Het idee om deze reis te gaan maken ontstond bepaald niet van de ene op de andere dag. Een paar jaar voor het daadwerkelijke vertrek hadden we eigenlijk al besloten om een 'verre' reis te gaan maken. Nu de 'mannen' groter worden en het niet lang meer zal duren voordat de eerste het "Eurocampen" wel gezien heeft leek het ons een mooi plan om, als gezin, eens zo'n ervaring te hebben. Dat betekende niet zozeer dat we de reis al jaren tevoren aan het uitstippelen waren maar meer dat we vast wat euro's opzij gingen leggen in de wetenschap dat een dergelijke trip niet van 1 jaar vakantiegeld betaald kon worden. Tel daarbij op dat ons 25-jarig huwelijk en mijn 25-jarig jubileum eraan kwamen en dan waren alle ingrediënten aanwezig om in 2005 of uiterlijk 2006 de oversteek te wagen.

We hadden inmiddels wel besloten om, vooral omdat dit de eerste keer was, de hele reis van A tot Z te laten verzorgen door een, ons vertrouwd, reisbureau. Het is dan toch aardig om te merken dat je jaren over zoiets kan praten maar als het dan op daadwerkelijk bespreken aankomt de twijfel toch even toeslaat.  De beren die je straks hoopt te zien blijken nu ineens op de weg te staan ..... Dan is er maar 1 oplossing : Boeken en "laat het maar gebeuren" . Samen met het reisbureau stippelden we een reis uit die ons langs alle plekjes zou voeren die we graag wilden gaan zien. En....."omdat we er toch waren" gelijk maar afsluiten met een weekje zon op Oahu.

Zelfs na het boeken leek het allemaal nog wel de "ver-van-m'n-bed-show" maar Connie begon al  reisverslagen te lezen op het Internet en werd steeds enthousiaster. Ik werd dat minder omdat ik me wat zorgen begon te maken over het rijden in een heuse PC Hoofdtruck met automatische versnelling. Hoe zou dat gaan ? De beste oplossing is dan om een garage te zoeken waar ze dergelijke tanks verkopen en onder het mom van "geïnteresseerd koper" eens een proefrit te maken. Dat viel mee !

Uiteindelijk moesten we nog 4 grote, sterke koffers kopen (passen die straks wel in de auto............), veel shirts en korte broeken en een heuse video camera. Normaal gesproken maken we 5 foto's op vakantie ( als we tenminste de camera niet vergeten zijn..) maar nu leek een film toch wel een goed plan. De reisverzekering naar 'werelddekking' en een tweede Creditcard 'just in case'.  We zijn er echt mee bezig en bestellen thuis al online VIP kaarten voor de Universal studio's. Met deze kaarten hoef je niet in de rij te gaan staan en dat blijkt nog reuze handig................................

Op je werk beginnen je collega's hun vakantieplannen te 'delen'. Waar ga jij heen ? is dan de standaard vraag en, ik moet zeggen, het klonk wel "drie weken West Coast en een weekje Hawaï".....

En dan komt de datum van vertrek, 19 juli, langzaam dichterbij

Hieronder een kaart van de route.

Woensdag 19 Juli

Na lang uitkijken naar deze reis is het dan vandaag eindelijk zover. We gaan naar Amerika ! Vannacht wonder boven wonder erg goed geslapen en om half 9 stond Jacqueline (schoonzusje) voor de deur.  Eerst even feliciteren want Bert is vandaag jarig. De bagage past precies in de auto en we gaan op weg (van Alphen aan den Rijn) naar Schiphol. Het is gelukkig niet druk op de weg en om ongeveer half 10 komen we aan. Balie opzoeken en gauw  de koffers inchecken, dan zijn we die vast kwijt. Vlucht UA 947 vertrok op tijd naar Washington en na 7,5 uur vliegen komen we om 14.15 plaatselijke tijd aan. Vlucht goed verlopen. In Washington Dulles Airport strenge veiligheidscontroles. In het vliegtuig moesten we al allemaal formulieren invullen en op de luchthaven  werd onze linker en rechter wijsvinger gescand en werd een foto genomen. Martijn was nog te jong. We moesten 5 uur wachten tot onze volgende vlucht naar LA ging (UA 639) dus gingen we even languit op de stoelen. Om 20,00 eastern time ( dus 02.00 uur s'nachts Nederlandse tijd ) gingen we aan boord, niet wetende dat het een 'bumpy ride' zou worden. Het bleek slecht weer op vlieghoogte. Om 22.00 uur western time landden we eindelijk op LA. De koffers kwamen snel en we hoefden nu niet meer door de douane. Nu met de bus naar AVIS om de auto te halen. Daar bleek het heel druk dus besloten we de auto de volgende dag te halen. [ Ik zag het helemaal niet zitten om moe en in het donker met een vreemde auto door LA naar het hotel te rijden dus dat kwam prima uit !! ]  Met de taxibus naar het Shereton Gateway Hotel en eerst maar eens slapen. We waren tenslotte al 24 uur wakker. Om 23.00 in bed, om 23.01 sliepen we. Lekker uitrusten van een heel vermoeiende dag.

Donderdag 20 Juli , Los Angeles

Hans en ik waren vroeg wakker, 1/2 6 !! Je lijf moet zich duidelijk nog aanpassen aan het tijdverschil van 9 uur. Om 8 uur zouden we de hostess van ATI ontmoeten dus we waren ruim op tijd. Jeroen en Martijn bleven nog even liggen terwijl wij de reisinformatie gingen ophalen. Een boek vol routebeschrijvingen, plattegronden, folders en informatie. Elke dag maar even goed lezen ! Ze gaf ook wat leuke tips om die dag te gaan bekijken. Daarna in het hotel ontbeten want we lustten onderhand wel wat. Lekker ontbijtbuffet met croissants, muffins, eieren met spek, fruit ...dat gaat er wel in. De jongens gaan terug naar hun kamer om TV te kijken terwijl wij de auto halen. Voor ons gevoel een KNOTS van een auto maar alle auto's zijn hier groot. Hans moest even oefenen op de parkeerplaats want een automaat is hij niet gewend.

