Graphicdesign Marc Cordewener 2010

Metalfan januari 2005

www.metalfan.nl

Frozen Soil - Dawning Of An Era

Jaar van release: 2004

Label: Eigen Beheer

 

Het eerste wat ik dacht toen ik deze mini-cd in mijn handen hield was ‘hmmz aparte cover’. Het gebeurt me niet vaak dat ik geconfronteerd word door een meisje die uit een wc-pot kijkt en waar op de achtergrond haar eigen naakte volwassen versie uit een soortgelijke wc-pot kruipt. ‘Ja’, denk ik bij mezelf, ‘deze groep heeft een verhaal te vertellen’.

Dat verhaal gaat over een meisje dat opgroeit en zoekt naar de essentie van het leven. Ze maakt veel miserie mee (gelukkig, want anders zou het maar een saai verhaal zijn) waar ze uiteindelijk toch verreikt uitkomt en de ‘shit’ achter zich laat. Kortom ze is herboren! Het hoesje van fotograaf/kunstenaar Jorgen Polman sluit dus mooi aan met teksten. De groep wil dus streven naar een 3-eenheid waarbij verhaal, beeld en uiteraard muziek één geheel vormen.

Je kan de muziek van de heren omschrijven als sfeervolle rock met metalgedeeltes en lichte proginvloeden. Zanger Valdo Mennens heeft een aangename rockstem maar kan ook een meer oprechte emotionele variant produceren. Het gitaarwerk is meer dan degelijk en ook de bassist voegt iets toe aan de sound (in tegenstelling tot 1258125 andere bassisten die gewoon de gitaarlijn volgen, maar dit geheel terzijde). De vier nummers, die samen een dikke twintig minuten duren, zijn live ingespeeld en dat is héél een goede zet geweest. De nummers ademen nu als het ware en in de rustige gedeeltes borrelen er mooie dingen naar boven.

In de niet ophoudende maalstroom van cd’s zal deze eerste mini-cd van de heren mij toch langer dan een dag kunnen bekoren. Rockliefhebbers moeten maar eens een kijkje gaan nemen op de webstek van deze vijf Limburgers. En Valdo, stop eens met roken, je wilt toch niet dat je mooie stem over twintig jaar gaat lijken op die van Lemmy!

Tracklist:

1. Tell me

2. Where’s my day

3. Broken (part I en II)

4. Circus

 

Score: 78 / 100

Reviewer: Kristof

Toegevoegd: 4 januari 2005

 

_____________________________________________

 

Birkhoffblast december 2004

g 31 december 2004

31/12/2004 Jelmer Birkhoff

Frozen Soil is een band afkomstig uit het gezellige Limburg. Vanaf 2002 timmert dit vijfkoppig collectief aan de weg en met “Dawning of an era” brengt de band haar debuut uit. En niet zomaar een debuut, achter deze demo gaat namelijk een heel concept schuil. De teksten handelen over een en jonge vrouw die op zoek is naar antwoorden op levensvragen. Hiermee wordt meteen bewezen dat de heren goed nadenken over het tekstuele gedeelte van hun muziek, nu maar hopen dat alles op muzikaal ook goed overdacht is.

En het lijkt er sterk op dat de heren ook over hun composities ook goed hebben nagedacht. Frozen Soil brengt ons 4 nummers met als hoofd genre (hard)rock. Je zou misschien het beste kunnen zeggen dat de band op deze schijf slechts semi-ballads heeft staan. De nummers hebben een relatief lange speelduur en zijn bij elkaar goed voor bijna 25 minuten muziek. Doordat de nummers allemaal eindigen en beginnen met rustige stukken en hieruit de rest van het nummer wordt opgebouwd loopt alles keurig in elkaar over en lijkt het alsof je naar één lang nummer zit te luisteren. Tijdens het luisteren droom ik soms heerlijk weg. Dit is echt van die muziek waarmee je je helemaal mee kan laten slepen naar een andere wereld. Lange, sfeervolle solo’s scheppen een fantastisch relaxed sfeertje. Frozen Soil beschikt over een zanger met behoorlijk wat potentie die het totaal plaatje helemaal afmaakt. Het probleem is dat de band sommige stukjes te lang uitmelkt. Dit kunnen de composities nog niet aan en dreigen er verslappingen de kop op te steken. Dit gebeurt bijvoorbeeld in het nummer “Broken”. Hier kan de band zichzelf dus zeker nog op verbeteren. Dit is gelukkig niet echt een veelvoorkomend iets dus we zullen we maar niet al te veel zout op deze slak leggen.

