"DE LAATSTE DAG"
's Nachts was het inderdaad even ander weer. We zagen het weerlichten en we hoorden bij tijd en wijlen een erg harde wind, maar regen viel er niet. Bij het opstaan was de lucht tot onze grote verbazing geheel wolkeloos; even keek er een dikke wolk over een bergrand, maar die dreef gauw weer weg. Zouden we het slechte weer al gehad hebben of kwam het er nog aan? We gingen maar snel op weg.
Na onze klacht over het lange gras hoefden we zelfs helemaal niets te betalen: "ontevreden klanten betalen niets"; dat scheelde mooi even 50 piek.
Na La Bastide - eerst nog wat boodschappen gedaan voor onderweg - volgden we nog 5,5 km de D117 richting St.Girons. Bij Vic gingen we rechtsaf over de D15 naar Durban. Rijdend langs het riviertje de Arize was dit weer een prachtige weg: lekker bosrijk, smal en rustig, een stukje door een kloof - erg mooi - en overwegend dalend! Deed aan de Rébenty-weg denken; helaas duurde het deze keer slechts 7,5 km.
Tussen de gehuchten Le Saret en Rieubach reden we 1,5 km over de D115, hoewel veel breder toch ook niet druk. Tegen een heuvel zagen we hier bij een kerkje een kruisweg omhoog gaan naar het kerkhof, met bij elke statie een kapelletje. Heel apart. Gauw daarna moesten we linksaf de D15 weer op, op weg naar - dachten we - onze laatste serieuze klim. Die begon de eerste kilometers vrij rustig, maar ging toen gedurende 5-6 km wat steiler omhoog, met minstens zo'n 5%. Omlaag ging wel weer erg lekker. Ook dit stuk weg was weer zeer fietsvriendelijk. Wat zijn er toch veel van dit soort weggetjes in Frankrijk!
In Merignon namen we rechtsaf de D627 naar Ste.Croix-Volvestre waar we 6 km later doorheen fietsten. Hier namen we de D35 naar Cazères, die na een paar km overging in de D6 (departement Ariège ging over in Haute Garonne) en we reden daarna al snel Le Plan binnen, een heel keurig verzorgd plaatsje met een mooie kerk en een aantal parkjes waar je leuk zou kunnen picknicken, maar dat hadden wij al gedaan...
Van Le Plan naar Cazères was het nu nog maar 7 km en overwegend dalend ging dat snel. Cazères - we staken hier de Garonne over - was een flinke stad, maar toch leuk! En dat vinden wij niet gauw, hoor! Alles was voorhanden en er was gemakkelijk doorheen te fietsen. Lag misschien ook wel aan het tijdstip van de dag. Een opvallende kerk met zijn dubbele toren, winkelstraatjes, en een fraai aangelegd park/plein met heel veel bloemen.
Hier lunchten we op onze dooie akkertje om daarna de laatste 10 km naar Le Fousseret af te leggen, gevolgd door nog eens 5 km tot Loumette. De 10 km die door het Garonnedal liepen waren wel een beetje saai, niet bepaald het leukste stuk van onze tocht. Erg plat. Wel zien we vanaf hier weer van die witte ibissen in de weiden, rondom - en bovenop - de koeien. Zagen we de eerste dag van de reis ook even, daarna helemaal nergens meer. Gold trouwens ook voor zonnebloemen! Is dat toeval? Bij Le Fousseret begon het klimmen weer en het laatste stuk tot Loumette was nog even flink werken: om het af te leren, zullen we maar zeggen! Een waardig besluit van onze Pyreneeëntour2001.
NB: we waren amper gearriveerd op Loumette of het weer werd instabiel. Toenemende bewolking en harde wind, dreigend naar regen en onweer. Toch nog even gezwommen in het zwembad dat nu klaar was en daarna een heerlijke BBQ, weer prima verzorgd door Annet en de rest van de familie. Later in de middag kwam Simon - de vader van Gijs - overgevlogen uit Nederland. Dochter Patty en echtgenoot plus kinderen waren er ook en waren vandaag op de kop af 10 jaar getrouwd, dus dat werd een feestelijke taart toe! Wat treffen we het weer!
Pas 's nachts begon het te regenen. De volgende ochtend reden we weg - in de auto! - in de stromende regen...
... is dat mazzelen of niet?
|
