LiveXS-magazine
DEADWEIGHT/ ITINERARIUM .cd, Beniihana Records
Deadweight bracht in 2001 al eens een split elpee met Shorttime uit, vorig jaar opgevolgd door deze debuut-cd via het Duitse Beniihana. Ondertussen toerde de band op het Europese vasteland en door Engeland en werkt men aan een mini-cd. Die wordt later dit jaar verwacht. Deadweight brengt negen nummers die met gemiddeld drie minuten niet al te lang duren maar zeer intens worden uitgevoerd. Dissonante akkoorden, noisy gitaarmelodieën in mineur, dichtgetimmerde drumpartijen en een geweldige, veelal wanhopig schreeuwende zanger kenmerken de agressieve emo-metal van Deadweight. Hoewel de band in deze bezetting pas twee jaar bij elkaar is, klinkt het vijftal zeer hecht en komt men goed op elkaar ingespeeld over. Nummers als Darker, Never, We Knew en A Dull Knife laten een band horen die uitstekend doet waarin men het beste is. Enige wat echt jammer is, is de korte speelduur; 28 minuten is wel kort voor een ‘full-length’.
(Daan de Mooy)

***

Nationaal popinstituut/FRET magazine
Na een aantal wisselingen speelt Deadweight uit Den Haag alweer bijna twee jaar in de huidige bezetting. Misschien daarom dat Itinerarium klinkt als een klok. De negen nummers zijn intens, rauw, melodieus, explosief en recht-voor-zijn-raap met veel wisselingen in dynamiek. Denk aan Boy Sets Fire en dichter bij huis Malkovich. De teksten zijn behoorlijk donker. Titels als Killer, Darker en Shed In Blood spreken wat dat betreft boekdelen. Alles bij elkaar opgeteld, maakt het op het Duitse Beniihana Records uitgebrachte Itinerarium veel indruk.
(Peter van der Wijst)

***

OOR magazine #24 (dutch)
Zo vroom als de titel van dit album doet vermoeden (itinerarium is een gebed uit het Romeinse gebedsboek van kloosterlingen dat moest worden opgezegd voordat de gelovige aan een reis begon) zo hels en verduiveld klnkt de muziek van Deadweight.
Het Haagse vijftal -niet te verwarren met de gelijknamige Primus-volgeling uit San Francicso- richt zich op een felle mix van trash, black metal en hardcore die doet denken aan Poison The Well, oude Zao, Morning Again, Unearth en zelfs landgenoot DarkDayRising. Vocaal ondersteund door afwisselend onaards gekrijs en cleane vocalen die sterk doen denken aan het stemgeluid van Suicidal Tendencies-zanger Mike Muir, raast de band langs negen sterke, maar zwaarbeladen nummers en laat daarbij geen heilig huisje ongeschonden.(Wouter Dielesen)

***

www.silentstagnation.de
Another band from the Netherlands on Beniihana Records and Deadweight already did a Split LP with Shorttime on Motorwolf Records but this new stuff is way better than their old record!
The first time I listened to the album I thought it's just average but you need some time to get into it but be sure than you'll enjoy it that much I do whereat I also think that the last three songs are the best on the whole album. But don't get me wrong the others are great as well!
Now to their style, Deadweight play modern hardcore with an emotional and metal touch. The first song starts off quite noisy and sounds a bit like Poison The Well or bands like that but within the following minutes and songs they also play a lot harmonies. They combine calm breakdowns and clean vocals with straight ahead metallic mosh parts or noisy rocking passages. I really have the feeling that the songs are getting better and better after every listening. The third song "Killer" begins with calm guitar work and the screaming of the singer and in the middle of the songs it varies between harmonic hardcore and harder passages with the screamed vocals and metallic riffs. In the end I can say that Deadweight present a very diversified record with lots of different elements of modern hardcore, in "Darker" they use Arkangel-alike guitar riffing and heavy mosh parts whereat the following song "Never Lived" contains more straight hardcore with rocking elements. But my favourite one is the seventh song "Never" that shows again Deadweight's metal side with fast metallic passages and a cool guitar riffing interrupted by moshy breaks! Great record from an up coming band and by the way the album has a simple but cool artwork! (silentstagnation)

