Toen de wekker afliep was het nog zo koud in de tent
dat we er nog een half uurtje bij pikten. Toen kwam de zon op de tent
(weer een SBL) en werd het al gauw wat aangenamer (13 °C!). Zal wel
komen dat we nu op grote hoogte bivakkeerden (>900m) en vlak lang de
rivier.
We vertrokken daardoor pas om 8:15u en gingen op weg naar de beloofde
afdaling van 40 km! Maar eerst moesten we nog de camping af met een dikke
12% gevolgd door een weg richting Villefort die ook even met 10% omhoog
ging. Daarna volgden we de prachtige D906 steeds licht op-en-neer via
Luc naar La Bastide-Puylaurent, fietsend langs de Allier die we af en
toe niet ver beneden ons zagen stromen.
In La Bastide naar de bakker,
waar we deze keer een soort banketstaaf-met-noten probeerden. Hier fietse
een knaap voorbij – op zoek naar de bakker – die we gisteren
in Langogne ook al zagen. Op een vouwfiets met een grote tas voorop en
idem achterop. Volgens hem fietste het heel goed berg-op en je kon hem
makkelijk meenemen in trein en vliegtuig.
Nu nog maar een klein stukje
omhoog en dan een prachtig smal weggetje omlaag, met amper autoverkeer.
Het eerste stuk daalde fors maar was erg bochtig, dus we moesten veel
bijremmen. We zakten steeds verder af in het dal van de Borne en zagen
overal om ons heen prachtige, overdadig beboste en soms ook kale, rotsachtige
bergen. We passeerden een langgerekt stuwmeer in de Borne waar we zelfs
moesten bijtrappen om nog aan de 20 km/u te komen: konden de handen even
ontspannen en de remmen en velgen afkoelen. Na de stuwdam ging het zelfs
omhoog! Dát hadden we niet afgesproken!
Weer verder dalend tot
in Pied-de-Borne, zo’n 8 km van Villefort, waar we al eens eerder
kampeerden, toen nog met vouwwagen en zónder fietsen. Daar deden
we toen wel onze eerste canyoning-ervaringen op, in de Gorges du Chassezac,
waar we vanaf dit punt nu doorheen fietsten. Eerst weer wat omhoog en
plat, dan zeer langzaam dalend met een gangetje van 25 km/u. Wat was het
hier toch ongelooflijk groen; opvallend ook de vele tamme kastanjes, zo
kenmerkend voor de Cevennen (we pikten ook nog een randje Ardèche
mee).
Vanaf het stuwmeer bij Malarce-sur-la-Thines kon je het geen dalen
meer noemen en tot aan Le Vans ging het gewoon op en neer (bij Gagnières
een soort halfronde kruisweg gezien) met vlak daarvoor nog een pittige
klim. Kaartjes tekenen kan PB uitstekend, maar op zijn hoogteprofielen
moet je niet blindvaren. En die beloofde 40 km lange afdaling was hooguit
25 km en dus aan de wel heel erg optimistische kant. Je kan beter wat
minder beloven, kan het alleen maar meevallen!
We hadden vandaag op een
veel hoger gemiddelde gerekend maar kwamen slechts uit op een schamele
16.1 km/u, terwijl we toch daalden van 900 naar 200m. Eerlijkheidshalve
hadden we wel een stevig windje op de kop vandaag. Niet echter bij de
stevige klim die we vlak ná Le Vans kregen. Geen zuchtje wind voelde
je en het was weer net een oven. Eenmaal boven was het plots een héél
ander landschap. Het groene middelgebergte had plaatsgemaakt voor typisch
mediterraan landschap: ruiger en kaler, rotsen van gelaagd kalksteen,
veel dennen, brem, vijgen, olijven en af en toe een wijngaard. Daarbij
oorverdovend getsjirp van krekels (cicaden?) in de bomen: na de meeuwen
in de Dommelvallei, het nachtkabaal in Mandres en nu dit weer bleek dat
de natuur zich aan geen enkele hinderwet hoeft te houden! We lunchten
op het kruispunt waar de Lyon-variant op onze route aansloot, hopende
dat daar iemand vandaan kwam fietsen: die hadden we dan uit kunnen maken
voor watjes (onsportief, he?). Was gelukkig niet nodig.
Het stuk dat nu volgde was dus heel anders maar niet minder mooi fietsen.
Vanaf Mas de l’Oume lekker kalm dalend door een bos langs het riviertje
de Garnière, waaraan hier en daar wat volk lag te ontspannen (het
was zondag). Er stroomde niet veel water meer, later zelfs helemaal niets
meer. Na de D310/430/130 volgde een minder leuk stuk, op-en-neer over
de brede D51 naar St.Ambroix. Hier even moeten zoeken naar camping Le
Ranguet sur Cèze (aanbevolen door PB), pal voor de brug linksaf
en dan nog ca. 1 km, waar we hartelijk werden verwelkomd door Nederlandse
Marijke. Tijdens inschrijven (NL prijsje: €14.50) onder het genot
van een heerlijk koel drankje gezellig gebabbeld. De Denvers bleken hier
al drie dagen eerder te zijn geweest.
Het was een rustige, mooi gelegen
camping, aangekleed met palmbomen en oleanders en we hadden mazzel dat
de graafmachine net geweest was om een zwembad uit te graven in de rivier.
Maakten we dankbaar gebruik van om even lekker te zwemmen. Inmiddels was
er een stel Deense collega’s aan komen fietsen, waar natuurlijk
ook weer ervaringen mee moesten worden uitgewisseld.
’s Avonds gingen we – lekker en veel – uit eten in St.Ambroix,
waar verder niet veel aan was. In het restaurantje troffen we drie jongelui
(twee jongens en een meisje) uit Nederland die dezelfde route een stuk
sneller deden.
Vandaag bijna 100 km gefietst en we waren wel eens vermoeider, terwijl
het ’s middags toch flink op-en-neer ging en het ook weer aardig
warm was. Voor morgen voorspelde Marjon de Hond weer eens slecht weer,
in de loop van de dag vanuit het westen. Dus maar weer vroeg vertrekken.
|
