"Lees het verhaal van Pio, die op de weg naar het schrijverschap, gedurende een reeks van jaren telkens tot de ontdekking moest komen dat grenzen niet vast staan. Die vele keren voor een grens aan zijn kunnen kwam te staan waar hij absoluut niet meer overheen kon komen om daarna de draad weer op te pakken en manhaftig zijn grenzen weer verlegde.
Dat is hem uiteindelijk ook tot volle tevredenheid gelukt en de geboorte van zijn roman was een feit."

Legerkoerier, december 2001

"Groen, blauw vormt de titel van een herkenbaar en humoristisch portret van een militaire diensttijd.
Voor ontelbare mannen zal het een nostalgische herinnering aan de dienstplicht boven brengen."

Christiaan Hemelaar, Leesidee
Hoofdfiguur in deze roman is ene Peter van Houten, die zich meldt voor zijn legerdienst. We maken met hem de opleiding en ongetwijfeld zullen ook Vlaamse lezers de typische legergein herkennen met de flauwe grappen, met het koeienoren van fysieke doeltjes enz. Man worden dus, zoals dat heet. Typisch Nederlands lijkt wel de brutale bek van enkele dienstplichtigen ten opzichte van hun meerderen. Het verhaal leest bovendien vlot en het hoofdpersonage wordt goed gekarakteriseerd: hij is er nog niet helemaal achtergekomen of zijn voorkeur uitgaat naar meisjes of jongens. Zijn twijfel en onhandigheid worden het hele verhaal door geloofwaardig voorgesteld.