Om 08.45u gingen we op het ons beloofde ontbijt af, maar nu bleek dat we alleen maar koffie of thee konden krijgen. Winkels waren nog niet open, vandaar dat er nog geen brood was. Waarschijnlijk had die ouwe – vader van de baas – er gewoon geen zin in. Dan maar op de kamer een laatste stukje notencake genuttigd.
Afrekenen met bankpas of creditcard kon ook niet. Bank was zeker nog niet open ofzo. Nog even snel naar de MaxCoop (inmiddels wél open) en om 09.30u op weg.
Vandaag stond er geen echte puerto op het program, maar we kregen toch wel 2x een aardige klim naar uiteindelijk 1580m. Doordat we gisteren 8 km waren doorgereden, was er vandaag geen sprake van ‘even warm fietsen’. Meteen na het dorp rechtsaf de AV903 op en het klimmen begon. Hoewel het nog slechts 16°C was, hadden we het toch al snel erg warm en moesten lange broeken en jasjes uit. De zon scheen dan ook volop! Gisteravond hadden we dat niet verwacht, maar nu was de lucht helder blauw met alleen op de hoge bergen achter ons een wolkendeken.
De AV903 was een prachtige weg door schitterende natuur. Geregeld moesten we van de fiets om van de omgeving te genieten en om foto’s te maken. Niet te geloven wat hier allemaal staat te bloeien. Het meest opvallend aanwezig was de knalgele brem, daarnaast en tussen wilde venkel, een soort asperge, veel pruiklavendel en heel veel onbekend ander spul. Dit hield natuurlijk wel op, zodat we over de ruim 7 km lange klim naar 1250m een dikke 1.5 uur deden. Auto’s reden hier amper; één van de weinige was van de guardia civil, die ons met duimen omhoog groetten. Dat we geen helm droegen, maakte niet uit kennelijk.
Toen we bijna boven waren, kwam ons een racefietser tegemoet die ons luid groette. Het was dezelfde als die we vanmorgen in het dorp zagen toen we net weg wilden rijden van het hostal. Kon niet missen met dat rode pakje. Toen we eenmaal boven even wat zaten te eten, kwamen er nog twee racefietsers voorbij en dat was het wel weer voor vandaag.
De AV905 die we nu volgden begon met een flink stuk dalen, daaran steeds op en neer, langzaam weer stijgend tot ruim 1300m. Ook deze weg was niet druk, maar duidelijk minder fraai dan de 903. Het was de ‘rechtgetrokken’ oude C500, waarvan we hier en daar de restanten nog zagen. Sommige daarvan konden mooi gebruikt worden als pauzeplek, vooral als de oude brug er nog lag. Kon het muurtje mooi als zitplaats dienen.
We passeerden slechts enkel dorpjes – Navatalgordo, Navalosa, Hoyocasero - , bovendien niet erg boeiend. Na de laatste volgde de afdaling naar de Rio Alberche. Het gemiddelde kwam daardoor eindelijk boven de 10 uit, maar de verloren hms moesten weer worden teruggewonnen in de klim naar het Parador de Gredos (1580m). Na een klein stukje N502 door het rivierdal begon rechtsaf de klim over de AV941: 10 km voor een hoogteverschil van bijna 400m. Was goed te doen, mede omdat de zon inmiddels bijna niet meer scheen. Het was aardig dichtgetrokken en twijfels over een droge afloop rezen.
Om 15u waren we boven. Het Parador lag schitterend in een bosrijke omgeving, terwijl de hele weg er naartoe door een vrijwel kaal landschap ging. D.w.z.: geen bomen, wél veel brem, maar deze keer de lichtgele, bijna witte soort. Beetje saai wel.
Een goed ingepakte fietser (handschoenen, muts) begon net aan de afdaling toen wij afstapten om - uit de wind en in de zon - wat te eten. Daarna daalden we via Barajas af naar Hoyos del Espino (1450m), nog steeds over dezelfde weg. Een hostal ca. 1 km voor het dorp negeerden we (beetje te ver van alles); hostal J.J. aan het begin van de bebouwde kom kreeg wél onze goedkeuring. Fietsen in de gang, mooie ruime kamer mét balkon en uitzicht op de besneeuwde toppen van de Sierra de Gredos; heel anders weer dan gisteren.
Toen we na een half uurtje eindelijk warm water hadden (technische storing), konden we douchen. Daarna maakten we even een rondje door Hoyos, een dorpje van niks maar wél 2 bakkers en minstens 4 alimentaciones of autoservicios. Moest een moordende concurrentie zijn. Ook aan overnachtingsmogelijheden was hier overigens geen gebrek: 3 hostals, een hotel, een bar met kamers en ook nog een camping. Na een bezoek aan de Spar hadden we voldoende eten en drinken om de tijd tot het avondeten te overbruggen.
Om 20.30u ging de comedor open en konden we – weer snel – eten en nog goed ook. Na een half uurtje werd de eetzal overvallen door een complete divisie van het Spaanse leger, ruim 100 man wel. Met een heel stoere commandant, die ondanks het rookverbod gewoon een sigaretje wegpafte. Kennelijk waren ze een dagje uit. Veel kabaal en drukte, m.n. voor het bedienend personeel. Wel leuk om te zien hoe gehaaid ze dat deden. Kan ook zijn dat het gehaaid leek door de vertroebelende werking van de alcohol... wat kun je toeter worden van een halve fles wijn in 45 min. zeg!
Het was vandaag weer een mooie fietsdag, niet zo mooi als gisteren, maar toch. Het weer was weer ietsje beter en als je de meteo mocht geloven zou het vanaf morgen écht duidelijk moeten verbeteren. |