Ditmaal dus geen ratelende drums, diep gegorgel uit de onderbuik of hakkende riffs, maar een portie goede muziek die staat op zichzelf. Voor mensen die op zoek zijn naar iets anders of die hun muzikale horizon willen verbreden kan dit best eens een verademing zijn. Voor mij was (en is het nog steeds) in ieder geval een reden om deze band goed in de gaten te blijven houden.

 

Tracklist:

1. Tell me

2. Whre's my day

3. Broken [part I & II]

4. Circus

www.birkhoffblast.nl

 

_____________________________________________

 

Fanmail december 2004

Hoi Rutger,  

De CD bevalt zeer goed. Vooral het afwisselen van stijlen spreekt mij zeer aan, en je kan (zoals bij veel Nederlandse bands) niet horen dat jullie uit Nederland komen. Als jullie weer iets uitbrengen ben ik daar uiteraard in geïnteresseerd! Laat dat dan maar weten.  

De Straffe Hendrik heb ik in een duister verleden wel eens gedronken. Ik weet alleen niet meer hoe die smaakte. Dat heb je vaker als je teveel drinkt….maar goed! Misschien iets om in Brugge te gaan doen.  

In ieder geval hartstikke bedankt voor de CD, en ik ben benieuwd naar jullie toekomst. Als het aan mij ligt, zit dat wel goed.  

Groetjes Arno Sanders

 

_____________________________________________

 

Hoi Rutger,

 

sorry dat ik wat laat reageer, ben voor werk in het buitenland geweest. Inmiddels ligt de CD in het zijvak van de bestuurderszijde in mijn auto. Dat is een goed teken, want daar liggen CD's die ik regelmatig luister. Niet gek toch, tussen After Forever, Therion, Therapy? en de Foo Fighters in. Mijn  Favourite is nr. 1, komt waarschijnlijk omdat dit het meest toegankelijke nummer is. Merk dat jullie aandacht besteden in de (spannings)opbouw in de nummers cq de luisteraars aandacht vast te houden. Is aardig gelukt..... Ben zeer benieuwd naar jullie volgend project. Houd me op de hoogte via de email..

 

Groeten,

 

Matthijs

 

_____________________________________________

 

"www.Metallian.com" december 2004

FROZEN SOIL - DAWNING OF AN ERA

Frozen Soil's music is somehow not what one would expect from a Dutch underground band. The four tracks on the band's professional demo present a band playing a mix of rock and hard rock with above average musicianship and enunciation. The oddly dirty cover design is apparently the visual depiction of a deep and arresting concept embedded in the lyrics and adds another layer to the band's somber and pensive performance. The first few notes of Where's My Day are reminiscent of latter day W.A.S.P., but this is a band that travels its own path and covers its own ground. In the Dawning Of An Era layered vocals and slow and penetrating rhythms are the norm. Write the band at contact@frozensoil.nl. - Ali "The Metallian"

 

 

http://www.metallian.com/news1204.htm#demoreviews

 

_____________________________________________

 

"www.popinstituut.nl"

Frozen Soil debuteert met een ep waarop gedragen rock en stevige stukken die naar metal (of zelfs hardrock) neigen elkaar afwisselen. Aan de zang en de uitspraak van het Engels mag nog wel wat gesleuteld worden, maar de regelmatig van kleur verschietende composities verraden het nodige talent. Wel mogen de composities wat korter, want de groep slaagt er nog niet in de aandacht gedurende het hele nummer vast te houden.

 

_____________________________________________

 

"Playground" nr..11 Oktober 2004 SPL

"Het debuut van de band stond vorige maand nog in dit blad en werd alles behalve negatief beschreven. Live maakt de band het verhaaltje mooi waar want de presentatie staat als een huis. Geen enkel commentaar is er op deze band omdat het totaalplaatje gewoon prima klopt. De enige kritiek die vorige maand echter te lezen was ging over de vermeende vlakke drumpartijen maar ook daarvan zie ik niets terug tijdens deze show. De zanger en de kale gitarist creeren samen driekwart van de podiumact en daardoor blijf je naar deze band kijken totdat het laatste nummer gespeeld is. Een goeie zanger is dan alleen maar fijn. De nummers duren lekker lang en gaan niet vervelen. De stijl is moeilijk te typeren maar we spreken van een degelijke rocksound met muzikale reisjes links en rechts. Van licht progressief naar pop en weer terug. Diversiteit. Originaliteit. De band lijkt van verschillende markten thuis. En hoewel de muziek niet echt strookt met die van het voorprogramma en het publiek hier ook eigenlijk voor gekomen is wordt de band goed ontvangen. Er worden achteraf zelfs wat demo's verkocht. Jawel, deze band is goed op weg" . 

