‘Zoals
Doornroosje slaapt in het slapende kasteel,dat steeds meer overwoekerd wordt,
zo sluimert de wezenskern op de bodem van de ziel van elk mens en wacht op haar
bevrijding…
De tegenpool, het mannelijk bewustzijn, moet rijp worden en de situatie
leren zien als de bron van angst. Bevrijd van angst kan de eigen unieke
bestemming worden uitgeleefd. Dit betekent de ontdekking en verlossing van de
slapende prinses.
Vele zijn de wegen die aangegeven worden om tot ware bevrijding en het
innerlijk huwelijk te komen, maar weinigen zijn er, die de toegang vinden.
De
vele prinsen die erop uit trokken om de prinses te bevrijden zijn de mensen of
wilsuitingen die zich onvoorbereid wagen aan het heilige van het heilige, die
zonder rijpheid en zonder besef van wat het probleem omvat, de strijd
aanbinden.
Voor de ware prins is er geen moeizame strijd, maar opent de toegang zich
vanzelf.
De weg van bevrijding is er niet een van veel roemrijk gerucht, maar van
stille overgave aan de geruisloze stap van het leven zelf.
“Zuivere stilte is het richtsnoer van de wereld.”
Wanneer in onze ziel de prins van de geest de slapende prinses van de ware
aanleg kust, ontwaakt de prinses, breekt grote vreugde door en worden de twee
polen verenigd in een eeuwig huwelijk.’
Dr. C.J.
Schuurman, ‘Er was eens... er is nog; de symbolische betekenis van sprookjes’