Behalve de vele domme en oppervlakkige brieven heb ik vroeger ook wel eens iets intelligenters gekregen en wil ik dat alsnog opnemen met mijn antwoorden erbij.
Deze brief is van Mante, die me helaas geen adres heeft gegeven en alleen zijn email-adres, maar omdat ik toen geen computer had, kon ik hem niet antwoorden.
En nu blijkt na zoveel jaren dat email-adres niet meer te bestaan.
Ik had zijn brief echter wel ingeplakt in mijn plakboek en wil deze alsnog in mijn website beantwoorden.
harrie
Beste Hr H. Weggelaar
Het is al een poosje geleden dat ik uw bundel "er zit leven in de microkosmos" heb ontvangen.
Mijn dank daarvoor.
Ik meen dat u een erg interessante kijk op alles heeft.
Het is een bundel die is voorzien van zowel theoretische, spirituele als religieuze vernieuwingen (alhoewel ik u aanraad teksten van enkele oude Grieken te lezen en de overeenkomsten te bepalen, met name Parmenides)

ANTWOORD: helaas zegt Mante me niet waarom ik die teksten moet lezen en welke en wat nou die overeenkomsten moeten zijn.
Hij noemt alleen Parmenides.
Hij stuurt me met iets vaags het bos in en het komt me ook nogal autoritair over, dwz om te intimideren zoals de meester met een kleine schooljongen doet.

Mante: Ikzelf ben een student in de wetenschappelijke psychologie en wetenschapsfilosofie, hetgeen maakt dat ik de inhoud van de bundel uiteraard op een bepaalde wijze benader.
Daarom heb ik de wens u nog enkele vragen te stellen en opmerkingen te geven.
Bij deze dus.
Als ik het goed heb begrepen is de huidige wetenschap niet in staat afdoende verklaringen te geven voor bepaalde zaken.
Echter zijn de grenzen van de wetenschap binnen een bepaald tijdsdomein te stellen, en tevens zullen we bepaalde zaken nooit effectief aan wetenschappelijk onderzoek kunnen onderwerpen.
Dwz dat we zoiets eigenlijk niet kunnen weten (als we kennis zo definiëren).

ANTWOORD: ik zou zeggen: zeg nooit nooit, want de wetenschap is nog zo jong.
Wat is 3000 jaar wetenschap in de komende triljoenen jaren van verdere evolutie?, om maar te zwijgen van de eeuwigheid.
En zoals Mante zelf zegt: binnen een bepaald tijdsdomein, dus is nogal tegenstrijdig en onduidelijk wat ie zegt.
En wat de wetenschap dan niet weet zou de filosofie misschien wel op kunnen lossen: ik denk met name aan Hegel en mijn atoomtheorie.

Mante: Binnen de wetenschapsfilosofie geldt er een maat (die op zich niet afdoende is, maar steun betuigt aan een geheel van theoretische denkbeelden), zijn belang geformuleerd voornamelijk door K. Popper.
Het betreft het principe van falsificatie, namelijk dat een theorie in principe weerlegbaar moet zijn.
Het hoeft niet te lukken, maar er moet een gebeurtenis denkbaar zijn die de theorie kan weerleggen.

