Tjiluwah

Aangemonsterd 19.7.67  te Hongkong en afgemonsterd 19-6-68 te Hongkong.

Ik kwam in dienst bij Radio Holland op 13-07-1967.
Ik kreeg een telegram met ongeveer de volgende inhoud:
Aanmonsteren in Hongkong op het m.s. Tjiluwah van de KJCPL.
Uw KLM-vlucht Amsterdam-Hongkong geboekt.
Het feit dat ik geplaatst werd op een schip van de Koninklijke Java China Pakketvaart Lijnen (KJCPL) betekende een verblijf van tenminste twee jaar in het Verre Oosten, maar daar had ik zelf om gevraagd.
Ik vloog van Schiphol via Duitsland , Egypte en India naar Kai Tak (vliegveld van Hongkong).
De totale vlucht met de diverse onderbrekingen was 21 uur.
We vlogen over Egypte, waarbij ik een prachtig uitzicht had op de piramides.
We moesten in Egypte enkele uren wachten voordat de reis voortgezet werd.
We mochten wel uit het vliegtuig, op het vliegveld stond een soort afdakje waar je uit de zon kon verblijven, maar verder niets, we mochten  niet van het vliegveld.
Slapen in het vliegtuig was bijna niet mogelijk.
Ik was dan ook zeer moe toen ik aan kwam.
Luchthaven Kai Tak werd door diverse luchtvaartmaatschappijen, o.a. de KLM, als gevaarlijk aangemerkt, omdat de enige start- en landingsbaan in de baai ligt en er niets verkeerd mag gaan bij de landing, aangezien doorstarten niet mogelijk was door de heuvelrug dicht bij het eind van de baan.
We vlogen als het waren op een paar meter afstand van de huizen.
Toen ik met de taxi naar het schip werd gebracht zag ik tussen de huizen door de vliegtuigen naast me vliegen.
Ik had het gevoel alsof ik de vleugels kon aanraken.
Het geluid was oorverdovend.

MS Tjiluwah voer tussen Australië en Azie en werd als een van de meest mooie, gecombineerde vracht/passagiers schepen beschouwd.
Ze werd de “Elegant White Yacht” genoemd samen met de Tjiwangi. 

Specificaties Tjiluwah

Gewicht 8,675 ton
Lengte: 146 meter
Breedte: 19.2 meter
Diepte: 7 meter
Snelheid: 16 knots
Passagiersdekken: 3  
Passagiers:  222  
Bemanning: 200  
Roepletters PHZE  
MG zender ET8024A  
KG zender ET8023  
Ontvangers AR8506B AR8610
AAT AR8601  
Noodzender  ET8025  

  Ik werd verwelkomd door de 1ste marconist Visee (Rh nr 963)

G. Viezee

met als opmerking: "alweer een brillenjood".
En hij liet me zo staan. Ik zag hem zeer weinig, alleen bij vertrek Hongkong stond hij achter me in de radiohut.
Maar goed ook want door de zenuwen wist ik niet meer wat ik moest seinen.
Maar daar was ik na een halve dag snel aan gewend.
Hij was ook de enige RO die ik ken met 1 streep met 2 golven er boven.
Anders mocht hij niet bij de kapitein aan tafel eten was zijn verklaring en hij had toestemming hiervoor van Radio Holland.

Route van de Tjiluwah

Melbourne, Sydney, Brisbane, Yokkaichi, Nagoya, Tokyo.
Terugreis via Yokohama, Osaka, Kobe , Taiwan , Hong Kong naar Brisbane, Sydney en Melbourne. (1 x Port Moresby Nieuw Guinea) 

 

 

Port Moresby (Papua New Guinea)

We deden onverwachts deze plaats aan.
We lagen in een baai en moesten met een bootje aan wal.
Er was een geregelde dienst van het schip naar de wal en v.v.
We konden dus de wal op en gingen met een gids de jungle in naar een dorp waar alles nog origineel was.
Alleen jammer dat er weer handelaren waren die van alles verkochten.
Hierdoor was van het originele na de eerste indruk niet veel meer over.
Wel heb ik een houtsnij beeldje gekocht staat nu bij mijn broer.
 