Na een minuut of 10 ging het heel goed en gingen we naar het hotel. Koffers en kinderen ingeladen en op weg om een stadstour te maken. Eerst naar de Grove en Farmersmarket. The Grove is een soort winkelcentrum met een grote fontein en veel leuke winkeltjes. Op de 2e verdieping heb je mooi uitzicht op de Hollywood letters.  Farmersmarket is een overdekt centrum met allemaal eettentjes en winkeltjes. Jeroen en Martijn hebben een zonnebril gekocht. Hans een CD en natuurlijk  hebben we een ijsje gegeten.  Vervolgens maar eens even over de befaamde 'Walk of Fame' op 'Hollywood boulevard lopen, de lange stoep met daarin de namen van bekende (en voor ons onbekende ) sterren. Leuk om gezien te hebben.  Niemand heeft trek dus om een uur of 7 rijden we door de Hollywood Hills terug naar de snelweg om naar ons volgende hotel in Anaheim / Orange te gaan. Na enig zoeken kwamen we aan in het Double Tree Hotel in Orange. We hadden nog altijd niet veel honger maar hebben maar wat gegeven in "Wendy's" , een soort McDonalds. Het hotel was prachtig. Mooie grote kamers ( met een verbindingsdeur) met grote bedden. Om 22.00 lagen we erin en vielen als een blok in slaap.

Vrijdag 21 Juli , Orange-San Diego (160 km)

Heerlijk geslapen tot 06-45. Bij het openen van de gordijnen bleek dat we uitkeken op de Crystal Cathedral, een prachtige glazen kerk, bekend van de TV, waar die dominee met dat grijze haar altijd preekt. Jammer genoeg geen tijd om de kerk van binnen te gaan zien want om 07.45 gaan we ontbijten in het hotel en om half 9 zit alles weer in de auto. Vandaag gaan we naar Seaworld. De rit verloopt goed en rond 11 uur parkeren we auto op een immense parkeerplaats.  We hoeven niet lang te wachten bij de kassa om de tickets op te halen en gaan, voorzien van een plattegrond van het park naar binnen. Er zijn een stuk of 6 "stadions" waar je shows kunt bekijken met zeeleeuwen, dolfijnen en orka's. De orkashow was heel indrukwekkend.  Gelukkig zaten we niet vooraan want dan word je kletsnat. Ze noemen deze plaatsen niet voor niets de "soak-zone". Iedere show heeft een entertainer die de meute een beetje leuk bezighoudt totdat de show begint. Het was warm, dus regelmatig kochten we flesjes water. We zijn alle  maal een beetje verbrand. Om een uur of 5 hadden we het wel gezien. Het hotel waarin we zouden overnachten was even zoeken want San Diego is een grote stad en we hadden geen plattegrond. Via de postcode konden we zien dat het in "The Old Town" moest liggen, een gedeelte van San Diego met veel Mexicaanse invloeden. Toch gevonden. Het "Best Western Haciënda Hotel" bestaat uit verschillende gebouwen, verbonden met trappetjes. Een echt doolhof. Eenvoudige kamers met een tweepersoonsbed. Wel een gezellige wijk, overal Mexicaanse restaurantjes. We hadden niet veel trek maar besloten toch maar even wat te gaan eten. Om 10.00 waren we weer in het hotel. Nog even lezen. We hebben veel boeken bij ons maar zoals het nu gaat krijg ik er nog niet eens 1 uit. Geen tijd en geen fut. Om 22.30 ...licht uit en slapen !!

Zaterdag 22 juli , San Diego - Palm Springs (270 km)

Vroeg wakker en geslapen als een blok. Vandaag doen we het op ons gemak. Douchen, ontbijt in het hotel om 10.30. Gemiddeld ontbijten we, met z'n vieren voor zo'n $40 - $50 en daar kan je dan bijna de hele dag mee vooruit. Vooral als je er ook nog vers fruit bij neemt. Om 11.30 checken we uit en gaan we op weg naar Palm Springs, een soort oase midden in de woestijn. Het is een rit van ongeveer 270 km. en onderweg bleek al op de temperatuurmeter van de auto dat het hier flink heet is , 44 graden !!  Mooie omgeving maar heel erg droog. Geen boom te zien. Onderweg kwamen we langs het "Marchfield Museum" , een vliegtuigmuseum gerund door een aantal oude veteranen.`Leuk !!

Er stonden ongeveer 70 oude vliegtuigen buiten en binnen was ook het een en ander te zien. Na een uurtje te hebben rondgelopen gingen we gauw terug naar de auto want buiten was het 50 graden !! Alsof er een warme föhn aanstaat. Leve de auto met airco !! Snel verder naar Palm Springs. Het hotel is al snel gevonden en het Wyndham hotel ziet er sjiek uit !! We kwamen er om 15.00 uur aan. Eerst inchecken en de koffers naar de kamer brengen. We hebben weer twee kamers naast elkaar met een verbindingsdeur. Hans ging met de jongens eerst maar eens even zwemmen maar zelfs dat was niet echt verfrissend. Het water was gewoon warm !! dan even lekker luieren. In de informatiemap blijken allemaal folders van alle hotels te zitten dus konden we eens kijken wat we allemaal nog voor de boeg hebben. Ziet er allemaal prima uit. Op het Weather Channel op TV werd al aangegeven dat het vandaag een warmterecord is in Palm Springs. Om zeven uur hadden we trek en stapten we bij Ruby's Diner naar binnen. Een leuke tent, ingericht in sixties-stijl met ontzettend vriendelijke bediening. ( Iedereen is in Amerika overigens heel vriendelijk en behulpzaam ). Daarna nog even buiten rondgelopen maar zelfs om 21.00 uur is het nog 43 graden. Palm Springs is erg netjes, zonder flats en Jeroen kijkt zijn ogen uit naar alle mooie auto's die hier rondrijden. Van elk exemplaar dat de moeite waard is maak hij een foto en inmiddels heeft hij al een heel archief. Dan terug naar het hotel waar om 22.00 spontaan 'het licht uitgaat' , moe van alle indrukken.                                

