Heerlijk geslapen. Een zeer uitgebreid ontbijt met alles erop en eraan. Zo krijg je het maar zelden. Gezellig met G&C samen ontbeten. Een beetje vroeg omdat zij naar het ziekenhuis moesten (of zoiets), maar dat vonden we niet erg, we wilden toch wel vroeg thuis zijn. De gesprekken waren wel een beetje eenrichtingverkeer, maar dat had je wel vaker bij VodF. We kwalificeerden dit adres toch wel met dik 4 sterren!
Eerst naar de AH. Nauwelijks daar gearriveerd of Gerrit kwam ook aanfietsen: we waren onze rugzak vergeten. Service, hoor!
Met schitterend weer fietsten we door de Alblasserwaard en Krimpenerwaard. Ter hoogte van Kinderdijk* werd het al wat minder zonnig. I.t.t gisteren waren vanmorgen de voorspellingen ineens: zonnig met kleine kans bui. We wisten niet meer wat te geloven.
Na passage van Gouda bleek er ineens een ontzettend zwarte lucht te hangen, daar waar wij heen moesten! En het kwam ook nog eens onze kant op. Het zag er niet goed uit en er leek geen ontkomen aan. Vlak voor Waddinxveen - om half 12 - vielen de eerste spetters en hoorden we het donderen. Waar zo gauw schuilen? Een afdakje boven een fietsenstalling ergens bij een kantoorpand kregen we plots in beeld. Een brutaal mens heeft de halve wereld, dus daar namen we onze intrek, voorlopig. Een receptiemedewerkster of secretaresse van Topos Architecten - want daar hoorde het bij - gaf ons goedkeuring, kwam even babbelen en bood ons zelfs koffie aan. In eerste instantie sloegen we dit aanbod af, maar toen ze het na een half uurtje nogmaals kwam vragen, konden we niet weigeren. Het regende al die tijd behoorlijk en we mochten van haar gelijk even een blik werpen op www.buienradar.nl : dat zag er allemaal gelukkig niet echt beroerd uit. De bui trok langzaam naar het noordoosten weg en tegen een uur of één zou het droog moeten worden.
We bleven verder weer buiten wachten - de koffie was heerlijk - in het fietsenhok dat tevens dienst bleek te doen als asielzoekerscentrum voor de rokende medewerkers van het architectenbureau. Het werd toch nog gezellig…
Om 1 uur was het inderdaad droog en gingen we er snel vandoor. Er volgde een opklaring en als die ook zo langzaam zou gaan konden we misschien wel met die meefietsen. Dat lukte wonderwel, hoewel we steeds hardnekkig op de hielen werden gezeten door een volgende bui. Later hoorden we dat er heel veel blikseminslagen waren geweest, vooral in de buurt van Schiphol, dat er ook hagel bijzat en dat er zelfs windhozen waren gesignaleerd. Wij hadden het weer niet zo slecht getroffen dus.
Tegen 3 uur zagen we de vliegtuigen alweer opstijgen van Schiphol en om 4 uur waren we thuis, met een kleine vertraging omdat we op de Glipperdreef collega Laura tegenkwamen en die houdt wel van een gezellige babbel...
Deze klus was ook weer geklaard!
*) ’s middags had onweer hier twee dodelijke slachtoffers gemaakt… |