info

summer 2008 former season / vorig seizoen next season / later seizoen
stripe info
1 augustus 2008 - Teken
Na mijn stukje over dazen is het misschien handig om nog een bosmonster onder de loep te nemen: de teek. Deze tekst is niet bedoeld als handleiding voor het verwijderen van teken, daarvoor kunt u beter naar www.lymenet.nl of www.natuurkalender.nl.

Teken zijn parasitaire mijten (Acarina) die behoren tot de klasse der spinachtigen. Ze zuigen het bloed van gewervelde dieren, waaronder wij mensen. Teken kunnen gevaarlijk zijn, omdat ze de ziekte van Lyme kunnen overbrengen. Een citaat van www.lymenet.nl:

Vroege symptomen zijn een rode ring/vlek genaamd erythema migrans (EM) op de plaats van de tekenbeet, griepachtige klachten zoals hoofdpijn, stijve nek, koorts, spierpijnen en vermoeidheid. Deze symptomen kunnen uitblijven. Later kunnen diverse symptomen ontstaan. De ziekte van Lyme is een multi-systeem ziekte. Het kan leiden tot o.a. neurologische (zenuwstelsel/hersenen), dermatologische (huid), reumatologische (spieren en gewrichten), cardiologische (hart), opthalmologische (ogen) en psychiatrische klachten.

Teken komen niet alleen voor in het bos. Ook op het platteland, in parken en in tuinen zitten teken. Ik heb weleens gelezen dat 40% van de teken in het bos zit, terwijl 30% in parken en tuinen wordt opgelopen. In Nederland zijn verschillende gebieden waar het aantal teken schrikbarend hoog is. Een topper is de Flevopolder, waar een paar stappen in een berm kan leiden tot 200 tekenbeten. In Nederland is de teek het meest actief van mei tot en met september, met een piek in mei en juni, wanneer de nimfen het meest actief zijn. Er wordt gezegd dat de populatie teken in Nederland enorm is toegenomen door de klimaatsverandering. Dat lijkt mij juist: als kind maakte ik me geen zorgen over teken, terwijl ik nu niet het bos in ga zonder bescherming.

Een teek heeft drie verschijningsvormen: een larve, nymf en een volwassen teek. Larven zijn erg klein, ze zijn moeilijk te vinden op je huid. Een nymf is wat groter, volwassen teken zijn een halve centimeter of meer. Een volwassen vrouwtjesteek heeft een roodachtig achterlijf. Voor alle verschijningsvormen geldt dat het achterlijf enorm in omvang toeneemt als de teek bloed zuigt. De kleur van het achterlijf is dan groenig blauwgrijs en ziet er een beetje uit als een kleine doperwt. Er wordt gezegd dat de kans dat volwassen teken Lyme overbrengen groter is, omdat zij al eerder hebben gebeten.

Teken zitten vooral in hoog gras. Ze kunnen tot op ongeveer 50 cm. hoogte zitten. Volgens sommigen zitten ze ook in bomen (met name eikebomen worden genoemd), waar ze zich uit laten vallen zodra een gastheer passeert. Hier heb ik echter geen ervaring mee en dit wordt door officiele bronnen ook tegengesproken. Ook heb ik ze nooit aangetroffen in struiken. In gras des te meer: de teek zit meestal aan het uiteinde van een grasprietje, bij voorkeur langs (wild)paden. In enkele gebieden zie ik weleens meerdere teken op n grasspriet. Ze wachten daar met uitgestrekte voorpootjes, klaar om zich te hechten aan de gastheer. Bij het benaderen bewegen de pootjes, teken schijnen te voelen wanneer een gastheer dichtbij komt.

Een teek kruipt eerst enkele uren over het lichaam van een gastheer, op zoek naar een plek om te bijten. Nadat de teek bloed heeft gezogen, wat soms dagen kan duren, laat hij zich vallen. Maar voordat hij dat doet, stoot hij een deel van zijn maaginhoud uit in het lichaam van de gastheer. Op dat moment kan de gastheer geinfecteerd worden met Lyme. Dit moment is niet eerder dan 21 uur vanaf de beet, wat inhoudt dat u 21 uur heeft om de teek op te sporen en te verwijderen na een boswandeling. Maar pas op: als de teek gehinderd wordt, als u bijvoorbeeld krabt, een douche neemt of de teek verkeerd verwijderd, zal hij meteen zijn maaginhoud uitstoten.

