Tijdens onze rondrit door Spanje in 2004 ontmoetten wij collegafietsers Henny & Henk. Hiermee werden toen naast ervaringen ook websites uitgewisseld. Op zoek naar een idee voor een korte fietsvakantie in 2008 gingen de gedachten weer uit naar Spanje. Speurend op internet kwamen we via de site van genoemde Henny & Henk uit op Fietsen in Spanje, de website van Raul Gonzalez Aguado (RGA), een al jaren in Nederland wonende Spanjaard met een passie voor fietsen in zijn geboorteland.

Op zijn goede website beschrijft Raul zeer gedetailleerd een 11-tal fietstochten, verdeeld over het hele land. Hij geeft daarbij veel informatie over toeristische bezienswaardigheden, cultuur en natuur, aangevuld met handige adressen van overnachtingsmogelijkheden, fietsenmakers. Verder ook info over openbaar vervoer, hoogteprofielen en allerlei andere nuttige reisinformatie. Soms wel wat komisch taalgebruik, maar alles gratis te downloaden. Wat wil een Hollander nog meer!

Wij lieten ons oog vallen op zijn “Hoogtepunten van Castilië”. Leek ons een fraaie tocht met Segovia, Avila en de Sierra de Francia met zijn oude dorpjes als culturele hoogtepunten. Daarnaast ook drie serieuze bergen als echte fietshoogtepunten, goed voor het BIG-klimmersbrevet! Moest goed te doen zijn in veertien dagen en makkelijk te combineren met een bezoek aan Madrid. We kozen als startpunt Segovia, waar – ook volgens Raul – de auto te stallen was op de plaatselijke camping.

Om er toch een persoonlijk tintje aan te geven, pasten we de volgende paar modificaties toe:

• Segovia – El Escorial wilden we óók per fiets doen (via de Puerto Navacerrada).
• Salamanca zouden we links laten liggen (hadden we in 2004 al gezien).
In plaats daarvan zouden we op de terugweg van de Sierra de Francia via Guijuelo naar Alba de Tormes rijden, deels via een eigen traject langs de oostkant van het Embalse de Sta. Teresa.

Na de rondrit wilden we nog enkele dagen Madrid bezichtigen. Per trein, met overnachting in een hostal. Samen met twee dagen heen en terug met de auto goed voor drie weken vakantie in Spanje.

Uiteraard bereidden we ons weer goed voor en maakten thuis een voor ons ideale etappe-indelingeen en bijbehorende GPS-tracks m.b.v. ingescande Michelinkaarten van Spanje, Oziexplorer, Mapsource City Navigator8 en Google Earth.
Bovendien schaften we voor deze vakantie een extra lichtgewicht tentje aan bij Carl Denig: de Helsport Fjellheimen Camp 3, slechts 2,6 kg! De toch wel zware PE-grondzeilen lieten we thuis, evenals de stoeltjes. We begonnen grammenjaagneigingen te vertonen!

De Heenreis (per auto)

donderdag 5 juni 2008
Auto dag1: 885km
V09:00 – A19:30 @ Campanilehotel Poitiers-Sud

Meteen op de A9 al langzaam rijden en nog erg druk tot voorbij Utrecht. Daarna beter en verder redelijk voorspoedig verlopen. Rondom Parijs erg druk maar het reed nog door, duurde al met al ongeveer 1 uur. Vanaf Breda tot bijna de Franse grens regen, daarna verder droog, maar bewolkt. Aangenaam weer om auto te rijden (18-20°C). Door het Loiredal rijdend en Poitiers naderend kwamen dreigende luchten en licht gespetter ons een hotelovernachting opdringen. Het nog moeten wennen aan het idee te kamperen speelde ook mee... Campanile hotel op zich zoals verwacht, maar de dagschotel was geen succes. Dat lag overigens deels aan onze onwetendheid. Voortaan géén andouilette meer bestellen: wat is dat een kotselijk vleesgerecht! Een ontplofte, saucijsachtige, stinkende drol. Zoiets hadden we in Pontorson (vorig jaar) ook al eens uitgekozen: wat een ezels! Het dessertbuffet vergoedde gelukkig veel.

Andouillette is een typisch Frans gerecht, gemaakt van de ingewanden van varkens of runderen. Het ziet eruit als een gewone witte worst, en is in heel Frankrijk terug te vinden. Daardoor vormt het voor vele toeristen een onaangename verrassing. Andouilette is namelijk een "verworven smaak", die zelfs voor avontuurlijke eters een uitdaging vormt. De Andouilette heeft namelijk aroma's die doen denken aan uitwerpselen en/of braaksel. De textuur is rubberig, en ziet er uit als grof gesneden stukjes vet vlees. (Wikipedia)

Een Franse jongen bood me een soort slavink aan. Hij zei nog zo iets van; "Dit is nou echt een Franse specialiteit". Niets vermoedend stopte ik het hele stuk vlees in mijn mond. Een 1/4 seconde later overviel mij een gevoel van ongekende walging. Dit stukje vlees smaakte naar P**p! Ik liet me niet kennen en slikte alles met grote tegenzin door. Mijn tennismaatje Bart had ook een stukje gegeten maar hij rende theatraal naar het toilet om het uit te spugen. De barbecue was inmiddels gedoofd maar die stonk zelfs nog naar P**p! De Fransen gaven toe dat het een vrij exclusief gerecht betrof genaamd; 'Andouillette'. Eindelijk een Franse specialiteit. Naar gemalen drol met tuinkruiden ruikt het. En als een doorzichtig condoom gevuld met diarree ziet het eruit (http://home.planet.nl/~wklumper/reves.html)


vrijdag 6 juni 2008
Auto dag2: 910km (gps), som: 1795km
V09:00 – A19:00 @ Segovia: camping El Acuaducto

Ondanks onze culinaire ervaring van gisteren toch goed geslapen en ontbeten. Je rook het overigens nog, maar dat kon ook in gedachten zijn. De dag begon grauw, grijs en fris. Tot Bordeaux ging in hoog tempo over een rustige weg, daarna wat drukker. Tijdens de eerste tankbeurt viel een flinke plensbui, daarna bleef het nog lang herfstachtig. Les Landes door ging ook vlot, de eentonigheid viel erg mee. Daarna een viertal keren kort op elkaar een tolpoortje voor een lullig bedrag (€1,50 - €3,00) en toen waren we al in Spanje. Rondom San Sebastian en door de eerste bergketen heen ging over een vrij drukke en slingerende N1. Eenmaal een pas van ruim 600m over werd het steeds rustiger en schoten we goed op. Het plan was om in Miranda d’Ebro te overnachten, maar met nog hoofdzakelijk autopista voor de boeg leek Segovia vandaag ook haalbaar. Het weer klaarde langzaam steeds meer op en ook op de hoogvlakte bleef de weg vrij rustig. De laatste 50-60 km ging over een ook stille N-weg, wél met veel snelheidsbeperkingen in dorpjes en zo, maar toch waren we om 19.00u op camping El Acuaducto waar het vrijwel onbewolkt was, maar slechts 18°C. We zaten dan ook op bijna 1100m. Het was nog erg rustig op deze camping, nog weinig sprake van Madrileense weekendkampeerders, waarschijnlijk mede een gevolg van het nog koude weer tot nu toe.

Het Fietsrondje

Sierra de Guadarrama in zicht

Senora Trapstel in Castilla

Senor Trapstel in Castilla