ANTWOORD: ik heb dit wel meer gehoord over Popper, maar waarom een theorie weerlegbaarbaar moet zijn wordt niet verklaard en ook niet bewezen.
Wat zou dan de falsificatie moeten zijn van de evolutietheorie en het bestaan van atomen en de quantummechanica en de Big Bang?
Natuurlijk hebben vele theorieën ook hun zwakke punten en dat leidt weer tot verdere ontwikkeling, maar waarom een theorie pas goed is als ie weerlegd kan worden klinkt mij erg tegenstrijdig in de oren,zoiets van: een theorie is pas goed als ie niet goed is.
En heeft Popper zijn eigen falsificatie-theorie al weerlegd?
Maar het doet me dan ook denken aan Hegel die beweert dat alles zijn eigen tegendeel heeft en dat zou dan weer leiden tot een verdere ontwikkeling in een hogere synthese.
Zo is mijn atoomtheorie dan een hogere synthese van de evolutietheorie en die der emanatie.
Dit stamt echter al van Hegel zelf af die het niet met de evolutietheorie eens was omwille van het tegendeel der emanatie, dwz dat het bestaan uit iets hogers moest komen inplaats van iets lagers.
(Wat ook in de godsdienst beweerd wordt, namelijk dat ons bestaan uit een hogere Geest stamt.)
Die emanatie zou dan een falsificatie zijn van de evolutietheorie.
Alleen de denkfout die Hegel hier dan maakte is dat het tegendeel van een theorie die theorie niet onwaar maakt, maar positief verder ontwikkelt, dwz er komt nog iets bij inplaats dat er iets vanaf gaat, dus evolutie plus emanatie bijelkaar is mijn atoomtheorie.
En in de goeie Hegeliaanse zin van zijn positieve dialectiek in these, antithese en synthese kan ik het dan ook met Popper eens zijn.
Maar eerlijk gezegd: wat dan de falsificatie of het tegendeel van mijn atoomtheorie zou moeten zijn, dat zou ik echt niet weten, maar misschien dat iemand dat in de toekomst nog eens zal ontdekken om mijn atoomtheorie eerst te ontkennen en daarmee de mogelijkheid te openen deze nog eens met een flinke grote stap verder te ontwikkelen.
Het ontdekken van een antithese is volgens mij niet zo gemakkelijk.
Dat is geen kinderwerk en daarvoor zal in de verre toekomst weer een groot genie geboren moeten worden, of je zou de geboorte van ons heelal uit een ander heelal daarvoor aan moeten zien, maar dat vind ik zelf te zwak.
Dat is geen echte antithese op een gelijkwaardig nivo als mijn atoomtheorie zelf, maar een primitiever idee.
Zo vind ik bijvoorbeeld ook dat de vroegere missing link tussen aap en mens nog geen echte falsificatie was van de evolutietheorie, maar de emanatie wel.
En zo beschouw ik ook het feit dat ik niet alles in de microkosmos qua wetenschap kan verklaren nog geen echte falsificatie.
Ik zal uiteraard straks door de wetenschap aangevallen worden, maar dat beschouw ik als positief en een grote bron tot verder nadenken en verdere ontwikkeling, ongeveer in de lijn van Popper, geloof ik.
Maar of mijn atoomtheorie echt onderuit gehaald kan worden, daar geloof ik niet in.
Wel dat ik daarmee de wetenschap onderuit haal en als de wetenschap dan zo "Popperiaans" is, zal ze daar dan ook wel blij mee moeten zijn.
Maar dat is ze niet, want ze is ook net als ik heilig overtuigd van haar gelijk en wil mijn atoomtheorie zelfs niet lezen.
Ik mijnerzijds verdiep me wel in wat de wetenschap zoal beweert.
Ik heb ook wel eens een boekje van Popper bezeten, maar het kon me niet boeien en ik heb het weggegeven.
Ik hou meer van Hegel.
Hoewel er blijkbaar toch iets gemeenschappelijks in beiden zit.

Mante: Als een theorie elke mogelijke gebeurtenis kan verklaren, dan zou de theorie zijn waarde verliezen.

ANTWOORD: het waarom wordt hier weer niet gegeven.
En uit het hierop volgende neem ik aan dat ie bedoelt dat volgens de wetenschap met een andere theorie ook alles verklaard kan worden, dus dat geen enkele theorie uitsluitend alles kan verklaren.
En omdat de wetenschap van dat dogma uitgaat, moet een theorie die wèl alles verklaart (dwz:uitsluitend) waardeloos zijn, want in strijd met wat de wetenschap bij voorbaat denkt.
Dus nog steeds in de lijn van Popper of als een Popperiaanse variatie, vermoed ik.

Mante: Een voorbeeld:de theorie van Freud kan elke gebeurtenis verklaren.

