Trip op de MS Elisabeth

ROTTERDAM – SPANIEN Reise-Nr. 115


M/S `ELISABETH´

Containerschiff

Baujahr 1993

Flagge: Antigua

Schiffsführung: deutsch oder osteurop.

Crew: internat.

Tonnage: 5.350

Länge: 107,9 m

Breite: 16,4 m

ROUTE ROTTERDAM – Bilbao – Le Havre ROTTERDAM (Änderungen vorbehalten)

Reisedauer: ca. 7 Tage (wird nur als Rundreise angeboten)

KABINEN

Kapitänsdeck DOPPELKABINE Wohnraum > Ausblick Backbord,

Schlafraum > Ausblick achtern, Du/WC, Bett 200x140cm,

Kühlschrank, Ecksofa

EINZELKABINE, Du/WC gegenüber, Bett 200x80cm, Ausblick

Steuerbord

EINRICHTUNG Offiziersmesse/Aufenthaltsraum, TV/Video

PREISE pro Person

Doppelkabine € 525,--

Einzelbelegung € 550,--

Einzelkabine € 490,--

(Die Verpflegung ist im Reisepreis eingeschlossen)

Ein/Ausschiffungsgebühr € 25,--

Deviationsversicherung € 50,--

(Die Versicherung ist obligatorisch und deckt den Zeitverlust des Schiffes, falls aufgrund

von Krankheit oder Unfall der Passagiere ein Nothafen angelaufen werden muss)

Bordwährung €uro/US-Dollar, Bordspannung 220 V/Wechselstrom

FORMALITÄTEN

Personalausweis bzw. Reisepass, Reisekrankenversicherung

IMPFUNGEN

Schutzimpfungen sind nicht erforderlich.

ÄRZTLICHES ATTEST

Das Schiff hat keinen Arzt an Bord, in Anbetracht dessen benötigen Passagiere

ab dem 65. Lebensjahr ein ärztliches Attest aus dem hervorgeht, dass keine

Gebrechen und ärztlicherseits keine Bedenken gegen eine Reise auf dem

Frachtschiff bestehen. Die Lebensaltersgrenze liegt bei 79 Jahren.

Cargo Ship Cruises ist nicht Veranstalter dieser Reisen, sondern tritt gegenüber der Reederei als Mittler auf. Es gelten die Bedingungen des Passagevertrages der Reederei. Änderungen vorbehalten.

Februar 2005

 

zondag 1ste pinksterdag 15 mei 2005


Te 10:15 van huis vertrokken in de Suzuki met Marion.

Te 10:45 bij de Haven. Paspoorten laten zien bij de beveiliging. Met de auto naar de boot gereden. De 1ste stuurman ving ons op. Mijn zware koffer werd meteen door een Filippijn naar mijn hut gebracht, helemaal boven aan bakboord, veel trappen op. Leuk hutje met aparte slaapruimte en eigen toilet en douche. Zag er verzorgd uit, volgens zeemansbegrippen. Aan drie zijden patrijspoorten, mooi uitzicht. Marion vond het allemaal maar niks. Het aanbod van de kok om mee te lunchen sloeg ze dan ook af. Lunch was een sirloin steak met gebakken champignons en ui, heerlijk. Koffer uitgepakt en alles zeevast gezet.

Te 12:30h kwam mijn medepassagiere aan boord. Matilde, ca 55 jaar, uit Groningen. Gescheiden, moeder en huisvrouw. En ja hoor, zij is vegetariër en het voedsel moet liefst ook onbespoten zijn en ze gaat alleen naar naturisten campings. Ze hoopt op deze reis tot rust te komen. Samen hebben we het schip verkend. Schoot niet echt op. Ik ben alleen alvast op de brug en in de machinekamer geweest. Heel klein! Er is 1 werktuigkundige (wtk) aan boord, Jurgen een Duitser, met alarmen in zijn hut. Verder nog de kapitein (Duits), 1ste stuurman (Litouwer), 2e stuurman (Filippino) evenals de rest van de bemanning. Totaal bemanning slechts 10 man.