 

 

Brisbane


Noordelijk gelegen in Australië en befaamd om het mildere klimaat en de mooie brede zandstranden.
Surfer´s Paradise was één van die prachtige plaatsen, waar de sportieve Australiërs naar toe trokken om te
kunnen surfen en plezier te maken.
Het laden en lossen nam meestal veel tijd in beslag, omdat de vakbonden strikte regels hanteerden en de los en laadploeg
om 3 uur teatime hadden en om 5 of 6 uur ´s middags het bijltje erbij neergooiden en de pub introkken.
De bemanning kreeg daardoor meer tijd dan normaal om de wal op te gaan, inkopen te doen en uitstapjes te maken.
Ik kocht bv een kilo witte druiven en voordat ik lopend vanaf de kade in de stad Brisbane aankwam waren de druiven op.
Je zag dan wel wat van de omgeving (i.p.v. met een taxi te gaan) maar het was wel heet en droog.
De huizen die je tegenkwam als je naar de stad liep hadden niet de schoonheidsprijs gekregen.
Door en kleurloos. Ik vond Brisbane een dorre kale stad.
Alleen de tram was indrukwekkend, hij was open, dus geen deuren en je kon er al rijdend opspringen.

Sydney



Was een van de mooiste havens ter wereld en het binnenlopen was altijd bijzonder.
Het was tevens de grootste stad van Australië en dat betekende, dat meer dan 20 procent van de totale bevolking in Sydney woonde (dit was in 1967).
Het uitgaanscentrum lag rondom King´s Cross.
Het verkrijgen van alcohol na zes uur ´s avonds was toen heel moeilijk.
In de pubs mocht na deze tijd geen alcohol meer verkocht worden en dat werd als een ramp ervaren door de dorstige Australiërs. Ik heb nog nooit zoveel mensen zo snel zien drinken en beschonken naar buiten zien komen.

Op vaste tijden werd door de officieren in de messroom gegeten en het menu bestond over het algemeen uit onbestemde combinaties uit de Nederlandse, Engelse en Indisch-Chinese keuken.
Zondag was altijd nasi goreng- of rijsttafeldag en dat was vrij algemeen op de gehele Nederlandse koopvaardijvloot.
Eens per reis mochten we bij de eerste klas passagiers aan tafel mee-eten.
 

In Sydney ben ik naar de bios geweest, dat dacht ik tenminste.
Ik wilde een kaartje kopen toen iemand mij vroeg om zijn kaartje voor de halve prijs over te nemen.
De juffrouw achter het loket zei dat het betrouwbaar was, dus heb ik het gedaan.
Het was echter geen bios maar een theater. Ik heb wel genoten van de muziek en zang. (Frank Sinatra Jr.)

Ook ben ik op de Sydney Harbour Bridge geweest en "the visitor book" getekend. Zie onderstaand bewijs.

     

 

Melbourne



Hier kwam regelmatig de zwarte benden (douane) aan boord.
Ze zochten dan smokkelwaar. Meestal was er wel iets op een makkelijke plaats neergelegd door de chinese bemanning, zodat de zwarte benden niet verder meer zochten. Behalve nu, zie kranten bericht.

 

 

Chinees Nieuwjaar (Kung Hai Fat Choy) werd in Melborne gehouden.
De Tjiluwah werd door middel van lange slierten vuurwerk (knallers) verbonden aan de kade en afgestoken.
Het was een hels langdurig kabaal, maar we hebben wel genoten. 

Hier kwamen de heer en mevrouw ter Voort uit Beverwijk aan boord, die op bezoek waren bij hun broer/zwager.
Dat waren de ouders van mijn schoolvriend.
Een reis later heb ik nog een bezoek gebracht aan de broer/schoonzus , die even buiten Melbourne woonde.
Toen ik 's avonds naar Melbourne terug wilde, werd meegedeeld dat er geen trein meer ging, alleen de volgende morgen weer.
Ik ben blijven slapen en moest in de kamer van de dochter slapen.
Deze hield erg van luchtjes, en dat rook je ook erg ook de volgende morgen, was niet weg te wassen.