ANTWOORD: wat niet waar is!
Mante bedoelt waarschijnlijk: stel dat Freud elke gebeurtenis kan verklaren.
(Want een theorie die alles verklaart bestaat natuurlijk niet en zal ook nooit bestaan, want dan zou het intellectuele leven zijn voltooiing gevonden hebben en ophouden.
Volgens Mante zou dat voor de wetenschap niet interessant zijn, maar je kunt beter zeggen dat zoiets verbijsterend zou zijn, want zelfs mijn atoomtheorie en Hegel verklaart niet alles, maar laat integendeel zien dat het leven een eindeloos ontwikkelingsproces is.)

Maar als een totaal andere gebeurtenis zich had voltrokken, dan kan dat tevens verklaard worden.

ANTWOORD: inderdaad met Freud.
Al weet ik niet of Mante dit zo bedoelt; is nogal warrig.
Mante bedoelt waarschijnlijk: een andere theorie kan ook elke gebeurtenis verklaren.
Bijvoorbeeld die van Jung.

Mante: Zo worden achteraf verschillende mechanismen aangewend voor een gebeurtenis die blijkbaar niet geheel voorspelbaar is.
Mijn vraag is hoe u over deze zaak denkt (met betrekking tot uw theorie).

ANTWOORD: of iets altijd verschillend verklaard kan worden is volgens mij niet voldoende bewezen (en Mante noemt hier zelf geen enkel duidelijk voorbeeld, dan iets vaags over Freud,en ik moet dan zelf maar iets bedenken, namelijk dat Jung anders verklaart dan Freud) maar is volgens mij slechts een vage hypothese, die waarschijnlijk ook wel weer zijn uitzonderingen zal hebben in dingen die slechts op één manier verklaard kunnnen worden.
En ik zou ook zeker niet weten hoe ik het vele en diepzinnige van wat mijn atoomtheorie verklaart op een andere manier zou kunnen verklaren.
Wel is mijn atoomtheorie een zeer goed alternatief voor wat de wetenschap meent te verklaren, maar geen verklaring is, bijvoorbeeld hoe het leven uit de dode natuur heeft kunnen komen, enz.
Dus volgens mij kan de wetenschap de idee van verschillende mechanismen ter verklaring beter op zichzelf toepassen en mijn atoomtheorie eens serieus nemen.

Mante: Naast falsificatie bestaat uiteraard verificatie, namelijk de empirische ondersteuning van een theorie (bewijzen).

ANTWOORD: ik zou zeggen dat er naast empirische bewijsvoering ook theoretische bewijsvoering bestaat evenals empirische en theoretische falsificatie.

Mante: Een deel van uw bewijsvoering (pagina 27) is naar mijn mening gestaafd op enkele cirkelredeneringen.
Cirkelredeneringen worden door de logica beschouwd als drogredeneringen.
In bewijs 2 redeneert u dat het gegeven dat uw atoomtheorie een verklaring geeft voor o.a. evolutie een bewijs levert voor deze theorie zelf.