Zondag 23 juli , Palm Springs - Phoenix/Scottsdale (400 km)

Heerlijk geslapen. Martijn en Jeroen waren pas om 09.00 uur wakker ! Vandaag gaan we door naar Phoenix en Scottsdale. een rit van ruim 400 km. We blijven daar 2 nachten dus hebben we geen haast vandaag. Eerst flink ontbijten in het hotel. Frisdrank, water (liters gaan er doorheen) en broodjes en beleg gehaald bij Ralph's supermarkt. Dan op weg naar Phoenix. We rijden nog steeds door woestijnlandschap langs Blythe en gaan de staat Arizona in. De omgeving is prachtig, Heel droog met af en toe een grote (Saquaro) cactus. In de auto met airco is het heerlijk dus tuffen we lekker door. Prachtige, bijna eindeloze, vergezichten met blauwe luchten schieten aan ons voorbij. Wat een natuur !! We gaan er zo in op dat we de afslag missen. We hadden er bij 147 afgemoeten en zitten inmiddels bij 190. Omdraaien en terug. Om een uur of 7 komen we aan bij het Courtyard Marriott.  De jongens gaan gelijk zwemmen. Daarna maar eens gewoon op de kamer eten, broodjes ham en broodjes brie. s' Avonds nog even fitnessen met Jeroen en Martijn.

Maandag 24 Juli, Scottsdale - Tucson (190 km)

Na het ontbijt naar Tucson. Koffers hoeven niet mee want we komen hier weer terug. Vlakbij Tucson rijden we door  het Saquaro National Park. Een park met veen soorten prachtige cactussen. Onvoorstelbaar dat die hier zomaar in het wild groeien. In het park liggen de Old Tucson Studios, een nagebouwd western stadje waar veel bekende westerns zijn opgenomen. Ook was kleding te zien die gebruikt is in series zoals Bonanza en de High Chapperal. We hebben er een voorstelling gezien. Erg leuk. Ook hebben we er nog een foto laten maken van Jeroen en Martijn aan de pokertafel, verkleed als echte 'bad guys'. Om een uur of twee weer terug. In Scottsdale gestopt om donuts te halen. Morgen vroeg weer verder.

Dinsdag 25 Juli, Scottsdale-Grand Canyon (370km)

Opgestaan om 7 uur en eerst spullen in de auto geladen.  Dat gaat steeds sneller en het is verbazend hoe snel je eraan went om " uit je koffer"  te leven.  Sinds 2 dagen hebben we ook een grote koelbox ( gekocht in Palm Springs ), die we in het hotel helemaal vullen met ijsklonten. Zo blijven alle drankjes heerlijk koud. Eerst weer ontbijten. Om kwart over 8 gaan we op weg naar het noorden. We komen na 2,5 uur aan bij Montezuma´s Castle. Dat zijn oude indianenwoningen die in de rotsen zijn gebouwd. Ze bestaan uit wel 4 verdiepingen en 19 kamers. Je kunt er niet in maar het is heel indrukwekkend om te zien. Er waren nog meer van dat soort woningen maar die zijn helaas allemaal verwoest.  Er wordt via borden langs de wandelroute veel info gegeven. Heel erg interessant. Na een klein uurtje gaan we verder want me moeten naar de Grand Canyon. Prachtige omgeving hier . Onderweg zijn we nog gestopt bij een prachtig uitkijkpunt. Daar heb ik ook nog een Dreamcatcher gekocht. Bij Sedona hele mooie roodachtige en groene rotsen. We besluiten eerst naar ons hotel te gaan maar de kamers zijn nog niet klaar, het is tenslotte pas 14,00 uur. Dan gaan we maar gelijk door naar de Grand Canyon. Bij het bezoekerscentrum kopen we een National Parc Pass pas die een jaar geldig is en ook voor andere parken gebruikt kan worden. De ingang van het park is snel gevonden en al snel komen we bij de eerste parkeerplaats. We lopen naar de uitkijkpost en hadden geen idee wat ons te wachten stond. Eenmaal ter plekke is het uitzicht overweldigend. Niet te beschrijven hoe mooi het hier is. Je voelt je enorm nietig als je dit ziet. Een enorme kloof met 1,5 km lager ergens de Colorado rivier. Schitterend !!!

Er zijn verschillende uitkijkpunten en het is allemaal even overweldigend. Het laatste stuk doen we met de Shuttlebus. Daar mag je met de auto niet komen. Prachtig ook om de roofvogels te zien die boven de Canyon zweven. Plan is om morgenochtend om 05.30 de zonsopgang te gaan bekijken . We hebben in het park gegeten en op de terugweg naar het hotel zagen we nog een hert staan aan de kant van de weg. Om 7 uur de auto weer uitgeladen en ons geïnstalleerd. We raken er steeds bedrevener in want het gaat steeds makkelijker. Jeroen en Martijn gaan nog even zwemmen en wij neuzen nog wat rond in de winkeltjes. In het restaurant is een optreden van Indianendansers. Leuk ! Dan is het tijd om de wekker op 04.30 te zetten en te gaan slapen.

Woensdag 26 juli, Grand Canyon - Monument Valley (335 km)

We waren al wakker voor de wekker af zou gaan. Snel lenzen in, aankleden en naar de Grand Canyon. We kwamen al voor 5 uur aan maar waren niet eens de eersten. Steeds meer mensen kwamen en videocamera´s werden geïnstalleerd. Het was niet eens erg donker en maar 18 graden. Goed dat we een jas hadden meegenomen. Om iets over half 6 kwam de zon op. Gelukkig was het niet bewolkt. Prachtig om te zien. Hans heeft de hele zonsopgang opgenomen. Echt een schitterende ervaring !!

