Gisteren waren we met de auto aangekomen op Loumette, het huis van de ouders van Gijs - vriend en buurman van zoon Jeroen - in Le Fousseret, ongeveer 50 km ten zuidwesten van Toulouse. We werden daar zeer hartelijk ontvangen en prima verzorgd door Annet, Gijs' moeder, die ondertussen druk doende was een klein garnizoen bouwvakkers aan de gang te houden: Loumette, een boerderij van minimaal 350 jaar oud werd namelijk grondig gerenoveerd en aangepast aan de eisen van deze tijd!
Onze auto konden we hier veilig achterlaten: Ollie hield de wacht, tenminste zolang hij niet in de vijver lag of bezig was losliggende schoenen of andere kledingstukken te verslepen...
Na in de tuin te hebben ontbeten en nog een kopje koffie toe, vertrokken we om ongeveer 10 uur. Het was toen al erg zonnig en tijdens het optuigen van de fietsen vrij warm, maar gelukkig viel dat eenmaal onderweg wel mee. Tenminste... toen we nog op de oprit reden; aan het eind daarvan kregen we namelijk een 20m lange helling van minimaal 15% voor de kiezen zodat we meteen op temperatuur waren. Via een klein stukje D48 namen we in Fustignac de D6 en volgden deze weg tot de grens van de departementen Haute -Garonne en Gers. We begonnen met een lekkere afdaling een rivierdal in, en datzelfde dal moesten we aan de andere kant natuurlijk weer - hardwerkend - uit. Dit zou zich vandaag nog vele malen herhalen. Is ook eigenlijk niet zo gek als je langs zo'n bergketen als de Pyreneeën gaat fietsen! Via Labastide-Paumès en Couilles en o.a. de dalen van de Touch en de Aussoue arriveerden we na ca. 25 km in L'Isle-en-Dodon, een heel gezellig plaatsje aan de rivier de Save en goed voorzien van winkels, restaurantjes, een VVV en ook een camping werd in het centrum aangegeven. Hier de bakker en de buurtsuper aangedaan en ca. 8 km later (km 33) een deel van het ingeslagen extra gewicht alweer verorberd.
We kruisten de D17 en vervolgden de D6, kruisten na 4 km de D632 en reden via Molas en het dal van de Gimone naar Meilhan dat in het dal van de Lauze ligt. Hier gingen we linksaf de D27 op richting Masseube (met camping aan de D27) en bevonden ons inmiddels in Gers. Vanaf Meilhan leek het of het wat vlakker werd als je om je heen keek, maar het klimmen en dalen bleef onverminderd doorgaan, wel wat minder steil maar ook langer. Tot Meilhan vonden we de route vandaag erg mooi: veel zonnebloemvelden en akkers met rijp graan en maïs, afgewisseld door kleine bosjes. Het tweede deel werd iets saaier omdat het wat minder heuvelachtig overkwam.
Vanaf Masseube tot Miélan leek het nog platter te worden en van de hoge Pyreneeën die we eerder aan onze linkerkant zagen, was nu geen spoor meer te bekennen. We passeerden toch nog een stuk of vijf, zes rivierdalen, waarbij we soms plots en vrij fors erin afdaalden; eruit klimmen duurde steeds lang en ging vaak gestadig met een snelheid van 10-11 km/u. Enkele afdalingen, zoals de laatste voor Mielan die door een mooi stuk bos ging, waren toch ook wel weer de moeite waard: lekker lopende bochten en een goed wegdek lieten snelheden van 55 km/u toe.
In het centrum van Miélan boodschappen gedaan bij de buurtsuper op het plein in het centrum en even naar de VVV gegaan om te vragen waar de camping was, die hier volgens onze gegevens zou moeten zijn (er werd niets aangegeven... wel de VVV). Deze bleek te liggen aan de N27 richting Mirande, ongeveer 2 km ten noorden van de stad aan een meer. Om daar te komen mochten we nog 2 km rustig afdalen; betekende wel dat morgen met een klim moest worden begonnen!
We vonden het vandaag allemaal een behoorlijk pittig dagje 'infietsen'; we waren alle drie dan ook behoorlijk af en blij dat we op de camping waren, die overigens prima was. We kregen een heel aardig plekje toegewezen en hoewel vlak bij het meer, waren er geen muggen!
|
