Statistiek

Traject

Weer

Stralend blauw en warm. 20-29°C. Z3-4

Verslag

Het ontbijt was van grote klasse: alles d'r op en d'r aan. Zoals het hoort. Geserveerd in de ontzettend gezellige tuinkamer, muziekje op de achtergrond en gezellig keuvelend met de dames uit Den Haag. Zij fietsten heel anders dan wij: ze zagen wel waar ze uit zouden komen, lazen onderweg een boekje en belden vlak voor aankomst een VodF-adresje. Dat laatste hoort natuurlijk niet zo. Ze deden nu de LF3 Maastricht-Nijmegen en zouden vandaag weer met de trein naar huis.
Wij deden vandaag ook een flink stuk LF3, maar dan de andere kant op. Dat hadden we al eens eerder andersom gedaan, maar kennelijk had dat toen niet veel indruk gemaakt, want veel konden we ons er niet van herinneren. Tot aan Grubbevorst – niet echt mooie, wel opvallend grote kerk - reden we over de westelijke Maasoever, na de overtocht met de pont uiteraard aan de overkant. Bij Venlo moesten we weer terug naar de andere oever, over een fietsbrug naast het spoor. De Maasoever was in Venlo veranderd in één grote bouwput waardoor we lopend en fietsend door het centrum onze weg moesten zoeken.
Nadat we eerst twee kloosters hadden gezien aan de overkant bij Tegelen, bewonderden we in het kastelendorp Baarlo het in een mooi park gelegen kasteel d'Erp. Konden we ons ook allemaal niet herinneren. Misschien omdat het nu zulk mooi weer was en toen niet? Verder was het vandaag landschappelijk allemaal wat saaier, vonden we: beetje veel lange wegen tussen maïsvelden en andere akkers. Af en toe wel onderbroken door oranje afrikanenvelden en – vooral bij Lottum – rozenkwekerijen. Voor onze smaak te weinig afgewisseld met bos. Wel zagen we tot twee keer toe een bordje "Welkom in Maasduinen", maar waar die dan waren?

Het was dan wel mooi weer vandaag, we hadden de hele dag de wind op kop! Het was dan ook de langzaamste fietsdag tot nu toe. We konden amper een kruissnelheid van 14 km/u ontwikkelen, onderwijl werden we links en rechts fluitend ingehaald door bejaarden op e-bikes! Zouden daar geen aparte fietspaden voor kunnen komen? Dit is erg frustrerend!

Bij Kessel voor de tweede keer met een pontje naar de oostoever. Nog een klein stukje LF3 door Beesel, waar het feest was. Het hele dorp stond in het teken van St.Joris en de draak en het zgn. Draaksteken, een openluchttheatergebeuren en optocht. We troffen het wel, want dit festijn vindt slechts eens per 7 jaar plaats en was – achteraf gelezen – ook dit jaar weer een groot succes. Dan een stukje eigen route naar Swalmen; bij Boukoul eindelijk wat bos. Gelijk uitpuffen op een bankje in de schaduw. Wat was het warm vandaag: het is ook hollen of stilstaan hier!
Richting Asenray ging het weer mis met de track. De oversteek met de N280 bleek niet mogelijk. (volgens OFK wél!) Daardoor moesten we 4 km omrijden om op de route uit te komen. Nu volgde een stukje LF5, door een mooi stukje bos – de Melickerheide - over een fietspad langs een zandweg naar Herkenbosch. We staken de Roer over en kwamen in Vlodrop waar we kans zagen gekoelde blikjes frisdrank te kopen. Meester gemaakt even buiten het dorp bij een Mariabeeld. Hier ontdekt dat de linker voordrager van de grote WT los zat. Er was een boutje afgebroken, vermoedelijk a.g.v. het twee keer wegrijden met nog uitgeklapt voorstandaardje... Provisorisch gerepareerd met een sjorbandje.
De laatste kilometers waren afzien: tegenwind en warmte eisten hun tol. Gelukkig kregen we nog een paar stukjes bos bij Maria Hoop. Vooral het toetje over een lang fietspad door het IJzerenbos was erg leuk.

Eindelijk in Susteren eerst inkopen gedaan voor morgen, zondag. Daarna meteen naar VodF, waar we voor het eerst een "diner" konden bestellen - "daar hebben we altijd veel succes mee" - en ook hadden gedaan.  Er was kennelijk om 6 uur op ons gerekend, want we konden meteen aan tafel, kregen geen tijd om eerst te douchen. Samen met nog een medegast, uit Eindhoven, die net begonnen was met het Fietserspad. Hij fietste alleen in eigen land op een gewone stadsfiets. Van een ander slag dus, maar wel aardig.
Het diner was redelijk, niet bijzonder. Gewoon gekookte aardappeltjes met groente en een lapje vlees. Dun soepje vooraf, matig vanillevla-toetje. De slaapkamer was redelijk, de badkamer prima (hoewel geen washandje, geen douchedeur of –gordijn). Je kon van alles "krijgen" maar kostte niet weinig. De tuin was groot, maar de grote – met enorme tralies afgedekte vijver (krokodillen?) – klaterde irritant. Misschien wel daardoor dat we 's avonds in de tuin onze ogen nauwelijks open konden houden, maar kon ook vermoeidheid wezen. Hadden we nog niet eerder last van gehad, dus maar vroeg naar bed (half 10). Morgen wachtte immers de Koninginnerit door de Limburgse heuvelen!! Gelukkig slechts 75 km, maar wel weer warm. Na maandag schijnt er een heuse hittegolf in de maak te zijn! Boffen wij even.

Het hele huis en de bewoners ademde een sfeer uit van typisch Limburgs streng oerkatholicisme. Groot Mariabeeld in de hal, en zo. Of het daardoor kwam wisten we niet, maar we (van huis uit toch ook RK) voelden ons hier niet echt op het gemak. Beetje ongastvrij en weinig belangstellend ook zoals we ontvangen werden. Terwijl wij aan het avondmaal zaten, zat zij met koptelefoon op naar de enorme TV te kijken... Ze doen dit kennelijk alleen voor het geld.
Omdat ze Citroënrijders waren, gaven we ze toch maar één ster.

 GPS-track van deze etappe