Om 06.00 uur terug naar het hotel en nog even luieren. Ontbijten en om een uur of half 10 nog even frisdrank inslaan en op weg naar Kayenta, in het Navaho-reservaat. Overal langs de weg staan kraampjes waar indianen hun spullen (veel zilveren sieraden) verkopen. De omgeving is dor en doods en af en toe zie je een camper of een paar huisjes bij elkaar staan waar indianen wonen. In dit reservaat wonen ongeveer 100.000 gezinnen. Dichtbij Kayenta komen we in de Monument Valley. De omgeving bestaat uit rood zand en af en toe een enorme rode rots en wat struiken. Prachtig om te zien. Om 3 uur inchecken in de Hampton Inn ( het blijkt hier zomertijd dus is het ineens een uur vroeger !). Even uitrusten. Iedere dag van hier naar daar reizen en zoveel indrukken opdoen is best vermoeiend. Dan nog naar het visitor center van Monument Valley. Je rijdt echt door de prachtige, droge, vallij heen. We zien zelfs kleine zand (wervel) stormpjes. Vanuit het Center kun je per bus of paard een indianenstam bezoeken. Doen we niet. We genieten liever van het uitzicht. Er zijn hier ook andere Nederlanders die een soortgelijke reis maken. We genieten nog een poos van het prachtige uitzicht maar dan wordt het toch etenstijd. De mannen willen Mac. Wij gaan wel naar het restaurant in het hotel. Om 1/2 11 slaat de man met de hamer al weer toe.

Donderdag 27 Juli, Monument Valley - Lake Powell (175 km)

Na negen uur slapen om een uur of 8 Jeroen en Martijn maar eens gewekt. Drie kwartier later bleken ze al weer in slaap gevallen te zijn. Om een uur of 9 ontbijten. Vandaag naar Lake Powell, ongeveer 175 km noordwaarts. Aan het meer ligt de plaat Page waar we zullen overnachten. We komen om 13.00 aan en gaan eerst de Glen Canyon dam maar eens bekijken met daarachter het stuwmeer, Lake Powell. Er is een bezoekerscentrum. Bij het binnengaan moeten we door detectorpoortjes. Eenmaal binnen wordt er enorm veel informatie gegeven over de dam en is het uitzicht prachtig. Daarna besluiten we naar het meer te rijden want we willen wel een boottochtje maken op het meer. Je kan ook een powerboat huren. Dat zag Jeroen wel zitten maar Hans wilde, na al het rijden, nu ook wel eens 'vervoerd worden' We bespreken plaatsen voor een tocht van 1,5 uur met vertrek om 18.15. We hebben dus nog tijd en gaan even naar het hotel om lekker te zwemmen. Om 18.00 gaan we de boot op. We kunnen boven buiten zitten en het is gelukkig niet zo warm meer. We maken een werkelijk prachtige tocht over het meer met de ondergaande zon en varen een smalle canyon in. Wat een kleuren !! Heel spectaculair om zo'n canyon ook eens van het water af te zien. Terug in de haven zien we donkere wolken met onweer maar gelukkig is dat ver weg. Op de terugweg eten we even in Page. We willen de KFC eens proberen maar die schrappen we, na vandaag, gelijk van de lijst ! Weer een ervaring rijker. Om een uur of 9 zijn we terug in het hotel. Nog even TV kijken ( 56 zenders, waar kijk je dan naar ...?)

Vrijdag 28 Juli, Lake Powell - Bryce Canyon (270 km)

Na het ontbijt om een uur of 10 vertrokken. De auto is volgetankt, we moeten alleen nog drankvoorraad hebben. We rijden nog een laatste keer langs Glenn Canyon Dam en Lake Powell en gaan dan op weg naar Bryce Canyon. Na ongeveer 100 km komen we in het plaatsje Kainab, het enige dorp op de route, waar gelukkig een flinke supermarkt is. We slaan blikjes, water, koekjes, broodjes en beleg in. Morgenochtend maar eens geen sceambled eggs in het hotel maar een broodje in de auto want we hebben een vol programma. Als alles in de koelbox zit vervolgen we onze weg. De omgeving is hier erg groen. Om een uur of 3 ( het is hier weer zomertijd ) kunnen we inchecken in Ruby's Inn, een groot hotel met mooie kamers in een apart staand gebouw. Koffers uitladen en op weg naar Bryce Canyon. Met onze National Parc Pass kunnen we weer gratis naar binnen. Er zijn verschillende uitkijkpunten in het park. Eerst naar Sunset Point en daarna naar Bryce Canyon. Daar heb je het mooiste uitzicht op de Canyon. Bij Sunset Point waren verschillende wandelpaden naar beneden. Hans en Jeroen durfden het aan en zijn helemaal naar beneden geweest, alleen moet je dan ook weer naar boven........ Er zijn ook veel chipmunks in het park, die kun je gewoon aaien. Op de terugweg nog herten gezien en gefilmd. Om half zes zijn we gaan eten. Om zeven uur zou er een rodeo zijn vlakbij het hotel en daar wilden we graag heen ! We zaten op tijd op de tribune. Leuk om te zien hoe de kinderen al van kleins af aan op een paard gezet worden. Bij aanvang moesten we eerst gaan staan en werd het Amerikaanse volkslied gezongen. De mensen zijn hier erg vaderlandslievend. De show was erg leuk. Er werd op stieren gereden en natuurlijk werden er ook koeien gevangen. Tussendoor een jongleeract met messen en fakkels. Om half negen gingen we weer naar het hotel, even in de lobby kijken en bij de souvenirwinkel met veel kitsch. Half tien op de kamer, half elf "einde verhaal"

Zaterdag 29 Juli, Bryce Canyon - Las Vegas (375 km)