ANTWOORD: bij 2 (XXVIII E-1) staat:
de atoomtheorie geeft de verklaring voor de werking van ons lichaam en de evolutie van het leven en het ontstaan van ons leven.
Ik denk niet dat Mante hier gelijk heeft, want de evolutie is reeds een door de wetenschap geaccepteerd fenomeen.
Zou ik dat eerst bij voorbaat moeten bewijzen dan zou ik ook eerst het bestaan van ons lichaam moeten bewijzen.
Maar daarom gaat het hier niet.
Het gaat hier om de verklaring van de werking van de evolutie, namelijk door de microwezens, evenals de werking van het lichaam.
Dwz ik wil met mijn atoomtheorie de evolutie niet bewijzen, maar de werking daarvan.
En zou ik toch eerst de evolutie moeten bewijzen, dan zou ik dat niet alleen empirisch doen volgens de wetenschap, maar ook en in de eerste plaats filosofisch uit de dialectiek van Hegel, die immers ook een evolutionair systeem is als grondslag van de realiteit.
Dwz de evolutie heeft zijn logische grondslag in de dialectiek van Hegel als een ontwikkeling van de eenheid van zijn en niets tot de absolute geest (in de grote drieslag: logica, natuurfilosofie en geest).
En ook omdat ook onze eigen geschiedenis een ontwikkelingssysteem of -proces is, is het verder zeer aannemelijk en redelijk dat ook de natuur evolutionair is, gezien het feit dat de diersoorten kwa biologische vorm uitelkaar verklaard kunnen worden.
(Bedenk hier ook dat de evolutietheorie filosofisch allang bekend was, onder andere bij Schelling en ook al bij de oude Grieken.)
Ook het scheppingsverhaal uit de bijbel is eigenlijk een primitieve evolutietheorie, maar dan met God als schepper, wat in mijn atoomtheorie dan weer terugkeert, maar als de microwezens in de natuur zelf inplaats van een God die buiten het heelal staat of er boven zou zweven in een hemel.
Wat in principe en deels ook juist is als we de hemel als ons eigen innerlijk beschouwen en ook als innerlijk van de microwezens.
Maar in mijn atoomtheorie vallen God en het heelal ook samen: ze zijn wezenlijk één en identiek.
Mijn atoomtheorie is niet als bewijs voor de evolutietheorie bedoeld (dat doet Hegel volgens mij), maar wel een verdere ontwikkeling daarvan, namelijk als eenheid van evolutie en emanatie (ook al bij Hegel te vinden) en tevens als eeuwige evolutie.
Die eenheid van evolutie en emanatie is de cirkelbeweging in een oneindig systeem van cirkels in een oneindig systeem van steeds hogere culturen in de microkosmos als ruimtelijke verschijning van een eeuwige evolutie in de tijd.
En dan zou je wel kunnen zeggen dat uit dat veel grotere cirkelsysteem de evolutieteorie als moment tevoorschijn gehaald kan worden, dwz bewezen.

Dat kan je dan een cirkelredenering noemen, maar ik ben van mening dat alle logica in wezen cirkelvormig is, zoals ook de dialectiek van Hegel.
Niet als één cirkel, maar als een oneindig systeem van cirkels van oneindig klein naar oneindig groot.
(bedenk dat in de atoomtheorie het kleinere juist hoger ontwikkeld is, dus andersom)
Zo begint Hegel zelf met de allerkleinste cirkel (geen atoomtheorie-cirkel) als eenheid van zijn en niets:
1 - het zijn in het algemeen (dwz het abstracte zijn als zodanig) is niets.
2 - het niets is.
3 - eenheid van zijn en niets is het worden.
(want het worden is een eenheid van verschijnen en verdwijnen, de één als een omslag van niets naar zijn en de ander als een omslag van zijn naar niets)
Het worden als eenheid impliceert echter ook het onderscheid van zijn en niets als realiteit: er-zijn (bij Hegel: Dasein).*
De synthese van zijn en er-zijn is dan het "für sich sein" (voor zichzelf zijn), als terugkeer van het zijn in zichzelf, maar nu als konkreet gereflecteerd.
Enzovoort.
Grondslag is dan de logica in een de gedaante van een oneindig cirkelsysteem en de wetenschap weet hier volgens mij geen oplossing want werkt met hypothesen en willekeurige uitgangspunten of ze gaat uit van de realiteit zonder deze eerst als noodzakelijk te bewijzen, wat Hegel wel doet.
*Een mooie dialectiek is hier overigens dat het worden een blijvend worden is, dus als blijvend zijn eigen tegendeel is.

Mante: Verder wilde ik weten of het mogelijk is dat iemand dezelfde ideeën kan aanschouwen en hiervoor andere bewijzen kan vinden dan die u aandraagt.

ANTWOORD: dat is weer hetzelfde als waar Mante steeds weer opnieuw mee aan komt dragen; alles moet ook anders verklaard kunnen worden, zonder duidelijke voorbeelden en bewijsvoering.
Ik heb dan maar zelf Jung ten opzichte van Freud genoemd.
Freud verklaart vanuit de persoonlijke sexualiteit en Jung vanuit het collectief onbewuste.
Maar ik zou echt niet weten hoe mijn atoomtheorie anders verklaard zou moeten worden.
Maar wie weet: wordt dat nog eens ontdekt.
Misschien door een wetenschappelijke ontdekking.
Of door een stuk fantasie,(maar fantasie is geen verklaring) waar mijn atoomtheorie door velen overigens ook voor aangezien wordt, maar het beslist niet is.

