Vannacht hadden we het al een poosje horen regenen, ondanks dat het niet zo’n rustig hostal was aan de drukke Calle San Juan de Toledo, de hoofdstraat. Veel autolawaai en ook in het hostal zelf een paar rumoerige periodes, m.n. tussen 5 en 6 uur, volgens ons gezellig beppende schoonmaaksters.
Het bleef lang donker op kamer 103 en dat kwam niet alleen door de luiken. Er hingen dikke donkere wolken boven het stadje en het regende, soms stevig. Dat hield aan tot een uur of 11.
Het ontbijt was redelijk – kostte ook maar €3.50 – en werd geserveerd door een andere ‘cipier’ dan die van gisteren. Deze was wat vriendelijker. Schijnbaar waren we de enigen die er gebruik van maakten.
Om even na 11 uur gingen we aan de wandel, op zoek naar voedsel. Vlakbij vonden we een SuperSol supermarkt, maar eerst liepen we nog even omhoog naar de bovenstad over een steile kasseienweg, minstens 15%. Over gladde stenen op fietsschoenen met klikijzers was dat vragen om problemen. Omhoog was al eng, maar weer naar beneden zou nog veel linker zijn. Pas vooral op voor die putdeksels, zeiden we nog tegen elkaar. En wat gebeurde: vader stapte op een putdeksel en ging gestrekt op zijn rug naar beneden, moeders half meesleurend. Direct schoten omstanders te hulp, maar het was niet nodig. Zo erg was het niet, alleen een flinke schaafwond (vaders, dure Gore packable regenjack gelukkig nog heel) en een licht gekneusde pols (moeders). Bijkomend voordeel: de rug die gisteren op slot dreigde te schieten, zat nu weer helemaal op zijn plaats!
Na het bezoek aan de SuperSol liepen we nog even de hoofdstraat op en neer om te zien of daar nog wat te beleven viel, m.n. of er nog leuke eetgelegeheid was. Daarna een uurtje bijkomen op de kamer en ’s middags nog een rondje richting Monasterio. Dat was gesloten – altijd op maandag! – maar van buiten toch ook een indrukwekkend groot complex. Daarna nog wat in principe “gezellige” straatjes in het centrum, vandaag echter niet. Eten deden we vandaag voor het eerst in de middag, tussen 3 en 4 uur, hopende op wat meer sfeer. We kwamen alweer bij een chinees terecht en alweer een goede, maar toch heel anders, meer ‘chinese ambiance’. Toch even lekker en... in nét zo’n noodtempo! We waren nu inderdaad niet de enige klanten, maar kennelijk eten ze hier ’s middags ook al niet voor de gezelligheid; gaat altijd in TGV-vaart.
Verder maar weer op de kamer hangen en Spaans opfrissen door veel TV te kijken. Genoeg natje en droogje bij de hand. ’s Avonds voetbal; eerste wedstrijd NL op EK2008, uitslag: NL-Italië 3-0!
De geplande fietstijdrit naar de Alto Abanto viel letterlijk in het water. De berg lag de hele dag met zijn hoofd diep in de akelig donkere wolken. Jammer, maar helaas...
Volgens de TV viel het hier nog wel mee met het weer. In oostelijk Spanje was erg veel regen gevallen, m.n. in Albacete scheen het water metershoog in de huizen te hebben gestaan. Wij schenen net zo’n beetje op de grens te zitten. Gauw westwaarts dus maar. De vooruitzichten tot donderdag: nog wisselvallig, daarna misschien wat meer zon... eerst morgen maar droog over zien te komen. |