 

Ook met Elisabeth van Dijk, een van de passagiers ben ik wezen stappen.
Door de heer van Dijk werd me heel duidelijk te verstaan gegeven dat ik heel zuinig op zijn dochter moest zijn.
Dat had ik ook beloofd. Het was alleen vriendschap en niet meer.
We gingen naar het station en ik kocht de kaartjes (dat dacht ik).
Toen de trein kwam wilde ik instappen, maar Elisabeth zei ik moet nog even een kaartje kopen.
Nee die heb ik al zei ik, maar dat was dus niet zo.
Het was zeker niet de gewoonte dat de man een kaartje kocht.
Toch maar weer goed gekomen.
We zijn naar de film geweest, een zeer lange namelijk Doctor Chivago.

De jongste dochter namelijk Beverley van Dijk heeft me in Beverwijk opgezocht toen ze een trip door Europa maakte met een camper.

 

 

 

Yokkaichi

 

Yokkaichi was vroeger een belangrijke marktplaats.
De naam van de stad, letterlijk "vierde dag markt", duidt op de markt die in de Azuchi-Momoyamaperiode
(die liep van 1568 tot 1603)
elke maand op de 4e, 14e en 24e werd gehouden.

Nagoya

De stad is de hoofdstad van de prefectuur Aichi.

Tokio

Letterlijk : ("oostelijke hoofdstad"), ook wel als Tokyo gespeld.
Het wordt als hoofdstad beschouwd omdat het de zetel is van de Japanse regering, het Keizerlijke paleis en de woonplaats van de Japanse Keizerlijke familie is.
Daar werd door de Chinese bemanning regelmatig, van boord, Johnny Walker Black Label gesmokkeld.
Kostte aan boord ongeveer 4 gulden en werd verkocht voor 90 gulden.
In Tokyo ben ik met familie van Dijk (passagiers) naar een Japans dansshow  (kreeg ik gratis van hen) geweest.
(Heer van Dijk vond het leuk om mijn engels  tijdens de reis bij te schaven en begon met het uileggen hoe de diverse onderdelen van een vuurtoren heet, ben ik nu helemaal kwijt)

In de stad werd je regelmatig staande gehouden door schoolmeisjes die graag engels met je probeerden te praten.
Japans-engels is toch heel wat anders dan ons schoolengels.
De vragen werden altijd giechelend gesteld.
Ik had het vermoeden dat ze alleen vragen stelden, want naar de antwoorden van ons luisterden ze niet.
Ze zeiden overal yes op, ook al moest het antwoord zeker no zijn.

Bekend is ook de Yamanote-lijn (spoorweg) die loopt in een grote cirkel rond het centrum en verbindt de belangrijkste stations van de binnenstad waar in het spitsuur de mensen in de treinen werden geperst, zodat de deur dicht kon.
Een leuk gezicht.

 

Yokohama


Is de hoofdstad van de prefectuur Kanagawa in Japan.
Het is de tweede grootste stad van Japan en een grote havenstad.
Eten bij mamasan. Ze was bekend bij alle RIL-schepen.
Er hing ook een boordje van de RIL in haar zaak.
Het was eigenlijk een soort kruidenierswinkel met achterin de bakplaat.
We zaten met max 4 personen aan de bakplaat.
Mamasan maakte het eten klaar en verdeelde dit in bijvoorbeeld 4 porties. (als er 4 personen waren). 
Het was er altijd knus, gezellig en het eten was er verrukkelijk.

Osaka

Osaka is gelegen op Honshu, waar de Yodo-rivier uitmondt in de baai van Osaka.
De stad is tevens hoofdstad van de gelijknamige prefectuur Osaka.
De stad beschikt sinds 1933 over een metronet, en is sinds 1964 met Tokio verbonden via de eerste Shinkansen-spoorlijn. De belangrijkste lokale treinverbinding binnen Osaka is de Kanjo-Sen ofwel Osaka-ringlijn, die in een grote cirkel rond het centrum loopt en de belangrijkste stations van de binnenstad verbindt.

