De Belgische Ardennen                             3dflagsdotcom_belgi2wm.gif (17278 bytes)

Een weekje in Somme-Leuze.

Zondag 22 oktober 2000

Op een wel heel vervelende plaats begin ik dit verslag, namelijk op het terras op het zuiden in het zonnetje. We zijn op het moment in Somme-Leuze, in de Belgische Ardennen. Hier zijn we afgelopen vrijdag aangekomen, na een voorspoedige reis. Volgens de routeplanner zouden we er 3½ uur over moeten doen, maar na wat oponthoud rond Brussel bleek dat uiteindelijk 4 uur te zijn. Niet gek dus!

Nadat we in ons huisje waren aangekomen, hebben we eerst lekker gegeten (bij de groenteboer in Beverwijk vandaan) en daarna zijn we even naar het dorp gelopen. Berg af en terug weer berg op. Nog een beetje gehangen en toen zijn we maar vroeg naar bed gegaan want we hadden allebei een drukke week (weken) achter de rug.

Nadat we de volgende ochtend waren begonnen met warme croissants (dat krijg je als er een oven in het huisje zit) en thee/koffie, zijn we de omgeving met de auto een beetje gaan verkennen. Durbuy.JPG (101829 bytes)Eerst naar Durbuy, een heel pittoresk stadje, is zelfs het kleinste stadje van de wereld, waar we wat wandelkaarten hebben gekocht en waar Marco de helft van MIJN croissant opat!!!! Daarna naar Marche op zoek naar een winkel. Die waren daar genoeg en zo hebben we bij een grote supermarkt voor twee dagen eten ingeslagen. Even terug naar het huisje om wat spullen in het vriezertje te doen en daarna was het tijd voor het 'strekken der benen'. We besloten om vanaf het huisje wandeling 1 van de wandelkaart op te zoeken. Probleem was echter dat het eerste gedeelte door bewoond gebied heenliep, dus langs allerlei boerenerfen met waakhonden. Nu gaf dat geen probleem als de waakhond achter een hek zat of vastzat aan een ketting, al werd Jamie hier wel een beetje zenuwachtig van. Helaas waren ze ook wel eens los en ja hoor door de eerste de beste werd ze gegrepen. Gelukkig kon ik haar snel optillen en heeft ze een dikke vacht dus waren er geen verwondingen te constateren. Maar toen we later nogmaals door honden werden achtervolgd, werd het wandelen snel minder leuk en besloten we om terug te gaan. In het vervolg zoeken we wandelingen uit die zo weinig mogelijk langs bebouwing gaan en rijden we eerst naar het beginpunt.

'Thuis' een spelletje 'De Kolonisten van Catan' (het kaartspel) gedaan en hoewel het nek aan nek was, slaagde Marco er niet in van mij te winnen. Voor het eten nog even de hond uitgelaten want het wordt 's avonds alweer bijtijds donker. Achter het huisje loopt een rustig pad dus hoeven we niet bang te zijn voor (wilde) achtervolgingen door Belgische erfhonden. Het eten was weer erg lekker, maar ja wat wil je als je niet hoeft te koken!

Jamie had 's avonds een bullepeesje gekregen en daar was ze heel fanatiek mee in de weer geweest. Plotseling paniek, want het laatste stukje zat vast, geen idee waar. Doordat we haar vastpakten, bek opentrokken en Marco in haar keel voelde (niets!), is het toch losgeschoten en was het leed gelukkig snel weer geleden. Toch waren we flink geschrokken en ook de hond was flink in paniek geweest want tijdens onze hulppging beet ze Marco toch pittig in zijn hand. Aangezien we nog steeds aan het bijkomen zijn, weer vroeg naar bed gegaan en zo werden we vanochtend wakker van het zonnetje dat onze kamer inscheen.

De zon schijnt nog steeds en zo zitten we al de hele morgen op ons terras een beetje te lezen en te schrijven. Ondertussen werpt Jamie ons verwijtende blikken toe want zij is wel toe aan wat actie. Ik denk dat ik de kaart maar ga pakken om een wandeling uit te zoeken, Misschien dat dat ons in beweging zet?

 

Dinsdag 24 oktober 2000

Toch op pad, maar dit leek eenvoudig maar bleek niet eenvoudig. De reden daarvoor was dat de bossen die wij op het oog hadden verboden terrein bleken te zijn in verband met de jacht. Na wat rondspeuren en rijden, zijn we uiteindelijk bij Eveux terechtgekomen waar het gelukkig wel mogelijk was om veilig het bos in te gaan.Omdat het ondertussen toch wel wat later was geworden, hebben we daar slechts een ommetje gemaakt. Maar wel een ommetje in ons truitje want de zon scheen nog steeds. Je kon wel zien dat het de voorgaande weken erg nat moet zijn geweest want er waren wel veel modderige paden, soms zelfs helemaal geen paden. maar dat deert ons niet aangezien we allemaal, Jamie incluis, goed voetenwerk hebben.

