was vandaag bovendien erg heiig en drukkend weer. Na Guigla steeg de weg ietsje minder, maar het bleef toch zwaar. Bovendien begon er onweer te dreigen met gevolg dat de zon zich nu amper nog liet zien. Vanuit een huis langs de weg bood een man ons water aan, maar we hadden nog voldoende. We reden nog door tot Zocca en doken daar, toen de onweersbui inderdaad kwam, een bar/gelateria in. We gebruikten op ons gemak een drankje en een ijsje, maar de bui duurde langer.
Toen we uiteindelijk toch maar op de fiets stapten regende het nog steeds, maar het onweer leek over. We hadden inmiddels ook besloten om de afstand van Modena naar Florence in drie in plaats van in twee etappes te verdelen en de camping in Maserno (ruim 15 km nog) op te zoeken. Terwijl de volgende bui dreigde nog even snel wat inkopen gedaan in Castel d'Aiano, in verband met de Pinksterdagen. Het was tot hier nog een flink stuk omhoog, over de Passo Brasa (890 m). Dan snel op weg naar een camping, dalend; op weg daarnaartoe raakten we elkaar even kwijt, omdat in de haast de afstand tussen ons toch te groot geworden was. Voortaan nog vaker achterom kijken; beter zou zijn een achteruitkijkspiegeltje! Zou sowieso wel erg handig zijn, vooral in tunnels. Na enige paniek van beide klanten vonden we elkaar gelukkig toch weer terug.
Alsnog snel geprobeerd de camping te vinden. Deze werd wel aangegeven maar bleek toch nog verder van de route dan volgens ons op het kaartje stond. Toen we er eindelijk aankwamen - na nog veel stijgen en dalen - was het er al kletsnat. Toch maar snel een zo droog mogelijk plekje gezocht en toen de tent nét stond barstte het onweer los. Donder en bliksem en veel regen. Ook in de tent hielden we het niet helemaal droog. Er kwam naast ons nog een stel Hollanders met een auto, dat zich helemaal vastreed in de blubber.
Door het opsplitsen van deze etappe liepen we nu dus al drie dagen achter op ons schema…
|