Avondeten, Turkey breast, peultjes, worteltjes en aardappeltjes met knoflooksausje. En verder alle soorten brood en beleg. De wtk trakteerde op een biertje uit eigen voorraad. Zelf meteen ook maar 24 Becks biertjes aangeschaft. Kost 10 euro. Te betalen aan de kapitein. Na het eten begonnen met dit verhaal te typen op de meegebrachte laptop. Goh, wat duurt deze dag lang door alle nieuwe indrukken. We vertrekken waarschijnlijk te middernacht.

Maandag 2de pinksterdag 16 mei 2005

Het vertrek werd 22:30h. Geen sleepboot nodig want het schip heeft boeg en hekschroef en kan dus zelf van de kant af komen (als het niet hard waait). Ik ben op de brug blijven kijken totdat de loods van boord ging om 00:15. Ik kon slecht in slaap komen. De boot dreunt tijdens het varen. Oordopjes ingedaan. Dat ging beter. De kooi is ok, matras ook. Dekbed is iets te warm. Heb toen alleen de overtrek gebruikt.

8:00h opgestaan. Bij ontbijt gebakken eitje met hamblokjes, tomaat en lente uitjes. Daar zal ik de rest van de reis maar mee doorgaan. Er is gelukkig ook melk, gepasteurizeerd maar met weinig bijsmaak.

9:00h aan stuurboord de witte krijtrotsen en aan bakboord Frankrijk. Veel scheepvaartverkeer. Wij halen heel wat andere schepen in. Snelheid over de grond op dit moment is 13 knopen. (24 km/h). Mijn hand-GPS doet het uitstekend en geeft exact het zelfde aan als de scheeps GPS.

De bemanning heeft rond de accommodatie alle trappen vloeren en leuningen schoongespoten met zoetwater, zodat de zoute aanslag weg is. Dus geen vieze handen meer van de trapleuningen buiten.

Lunch bestond uit koolblad gevuld met gehakt, aardappel en salade.

Dit schip heeft een hele aparte manier van bewegen. Nog nooit zo meegemaakt De voor en de achterkant gaan vooral op en neer en dan ook nog een beetje schokkerig. Ik vind het geen prettige beweging. In scheepstermen een soort vertraagd "paaltjes pikken". Rollen doet hij eigenlijk niet. Maar tot nu toe is de zee bijna vlak. Misschien ben ik de goden aan het verzoeken met zo’n opmerking.

Vandaag een redelijk goed zicht en een waterig zonnetje, maar te fris om buiten te zitten.

Diner bestond uit een karbonaadje met bloemkool en koolsalade uit het zuur. 1 van de Filippinos was jarig en dat betekende volop bier bij het eten en vooraf had ik al een Spaans cognacje genomen (literfles voor 8 euro 50 gaat mee naar huis). De stemming zat er goed in. Nog een hele tijd gezellig na zitten tafelen met Matilde en de Chief Engineer (Jurgin). Mathilde vertelde dat ze haar hele leven erg stijve gewrichten had, totdat ze vegetariër werd.

Ze blijkt 58 jaar te zijn, maar gooit nu een gestrekt been omhoog! Ze is nu yoga lerares en probeert ook ayurfedisch te leven.

Volgens de kapitein is het ca. 54 uur varen naar Bilbao, dus moeten we daar woensdagmorgen aankomen.

Volgens een berekening met mijn GPS om 9:15h bij de loods.

dinsdag 17 mei 2005

Goed geslapen. Lekker gedoucht. Lekker ontbijtje, vrij zonnig. Dit dagboek bijgewerkt.

Ik kreeg nu toch het gevoel van ‘ik heb het allemaal wel weer gezien’. Maar ja, we moeten nog even door.

Na het passeren van Brest hadden we een uitgeputte Turkse tortel aan boord. Maar het beestje was erg schuw dus ik kon hem niet voeren.

De lunch bestond uit asperges, een romig sausje met stukjes vlees en een torentje kleefrijst.

Het dek onder mijn hut is het zonnedek. Daar staan 2 ligbedden met matrassen zoals mijn ligbed thuis.

En het werd heel mooi weer. Dus ik heb daar enige uren vertoefd, heerlijk.