* * *

www.emo.friko.pl (---hmm can anybody translate from Polish? no idea what the review says.... )
Kolejny zespól z Holandii w Beniihana Records!!! Deadweight nagral split LP z Shorttime dla Motorwolf Records, ale ten nowy material jest o niebo lepszy niz poprzedni! Potrzebowalem odrobine czasu, aby przekonac sie o mocy tego albumu. Sadze, ze Wam tez sie spodoba, dla mnie 3 ostatnie kawalki rzadza! Przejdzmy do stylu prezentowanego przez Deadweight, jest to nowoczesny hard core z odrobina melodii i kropla metalu. Pierwszy utwór zaczyna sie calkiem halasliwie i wydaje sie podobny do dokonan Poison the Well. Deadweight laczy spokojne zalamania w muzyce i czyste partie wokalne z moshem albo halasliwymi przejsciami. Naprawde mam uczucie, ze kawalki staja sie coraz lepsze po kazdym przesluchaniu. Trzeci kawalek "Killer" zaczyna sie spokojna gitarowa partia i wrzeszczacym wokalem, aby przejsc pózniej do harmonicznego hard core'a i metalicznych fraz melodii. W ostatecznym rozrachunku stwierdzam, ze Deadweight prezentuje zróznicowana plyte z wieloma elementami nowoczesnego hardcore'a. Utwór "Never Lived" zawiera wiecej elementów prostego hardcore'a z przebojowymi riffami. Ale mój ulubiony to siódemka - "Never", utwór ukazuje metalowe oblicze zespolu, z wymyslnymi riffami i moshowymi partiami (a'la Arkangel). Wspaniala plyta od mlodej, obiecujacej kapeli! Album ma prosta, ale jednoczesnie intrygujaca oprawe graficzna.
9 kawalków / 28:02 ||| 4.2 / 6

***

www.coreground.net
Diese Band und ihr Debut mal schnell in die klassiche Metalcore Ecke abzuschieben dürfte auf den ersten Blick nicht schwerfallen, finden sich doch genre-typische Riffs, Strukturen und Vocals en masse. Beim zweiten Durchlauf muss dieser Eindruck jedoch revidiert werden, zu facettenreich und abwecheselungsreich kommt "Itnerarium" daher, zu untypisch Songs wie "Killer" oder das abschließendende "Shed In Blood". Auf dieser Platte finden sich vielmehr Einflüsse verschiedenster Art, angefangen bei einer irgendwo in der Screamo Ecke verwurzelter Stimme, den zuckersüßen Melodien, bei denen sich zwangsläufig das große böse "E" Wort im Kopf breit macht, bis hin zu den schon abgesprochenen Metaleinflüssen. Zudem ist der Band hier und da auch noch ihre Vergangenheit anzumerken, gründete man sich vor einigen Jahren und einigen Lineup-Wechseln als klassiche Old School Band. Negativ fällt beim dreizehnten Beniihana Release lediglich das Artwork der CD in die Wertung, ansonsten ist diese CD auf jeden Fall den ein oder anderen Blick wert. (Christian Völler)

* * *

www.alifeless-ordinary.com:
Deadweight play modern hardcore with an emotional and metal touch. The first song starts off quite noisy and sounds a bit like Poison The Well or bands like that but within the following minutes and songs they also play a lot harmonies. They combine calm breakdowns and clean vocals with straight ahead metallic mosh parts or noisy rocking passages. I really have the feeling that the songs are getting better and better after every listening. The third song "Killer" begins with calm guitar work and the screaming of the singer and in the middle of the songs it varies between harmonic hardcore and harder passages with the screamed vocals and metallic riffs. In the end I can say that Deadweight present a very diversified record with lots of different elements of modern hardcore, in "Darker" they use Arkangel-alike guitar riffing and heavy mosh parts whereat the following song "Never Lived" contains more straight hardcore with rocking elements. But my favourite one is the seventh song "Never" that shows again Deadweight's metal side with fast metallic passages and a cool guitar riffing interrupted by moshy breaks! Great record from an up coming band and by the way the album has a simple but cool artwork!

* * *

GREEDRECORDS
Ursprünglich starteten die Holländer als Old School Band, nach einigen Wechseln im Line-Up spielen DAEDWEIGHT heute jedoch emotionalen Metal mit einigen rockigen und vielen duesteren Parts. die 9 Songs sind vollgepackt mit Energie, intensiven Vocals, diversen Tempiwechsel und ausserdem noch mit seht emotinalen Lyrics. Sicherlich nichts nagelneus, aber sehr solide! Antesten!

***

www.greenhell.de
Neustes Beniihana Release, das zwar ähnlich den anderen Releases eher Freunde der härteren Gangart ansprechen sollte, der sich aber in weitaus melodischeren Gefilden bewegt, als dies die anderen Labelbands tun. Insgesamt ist das gesamte Material eher schleppend und bezieht seine melodische Kante sowohl aus z.T. hochmelodischen Gitarrenarbeit auf der einen Seite und dem häufigen Wechsel aus Kreisch- und Cleanen Vocals auf der anderen Seite. Nicht schlecht, Herr Specht.