Om een uur of 10 vertrokken en broodjes, ham en salami gegeten in de auto. Het is heerlijk qua temperatuur buiten, ongeveer 24 graden maar het is ook nog erg vroeg. De rit naar Zion National Park is ongeveer 125 km. Ook hier kunnen we onze National Parc Pass gebruiken. We rijden het park in en komen in een prachtige omgeving met hoge rotsen. Je valt van de ene verbazing in de andere. Regelmatig zetten we de auto aan de kant om (o.a. een soort berggeiten) te filmen. Via scherpe haarspeldbochten dalen we helemaal al naar een modderig stroompje, de Virgin River. Na 17 km komen we aan de andere kant van het park waar het bezoekerscentrum is. Daar vertrekt een shuttlebus die een gedeelte bezoekt waar je niet zomaar met de auto mag komen. We besluiten alleen uit te stappen bij halte "Weeping Rock". Een korte stijle wandeling brengt ons bij de Weeping Rock, een rots waar smeltwater doorheen sijpelt. Dan weer terug met de bus naar het Visitor Centre en in de auto op weg naar Las Vegas ( we moeten nog 250 km ). We verlaten Utah, rijden een klein stukje door Arizona en gaan dan Nevada in. Zodra we de stateline over zijn zien we de eerste casino's al. In de verte kun je Las Vegas al zien liggen. Las Vegas blvd. met alle casino's steekt overal bovenuit. Vlak voor we L.V. bereiken blijkt de snelweg die we moeten hebben afgesloten. Op de kaart gauw een alternatieve route gezocht. Je weet niet wat je ziet als je op de Strip aankomt. Je kunt voor het hotel je bagage uitladen en de auto wordt dan voor je geparkeerd. Het Luxor (ons hotel) is een grote piramide en de ingang is een grote sfinx. We moeten in de rij om in te checken en krijgen twee kamers op de 5e verdieping. Het middelste deel beneden is alleen maar casino met honderden gokmachines en goktafels waar honderden mensen zitten te gokken. Overal rinkelen toeters en bellen. Kinderen onder de 21 mogen niet van de paden af en zelfs niet eens kijken bij de gokmachines, daar zijn ze hier heel streng in. We gaan eerst eten. Er is hier een "Pharao's Buffet"  en voor $ 20.- pp. kun je zoveel eten als je wilt. Daarna gaan we Las Vegas by night bekijken. De neonlichten flonkeren je tegemoet. We bekijken het Excalibur ( een heel kasteel ), het Tropicana en het MGM. Dat is het grootste hotel met 5000 kamers. Er zijn loopbruggen over de weg heen en overal is het ontzettend druk. Je kan hier 24 uur per dag je geld kwijt. Om een uur of 10 zijn we weer terug. Even wat TV kijken en dan slapen.

Zondag 30 Juli, Las Vegas

Vandaag eerst lekker uitgeslapen. Jeroen en Martijn wakker gemaakt om half 10. Na het ontbijt gaan we de verschillende hotels bekijken. Uitschieters zijn het Paris ( met een echte Eiffeltoren en de Arc de Triomphe ), The Venetian ( met echte gondels in de voortuin en het St.Marcoplein ), Ceasars Palace met veel leuke winkels etc. Op de heenweg ontdekten we dat er bussen heen en weer rijden en dat je overal kunt in- en uitstappen bij haltes. Overdag. a;s het nog niet zo druk is is dit de ideale manier om van begin naar eind te komen.  Bij the Venetian hebben we kaarten gekocht voor een optreden van de Blue Man Group die avond. Om een uur of 3 waren onze voeten versleten en gingen we even relaxen op de kamers. Om half acht zou de voorstelling beginnen dus om half zes gingen we op weg naar The Venetian. Het was nu een stuk drukker en de bus deed er een uur over. Om kwart voor zeven gingen de deuren open. Niemand had honger dus eten zouden we dan wel na de voorstelling doen.. Blue Man Group was echt geweldig. Nog nooit zoiets gezien !. Terug door Ceasars Palace gelopen. Dat is zo groot, daar kun je verdwalen. Winkel met mooie auto's en een winkel met items van beroemdheden. Leuk maar niet te betalen....... Met de bus terug naar het Luxor en om 12.00 met zere voeten naar bed.

Maandag 31 Juli, Las Vegas-Death Valley (250 km)

Vandaag gaan we de hysterie van Las Vegas verruilen voor de stilte van Death Valley. Na het ontbijt wordt eerst onze auto gehaald. Koffers inladen en wegwezen. Eerst brengen we een bezoek aan de Hoover-dam. Die moeten we gezien hebben want het is de grootste dam van Amerika. We blijven niet te lang want we hebben nog 250 km voor de boeg naar Death Valley. Dit keer niet over snelwegen. Hoe dichter we bij Death Valley komen hoe droger het wordt. Het is hier echt uitgestorven. Geen dorpjes, bijna geen auto's. Ons hotel is het enige in de wijde omgeving. Na een prachtige rit komen we om een uur of drie aan en laden we de koffers uit. Kamers zijn prima. De airco maar omhoog want buiten is het 45 graden. Jeroen en Martijn gaan even TV kijken en wij gaan naar Dantes View, een uitkijkpunt waar je het laagste punt van Amerika ( Badwater Basin, 85 meter onder zeeniveau) en de hoogste berg van Death Valley ( Telescope Peak van 3400 m ) kan zien. Na een rit van een half uurtje komen we op de parkeerplaats aan. Er staat maar 1 andere auto. Het uitzicht is niet te beschrijven zo mooi ! We lopen een onderhard pad af dat naar een uitstekende punt leidt. Beneden ons zien we opgedroogde zoutvlaktes. Heel vroeger was daar een meer, wat helemaal droog is komen te staan. er loopt ook een weg langs de zoutvlaktes maar die gaan we morgen wel bekijken. Na een flinke maaltijd lezen we nog wat en stoppen we ermee. De avonden zijn er echt om uit te rusten van al het moois !

Dinsdag 1 Augustus, Death Valley-Yosemite (525 km)

Vroeg op vandaag. Lange rit voor de boek naar Yosemite. Eerst frisdrank, koekjes en broodjes gekocht voor onderweg. Om 9.00 uur vertrekken we om eest nog even naar Badwater (laagste punt) en Artist´s Drive te gaan. Artists Drive is een smal weggetje door de bergen. Echt schitterend. We rijden eerst nog een dik uur om Death Valley over te steken. Dan door de bergen om daarna in een wat groener landschap te komen. We kijken tegen bergen met sneeuw aan, de Sierra Nevada ! We rijden nu over de snelweg en schieten wat sneller op. Af en toe komen we door een klein dorpje. Dan rijden we het park in dia de Tioga Pas. Een prachtige route dwars door het park. Ons hotel ligt aan de andere kant van Yosemite. We komen langs prachtige beekjes en door mooie bossen. Wat is het hier prachtig. Yosemite Parc ligt midden in de Sierra Nevada. Na 1,5 uur door het park komen we bij de andere uitgang. Ons hotel kan niet ver meer zijn want na 12 mijl is de weg afgesloten..... hopelijk is Cedar Lodge nog bereikbaar. Gelukkig begint de afzetting vlak na het hotel. Anders hadden we een eind om moeten rijden. We zijn het nu wel zat, na 8 uur in de auto. Gauw eten gehaald. De mannen gaan nog even zwemmen en dan naar bed. Morgen is er veel te zien in Yosemite Parc !