Bescherming

De beste bescherming is het vermijden van (hoog) gras. Vooral in de zomer zijn veel bospaadjes begroeid met grassoorten, blijf daar absoluut uit. Draai om en zoek een ander pad. Wijk ook nooit af van bospaden en blijf op zand of droge bodembedekking lopen. Voor de zekerheid mijd ik ook aanraking met struiken.

Gebruik Deet. Zonder Deet ga ik zowieso niet het bos in. Het is niet nodig om je hele lichaam in te smeren: de teek (als we tenminste aannemen dat hij zich niet uit bomen laat vallen) grijpt zich vast aan uw schoenen of onderbenen, waarna hij gaat kruipen. Via de schoenen zal hij meestal onder uw broekspijpen kruipen. Het is daarom belangrijk om daar een 'buffer' van Deet te smeren. Ik smeer mijn hele onderbeen in. Vergeet uw sokken niet. Ga niet met een korte broek het bos in. Draag geen open schoenen. Een andere route ligt voor de hand: de teek grijpt zich vast aan uw broek, ter hoogte van uw onderbenen. Een teek zal zelden terechtkomen boven kniehoogte. Daarom is een buffer van Deet aan de buitenkant van uw broek ook noodzakelijk: smeer uw broekspijpen tot aan de knie in.

Controleer na elke boswandeling uw huid, met name uw benen, middel en schaamstreek. Besef dat larven en nymfen zeer klein zijn en makkelijk over het hoofd gezien kunnen worden. Het is verstandig de controle na enkele uren te herhalen, bijvoorbeeld voor u gaat slapen, omdat teken eerst op u rondwandelen.

Tot slot

Er wordt regelmatig geopperd dat het niet meer veilig is om in het bos rond te wandelen. Ik ben het hier niet mee eens: met gezond verstand en gewapend met Deet kunt u teken redelijk voorkomen. Ga er echter nooit vanuit dat deze bescherming 100% doeltreffend is, u kunt alsnog een teek oplopen, wat mij ook regelmatig is overkomen. Door een teek binnen 21 uur op te sporen en te verwijderen is de kans op Lyme zeer klein. Het is vervelend, dat zeker, maar natuurliefhebbers moeten zich niet uit het bos laten verjagen door deze monstertjes.

nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
31 juli 2008 - Reeenliefde
De serie filmpjes van de reeenfamilie kreeg gisteren een onverwacht vervolg. Het reekalfje was alleen op pad, zonder moeder, en dit bleek niet zonder reden: de reeen zijn verliefd. Ik wist eigenlijk niet dat reebokken (mannetjesreeen) al zo vroeg in het jaar achter de reegeiten (vrouwtjesreeen) aan gaan. Ik had namelijk verwacht dat de reekalfjes wat groter moesten zijn om hun eigen weg te gaan.

In het vorige filmpje komt een spitser in het gebied van de reegeit. Die had ik daar nog nooit gezien. In de nieuwste video is er ineens een reebok met een veel groter gewei: een zesender. Voor een reebok is dat het grootste gewei: elke kant heeft drie uiteinden. Tussen een spitser (n end) en een zesender (drie enden), zit de gaffel (twee enden).

Even een fabeltje uit de wereld helpen: het is niet zo dat een reebok elk jaar een vertakking in zijn gewei erbij krijgt, dus het eerste jaar een spitser is, het tweede jaar een gaffel en het derde een zesender. Wel hebben reebokken van drie jaar of ouder vaak een zesender gewei. Spitsers daarentegen zijn meestal f heel jong, f heel oud. De opbouw van een gewei wordt bepaald door voedsel en homonen, maar is ook afhankelijk van onder andere de reedichtheid, de mate van verstoring en de klimaatsinvloeden. Op http://home.planet.nl/~havix/havix_re.htm kunt u veel vinden over reeen en geweien.

