Om acht uur opgestaan en zo gauw mogelijk op een huurfiets
afgegaan. Inderdaad, aan de route de Gap vonden we een Bouticycle filiaal
waar we een echte Nakamura citybike (een soort ATB met stadsbanden) konden
huren. Een hele makkelijke zaak: hoewel we de fiets voor een dag of 3-4
wilde hebben, hoefden we pas te betalen bij terugbrengen; ook een borgsom
was niet nodig. Het leek verder een goed uitgeruste winkel, gezien wat
er allemaal voor materiaal in vitrines en de schappen lag. Hier ook meteen
maar een nieuwe reserveband voor de Santos gekocht en tevens een stel
remblokjes. Er was zelfs een kans dat men hier ons defecte wiel kon repareren;
ze wilden er in ieder geval wel even naar kijken als we er 's middags
even mee langs zouden komen. Wij geloofden eigenlijk nergens meer in,
maar wie weet!
Na nog wat stellen aan de zadelhoogte (was wel erg hard voor moeders tere
achterwerk!) vertrokken we om half elf richting Col d'Allos. Even buiten
de stad nog wat fijnregelen aan de achterderailleur (er bleek hier nog
een camping te zitten, ook bijna in de stad). De officiële klim begon
op 17.5 km van de top, hetgeen we konden opmaken aan bordjes langs de
kant van de weg. Behalve de nog af te leggen atstand, stonden daar ook
de hoogtemeters en het stijgingspercentage voor de volgende kilometer
op. Hoewel ze zowel moraalopbouwend als -afbrekend kunnen werken - afhankelijk
van wat er op staat en de omstandigheden - stellen wij het wel altijd
erg op prijs als ze er staan. Om het gezellig te houden, wachten we elke
2 km even op elkaar: even bijkomen, bijpraten en moed inspreken. Dit laatste
was vandaag niet zo erg nodig, want het was een mooie klim en niet zo
heel erg zwaar.
De eerste km steeg met 10% evenals het stuk tussen 12.5
km en 11.5 km, verder zaten er nog twee kilometers in die 8% stegen en
de rest ging met 6-7% omhoog en dat was dus heel goed te doen. De natuur
was prachtig en de weg rustig met weinig autoverkeer. Nog minder fietsers:
we werden er door vijf ingehaald en er kwamen er maar een paar meer weer
omlaag. Af en toe schitterende gezichten op de omringende reuzen van het
Parc du Mercantour. De laatste kilometers, toen het landschap wat kaler
werd, werd het echt heel fraai. Het bleef dan ook erg groen met alom mooie
alpenweiden. Om even na twee uur waren we boven en gebruikten we de lunch
op de col. Het was hier heerlijk en we luierden nog een uurtje voordat
we voorzichtig aan de afdaling begonnen.
Omhoog was het uiteraard niet zo opgevallen, maar de weg was zeer onoverzichtelijk
door de vele bochten, erg smal en er kwamen vrij veel auto's omhoog. Bovendien
ontbraken op vele plaatsen vangrails of muurtjes en gaapte er een diepe
afgrond. Gelukkig was het asfalt wel goed en lag er geen grind of puin
op de weg. Halverwege de afdaling stopten we even om de handen even te
laten bijkomen van het vele remmen.
Beneden bleek het duidelijk warmer
dan boven en de jacks die we tegen de daalwind hadden aangetrokken, gingen
rap weer uit.
Op de camping aangekomen, bleek de "koelkast" niet goed te functioneren.
Volgens de campingbaas stond er teveel troep in het smalle slootje, maar
hij had ook verzaakt om de begroeiing van de walkanten kort te houden.
Resultaat was een kleine verstopping met als resultaat dat tientallen
meters terug op een andere kampeerplek het water omhoog kwam en ze natte
voeten kregen! Nadat het gras kort gemaaid was, mochten we gelukkig nog het
allernoodzakelijkste (vooral bier…) in het stroompje zetten.
De fietsenmaker in Barcelonnette kon helaas niks met ons wiel, er was
een "speciaal onderdeel" voor nodig! We hadden niet anders
verwacht.
's Avonds werd het zwaar bewolkt met donker dreigende wolken rondom. Zou
het droog blijven? Zoniet dan was het morgen misschien wel heel helder.
In dat geval zouden we meteen de ruim 2800m hoge Cime de la Bonette opgaan
en anders werd het de bescheidener Col de Cayolle.
|