Roel Peijs

 

_____________________________________________

 

"OOR" 31 Oktober/November editie 2004

Ondanks het feit dat Dawning of an era gestoken is in een van de meest onsmakelijke hoezen ever klinkt de debuutdemo van het uit Sittard afkomstige Frozen Soil zeer veel belovend. Vooral de openingstrack Tell Me getuigt van grote klasse. Ruimtelijk geproduceerde post-grunge met ijzersterke gitaarpartijen en sublieme vocalen. De geniale break halverwege toont aan dat dit vijftal met minder meer kan doen.In handen van Kane zou dit een Top-10 hit zijn. Het uptempo Where's My Day is meer rockgericht en bevat een inventief gitaaroutro van Rutger Maenen en Rob Riedl. Ook de gitaarsolo's op het uitgesponnnen Broken (part 1 & 2) kennen een spannende opbouw. Op Circus tenslotte laat Frozen Soil horen fiks de beuk erin te kunnen gooien. Rock, metal, post-grunge, nergens deinzen deze Limburgers voor terug. Dat er achter het viertal composities tevens een interessant concept - waaraan de cover refereert - schuilgaat, bewijst alleen maar de diepgang van Frozen Soil. 

Frans Steensma

 

_____________________________________________

 

"Playground" nr..10 Oktober 2004 SPL page 41

Frozen Soil, een een vijftal uit de regio Sittard/Geleen, toont met Dawning of an Era aan over de nodige pretentie te beschikken. Iets ander kan ik niet concluderen na het beluisteren van deze 4 track MCD en het lezen van de biografie. Het geheel klok een dikke 23 minuten wat eigenlijk al aangeeft dat Frozen Soil niet kiest voor de kop-en-staart aanpak.

Om de verhaallijn te ondersteunen (we hebben hier te maken met een concept over een persoonlijke zoektocht naar innerlijke rust) komt de band in muzikaal opzicht bijzonder divers voor de dag in een poging om de verschillende stemmingen en sferen gestalte te geven. Er wordt daarbij royaal uit het licht progressieve hardrock vaatje getapt. En het moet gezegd zijn, dat dit op momenten smaakvol gebeurd. Luister maar eens naar de lang uitgesponnen instrumentale gedeeltes waar invloeden van Tool niet van de lucht zijn. De muziek is op band gezet in de Marlstone Recording Studio en de productie is dan ook zeker in orde. De band heeft een tweetal degelijke gitaristen die elkaar goed aanvullen en ook qua zang komt Frozen Soil alleraardigst voor de dag. Enige minpunt is in mijn ogen het vlakke drumwerk dat afbreuk doet aan de dynamiek en dat op sommige momenten een beetje achter de muziek aanhobbelt waardoor de groove niet altijd tot leven komt. Desalniettemin een geslaagde eerste kennismaking.

3,5 uit 5

Stan Novak

 

_____________________________________________

 

"Lords Of Metal" Music E-zine CD recommendation

Deze maand:

Nieuwe Alternative/pop

Baby Woodrose - Dropout!

Bagga Bownz - Bagga Bownz

Frozen Soil - Dawning Of An Era

Griz - My Evolution

Hydra - Destiny

My Early Mustang - My Early Mustang

Red Hot Chili Peppers - Live In Hide Park

Salem - I Love It Or Leave It

Saves The Day - Ups And Downs

Switchfoot - The Beautiful Letdown

Woven Hand - Consider The Birds

Zombi - Cosmos

Aanrader(s):

 

_____________________________________________

 

"Aardschok" September 2004 "Mini CD bespreking"

"Het Nederlandse Frozen soil heeft deze MCD in 1 take live opgenomen. met dat gegeven in het achterhoofd  is 'Dawning of an Era' een overtuigende prestatie geworden. Het geheel klinkt niet gepolijst, eerder wat  rauw, maar dat past heel goed bij dit materiaal dat dynamisch en vooral sfeervol is (denk in de richting  van Anathema). Verder bezit deze MCD melancholie die heel goed samengaat met de teksten die de  luisteraar moet meenemen in de gedachtewereld van een jonge vrouw, die op zoek is naar antwoorden op  levensvragen. Zanger Valdo Mennens heeft zeker potentie en hij wordt vocaal goed ondersteund door  gitarist Rob Riedl. Naast stevige passages werkt Frozen Soil ook veel met open structuren, waarin de  gitaristen Rutger Maenen en eerdergenoemde Rob heel sferisch te werk gaan. Dit is een band die een  eigentijdse inslag heeft en ergens zweeft tussen rock en alternatief, zoals ook Anathema dat doet, alleen  dan net weer een tandje ruiger. De mooie kunstzinnige voorkant van deze MCD wil ik niet onvermeld laten."   