Ik heb vaak gelezen dat juist de geiten territoria van verschillende bokken intrekken. Bij 'mijn' reeenfamilie is het tegendeel aan de hand: in het gebied van het vrouwtje komen juist de mannetjes op bezoek. Hoe dat dan gaat... nou ja, kijkt u zelf maar.



nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
29 juli 2008 - Gewond reekalfje: een update
Op 7 juli 2008 filmde ik een gewond reekalfje. Dat doet je toch wel wat. Ik vroeg me al een tijdje af hoe het met het beestje ging, eigenlijk gaf ik het weinig kans. Ik zag het niet meer en vreesde het ergste. Ook omdat ik wist dat zijn broertje (of zusje) al niet meer in leven was. De reegeit (moeder ree) met de twee kalfjes zijn hier te zien.

Gisteren kwam ik het kalfje weer tegen en het bleek prima met hem te gaan. Het was zelfs zonder zijn moeder op pad, van het gewonde voorpootje was niets meer te zien. Ik verschool me in een berm naast een smal zandpad en probeerde zo stil mogelijk te zijn. Het kwam steeds dichterbij, tot op enkele meters.

Later in het filmpje komt een spitser poolshoogte nemen. Een spitser is een mannetjesree (een reebok), met als gewei twee enkele spitse punten. Vaak zijn ze eenjarig, maar dat hoeft niet. Spitsers zijn vaak jong en daarom wat onervaren. Ze lijken zich minder bewust van gevaar en de nieuwsgierigheid wint het soms van de angst. Deze spitser kwam zo dichtbij (ik denk tot op 4 meter) dat ik er bijna van schrok. Waarschijnlijk was het mijn geur (vast de doordringende geur van Deet) die hem uiteindelijk deed besluiten om toch maar de benen te nemen.



Ondanks al die filmpjes van reeen en al die ontmoetingen van zo dichtbij, went het nooit. Het blijft voor mij erg bijzonder en ik fiets naderhand altijd weer in euforische stemming naar huis. De drie filmpjes van het reeengezinnetje zijn een verhaaltje geworden, wat het nog specialer maakt. Een verhaaltje met geboorte en dood, maar zoals in veel verhalen, komt het op het eind allemaal goed. Een onverwacht happy end, want niets in de natuur is geregiseerd. Al denken sommige mensen dat de regie van boven af geregeld wordt...

nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
26 juli 2008 - Dazen
Wie rond deze tijd in het bos of op het platteland komt, kent ze vast: dazen. Muggen zijn vervelend, teken zijn link, maar het contact met dazen is veel directer. Dazen zijn erg agressief en achtervolgen je soms in groepen.

Mijn ervaring met dazen is vooral dat ik vaak omkeer, bepaalde paadjes zijn dan simpelweg ontoegankelijk. Tijdens warme dagen ontwijk ik delen van een bos. Maar als je op internet rondkijkt, zie je dat menig barbeque, dagje in de tuin, of zelfs hele (wandel)vakanties abrupt af zijn gebroken door deze steekvlieg. Ik las zelfs dat een man en een vrouw een wandeltocht in regenkleding moesten voortzetten, maar desondanks hun tocht moesten opgeven. Hij was acht keer in het gezicht gestoken, zij vier keer.

Een reactie van Cocktail op 02-07-2007, in een forumtopic over dazen van www.meetingpoint.nl:

Of ik nu deet gebruik of niet; zodra je transpireert komen ze op je zitten. Vandaag probeerde ik de bestrating rond mijn huisje in de polder mosvrij te krijgen maar moest de werkzaamheden steeds na 6 a 10 minuten stoppen door de aanvallen van de dazen. Het is hun natuur maar ik laat me niet meer steken want houd daar open opzwellingen aan over die na 2 weken nog niet verdwenen zijn.

Deet helpt bij mij redelijk tegen muggen en teken, maar helaas niet tegen dazen. Ik ben bijna dagelijks en het bos, en word soms achtervolgd door een stuk of 10-20 hongerige dazen. Hoe meer je slaat, hoe agressiever ze worden. Het is echter lastig om niet 'in paniek' te raken. Ze vliegen in je neus en oren, in je mond, zitten klem in je haren. Maar dat is nog niets vergeleken met een beet, al reageert iedereen daar anders op. Bulten ter grootte van een ei die ruim een maand blijven zitten, zijn zeker geen uitzondering. Er zijn mensen die zichzelf meteen moeten injecteren om niet in shock te raken. Als je geluk hebt blijft het bij een bultje ter grootte van een muggenbult, die wel erg jeukt en een stekende pijn oplevert. Een beet zelf voelt alsof een vlammetje tegen je huid wordt aangehouden.