Terug in het huisje, het wordt een beetje saai, 'Catan' gespeeld (weer gewonnen!), lekker gegeten, wat gelezen en toen ons bedje opgezocht. Ook op maandagochtend werden we gewekt door het zonnetje. Lekker rustig opstarten, warme broodjes bij het ontbijt, beetje lezen, douchen en toen 'plan de campagne' gemaakt. het douchen klinkt trouwens simpel maar aangezien er geen douchegordijn hing, hadden we daarna een waterballet in de badkamer, ach ja.

runderen aan de ourthe.JPG (114597 bytes)Het plan van vandaag hield in dat we eerst naar Durbuy zijn gereden om daar met een wandeling te beginnen. deze wandeling liep voor een groot deel langs de Ourthe naar Barvaux. ook hier liepen we lekker in het zonnetje en het was op een gegeven moment zo warm dat zelfs het truitje uitkon en het t-shirtje genoeg was. Vlak voor Barvaux, zagen we over de Ourthe een ijsvogeltje vliegen, ze zijn echt zo blauw, een heel leuk gezicht. Vanuit Barvaux kozen we voor de korte route terug naar Durbuy en bij Belvédère besloten we om daar omlaag te gaan. Dit was best steil en behoorlijk glad, dus nadat ik al een keer onderuit was gegaan, had ik Jamie maar aan Marco gegeven. Die gaat gewoon en lijkt nergens last van te hebben. Volgens mij geniet ze er juist van, als je die kop ziet! Gelukkig zijn we alledrie heelhuids beneden gekomen.

Even naar Marche gereden voor de boodschappen en daarna weer terug naar Somme-Leuze. Ondertussen was het gaan betrekken en toen we de boodschappen aan het uitladen waren, vielen de eerste druppels. 's Avonds zou het echter pas flink gaan regenen. Na het eten weer een spelletje en ja hoor Marco kon het een keer van mij winnen. De stand is nu 4-1 voor mij. nog even wat lezen en weer zijn deze luilakken bijtijds naar bed gegaan.

Ondanks dat het een groot gedeelte van de nacht heeft geregend, was het vanmorgen droog, nog steeds trouwens. Weliswaar minder stralend dan de voorgaande dagen, maar prima weer om er op uit te trekken. Na een heerlijk ontbijtje van warme croissantjes, de spullen ingeladen en richting Wéris vertrokken. Hier wilden we wandeling 13 gaan lopen wat zondag vanwege de jacht niet was gelukt. Vandaag wel en hoewel het hier en daar flink modderig was, hebben we erg lekker gelopen. Totaal zo'n 2½ uur. Daarna zijn we teruggegaan naar het huisje en daar zijn we nu wat aan het rommelen: kleien, lezen, schrijven... . Ach je blijft bezig. Het is ondertussen 5 uur geworden dus Marco zal zo wel met het eten beginnen... .

 

Donderdag 26 oktober 2000

Dat liet echter nog wel even op zich wachten, maar het was erg lekker dus de moeite van het wachten waard. Marco hoefde de hond niet meer uit te laten want dat hadden we voor het eten samen al gedaan. Dus zo gauw we de boel afgweassen hadden, konden de spullen aan de kant en was het tijd voor een spelletje. Een spelletje dat in mijn voordeel werd beslist, het staat 5-1! Dat is ondertussen wel veranderd want gisteravond verloor ik. Dus de huidige stand is 5-2!bospad.JPG (84909 bytes)

Ook gisteren (woensdag) een stukje gewandeld, nadat we eerst geprobeerd hadden wat meer informatie te verkrijgen inzake de jacht. Dit bleek erg moeilijk omdat de mevrouw van het VVV het ook niet zo goed wist. Met andere woorden je moet eerst naar het betreffende gebied toe en pas ter plekke kun je dan zien of er wel of niet gejaagd wordt. Uiteindelijk hebben we een heel stuk gewandeld door 'Bois de Vine' ten noorden van Durbuy. later bleek een gedeelte verboden terrein geweest te zijn, niet vanwege de jacht maar omdat het privé-bezit is. Gelukkig heeft dit verder geen problemen opgeleverd en hebben we weer zo'n twee uurtjes gewandeld door een heel mooi en rustig gebied. Daarna naar Marche voor het nodige proviand en terug naar het huisje. Daar hebben we Jamie maar in bad gedaan want ze had zoveel klei aan haar vacht, dat laat niet zo gemakkelijk los. Het werd weer geen latertje want hoewel we overdag weinig doen, slapen we 's nachts als rozen.

Ook vanochtend geurden het huisje naar versgebakken croissants, we zorgen heus wel goed voor onszelf. Het plan van vandaag was om te gaan wandelen in 'Bois de Petit Han', dus zijn we naar Petit Han gereden en hebben daar, in een buitenwijkje, de auto neergezet. Je kon daar prima wandelen al werd er wel gewaarschuwd niet van de paden af te gaan in verband met de jacht en privé-terrein. Het pad dat we bedacht hadden, bleek op een gegeven moment niet zo gemakkelijk meer te volgen, maar na zo'n 2 uurtjes zijn we toch weer bij de auto uitgekomen. Het laatste deel van het pad was, net als gisteren, behoorlijk glad en modderig. Dan zijn wandelstokken makkelijk, vooral als ze in Beverwijk liggen! Terug in het huisje hebben we Jamie maar weer in bad gedaan want ze zat weer onder de klei. Ook de schoenen nu maar van alle klei ontdaan aangezien dit de laatste wandeldag is geweest. Die staan nu lekker in het zonnetje te drogen.

Verder een beetje van alles en nog wat gedaan. Ook alvast maar wat dingen opgeruimd en klaargezocht want we willen morgenochtend vroeg vertrekken zodat het niet zo druk op de weg is. Dit bleek inderdaad het geval te zijn en zo kwamen we vrijdagmiddag om half 2 onze eigen straat weer inrijden. Heerlijk uitgerust en bijgetankt van dit weekje Belgische Ardennen.

Home