Vandaag was het, na het noodweer van gisteren, een stuk
koeler. Eigenlijk best lekker fietsweer... maar rust op zijn tijd is ook
lekker voor de benen en vooral zitvlak. Om 8 uur waren we wakker. Fred
was al vertrokken: die zullen we dus wel nooit meer zien. Lekker relaxed
ontbeten en koffie gedronken. Wasjes gedaan.
Aan het eind van de ochtend gingen we te voet een rondje Le Puy maken.
Gisteren hadden we van de campingbaas twee stadsplattegrondjes gekregen
waarvan ééntje met drie toeristische rondwandelingen langs
allerlei bezienswaardigheden. Wij kozen voor de groene route,
de “klassieke”, die twee uur in beslag zou nemen: dat leek
ons wel genoeg. Was een leuke tour: veel foto’s gemaakt.
We vonden Le Puy écht een stad die je gezien moet hebben, m.n.
het oude, hoge deel met zijn mooie steile steegjes en leuke doorkijkjes
naar de Dyke Aguille met de kapel van St. Michel en de Rocher Corneille
met de roze madonna (Notre Dame de France, gemaakt van omgesmolten oude
kanonnen). Ook het Hôtel Departementale Haute Loire (soort provinciehuis)
met fraaie binnenplaats was de moeite waarde en niet te vergeten natuurlijk
de kathedraal met de geneeskrachtige heilige steen. In winkelstraatjes
als de Rue St. Georges en de Rue Meymard vele winkeltjes met kantkloswerk;
dat is hier kennelijk erg populair. Na het bestijgen van de hoge trappen
naar de hoofdingang van de kathedraal via de Rue des Tables hadden we
een fraai uitzicht over de stad.
Voor ons doen veel tijd besteed aan cultuur vandaag, meer dan drie uur.
Tussendoor aten we tegenover. de Place du Breuil een menu du jour, in
afwachting van het opengaan van de VVV op datzelfde plein. We hadden nl.
op de achterkant van de grote stadsplattegrond van Le Puy een kaart van
de omgeving gezien waarop een oude spoorweg stond ingetekend naar Langogne
die bewandelbaar én befietsbaar zou zijn. Dat zou een mooi alternatief
kunnen zijn voor de “koninginnerit” van morgen: leek korter
en gaat zeker minder steil op-en-neer. Daar wilden we wel meer van weten.
We konden het waarschijnlijk allemaal niet zo goed duidelijk maken, want
we kregen drie folders mee over fietsen, maar die gingen allen over wat
andere fietsroutes (Voie Regordane en Stevensons route). Dan morgen zelf
maar proberen.
Op onze Michelinkaart uit 1992 zagen we de spoorlijn nog ingetekend staan:
hij begon vermoedelijk ergens langs de D15 of D37 in Brive-Charensac.
We raadpleegden de campingbaas (in het Engels) en die bleek er meer van
te weten: hij wist te vertellen waar het begin was (tegenover een camping
aan de Loire in Brive even kort steil omhoog) en ook dat het niet verhard
was, maar een soort van hard zand. Of dat 60 km lang lekker fietst, met
bepakking? We moesten maar een stukje proberen, b.v. tot aan Solignac.
De middag verder gevuld met normale rustdagbezigheden zoals fietsen smeren,
lezen, puzzelen, hangen... morgen lekker weer op het harde zadel! |