Op culinair gebied is Osaka bekend door een specifieke vorm van sushi, de zogeheten oshi.
De vorm van oshi is rechthoekig, terwijl de brokjes rijst van sushi ovaal gevormd zijn

In juli 1968, kreeg ik een bandrecorderbandje van mijn oma.
We stuurden namelijk diverse keren gesproken brieven heen en weer.
Daarop vertelde ze dat er volgens haar in Japan geen sneeuw lag, ze had daarom een sneeuwbal in
de vriezer voor me bewaard. Er lag die dag ca 1 meter sneeuw in Osaka.


Kobe


Is de hoofdstad van de prefectuur Hyogo.
Het is een belangrijke havenstad in de regio Kansai.
Veel gezien van de omgeving .De bergen in meestal alleen, dat kon toen nog.
Het was er echt fantastisch en je kwam er urenlang niemand tegen
Er was een bloemen klok die echt de goede tijd aanwees.
Ook was er een groot ondergronds winkelcentrum met zeer veel eethuisjes en winkeltjes waar je uren kon doorbrengen.
Ook bracht ik een bezoek aan het Kuststation van Kobe.
Daar hoorde ik dat het japanse morseschrift veel uitgebreider was dan ons morseschrift.
Ze moesten beide morseschriften leren.

 

Taiwan




Keelung


Goedkope grammofoonplaatjes (LP) en boeken kopen. De winkel lag tegenover onze boot. Je kon er zo op kijken.
De boeken die je daar kocht moest je heel voorzichtig behandelen, want de bladeren zaten zo los.
En de grammofoonplaten moest je zo snel mogelijk op de band zetten (er was nog geen cd of dvd toendertijd) want je kon ze ongeveer 3 maal draaien en dan hoorde je de achterkant van de plaat.

De stad werd in het Engels in de 19e eeuw bekend als Keelung of Kelung .
De Taiwanezen zelf noemen de stad Kelang (Taiwanees (POJ).

De oorsprong van de naam is onbekend.
Volgens een theorie zou het kunnen zijn afgeleid van een lokale berg die de vorm had van een hanenkooi, maar waarschijnlijker wordt geacht dat de naam is afgeleid van de eerste bewoners van de regio net als bij veel andere
Taiwanese steden.
In dit geval waren de Ketagalan de eerste inwoners en zouden de eerste Han-bewoners "Ketagalan" kunnen
hebben uitgesproken als "Ke-lâng" (fonetiek van het Zuidelijk Min).

In Kaoshiung werden veel schepen gesloopt. Zoals de Boissevain.

 

Hong Kong

 

De stad is verspreid over het vaste land en een aantal eilandjes, waarvan Hong Kong Eiland de belangrijkste is.
Kow Loon ligt op het vasteland aan de andere kant van de baai.
Daar bevindt zich het vliegveld, de winkelstraat Nathan Road en de winkelwijk Moon Kok.
Verder waren er nog andere eilandjes zoals Lama en Landtau en nog de New Territories.
In Hongkong moest ik aanmonsteren op de Boissevain voor een reisje van een maand via Japan naar Hongkong en dan ging ze voor de sloop naar Kaoshiung.

Ik moest een week wachten op de Straat Fremantle .
Ik bivakeerde in het zeemanshuis.
Het was er erg rustig en ik ging elke avond even bowlen in mijn eentje.
Er was niemand die mee wilden spelen er waren geen andere zeelui, alleen een paar chinezen uit de stad die gingen bowlen.
Ik heb toen maar rond gekeken, naar de Piek geweest, diverse keren met het pontje heen en weer gevaren
om de tijd te doden.
In je eentje doe je niet veel.
Ik heb een blik geslagen op het hoofdkantoor van de RIL. Wat gelopen langs de winkeltjes.
Ik was dan ook blij dat de Straat Fremantle eindelijk aan kwam varen.
 