Eigenlijk helpt niets, behalve een dubbele laag (dunne) kleding. Ze steken namelijk gemakkelijk door een enkele laag, een dubbele laag biedt wel bescherming. Een goede tip is het dragen van een grote rugzak, omdat de favoriete plek meestal je rug is. Ik merk dat ik meteen gestoken word als ik mijn rugzak even af doe. Een hoed werkt goed, maar aan de rand moeten dan eigenlijk klosjes bevestigd zijn (zoals de hoeden die bushmasters in Australie gebruiken), anders hou je ze niet uit je gezicht. Een normale hoed houdt ze alleen uit je haar.

Als het te erg wordt, gebruik ik een schroef of iets anders van metaal aan een touwtje. Dat heb ik afgekeken van een snorrebord uit Afrika, waarmee sprinkhanen (in plagen) uit de buurt worden gehouden. Je cirkelt het touwtje met schroef snel rond boven je hoofd of naast je, en slaat de dazen zo vrij gemakkelijk uit de lucht.

Ik weet van mensen die in het bos werken en van soldaten, dat ze zich helemaal klem eten aan knoflook of knoflooktabletten slikken. Blijkt te helpen tegen muggen, teken en dazen, maar of hun omgeving daar zo blij mee is? Elders las ik een minder geurend middel: een mengsel van thee en azijn. Dat gaan we de volgende keer eens testen. Tot dan blijf ik uit de buurt van beruchte paadjes met zwermen agressieve dazen.

nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
19 juli 2008 - Tekening Konijn
Het konijn is natuurlijk meteen de pineut. Poseren!

Study Rabbit 170708

Studie Konijn 170708
Conte op papier
formaat A3
juli 2008

Doet me denken aan een schitterende gouache van Albrecht Drer: Jonge Haas (1506). Dit werk heeft me al zolang ik me kan herinneren aangesproken, maar viel altijd een beetje buiten zijn oevre. Ik vraag me af hoe Drer aan die haas kwam.

nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
18 juli 2008 - Vakantietijd: dieren dumpen!
Het is weer vakantie. En dus is voor sommige mensen een huisdier lastig. Dumpen die hap!

Onderstaand konijn zag ik al een dag of vier zitten langs de kant van de weg. Hij was erg angstig, wat alle konijnen zijn, n hij ziet er in de schemer toch uit als een normaal wild konijnenbeest. Hij bleef me echter iets te lang zitten en reageerde minder alert op de omgeving. En ja hoor, toen ik vijf minuten in de buurt van de struiken waar hij zich ophield wachtte, kwam hij voorzichtig aan me snuffelen. Dit was geen wild konijn.

Oppakken vond hij niks, hij protesteerde hevig. Ik had ook niks bij me om hem mee te nemen, en moest ik dat ook wel doen? Ik zag korstige oogjes, wat meestal duidt op myxomatose. In dat geval is het einde oefening. Naast de korstjes was het beestje bedekt met een heel leger teken. De grotere plukte ik uit zijn koppie en toen liet ik hem maar weer lopen. De volgende dag was ik gewapend met een stevige tas en herhaalde dit spelletje zich.

Eenmaal thuis bleek het nog erger dan ik dacht. Hij was ernstig vervuild en werkelijk vergeven van de teken. Ook zat hij vol kleine wondjes en klitten. Het leek me het beste om hem eerst in bad te doen. Daarna heb ik een uur op teken gejaagd, wat niet makkelijk was door het donshaar. Ik verwijderde er zeker veertig. De volgende dag nog eens tien. De derde dag vond ik er maar twee: het einde was in zicht. Met het verwijderen van de teken knapte het konijn ook zienderogen op. Niet alleen zijn vacht en ogen zagen er beter uit, zijn gedrag werd rustiger en minder angstig.

Vakantietijd: dieren dumpen!