Mathilde heeft een van de ligbedden mee genomen naar de voorplecht, omdat ze daar meer frisse lucht heeft en geen herrie van de motor. Maar je hoort daar wel keihard de boeggolf. Ze zei "Dit wordt mijn plekje op deze reis."

Lijkt mij ook een goed idee. Ieder z’n privacy.

Diner bestond uit een soort grote rundervink met gestoofde kool, wortel, sperzieboontjes en sla. En ’s avonds altijd een uitgebreide broodmaaltijd erbij. En ik heb op een biertje getrakteerd.

Ik heb Mathilde 2 keer gevraagd of ze al weet wat ze wil gaan doen in Bilbao, maar ze geeft niet echt antwoord. Dus ik trek er morgen maar in m’n eentje op uit. Op zoek naar de opdracht van deze reis: Pimientos del Padron!

Dat zijn pepers die lijken op kleine paprika's. Ze worden kort gefrituurd in olijfolie en bestooid met grof zeezout. De smaak is heerlijk en sommige zijn behoorlijk heet. Ik ken ze van vorige bezoeken aan Spanje

woensdag 18 mei 2005

Aangekomen bij Bilbao. De duif is weer vertrokken. Wat zal er omgaan in zo’n beest? En koeren Spaanse duiven wel hetzelfde? Om 10:00h lagen we vast. We liggen aan de monding van de rivier, nog een heel eind van Bilbao af. Ik heb een wandeling gemaakt naar het dichtstbijzijnde stadje genaamd Santurtzi. Het heeft een hoofdstraat die me deed denken aan de Avenue Siam in Brest. Daar wat rondgekeken en wat gegeten en gedronken op een terrasje heerlijk in de zon. Want het is alweer een mooie dag. Het viel mij op dat de mannen hier zulke prachtige vesten dragen. Mijn mooie dikke wollen vest kwam ook uit Spanje. Bijna iedereen loopt hier keurig gekleed en laat dat ook graag zien aan anderen. Ik kwam in een park met allemaal bankjes onder de palmbomen, waar iedereen gezellig met elkaar aan het praten is. Gevraagd naar Pimientos del Padron, maar die zijn hier alleen in de zomer. Jammer. Om 14:00h weer terug aan boord. Lekker in de zon gezeten en gekeken naar het laden en lossen van de containers.

Diner bestond uit Filippijnse spareribs (pittig) en een soort broodje gezond.

Alle schepen beschikken tegenwoordig over een Automatic Identification System (AIS). Op een schermpje zie je dan alle schepen die bij jou in de buurt zijn. Hoe dichterbij, hoe hoger op de lijst. Door op zo’n schip te klikken zie je alle gegevens zoals: naam, positie, bestemming, koers, lengte, breedte, snelheid, vertrekhaven, afstand tot eigen schip, enz. Wordt die afstand kleiner dan een halve mijl, dan gaat er een alarm. Ja, ja, tijden veranderen. Dat was in mijn tijd ondenkbaar.

We vertrekken hier om 23:00h.

donderdag 19 mei 2005

9:00h De kapitein vertelde mij dat dit de eerste keer is dat hij hier zulk mooi weer heeft. Meestal spookt het hier. Vooral vorige week. Vandaar ook de vertraging toen.

We hebben nu 4 tortels aan boord. Volgens mij doen ze dit vaker en zijn ze gewoon lui. Lazy birds.

Lazy Bird is een nummer van Charlie Parker geloof ik. En dat is het bruggetje naar de laptop die ik bij mij heb vol met Jazz MP3-tjes. Ik luister er vaak naar met een koptelefoon. Prima afleiding.

11:00h Er verschijnen nu kleine witte kopjes op de golven. Dat betekent windkracht 4. Dat is net leuk. Van mij mag dat zo blijven.

Het belangrijkste navigatie instrument op de brug is… de televisie! Die is aangesloten op een satelliet schotel die bij iedere nieuwe koers opnieuw gericht moet worden. Bij een geringe afwijking van de koers valt het beeld weg, ook in de hutten en dan gaat de kapitein meteen naar de brug om te kijken wat er aan de hand is. Maar dat vinden de stuurlieden niet leuk, dus zorgen ze dat de koers en dus het beeld goed blijft.