Neptunes

De laatste reis toen we over de evenaar kwamen, werd ik van tevoren al door de 2de stuurman ingefluisterd, dat ik gedoopt zou worden door de bemanning en passagiers. Ik was namelijk nog niet gedoopt door Neptunus.
(was al 3x over de evenaar geweest).
Dit ging natuurlijk gebeuren 's morgens om ca 10.30 uur, na mijn wacht van 00.00 uur tot 06.00 uur.
Daar had ik natuurlijk geen zin in.
Ik heb toen mijn deur met touwen vastgebonden aan de patrijspoort en kasten, zodat ik rustig kon slapen.
Er waren zoveel touwen in mijn hut dat ik met moeite in mijn kooi kon kruipen.
Maar ja dat was natuurlijk vergeefse moeite.
Er werd geroepen en geklopt. De 2de stuurman smeekte me naar buiten te komen, want de passagier verheugde
zich er op de 2de Radio Officier te dopen.
Ik heb toen maar toegegeven. Ik had het echt niet willen missen, een ware belevenis.
Neptunus kwam mij persoonlijk dopen.

 


Gelukkig werd als vergelding  kapitein Mieog, 2de stuurman  Bob Antonissen en 3de stuurman Jan Maaskant gekleed
in het zwembad gegooid.

Algemene informatie

Pidgin English was de gebruikelijke taal aan boord  in het Verre Oosten.
Overal werd het gebruikt als communicatiemiddel tussen mensen die elkaars taal niet konden verstaan.
Lie was de naam van de steward die met de kapitein gedeeld moest worden.
Als Lie tegen me zei: “Captain speakie me, me speakie you, you speakie him”, dan was het duidelijk dat de kapitein me wenste te spreken.
Aan andere uitdrukkingen moest je even wennen, zoals:
Me no go, you go shore, look see,  go chop chop, shop-shop, longtime no see, down below, me fix.
Je leerde het snel door alle grammatica uit je school-Engels te verwijderen 

En eerlijk gezegd, de ketelpakken van de kleermakers uit Hong-Kong (Lat Chong en Hong-Kee) zaten een stuk comfortabeler
dan die van Determeyer uit Amsterdam.

Op een van de  reizen kreeg ik ruzie met 1e radio-officier Visee.
Ik kreeg op mijn donder omdat ik in het dagboek niet schreef dat ik het AAT uitgezet had en na mijn wacht wel aan.
Hij zette deze namelijk nooit aan, de bel gaf te veel herrie zei hij.
AAT is een  Automatish Alarm Toestel voor schepen in nood.
Het ging zover dat ik Radio Holland een brief schreef met of hij eraf of ik eraf.

 

C.W. van Staveren


Gelukkig ging hij eraf en kwam de heer Van Staveren (later inspecteur Zuid Afrika) aan boord.
Hij gaf me als tip om Japans te leren, want dat was de taal van de toekomst.
Ik heb wel geleerd cijfers te lezen, schrijven en spreken, zodat ik in de winkels kon zien of ik bedonderd werd.
(hetgeen ook regelmatig geprobeerd werd, doch zonder succes)

  

In 1971 werden beide schepen verkocht aan Singaporean Company (Pacific International Lines (Pte) Ltd, Singapore, Singapore) en overgedragen  in 1972
Tjiluwah werd de  MS Kota Singapura. Roepletters 9VWP


Tjiwangi werd de  Kota Bali

 

krantenbericht laatste bezoek Tjiluwah aan Singapore

Beide schepen werden geplaatst op de trajecten  Singapore / Fremantle en Singapore / Maleisie
De KOTA SINGAPURA is eind 1979 voor sloop verkocht aan de Long Jong Industry Co. Ltd. te Kaohsiung (Taiwan).
Zij arriveerde op 11 december 1979 op haar laatste reis te Kaohsiung, waar op 5 januari 1980 met het slopen werd begonnen.


De KOTA BALI is in het voorjaar van 1984 voor sloop verkocht aan de Volksrepubliek China. Zij arriveerde op 23 april 1984 op haar laatste reis te Shanghai.

 

Veel gegevens over de steden komen van Wikipedia en herinneringen.