Eigenlijk wilde ik enorm van leer trekken tegen mensen die hun huisdieren dumpen tijdens de vakantietijd. Ik vrees alleen dat dat geen enkele zin heeft. Misschien dat bovenstaand verhaaltje indruk maakt. Een tam dier overleeft niet in het bos. Een beest dumpen betekent voor een huisdier een pijnlijke, langzame dood. Met een beetje geluk wordt het door een roofdier gegrepen, dan is het tenminste snel dood. En zonder lijden.

Anneke, www.annecura.nl
Ja zo gaat dat, mensen gaan drie weken van hun vakantie genieten, genieten geen schroom hun huisdieren een langzame dood in te jagen en als ze genoten hebben nemen ze gewoon weer een huisdier om een paar maanden van te genieten...
Zo wordt er heel wat af genoten door het domme klootjes volk.
Dit diertje heeft geluk gehad, chapeau voor jou!
Dikke kus, Anneke

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
7 juli 2008 - Gewond reekalfje
Na de euforie van mijn vorige filmpje, ben ik helemaal into de reekalfjes. Ik ga regelmatig naar de plek waar ik de twee kleintjes heb gefilmd. Vandaag was ik ook weer op de uitkijk. Ik ken hun route, dus het is eigenlijk een kwestie van ergens onopvallend zitten en afwachten.

De twee kwamen niet. Er was er maar ntje en hij was gewond aan zijn linker voorpootje. Hinkend kwam hij voorbij gelopen. Volgens mij was het dezelfde reegeit (moeder ree), wat dus betekent dat n kalfje niet meer leeft. Misschien zijn ze aangereden, of aangevallen door een roofdier. Het overgebleven jong is er niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Arm beestje, ik hoop dat hij het redt.



nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
5 juli 2008 - Ree met twee kalfjes
Rond eind mei - begin juni worden de jonge reekalfjes geboren. De eerste twee weken van hun leven blijven ze op een verscholen plek, goed gecamoufleerd. Ze hebben dan geen lichaamsgeur, om te voorkomen dat roofdieren ze kunnen vinden. Moeder komt regelmatig langs, maar laat ze vaak achter om naar voedsel te zoeken. Pas na een week of twee wandelen de kalfjes met haar mee. Ze zijn dan hun gestippelde camouflagekleuren al wat kwijt, hun vacht begint net zo dieprood te worden als de zomervacht van hun moeder.

Sinds begin juni was ik al druk op zoek naar reekalfjes. De eerste signalen waren de sporen: ik zag de bekende voetafdrukken van reeen, begeleid door afdrukken van mini-hoefjes. Maar ze echt zien gebeurde pas weken later. Ik filmde er n in een aardappelveldje, van veraf en heel kort. Het beestje was nauwelijks groter dan een aardappelplant. Een paar dagen geleden was ik dichterbij, maar toen kwam er ineens een luchtballon overvliegen. Weg was het kalfje. De plek heb ik echter onthouden en gisteren had ik meer geluk.

Het bleek om een moeder te gaan (een reegeit) met twee kalfjes. Ik zag het gezinnetje grazen en kon ze vrij makkelijk besluipen. En kalfje had me gezien, maar misschien wist ze niet goed wat een mens was. De moeder merkte me pas later op en kwam me inspecteren. Vanaf een meter of zeven filmde ik ze. Prachtig. Missie geslaagd.



Ria
Hoi Martijn, je geduld is dubbel beloond. Dit is wel 1 van je mooiste filmpjes!!
Gr. Ma

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
1 juli - Bota Bottle
Gadgets. Vrijwel iedereen houdt er van. Ze hebben tegenwoordig vaak iets met electronica te maken, maar er zijn ook oude waar geen knopje aan te pas komt. Ik liep laatst tegen zo'n oudje aan: de Bota Bottle.

Bota Bottle

Een maf ding. De Bota Bottle is een waterfles, voor onderweg. Hij komt uit Spanje, en was oorspronkelijk een wijnzak. Vroeger was hij helemaal van leer, nu is de binnenkant gevoerd met een sterk plastic, Low Density Polyethylene (LDPE). De Bota Bottle wordt ook wel Bota Bladder genoemd, wat aangeeft dat hij misschien ooit gemaakt was van een blaas. Je ziet op het eerste gezicht geen handige voordelen, sterker nog: je denkt eerder aan een relikwie uit een museum voor volkenkunde. Maar na gebruik blijkt al snel het tegendeel. Ik noem de voordelen even op:

Naarmate de fles leger wordt, neemt hij minder ruimte in beslag. Als een ballon die leegloopt wordt hij platter.