15:00h Het is nauwelijks harder gaan waaien, maar de golven zijn enorm. Die situatie is typisch voor de golf van Biscaye. De golven slaan nu over het dek heen. We moeten nog 100 mijl tot de punt van Frankrijk bij Brest, dat is om middernacht. Misschien wordt het dan beter. Het aantal duifjes is opgelopen tot 7 plus een postduif. Netjes op een rij op een container. Mathilde is onder de lunch plots weggelopen en heeft haar eten niet aangeraakt. Ze is een beetje zeeziek. Ik heb wel lekker gegeten. Gebraden kip met sperzieboontjes. Maar nu krijg ik toch ook wel een beetje een katterig gevoel. Vroeger hielp dan een borrel wel, dat schijnt de zenuwen in de maag een beetje te verdoven. Straks maar weer eens proberen. Ik zit toch wel vreemd in elkaar. Waar anderen slappe thee met biscuitjes eten, daar neem ik een borrel en een plak rauwe ham!

Als je nu door het trappenhuis van de boot loopt, dan is daarmee vergeleken een pretpark met een heftige 8-baan maar een lachertje. Eigenlijk is het heel mooi weer maar wel met flinke golven. Dit slingeren maakt deze reis wel compleet en dit was ook wat ik wilde. Heerlijke nostalgische gevoelens.

19:00h Borreltje genomen, viel lekker. Diner was Goulash met aardappel of rijst. Biertje erbij, en een plakje rauwe ham en ik voel me weer helemaal top. Er is een e-mail van de rederij binnengekomen, waarin staat dat we zaterdag van 19:00 tot 22:00h in de Beatrixhaven liggen. We zullen zien.

Ik ben na het eten een tijdje op bed gaan liggen. Heerlijk om zo gewiegd te worden, had ik dat thuis maar.

Vanmiddag passeerden we een visserij-trawler. Als je ziet hoe dat te keer gaat dan word je gewoon al misselijk bij het idee. En ik vraag mij ook af wat zeilboten in godsnaam op zee te zoeken hebben. In een blad over zeilen heb ik eens het advies van een zeezeiler gelezen dat alles korter dan 25 meter zich niet op zee moet begeven. Ik ben het daar van harte mee eens. Met mooi weer is alles leuk, dan kan je ook met een kano naar Engeland.

 

 

 

vrijdag 20 mei 2005

Bij het wakker worden meteen geconstateerd dat het schip nu weer normaal slingert. Ik besef dat ik nauwelijks in de machinekamer ben geweest, terwijl daar toch mijn roots liggen. Ik zal er straks wat foto’s nemen.

Op de brug vind ik het veel interessanter. Ik heb deze reis een heleboel geleerd over navigatie.

Om 19:00h komen we aan bij Le Havre.

Vanochtend regende het een beetje maar om 10 uur scheen de zon alweer volop. Dus ik ben op het zonnedek op een bedje gaan liggen. Kreeg gezelschap van Mathilde want zij werd weggestuurd van de voorplecht omdat daar gewerkt moest worden. Ze had geen bikini bij zich, zei ze. Dus ze verscheen in een zwarte katoenen onderbroek met dito topje. Vroeger hoorde ik vaak de uitdrukking "Na een week op zee vind je alle vrouwen mooi."

Maar ik moet dat toch tegenspreken. Ze heeft een uitgesproken mening en zegt heel consequent te zijn. Maar dan neemt ze wel als vegetarier ineens een stuk kip bij het eten en steekt na het eten als niet-roker een sigaret op die ze van de stuurman kreeg aangeboden. Toen ben ik maar van tafel gegaan.

Na het zonnen laat ze haar matrasje op het ligbedje liggen er niet aan denkend dat die wel eens overboord zou kunnen waaien. Dus die ruim ik dan maar op. Ze eet meestal stroop op haar brood en daar kan ze toch zo geweldig mee knoeien. Net een klein kind, het zit overal, zelfs aan de onderkant van haar mouwen. Ze moest aan tafel van de kapitein even een formuliertje ondertekenen voor de douane. Ik lag helemaal in een deuk toen ik steeds meer stroopvlekken op het papier zag verschijnen.