Woensdag 2 Augustus

Eerst maar even uitgeslapen. Om half elf naar Yosemite. We gaan eerst naar Mariposa Grove waar de Sequoiabomen staan. Daar aangekomen blijkt de parkeerplaats vol. 7 km terug en dan maar met de shuttlebus. Ook die parkeerplaats is vol. We zetten de auto bij een stopplek aan een riviertje en lopen 15 minuten naar de bus. Daar gaan we met een treintje de bomen bekijken.

Er zijn hele grote exemplaren bij )o.a. de Grizzly Giant. Opvallend is dat ze niet zo heel hoog zijn maar wel enorm breed. Om 1-2 4 zijn we weer terug. Even zwemmen in het riviertje en dan naar een andere uithoek van het park, Glacier Point. Van hieruit heb je een prachtig uitzicht over de Yosemite Valley en twee watervallen. Echt heel mooi. Om 7 uur zijn we weer terug. Eerst eten. Jeroen en Martijn gaan nog even zwemmen en internetten en dan maar weer slapen !

Donderdag 3 Augustus, Yosemite - Lake Tahoe (338 km)

Vandaag op tijd opgestaan. We hadden allemaal geen zin om in het restaurant te eten. We stapten dus om 09.00 in de auto en kochten bij de ´El Portal Fresh Market´ de plaatselijke super, broodjes, salami, gekookte eieren, melk, jus etcetc. en ontbeten op een bankje langs de weg. (Hans zei nog ' Dit stukje film noemen we " het geld was op....). Vandaag naar Lake Tahoe. Eerst de hele Tioga pas weer terugrijden. Onderweg gestopt om de Bridlevail waterval te kunnen bekijken. Om een uur of 12 zijn we weer uit Yosemite park en kunnen we lekker doorrijden. Om een uur of 3 komen we in de buurt van het meer. De oostkust van het meer ligt in Nevada dus zijn hier weer de nodige casino´s.  We hebben geen folder van het hotel dus was het even goed opletten. Montblue resort blijkt een groot hotel en we hebben prachtige kamers. Jeroen en Martijn hebben zelfs een groot rond bad met een doorsnee van 1.75 mtr. Heel luxe. We stappen, na het uitladen van de koffers ( hoe vaak hebben we dat al gedaan ???)  weer in de auto en gaan naar Lake Tahoe. We willen een rondvaart maken met de Tahoe Queen, een radarboot. Dat kan alleen nog om half 7 dus reserveren we snel de ´dinner cruise´.  We gaan nog even naar het hotel zodat de jongens hun gigantische bad kunnen uitproberen. Om half 6 terug naar de haven en om 6 uur gaan we de boot op. We zitten lekker bovenop in de zon. Om een uur of 7 staat het eten klaar. Dat smaakte prima ! De boot vaart intussen een prachtige baai in, Emerald Bay. De zon gaat nu onder en gelukkig hebben we truien meegenomen want op het buitendek wordt het wat fris. Binnen speelt een bande maar we blijven lekker buiten en genieten van alles wat we zien. Om half 10 zijn we weer terug. Echt een hele leuke tocht. Dan terug naar het hotel, even het zwembad bekijken, daar duiken we morgen nog wel even in.

 Vrijdag 4 Augustus, Lake Tahoe - San Francisco (370 km)

Vandaag verlaten we Lake Tahoe weer en gaan we naar San Francisco. We hadden geen trek in scambled eggs dus gingen we op zoek naar een supermarkt om broodjes, frisdrank e.d. te kopen. Uiteindelijk eten we donuts, muffins en stokbrood. Het grootste gedeelte rijden we op de snelweg. De omgeving heeft hier wel wat weg van Nederland. Graslanden met af en toe een elektriciteitsmast. Bij San Francisco in de buurt wordt het heuvelachtiger en het is hier erg druk op de weg. We komen San Fransisco binnen via de Oakland Bay Bridge en moeten 3 dollar tol betalen. We vangen een glimp op van de Golden Gate Bridge die aan de andere kant ligt. Met de stadskaart voor ons neus zoeken we onze weg naar het hotel. Er zijn hier bijna allemaal eenrichtingsverkeer straten maar we rijden in 1x goed. Auto in de parkeergarage, inchecken, koffers naar de kamer en we gaan gelijk op weg. We kopen een pas voor 3 dagen voor de Cable Cars. We willen naar Fisherman's Wharf en nemen eerst de California Line en moeten dan overstappen op de Powell-Hyde Line. Echt een belevenis om met de Cable Cars te rijdn. Je kunt nu ook goed zien dat San Francisco op heuvels is gebouwd; sommige straten zijn echt heel stijl. dat is lopend bijna niet te doen. Fisherman's Wharf is gezellig druk met allemaal winkeltjes en veel restaurantjes waar je uiteraard vis kan eten. Na even gelopen te hebben gaan we een restaurant in. Fish & Chips voor Jeroen en Martijn en wij heerlijke garnalen in knoflook gebakken. We gaan weer terug naar de Cable Cars. Bij het beginpunt moesten we wel een tijd wachten. Om 1/2 10 zijn we weer terug en kijken we, met z'n allen naar "Over the Hedge". Om 11 uur slapen en morgen weer terug.

Zaterdag 4 Augustus, San Francisco

Eerst uitgeslapen vandaag. Om half 11 ontbeten en daarna weer met de Cable car naar Union Square om lekker te winkelen. Jeroen wilde naar Nike Town, kijken voor nieuwe schoenen maar het model da hij zoekt is hier niet te krijgen. Jammer. Martijn koopt wel een paar mooie Nikes. We lopen wat rond.  Er zijn hier ontzettend veel hele grote kledingwinkels en een overdekt centrum van negen verdiepingen. In de Virgin Store kopen we 2 CD's en een DVD. We willen eigenlijk nog even terug naar Fisherman's Wharf en stappen dit keer in een taxi. We worden, na een guided tour, afgezet bij Pier 39 waar de boten naar Alcatraz vertrekken. We kijken naar de zeeleeuwen die op een kluitje in de haven liggen, lopen een stukje verder en hebben dan een goed uitzicht op Alcatraz. De kaarten om Alcatraz te bezoeken zijn al tot woensdag uitverkocht. We lopen nog even de staat af. Dan komen we langs Bushman, een man die aan de kant van de weg achter 2 struikjes (die hij vasthoudt) verstopt zit en mensen dan onverwachts laat schrikken. Iedereen vind het prachtig en blijft staan om te kijken. Je moet het maar verzinnen om zo je geld te verdienen.