Bota bottles heb je in 3 maten: ook in 2 liter. Dat is het dubbele van een gewone veldfles.

Het water klotst niet, er komt geen lucht in de waterzak. Weg met die vervelende geluiden onderweg.

Je raakt de drinktuit niet met je mond aan: uit de tuit komt een straaltje water gespoten. Dit is veel hygienischer, je hoort de laatste tijd nogal eens verhalen over plastic drinkflesjes die constant bijgevuld worden en een container voor micro-organismen blijken.

De Bota bottle isoleert erg goed: water blijft lang koud. De bekleding is in mijn geval van suede. Maar er zijn ook hele hippe bottles met bijvoorbeeld neopreen in felle kleuren. Dan wordt zo'n oudje ineens modern.

Mijn vondst was niet geheel toevallig: nu het warmer is, sleepte ik constant twee veldflessen mee als ik wandel en fiets. Dat is erg onhandig. In een normale veldfles zit een liter water, maar daar haal je het niet mee op een zonnige dag. Dus ga je in zo'n geval naar de dump. Daar hadden ze nog iets wat me opviel: de camelback.

De naam zegt het al: met de camelback transformeert u zichzelf in een wandelende kameel. Het lijkt een gewone rugzak, maar bevat 10 of zelfs 20 liter water, met een slangetje. Drinken terwijl u wandelt. Mij werd verteld dat ze veel verkocht werden tijdens de avondvierdaagse. Helaas viel voor mij de camelback af: ik heb al een rugzak. Twee rugzakken gaat nou eenmaal niet.

Met al de voordelen van de Bota Bottle op een rijtje, het innovatieve ontwerp en het eeuwenlange bijschaven van het product (nu zelfs met Low Density Polyethylene), vraag ik me af waarom de Bota Bottle niet een enorme hit is met deze warme dagen. Zelfs de hippe bottles domineren het straatbeeld niet. Sterker nog: voor mijn bezoek aan de dumpwinkel, had ik er nog nooit van gehoord. Opvallend. Zo zie je dat een goed product niet altijd een groot succes hoeft te zijn.

Om de prijs hoeft u het niet te laten: mijn Bota Bottle kostte 9,50 euro. Op een amerikaanse website las ik dat het 'gains character as it ages'. Het wordt al mooier!

nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
26 juni 2008 - Landgoed Het Ooievaarsnest - Reetje pesten
Zoals u misschien weet naar aanleiding van mijn filmpjes op YouTube, fiets ik bijna dagelijks in Gorp en Roovert. Er is daar waarschijnlijk geen pad dat ik niet ken. Ik ken de reeen haast persoonlijk, ik herken de meeste meteen.

Soms ga ik vreemd, want al is Gorp en Roovert erg groot, rond Goirle liggen nog meer schitterende gebieden. En daarvan is Landgoed Het Ooievaarsnest, net ten zuiden van de Regte Heide. Het ligt in het dal van de Leij, deels is het een moerassig gebied, deels droog. Nog zuiderlijker lijkt het beetje op het gebied rond Schijndel: Brabants landschap zoals het volgens kenners en boeken vroeger was. Een mengeling van platteland, woeste velden en bos.

In Gorp en Roovert heb ik het idee dat de reeen mijn aanwezigheid inmiddels al half tolereren. Ik ben vervelend, dat wel, maar ik bn er nou eenmaal. Ze worden beslopen door een enge man in een camouflagejasje. Daardoor zien ze me pas laat. In Landgoed Het Ooievaarsnest moeten de reeen nog een beetje aan me wennen.

Ze worden beslopen, maar weten zich daar geen raad mee. Daar worden reeen soms woedend van, hun gedrag is dan blaffen. Een hees geblaf, toch anders dan een hond doet. Het schijnt dat het een waarschuwings-kreet is. Aan het einde van het filmpje is zo'n woedende, blaffende ree te zien. Arm beessie eigenlijk. Reetje pesten...



nog geen comment

schrijf commentaar/write comment (email)



stripe info
2 juni 2008 - Oscar van Empel overleden
Als donderslag bij heldere hemel

Oscar van Empel

* Helvoirt, 22 maart 1957   †Tilburg, 29 mei 2008


Afschuwelijk bericht. Veel te jong overleden.
Ik wens Carin en de kinderen, familie, vrienden en kennissen veel sterkte.