De lunch bestond uit tong filetjes gemarineerd in een sausje met veel knoflook, opgerold, prikkertje er door, en frituren. Salade erbij. Heerlijk.

Vanmiddag een tijdje in de machinekamer geweest en met de wtk gekletst. Er is nog niets veranderd met 35 jaar geleden. De hoofdmotor had 4000 draaiuren geleden een algehele revisie moeten hebben. Maar de TD vond dat niet nodig. Gevolg, de motor gebruikt nu 140 liter smeerolie per dag tegen normaal 30. En smeerolie is duur. Voor dat geld had je de motor kunnen laten reviseren. Daar komt nog bij dat de compressiedruk steeds lager wordt en de motor dus steeds moeilijker start. Overgaan op dieselolie alvorens de motor te stoppen mag ook al niet van de TD. Hij start dus op zware olie! Dus moet je de motor lekker warm houden in de haven. Dat kost ook veel energie. Spare parts zijn nauwelijks aan boord. Het is een verkeerde zuinigheid die je overal om je heen in de techniek tegen komt. Er komt een moment dat de motor niet wil starten of er mee stopt midden in de golf van Biscaye met windkracht 10. Al die verkeerde zuinigheid wordt dan in een klap teniet gedaan aan de kosten voor een sleepboot en dan alsnog het onderhoud dat steeds kostbaarder wordt naarmate je langer uitstelt.

Maar wie weet komen we toch nog in Rotterdam aan.

Dit is allemaal mogelijk omdat deze boot onder Antiquaanse vlag vaart. Antiqua is een eilandje in het Caraibisch gebied. Ik ben er een paar keer geweest. Daar hebben ze nauwelijks regels voor de scheepvaart, met als gevolg dat het aantal bemanningsleden en vele andere zaken minimaal zijn. En er worden hele lage lonen uitbetaald. Ook is er geen verlof regeling. Je verdient zolang je bent aangemonsterd. De meesten tekenen een contract van 6 maanden met de mogelijkheid om nog 3 maanden te verlengen, waar vooral de filippinos gebruik van maken. Al die tijd komen ze niet aan de wal want in de haven is iedereen hard nodig

Diner bestond uit pizza Hawaï of met servelaat. Speciaal voor mij had de kok er knoflook opgedaan. En daarbij had hij ook nog noodles met o.a. selderij gemaakt. Ook alweer zo lekker. Te veel van gegeten.

Inderdaad zijn we om 19:00h aangekomen op de rede van Le Havre. Maar er is pas om 21:00h een loods beschikbaar. Tot die tijd gaan we rondjes varen omdat ze gewoon niet voor anker durven te gaan want misschien geeft het starten van de motor problemen. Maar omdat het een turbo diesel is, moet je met ongeveer 60% belasting door blijven varen omdat anders de motor te veel vervuilt door onvolledige verbranding. Lekker goedkoop!

zaterdag 21 mei 2005

Te 2:00h vertrokken uit Le Havre. Niets van gemerkt want ik sliep.

De lunch bestond uit linzen/bonensoep met worst. Dat is traditie op zaterdag op Duitse schepen.

Avondeten was lamb steak met een loempia. Vooral de steak was geweldig.

Op dit moment varen we voorbij Calais en we hebben flink stroom mee zodat we 17 knopen halen.

Voor de outsiders: 1 knoop = 1852 meter per uur. Met deze snelheid zijn we om 18:00h bij de loods van Rotterdam. En dan nog 2 uur om in de Beatrixhaven te komen.

 

 

Conclusie

Na een week meevaren op deze boot kom ik tot de conclusie dat het bestaan van een zeevarende tegenwoordig zeer eentonig is en behoorlijk afstompt. Het nergens aan land kunnen gaan, wat vroeger toch juist de grote charme was van het varen, en dus niet meer vreemde landen zien, heeft het huidige zeemansleven gereduceerd tot een eenvoudige manier om geld te verdienen voor niet veeleisende individuen.

Daarom zal ik niemand aanraden om een zeevarende carrière te beginnen.

Maar ik heb een leuke week gehad met steeds mooi weer en de plezierige herinneringen die ik van het varen had heb ik deels weer versterkt.