Bij thuiskomst tik ik 'Bushman, San Francisco, in op Google. De man blijkt "wereldberoemd". Je bent niet in SF geweest als je Bushman niet hebt gezien. Ook www.Youtube.com staat vol met Bushman filmpjes.

We krijgen zere voeten en gaan op de terugweg nog even door China Town . Veel eettentjes. Met de Cable Car gaan we dan weer terug naar het hotel. We dineren maar eens met muffins en koeken en leggen onze zere voeten te ruste terwijl we de film "Poseidon" kijken ( Martijn besluit om nooit met een boot de oceaan over te gaan ). Het uitzicht vanaf het hotel is prachtig. We zitten op de 20e verdieping en kijken over de hele stad. Dan slapen. Morgen een lange rit.

Zondag 5 Augustus, San Francisco - Pismo Beach, (440 km)

We zitten weer vroeg in de auto (half 9) en ondanks dat we de hele andere kant op moeten rijden we natuurlijk nog wel even over de Golden Gate Bridge. We kunnen San Francisco natuurlijk niet verlaten zonder 'm van heel dicht bij gezien te hebben. We stoppen even over de brug op een parkeerplaats Hier staat al aardig wat mensen. We staan naast een politiewagen, de motor draait nog en tussen de voorstoelen staan 2 enorme shotguns. Het maakt op Martijn nogal indruk. We filmen wat en gaan weer terug, weg uit de drukte van San Francisco Wel een heel leuke stad. We zakken af langs de kust, een prachtige rit door heuvelachtig en soms bergachtig gebied. De weg slingert zich langs de kust met uitzicht op de Pacific. In diverse dorpjes zijn veel kleine strandjes waar volop wordt gesurfd. Om 4 uur komen we aan in Pismo Beach en het Shore Cliff Lodge is snel gevonden. We hebben 2 kamers met uitzicht op zee. Fantastisch, het lijkt net Dallas of zo. Wat een uitzicht. Langs je raam vliegen de pelikanen over de zee. Helemaal top !!

De jongens gaan nog even zwemmen. We eten in het restaurant. Morgen verder.

Maandag 6 Augustus, Pismo Beach - Ventura, (200 km)

Heerlijk geslapen. Hans is nog naar het strand gelopen en heeft nog e.e.a. gefilmd. Om half 10 maken we Jeroen en Martijn maar eens wakker. Nog even zwemmen.

We ontbijten wel onderweg. We vinden een 'Subway' waar alles (volgens de reclame die we al vaak gezien hebben) VERS is. ( EAT FRESH !!!) . He kunt daar je broodje samenstellen en inderdaad, alles is heerlijk vers. Dan verder, op naar Ventura dat ongeveer 100 km boven LA ligt. Onderweg komen we langs Solvang en gaan even de snelweg af. Solvang is een dorpje, gesticht door Deense veeboeren. Alle huizen zien er Deens uit, de straten hebben Deense namen, net als de mensen. Leuk dorpje. Dan verder naar Ventura. We hebben geen routebeschrijving naar het hotel dus dat is even flink zoeken. We rijden nog een keer te ver maar dan komen we uiteindelijk bij de 'La Quinta Inn'  een echt 'doorreis-hotel. We eten even wat in een sporthotel en kijken nog een filmpje. Vroeg naar bed want morgen hebben we een drukke dag !!

Dinsdag 7 Augustus, Ventura-Los Angeles, (100 km)

Om 7 uur opgestaan. Vandaag gaan we terug naar Los Angeles, naar de Universal Studios. Om 8 uur zitten we in de auto. Het is niet zo ver, ongeveer 100 km. Vlak voor LA staan we in de ochtendfile maar om 1/2 10 zijn we er. We parkeren de auto in de 'preferred' garage ( hoef je niet zo ver te lopen). We hadden in Holland al via internet 4 Front-in-line Passes gekocht, dan mag je door een speciale ingang bij alle atracties naar binnen en hoef je niet te wachten ( typische berekende zuinigheid. Een normale pas kost $60.- en dan zie je een half park omdat je overal in de rij moet staan. Dat is dus 240 dollar voor een half park. Een Frontpas kost $100 dollar maar dan zie je wel een heel park omdat je nergens hoeft te wachten. Kortom, voordeliger......:-) Dat bleek dus een goede zet want het scheelt enorm veel wachttijd. We lopen door het kasteen van Dracula (vond Martijn heel eng) en maken een ritje met de Dolorean van Back to the Future (vond ik heel eng). Daarna deden we de studio tour lans de verschillende studio's en sets waar opnames gemaakt worden en werden. Daarna naar de 4-D films en vervolgens naar de 'Lower Lot'. daar gaan we eerst in een bootje Jurassic Parc in ( Niemand is nat, behalve ik want aan  het eind zit een flinke spash. De Mummy slaan we maar over. Geen achtbanen voor ons. Wel doen we Backdraft over branden en de Spcial Effect Sages/ We sluiten af met Waterworld, een spectaculaire show met Jetski's in een set van de film Waterworld. Gelukkig zitten we hoog genoeg om niet nat te worden. Al met al een spectaculaire dag. Aan het eind nog even naar de giftshop voor Spongebob pantoffels en dan naar het Shereton Gateway waar we drie weken geleden aankwamen.................