Rob van Houten - www.theaterrobvanhouten.nl

Ben even stil...vreselijk dat Oscar er niet meer is.
Een bijzonder en origineel mens heeft ons verlaten.
Ik heb Oscar ervaren als warmte
verademing
een uniek mens...
die bij lange nog niet klaar was..
Ik leef en voel mee met Carin


Rob van Houten

schrijf commentaar/write comment (email)








Archive/Archief


select season / selecteer seizoen:




search archive / doorzoek archief:


Google:       Yahoo:       MSN:



to top / naar boven
blogbutt
© copyright www.martijndeboer.com  





non-meta indexing
----------------------------------------------------------------
www.martijndeboer.com Martijn de Boer m d b Enigma AEnigma Noord Brabant Holland Nederland Netherlands Dutch Tilburg Breda Eindhoven Korvelseweg Korvel Museum Musea Gallery Show Shows expo expositie exposities exposition expositions work canvas waterverf aquarel watercolor watercolors olie olieverf olieverfschilderijen schilderij schilderijen olieverfschilderij oil oilpaint oilpainting oilpaintings painting paintings potlood pencil pencils pen inkt tekening tekeningen pastel pastels order orders opdrachten artwork kunstwerk Exhibition Exhibitions Tentoonstelling Tentoonstellingen kunst art drawing drawings schilder painter schilders painters kunstenaar artist kunstenaars artists galerie gallery werk work ontwerp ontwerpen design webdesign weblayout webbuilding creation logo logos meubels meubeltjes meubelen furniture objecten object objects figuratief realistisch realistic naakt naakten nude nudes portretten portraits model models modellen buste landschappen landscapes beeldbewerking digital imaging webcam live cam feed camera ezel easel atelier studio da Vinci Velasquez Bouguereau

----------------------------------------------------------------



  blog entries 01-08-08
31-07-08
29-07-08
26-07-08
19-07-08
18-07-08
07-07-08
05-07-08
01-07-08
02-06-08
26-06-08


archive / archief

  rss feed subscribe to RSS feed
abonneren op RSS feed

raw xml
Add to Google

  navigation homepage
over mij/about me
live webcam feed

Martijn op YouTube
Playlist fietsen
Playlist Mieterse Tijd

Martijn op Flickr

  contact email
guestbook


  YouTube
Bekijk laatste video /
View last video

  bronnen / sources cubra.nl
argument-tilburg.nl
historietilburg.nl


  downloads favourite programs
ziepod
izarc
trillian
avast

  links cubra.nl
flickradio.nl
robvanhouten.blogspot.com
theaterrobvanhouten.nl
annecura.nl
lulligvoorje.nl
kunst-art.eigenstart.nl
argument-tilburg.nl
atelierdekok.nl
schilderijenvoorkinderkamers.nl
shaart.com
freewebs.com/sclmystictimes
kunst.ikwilhet.nu
013.pagina.nl
camathome.com
deadculture.com
kieks-photos.com
fleuren-partners.nl
maartenfleuren.nl
antiques-and-design-lights.com
artolive.com
Weblog Martijn de Boer, beeldend kunstenaar
home/home
webcam
naar webcam / to webcam
nieuw/new
Dag Muze / Bye Muse 250708
tekeningen - drawings - pagina 53
tekeningen - drawings - pagina 52
tekeningen - drawings - pagina 51
tekeningen - drawings - pagina 50
tekeningen - drawings - pagina 49
tekeningen - drawings - pagina 48
tekeningen - drawings - pagina 47
Martijn de Boer op Flickr/Martijn de Boer on Flickr
reekalfjes 4
Nieuwkerk - De Dolmen 2008 - Toen en nu
Schedel Ree (6)
Martijn de Boer op YouTube/Martijn de Boer on YouTube
bekijk film / watch movie
bekijk film / watch movie
bekijk film / watch movie