Statistiek

Traject

Weer

Broeierig warm, sluierbewolking, droog. 25-28°C. ZW>NW2-3

Verslag

Na rustig ontbeten te hebben nog even snel de kamer ontruimd. Tijdens deze vakantie zou de parketteur komen om ons parket aan te lengen, schuren, oliën en lakken. Vanaf medio april waren we nl. al bezig ons huis uit te laten breiden. Zouden we bij terugkomst meteen kunnen beginnen met – eindelijk – weer inrichten; de tuinstoelen waren we zo langzamerhand wel een beetje zat.

De eerste etappe zou naar het voormalig – en toekomstig – eiland Wieringen gaan. Daar wisten we een goed en beproefd VodF-adres (zie Elfsteden2008), waar je leuk in een bedstee kon slapen, met uitzicht over de weilanden, de eendeboeten en het Amstelmeer. Dat wilden we nog wel eens en de kamer was nog vrij!

Als je de rand van Nederland op wil zoeken, ontkom je in de westelijke kustprovincies bijna niet aan de LF1. Dat is geen ramp, want het is een mooie route en dat vonden we - ondanks dat we hem al een paar keer hadden gedaan - nu nog steeds. We pikten hem op in de Kennemerduinen en volgden hem tot aan Schoorl. Jammer van die lelijke onderbreking bij het Noordzeekanaal in Velsen. Is ook Nederland, moet je maar denken. Bij Heemskerk doken we weer de duinen in, het door het PWN beheerde Noord-Hollands Duinreservaat. Jammer dat hier maar geen ATB-parcours van de grond wil komen. Bij Egmond aan de Hoef deden we de AH-variant. In de duinen bij Bergen stond de hei reeds in bloei; dat is het voordeel van deze tijd van het jaar. Helaas ook hier veel bruin a.g.v. het werk van één of ander heidekevertje. Bedankt hoor!
Vanaf Schoorl probeerden we weer eens een nieuw stukje Noord-Holland te ontdekken. Bij Schoorldam staken we het Noord-Hollands Kanaal over. Via Warmenhuizen – een heel aardig dorp - , een stukje LF10, Tuitjehorn, Sint Maarten, Oudesluis, Schagerbrug en het plaatsje Van Ewijcksluis – wie kent het niet! - naar het Amstelmeer. Voor het eerst nu eens niet onderlangs maar over de zgn. "kleine afsluitdijk" naar Wieringen. Je doet de rand van NL of niet! We hadden toch al een beetje gesmokkeld door Den Helder af te snijden, maar anders zou deze eerste etappe te lang worden. We zouden dat later ruimschoots compenseren met een stukje België...

De ontvangst bij Jan en Riet was weer zeer hartelijk met een biertje/sapje in de mooie beschutte achtertuin. We werden weer wat meer ingewijd in de geheimen van Wieringen, dit keer ging het o.a. over Jan Lont en zijn museum. We voelden ons er meteen weer op ons gemak. We verheugden ons nu al op het ontbijt morgen.
Nadat we ons hadden opgefrist reden we – net als vorig jaar – naar de eettent bij het strand voor een schnitzelmenu.

Het was vandaag de laatste van een paar warme dagen en dan weet je het wel: dan volgt meestal narigheid! Ondanks de voorspelde regen, hagel en onweer kwamen we droog over. Wel was het veelal bewolkt met hoge sluiers en erg heiig, waardoor het er niet heel gezellig uitzag allemaal, vooral in de open Kop van Noord-Holland. De matige wind draaide al vroeg van ZW naar NW, zodat we die schuin tegen hadden. Als de wind in die hoek zou blijven, zou dat voor "de dijk" – morgen – en de dagen erna niet ongunstig zijn... 's Avonds nam de wind toe, maar het bleef droog. Morgen waarschijnlijk alleen in het oosten nog een bui en zó hard fietsen we niet!

Na deze eerste fietsdag was de zadelpijn meteen weer vooraanstaand aanwezig, bij allebei. Dat vergalde toch wel weer een beetje het fietsplezier. Verder had Kitty de laatste kilometers last van vervelende, tot tranen toe pijnlijke steken in de zij. Zakte 's avonds gelukkig weer af, verder geen last meer van gehad.

 GPS-track van deze etappe