Toen we om half negen uit het raam keken, zag het er twijfelachtig uit. Links donkergrijs, rechts donkergrijs, in het midden lichtgrijs. En daar léék het vandaan te komen. Eerst maar eens ontbijten.
Daarna zag het er nog niet zo heel veel beter uit, wél een heel klein stukje blauw. Dan nog maar een kopje koffie in de bar en gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat kranten door te spitten. Veel sport. De "Gacete" van Salamanca was van vrijdag en toen was de verwachting dat het vandaag en morgen droog zou blijven, maar wel flink teruglopende temperaturen (23 resp. 19°C). Kamperen leek er niet meer in te zitten. vandaag er nog maar van profiteren. Snel omkleden, fietsen naar buiten: shit! Toch regen! Nog even wachten. het leek niet door te zetten. Uiteindelijk pas om 11.45u op weg. In principe voor een rondje langs historische dorpen zoals beschreven door Raul, maar ietsje uitgebreider. Afdalend naar Sequeros zagen we plotseling een enorme bak water naar beneden komen, ongeveer daar waar we naar op weg waren! Dalend zouden we daar zo zijn, dus vol in de remmen, even overleggen en goed observeren. We besloten het rondje andersom te fietsen. Als we het goed ingeschat hadden zouden we dan in een boog om die bui heen rijden. Dat werd dus net als gisteren eerst weer klimmen tot de afslag naar San Martin del Castañar. Dan afdalen en vervolgens de eerste afslag scherp linksaf naar Casas del Condo. Over slecht wegdek daalden we voorzichtig verder; had de bui ook wat meer tijd om weg te trekken! Door Casas del Conde heen - niet bijzonder - daalden we nog verder tot de brug over de Rio Francia (620m). Vlak daarna was aan de rivier een picknickplaats ingericht. We waren al een half uur en dik 9 km onderweg, dus dan lust je wel weer wat! Was een idyllisch plekje aan een stromend riviertje in het bos.
Na een rivieroversteek volgt altijd onvermijdelijk stijgen, dus ook nu. Niet zo zwaar en ook niet zo lang, tot waar de weg uitkwam op de weg naar Mogarraz en La Alberca (rechtsaf) en Miranda del Castañar (linksaf). Wij sloegen rechtsaf en stegen nog wat verder, nog ca. 3km tot Mogarraz, ondertussen constaterend dat het met het weer de goede kant op ging. Wat stonden hier toch veel kersenbomen, barstensvol met vruchten, veel al rijp. Hier en daar werd daar - volgens ons soms wat illegaal - van geplukt.
Mogarraz was weer zo'n ontzettend leuk oud dorpje met smalle straatje, vakwerkhuizen, fleurig aangeklede balkonnetjes. Leek sterk op Sequeros en San Martin. Toch maakten we weer veel foto's. De straatjes in dit soort dorpjes zijn echter niet echt fietsvriendelijk: over het algemeen met grote keien geplaveid met - als je mazzel had - in het midden een smalle , wat gladdere strook. Als ze omhoog lopen dan doen ze dat ook meteen goed, zo ook de straat het dorp weer uit. Die steeg met zo'n 15%, maar omdat we veel bekijks hadden van inboorlingen fietsten we hijgend en puffend "gewoon" door tot boven aan de weg.
Even uitpuffen en dan weer rustig verder klimmen richting La Alberca. Boven de Sierra de Can-delario was het nu slecht weer, er viel daar veel water. Hier was inmiddels een flinke zonnige periode aangebroken. La Alberca - toch weer ruim boven de 1000m - bereikten we om 14:00u. We kwamen nu weer in de buurt van de Peña de Francia en, ja hoor, daar waren de vliegen ook weer. Dit plaatsje was flink groter en ook toeristischer. Het stond aan het begin al aardig vol met geparkeerd blik. Wij stalden onze fietsen voor de oude brug, een beetje verdekt achter een vastgeroeste vrachtwagen. Vanwege het plaveisel en de in ruime mate aanwezige toeristen was fietsen niet echt een optie. Lopen is zowizo prettiger als er veel te fotograferen valt. De huizen waren weer als vanouds, maar hier veel winkeltjes, de meeste ambachtelijk, maar ook met een hoog "Valkenburg"-gehalte. Ze waren gelukkig allemaal open. Konden we mooi even wat drank en voedsel bij kopen; we hadden toch iets ter weinig meegenomen vandaag.
Na een rondje door dit dorp fietsten we dezelfde weg 2km weer terug; dan rechtsaf de weg naar Sotoserrano, lekker dalend tot de afslag naar Montforte. We zagen hier af van een extra lusje en dat bleek achteraf verstandig want dat bleek later deels afgesloten te zijn. Toen we bij de volgende splitsing aankwamen (linksaf Montforte, rechtaf lusje) bleek het lusje onbegaanbaar! Montforte besteedden we weinig aandacht aan, zodat we alweer snel op de weg - rechtsaf - naar Mogarraz zaten. Verder met dalen. Op de door banco de Castilla gesponsorde bank aan de rand van dit dorp even gerust en gegeten. Daarna weer vrolijk verder dalen richting Miranda del Castañar, hoewel... vrolijk: naar een diepte van wel 520m! Moest ook allemaal weer omhoog. Toen we daar alweer een poosje mee bezig waren, sloegen we op een kruispunt scherp rechtsaf een zeer steile (18%) weg naar Miranda in, dat we boven op een heuvel al hadden zien liggen. Worden wij meestal niet echt vrolijk van, maar dit viel best mee. Even flink doorbijten en we waren boven bij de hermitage, even verder een groot plein met het kasteel. Door de stadspoort het dorp in (stads poort? dorp?) tot op het plein bij de kerk en weer terug. Huizen en straten hier weer van hetzelfde laken een pak. Dat hadden we nu wel gezien, bleef toch wel aardig. Voor de afdaling terug naar de grote weg namen we nu de wat kalmere weg die uitkwam op een ander kruispunt alwaar wij rechtdoor gingen naar Garcibuey en Sequeros. Dit was afwijkend van Raul's route, maar toch ook een zeer fraaie, smalle en stille weg. Verleidelijk om hier niet van de kersen te snoepen... Na 3 km kwam deze weg uit op de SA220 en was het verder een bekende weg naar Sequeros.
Het weer was in de loop van de dag steeds beter geworden en al met al was dit toch een heel mooi fietsdagje geworden. Morgen maar weer eens richting 'huis'... helaas gaf 'El Tiempo' op TV4 regen af voor maandag! Daarna droog en toenemend zonnig. We zouden wel zien; om 9 uur 's avonds zag het er nog niet naar uit. Op naar de comedor. Daar gaf ook TVE2 voor manaña regen af, daarna mooi weer.
Ook het derde etensmaal was prima: de ensalata mixta en lagostinas lieten we ons goed smaken.
|