Woensdag 8 Augustus

Vandaag is de rondreis ten einde en gaan we naar Hawaï. Nu we weer terug zijn in het  Sheraton Hotel lijken de 3 weken wel omgevlogen. Om negen uur ontbijten we en dan gaan we de auto terugbrengen. Op een kiezelinslag op de voorruit na, opgelopen in Death Valley, heeft de auto het prima gedaan en hebben we bijna 6000 km gereden zonder problemen. We lopen terug naar het hotel, checken uit en gaan met een hotelbusje naar het vliegveld. De chauffeur zet ons keurig af bij de balies van United Airways. We moeten zelf inchecken maar hebben geen idee hoe dat werkt. Een aardige mevrouw helpt ons. Dan blijkt Hans zijn koffer te zwaar dus 'overhevelen' of bijbetalen. We hebben geen zin om de koffers te gaan openmaken dus betalen we de 50 dollar maar bij. Op de terugweg maar meer handbagage meenemen. We gaan door de douane en hebben nog ruim tijd voor koffie met taart. Om 1 uur LA-tijd gaan we het vliegtuig in. In Hawaï is het drie uur vroeger en na 5 1/2 uur vliegen komen we om 4 uur plaatselijke tijd aan. De koffers zijn er snel maar het is wel even zoeken naar ons vervoer naar het hotel. We krijgen bloemenslingers omgehangen en worden naar Hotel Queen Kapiolani, vlak aan het strand, gebracht. Koffers uitpakken en dan eerst maar eens eten. Potdikkie, we lopen rond op Oahu, dat is toch niet niks. Voor vrijdag huren we een auto ( een Ford Mustang Cabrio want je moet wel een beetje in stijl blijven hier ) om een rondrit over het eiland te maken en naar Pearl Harbour te gaan.

Donderdag 9 Augustus

Lekker geslapen.  Hans gaat met Jeroen een en ander regelen voor hun fishingtrip. Zaterdag gaan ze van s'morgens zes tot een uur of twee s'middags deep sea fishen. Om negen uur gaan we ontbijten en dan naar het strand. Handoeken mee, zwembroeken aan. We huren vier stoelen en een parasol want het moet natuurlijk wel een beetje luxe zijn. Als we net zitten begint het te regenen (!!) en we hebben alles voor de hele dag gehuurd. Het blijft gelukkig bij een paar spetters en de lucht is al snel weer stralend blauw. Het strand is vrij smal en loopt tot een meter of 20 de zee in. Daarna is de bodem rotsachtig. We huren ook een paar body-boards met flippers. Het water is heerlijk. Om een uur of 2 houden de jongens het voor gezien, ze willen nog even naar het zwembad. Dan lekker eten en s 'avonds flaneren over de boulevard. Veel zonderlinge figuren !

Vrijdag 10 Augustus

Om 8.15 gingen we ontbijten in het hotel. Eindelijk weten we hoe Martijns favoriete ei heet, "sunny side up". Om 9 uur lopen we naar Budget om de wagen op te halen. Er loopt een weg langs de hele kust, het eiland rond en we besluiten om die te volgen want er zijn bijna geen wegen die het binnenland ingaan. Jammer, want de bergen zijn hier echt prachtig. Het eiland is erg groen. De weg langs de kust komt langs prachtige uitkijkpunten en strandjes waar echt niemand is. De plaats- en straatnamen zijn hier niet uit te spreken. We rijden ongeveer driekwart rond het eiland en steken dan tussen de bergen door naar Pearl Harbor. In de haven liggen nog wat boten uit de tweede wereldoorlog. Interessant om op deze bekende plek geweest te zijn. Onderweg hebben we, bij een grote supermarkt stokbrood, beleg en drinken gekocht voor vanavond en voor morgen als Hans en Jeroen gaan vissen. Om 1/2 5 zetten we Jeroen en Martijn af bij het hotel, ze willen nog even zwemmen. Wij brengen de auto terug. Dan spullen inpakken voor de trip van morgen en nog een mooie wandeling door de stad.

Zaterdag 11 Augustus

Vanmorgen om 5 uur kwam de 'wake-up call' voor Hans en Jeroen. Martijn en ik hebben een dagje niks gedaan. Ook wel eens lekker ! Om half 5 kwamen Hans en Jeroen weer terug van het 'vissen'. Ze hebben helemaal niets gevangen. Wel dolfijnen gezien en een mooie tocht gemaakt maar een 'haai-aan-de-haak' was ook wel leuk geweest.

Zondag 12 Augustus

Eerst uitgeslapen. Vandaag is het tenslotte de laatste vakantiedag voor het 'grote reizen' begint. We ontbijten om een uur of 10. Hans heeft al twee strandstoelen, een parasol en twee snorkelsets gehuurd. Na het ontbijt heerlijk een dagje strand. De snorkelsets blijken een groot succes. Martijn en Hans hebben bijna de hele dag gesnorkeld. Om half vier zijn we wel doorbakken en gaan we terug naar het hotel. Hawaï is ons goed bevallen.

Maandag 13 Augustus

Even naar Nederland gebeld. Slecht weer daar ! Morgen lange broeken en jassen aan ! Om 12 uur worden we opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Verscherpte controle. Om half vier vertrekt het vliegtuig en om 23.45 waren we weer in LA. Helaas moesten we lang op onze koffers wachten maar uiteindelijk lagen we dan toch weer in bed voor een korte nacht want om acht uur moeten we verder.

Dinsdag 14 Augustus

Een korte nacht maar dat halen we wel weer in. Het vliegtuig vertrekt om 11.00 naar Chicago en om half 5 komen we aan op O'Hare. Zo, twee van de drie vluchten hebben we gehad. We hoeven nu onze bagage niet op te halen want die gaat gelijk naar Amsterdam. Om half zes stappen we weer in en vertrekken we richting Amsterdam waar we om een uur of negen aankomen. Toch fijn om weer heelhuids terug te zijn al is het wat onwennig. Al snel hebben we onze koffers die, vanwege de kleur, altijd direct opvallen ( we hebben er gedurende de reis veel commentaar op gehad ! ) en het thuisfront gebeld om ons op te halen. Thuisgekomen drinken we nog even koffie met de halve familie die is uitgelopen om ons te verwelkomen. Tenslotte gaat iedereen naar huis en gaan we een beetje opruimen. Onwennig allemaal en eigenlijk beginnen we ons af te vragen "wat we hier nou eigenlijk lopen te doen". Het zal nog een dag of 10 duren voor we weer in ons ritme zitten maar uiteindelijk overheerst er maar een gedachte na deze fantastische reis en dat is ............WANNEER KUNNEN WE WEER TERUG ?