Mante:En uiteraard hoe het komt dat u dit alles wel kan weten en de meeste mensen als "blinden" beschouwd dienen te worden.

ANTWOORD: blijkbaar omdat ik van de microwezens betere hersenen gekregen heb of beter: speciaal hersenen om dit te ontdekken.
En we zijn nu eenmaal niet allemaal hetzelfde: we hoeven echt niet allemaal te ontdekken dat atomen uit ruimteschepen moeten bestaan, dat zou volkomen overbodige overdaad zijn, want als één het ontdekt is het voldoende.
Van Einstein, Hegel, Jezus, enz. was er ook altijd maar één.
Hoewel: de Indiase Jezus was Boeddha.
Zoals de hoogste top van een berg ook maar één punt is.
Dwz het extreme is ook het zeldzame.
De grote massa volgt dan op den duur wel.
En de grote massa is de berg zelf onder de top.
En die massa is ook noodzakelijk.
Ik kijk niet echt op de massamens neer.
Ook al maak ik me wel eens boos om hun stompzinnigheden.
Want iedereen heeft zijn taak in het leven en op andere gebieden ben ik misschien weer erg dom.
Verder hebben ook uiterlijke omstandigheden een grote rol gespeeld, namelijk dat ik met Börger in aanraking ben gekomen en van hem de filosofie heb geleerd.
En het is ook de tijdgeest die grote genieën schept omdat ze op een gegeven moment noodzakelijk zijn.
Ik ben ook maar een product van gods geest en wil.
Ik heb mezelf niet geschapen.
En zonder de wetenschap en de ruimtevaart was ik natuurlijk ook nooit op het idee gekomen dat atomen uit ruimteschepen moeten bestaan.
Ik ben ook een product van onze cultuur.
Waarom ik?
Die vraag zou iedereen zich ook kunnen stellen:"waarom ben ik die ik ben?"
Daar is geen antwoord op mogelijk, want is ook puur toeval.
Want ik had net zo goed een ander kunnen zijn, zoals het nu woensdag is, maar het net zo goed zaterdag had kunnen zijn.

Mante:Ik ben van mening dat communicatie werkelijk sneller verloopt middels email, ik hoop van u een reactie te ontvangen op emailadres: bikewars@hotmail.com(emailadres bestaat niet meer)
Met vriendelijke groet,
Mante

ANTWOORD:geen echt intelligente en diepzinnige brief, want gaat niet echt op de inhoud van mijn atoomtheorie in, maar zweeft er omheen, maar gezien wat ik meestal krijg is het toch een licht in de duisternis te noemen.
Dan met als hoofdthema Popper met zijn falsificatie.
Dat komt dan ook bij Hegel voor, maar als positief systeem van ontwikkeling.
Want je kunt dan natuurlijk ook met falsificatie bedoelen dat een idee gewoon onzin blijkt te zijn.
Maar wat Hegel bedoelt is dat een idee door zijn tegendeel opgenomen wordt in een hogere synthese.
Maar ik neem aan dat Popper ook wel zoiets bedoelt anders zou de wetenschap door al die falsificaties van Popper allang ineengestort moeten zijn.
De synthese is dan weer dat een idee deels onzin is, maar toch verder ontwikkeld kan worden op andere punten of gewoon verbeterd.
Zo zal mijn idee in de toekomst ook wel weer verder ontwikkeld worden in Hegeliaanse en/of Popperiaanse zin, maar ik kan zelf niet in de toekomst kijken, evenmin als Hegel dat kon en mijn atoomtheorie zou hebben kunnen vermoeden.
En zo heeft de theorie van Hegel ook zo zijn zwakheden die voor verbetering vatbaar zijn.
Dus hierin moet ik Mante dan teleurstellen, want ik zou niet weten waarin ik mijn atoomtheorie zou moeten falsificeren.
En ook met de zogenaamde kritiek van anderen ben ik niet veel opgeschoten.
Want dat zou moeten betekenen dat anderen eerst mijn atoomtheorie goed zouden moeten begrijpen en daar heb ik nog weinig van gemerkt.
Laat staan dat ze het kunnen falsificeren.