Dertien verjaardagen zijn voorbij gevlogen
Dertien verjaardagen met tranen in mijn ogen
Dertien verjaardagen zonder jou, mijn kind
Die ik zo heb bemind

Waar ben je nu, mijn lieve schat?
Ben jij die vlinder die daar toen zat?
Ben je een engel in het heelal?
Of een ster in vrije val?

Wie zegt me waarom dit gebeurde?
Jij, die een deel van mijn leven kleurde....
Veel te kort was toch jouw leven?
Jij was hier maar voor even....

En zoals elk jaar is er ook nu verdriet
Bijna niemand die het nog ziet....
Nog elke dag word jij gemist
Ach, als ik het toch maar wist

Waarom jij zo vroeg moest gaan
Waarom is dit toch zo gegaan
Waarom moest jij zoveel pijn lijden
Moet dit misschien ergens toe leiden?

Ik probeer maar door te gaan
Wat verwacht wordt, wordt gedaan
Maar de dag dat jij bent overleden
Is een deel van mij met jou weggegleden

Nooit meer voel ik mij compleet
Nooit meer doe ik wat ik deed
Nooit meer arm in arm met jou
Nooit meer: "Mammie, ik hou van jou!"

Nooit meer samen in de stad
Nooit meer ik weet niet wat
Ook nooit: "Mam, ik ga samenwonen, trouwen"
Nooit jouw baby vast kunnen houden

Zegt nooit "nooit" zegt men
Dat is zo'n gezegde van hen
Ze begrijpen geen zier
Wat nooit is nooit zo nooit als hier!

Fijne 21e verjaardag, lieverd.
Ik hou van je.

Mama

© Lieve Vermaercke, moeder van Kim*