In Memoriam

 

Champion Touch of Gold of the Cinliboy House

* 10-06-1994       20-11-2007

 

Beschrijving: tom%2013%20jaar

 

Onze kampioen is niet meer

Lieve Tom jij was de mooiste en liefste hond die we ooit gehad hebben.

Jouw bijzondere karakter is door niemand te evenaren.

Zelfs niet door jou dochter Sanne.

We zijn blij dat we haar nog hebben ook al is ze bijna 10 jaar.

Jij was altijd even lief, voor de kleinkinderen die altijd met je voetbalden,

de puppies, kittens en alle honden zelfs reuen,  je kon met iedereen overweg.

De honden zijn hun roedelleider kwijt.

En wij onze mooie en lieve Tom.

Rust zacht lieve Tom je hebt het verdiend.

 

 

Nog even…….

 

Nog even en dan zijn we je kwijt.

Nog even kunnen nadenken zonder spijt.

Nog even kunnen knuffelen en liefhebben.

Nog even, dan zal het leven wegebben.

Nog even lieve woordjes in je oor.

Nog even je verwarmen zoals hiervoor.

Nog even terugkijkend op jouw leven.

Nog even die angstige momenten die we nu beleven.

Nog even dan zal je verlost zijn van al je pijn.

Nog even dan mag je in de hemel zijn.

Nog even, het doet zo’n zeer.

Nog even, dan ben je er niet meer.

Nog even dan ga je ons verlaten.

Nog even dat we met jou kunnen praten.

Nog even likt je dochter Sanne je aan je bek en je ogen.

Nog even, wil ze zeggen, ik zal je tranen drogen.

Nog even zie ik een kwispelende staart.

Nog even want het gaat met veel moeite gepaard.

Nog even ‘lachen’ zo als je altijd kon doen.

Nog even, we nemen afscheid met een zoen.

Nog even zie ik twee grote bruine ogen, en kijken me aan.

Nog even dan moet jij gaan.

Nog even en dan zal je spelen op de groene weide.

Nog even, met je zoon Arwin, kleindochter Aranka, ma Nikki, zus Charissa en oma Sue Wella aan je zijde.

Nog even, is nu voorbij.

Nog even fluistert de wind ‘ Tommy ’ je bent nu vrij.

Wij wensen jou een goede reis.