's Morgens een waterig zonnetje en al gauw werd de lucht
steeds donkerder grijs. Er was voor vandaag plaatselijk noodweer voorspeld
met hagel, onweer en windstoten, dus we hielden ons hart vast...
Vanaf de camping reden we aan de ander kant het Lingebos uit en gingen
rechtsaf de snelweg over naar Vuren. Hier namen we meteen de dijk langs
de Waal die we volgden tot het veer van Brakel. We reden nu op de LF7a
en konden een poosje gewoon de bordjes volgen. Via Aalst naar Nederhemert,
waar we een fiets/voetveer namen over de Afgedamde Maas, een dode verbinding
tussen Maas en Waal. Zo druk als het gisteren overal was, zo stil was
het vandaag: we stonden helemaal alleen op het pontje. Al snel daarna
de derde pont, nu over de Bergse Maas naar Heusden, waar we even een cultureel
uitstapje maakten: een leuk dorp met voornamelijk straten van fietsonvriendelijk
kinderkopjes; de bakker was helaas gesloten...
Vanaf Oud-Heusden via Elshout naar Drunen. Hier gingen we dwars door het
centrum op zoek naar voedsel, hetgeen hier geen probleem was, want Drunen
is best een grote plaats. Dat laatste hield wel in dat het enige moeite
kostte om de weg naar de Drunense Duinen te vinden. Het was dan ook een
opluchting toen dat lukte en we eindelijk een stukje bos kregen om doorheen
te fietsen, een leuke afwisseling van al dat polderlandschap. Langs het
gat Zandkant en door Biezenmortel, langs de leemkuilen en daarna dwars
door Oisterwijk heen. Dat was ondanks een opgebroken weg in het centrum
geen probleem. We vonden vlot De Oirschotse Baan, een vrij grote weg met
een fraai vrijliggend fietspad door de mooie Oisterwijkse Bossen en Vennen.
Hier lunchten we kort, want we hoorden het eerste onweergerommel al! Dat
bleef gelukkig ver weg; wél begon het nu al gauw te regenen, niet
echt hard maar lekker mals. De tassen ingepakt in die fel geelgroengekleurde
AGU-regenhoesjes en zelf deden we ook een heel dun geel regenjackje aan,
maar dat hing meestal open. Het was namelijk best warm en zoals ons ook
toegeroepen werd: "regen is gezond".
In Spoordonk ging het rechtsaf, de A58 over en kort daarna over het Wilhelminakanaal
richting Oostelbeers. Vanaf daar volgden we bordjes naar Vessem, maar
pakten per ongeluk een mulle zandweg hetgeen met onze zwaar bepakte fietsen
niet echt te doen was. Werd dus een stukje lopen. In Vessem even "Wintelre"
aangehouden en na zo'n 500 meter rechtsaf richting Oerle. Via Zandoerle
en Zittard kwamen we met wat zoeken in de buitenwijken van Veldhoven.
Door goed kaartleeswerk kwamen we hier ook weer uit, maar Dommelen bereikten
we slechts via een kleine omweg. We reden er ook meteen weer uit (rechtsaf)
en staken daarna al rap de Luikerweg over. We kwamen nu in het mooiste
stuk natuur van vandaag: de Dommelvallei. Het was inmiddels weer droog
geworden en de laatste 6 km naar Borkel waren dan ook zeer fraai: bossen,
heide en vennen, welke laatste als broedgebied kennelijk zeer in trek
zijn bij kokmeeuwen en andere watervogels: wat een kabaal! Hoezo stilte
en rust van de natuur?
In en om Borkel-en-Schaft volop campings. Wij kozen voor "De Kapel";
het bleek een erg mooie SVR-camping te zijn. Goed sanitair, ontvangst
met een kopje koffie en we mochten wegens de regen van de afgelopen paar
uur zelfs in de schuur slapen, maar omdat het steeds meer leek op te klaren
deden we dat maar niet. Het werd inderdaad nog een lekkere avond met zelfs
weer een zonnetje erbij. In Borkel - een leuk dorpje met een alleraardigst
plein en een molen, maar geen winkels - waren gelukkig twee eetcafé's,
zodat de avondhap - buiten op het terras - snel geregeld was. Om 10 uur
viel er nog een heel klein buitje.
Zo, weer 95 km erbij en nu slechts 4 meer dan begroot, maar dat kwam ook
omdat we hier en daar wat afsneden! Zadelpijn nam toe....en we waren ook
wel weer moe. |