Liselotte Hegt van Aardschok

 

_____________________________________________

"Rockminded.com" Music E-zine CD review

Frozen Soil – dawning of an era                

De in eigen beheer uitgebrachte MCD van Frozen Soil, kwam voor mij als een aangename verassing. De 5 muzikanten afkomstig uit Limburg hebben met deze plaat iets moois afgeleverd. De MCD bevat 4 uitgebreide melodische nummers waarvan Broken met 7 minuten de langste is. De 4 nummers vormen in feite 1 geheel, en vertellen bij elkaar een verhaal. De MCD moet de luisteraar meenemen in de gedachtewereld van een jonge vrouw, op zoek naar antwoorden op levensvragen. De gitaarpatijen spelen een grote rol bij deze band, en geven de nummers een extra gevoel mee. Je kunt met Frozen soil misschien wel vergelijkingen trekken met Pearl Jam en Creed. De coverfoto van de MCD vind ik zeer slecht gekozen. Bij het zien van deze foto, dacht ik meteen dat ik een album in mijn handen had van een sleazy metalband, maar dat bleek niet waar te zijn. Erg jammer, want zoiets kan iemand wel weerhouden om een plaat aan te schaffen, en een verkeerd beeld te geven.

Score : 3 uit 5

Tracklist

Tell me

Where's my day

Broken ( part 1 & 2)

Circus

 

_____________________________________________

 

"Metal Nose" Music E-zine CD review

 

FROZEN SOIL: Dawning Of An Era

Review by Vera

Rating 9/10

 

Review

Er zijn van die momenten dat een cd je meteen bij het nekvel grijpt. De oren spitsen zich en je denkt: wat een knaller! Wat een vloeiende melodieën terwijl de emotie ervan afdruipt. En wat een perfect beheerste maar toch spannende instrumentale opbouw.

Er staan vier (lange) nummers op deze MCD en samen vormen ze een concept, ze zijn dus onderling verbonden door een thema. Frozen Soil wil dat muziek, tekst en beeld (de hoes werd gemaakt in samenwerking met fotograaf/kunstenaar Jorgen Polman) één geheel vormen en dat dit geen loze publiciteitsstunt is wordt al vlug duidelijk. Deze jonge band uit Sittard levert met dit eerste teken van leven al meteen een superprestatie af. Ik betreur het enkel dat ze er geen langere cd van gemaakt hebben, maar zoals Dan Swanö ooit al zei: het is beter om een twintigtal minuten muziek uit te brengen van hoge kwaliteit dan de rest van de cd op te vullen met mindere songs.

De cd is live in één take opgenomen in de studio en bundelt alle energie die is vrijgekomen tijdens de repetities. Het thema behandelt de zoektocht van een jonge vrouw op weg naar volwassenheid, uiteindelijk sterker geworden door tragische gebeurtenissen die haar overkwamen.

De band zal het me hopelijk niet kwalijk nemen als ik hun muziek voornamelijk link aan de intensiteit van de grunge periode en dan denk ik aan de driftige talenterupties van Mother Love Bone en Soundgarden. Groepen die ook schitterden door het omzetten van emoties in gebalde songs en dit alles met veel galmende gitaarklanken versierden. ‘Tell Me’ zal ook de talrijke post grunge fans aanspreken, mensen die Creed en Nickelback weten te waarderen, al klinkt Frozen Soil net iets anders en veel organischer.

Maar we noteren wel de lekker in het gehoor liggende refreinen die meteen leiden tot herkenbaarheid. Voeg daar nog een vrij klassieke gitaarsolo aan toe en heel wat phasing. Ook ‘Where’s My Day’ brul je meteen mee en heeft weemoedige gitaarklanken die zich hartstochtelijk verstrengelen met de rest. ‘Broken’ houdt lang de adem in vooraleer het tot een uitbarsting komt, maar dan is het zeven minuten genieten in een pulserend walhalla vol gitaargeluiden en een zanger die net de bons gekregen heeft van zijn lief. Speelse basloopjes zijn de introductie tot ‘Circus’ en hier neemt de bevrijding het over van het gevecht tegen de moeilijkheden. Topklasse! En het leuke aan dit alles is dat er al naarstig gewerkt wordt aan een opvolger.

Musicians

Valdo Mennens: vocals

Rutger Maenen: guitars

Rob Riedl: guitar, backing vocals

Etienne François: bass

Wilko Janssen: drums

Tracklist

Tell me (5’33’’)

Where’s My Day (5’24’’)

Broken – part I & II (7’46’’)

Circus (4’51’’)