De eerste kilometers na vertrek vanuit Bruges waren dezelfde als gisteren, maar we merkten nu meteen goed het verschil tussen met of zonder bepakking fietsen. In het traject tot Asson kwamen we nu een paar zware heuvels tegen, waar we gisteren niet zoveel moeite mee hadden.
In Asson gingen we vandaag rechtdoor tot we 5 km verder op de D937 uitkwamen, waar we rechtsaf opdraaiden. We volgden deze brede, maar vandaag (zondag) zeker niet drukke weg tot even voorbij St.Pé-de-Bigorre. Net ná Lestelle-Betharram (waar een camping en 5 hotel/restaurants in centrum werden aangegeven) pakten we weer een stukje FIS-Katharenroute i.o. op. In Lestelle zagen we op een heuvel een stuk of vijf kerken vlak bij elkaar, allemaal "sanctuaires" ter ere van Notre Dame; vlak daarbij een heel mooie oude brug over de Gave de Pau. St. Pé-de-Bigorre was vrij toeristisch, maar had daarbij voor ons als voordeel dat ook op zondagmorgen de winkels er open waren (maar liefst drie bakkers, een petite Casino, een bank e.a.). Op het kerkplein heerlijke gebakjes gegeten van de patisserie daartegenover. Fietsen doet eten!!
Ongeveer een kilometer na St.Pé gingen we scherp rechtsaf terug de D151 op, richting Rieulhes, en staken direct de spoorlijn en de rivier de Pau over. Hier waren een aantal lieden wildwater-actief bezig (van de brug springend en raftend). Al snel kwamen we in Rieulhes, een gehucht waar we zelfs twee campings zagen, een kleintje in het 'centrum' en 300 m verderop nog een wat ruimere. We vervolgden de D151, wat een erg fraaie weg bleek te zijn, die niet al te veel op en neer ging en na een paar kilometer door het prachtige Bois de Subercassere liep. Hier troffen we enorme picknickplaatsen, waar kennelijk de Fransen zondags massaal naartoe trokken om te BBQ-en. Toen we ter hoogte van camping 'La Foret' het bos verlieten, zagen we de afslag van de D13 over het hoofd. Zodoende denderden we met grote (bede)vaart Lourdes in! Daar wilden we zeker niet doorheen - druk, en we waren daar al eens - dus besloten we om terug te keren, 500m omhoog, dachten we. Echter voorbij de camping ging het klimmen over de D13 nog geruime tijd door; daarbij was het inmiddels behoorlijk heet geworden en omdat we in een vrij smal dal fietsten, met aan weerszijden hoge 'muren' en ook nog eens geen wind, stroomde het zweet rijkelijk van ons af. Behoorlijk zwaar toch! Via dorpjes als Omex, Segus (op km 28), Ossen en Aspin (km 33) reden we zo in een grote boog om Lourdes heen.
We staken de N21 over (km 34) en namen de D26 richting Juncalas, nog steeds onderdeel van de FIS-Katharenroute i.o. Ook dit was weer een heel fraaie weg, mooi en rustig door een fraai dal, gestadig omhoog, stroomopwaarts het riviertje de Meéz volgend. Van dit watertje was een deel kunstmatig afgesplitst, resulterend in een soort kanaaltje dat parallel eraan langs de huizen stroomde. Zag er mede door de vele bloembakken gezellig uit. Vlak voor Juncalas zochten we een schaduwplekje langs het riviertje op om te eten en extra lang te pauzeren. De warmte maakte het vandaag extra vermoeiend, maar op een gegeven moment moet je toch weer door... en het was nog steeds erg warm.
Even voorbij Juncalas, bij de herberg van Castelloubon (km 40) ging de Meéz rechts via een waterval omhoog en wij hielden hier links aan om gedurende 2,5 km de D7 te volgen, richting Bagnères. Het klimmen begon nu weer wat serieuzer te worden, met name nadat de D7 linksaf ging en wij rechts aanhoudend weer de D26 volgden. We stegen tot ruim boven de 700m, bij het plaatsje Arrodets (km 46), waar we langs reden. Ondertussen zagen we in het zuidwesten weer prachtige, besneeuwde Pyreneeëntoppen liggen. Daarna mochten we eindelijk weer eens wat dalen, niet al te veel want het plaatsje Pouzac, waar we wilden kamperen, lag op een hoogte van ongeveer 600m. Via Neuilh (km 52) bereikten we Trébons, waar we al gauw een camping aantroffen aan de linkerkant van de weg (de D56).
Deze FFCC camping "Parc des Oisseaux" bleek niet de camping van Pouzac te zijn, maar was wel een leuke, beetje 'rommelige' camping met een heel aardig baasje die deed denken aan Mini van 'Mini & Maxi". We mochten een mooi schaduwplekje uitzoeken met toch ook wat zon om de tent en de was te drogen. Op de camping ontmoetten we een Nederlands stel (dat hier vast stond) dat vroeger ook veel aan fietsvakanties deed en dat nu tijdelijk niet kon vanwege de nog jonge kinderen. Ze waren erg jaloers op ons! Ook kregen we nog bezoek van onze Duitse achterbuurman die grote problemen had met het verwisselen van zijn campinggastankje: zat muurvast! Was hetzelfde systeem als dat van ons (klik en draai), maar er was bij hem geen beweging in te krijgen: kennelijk met Duitse degelijkheid vastgezet! Hij moest dus op zoek naar zwaarder gereedschap en dat lukte.
Vandaag was het zondag, dus konden we geen boodschappen doen en moest het noodrantsoen (een soort pasta, 5 minuten koken en klaar!) eraan geloven: de één genoot daar duidelijk meer van dan de andere twee. 's Avonds en 's nachts zagen we rondom en ook ín het toiletgebouw enorm dikke padden! Ben je meteen weer klaar wakker!
|
