De geschiedenis
De Chinese versie van de Tao Te Ching heeft al dozijnen uitgaven gekend, die allemaal ergens tussen de vijf tot zes duizend karakters tellen. Dat is het resultaat van het toevoegen van taalkundige onderdelen voor de duidelijkheid of door weglaten daarvan voor meer beknoptheid. Het grootste verschil tussen alle uitgaven betreft niet het aantal karakters maar centreert zich om de vertolking van zinsneden en de aanwezigheid of afwezigheid van sommige versregels.
De eerste tekst
in het Chinees
Aan het einde 1973, werden twee afschriften van de tekst gevonden in de omgeving van de provinciehoofdstad Changsha in een graftombe uit het jaar 168 die verzegeld was, een plaats bekend als Mawangtui. Deze teksten bevatten talloze weglatingen en fouten en moeten daardoor met grote terughoudendheid worden gebruikt.
Andere teksten
Andere teksten uit het zelfde tijdperk vanuit een andere tombe, dateren van kort na het jaar 200. Deze tombe was gelegen bij de stad Hsuchou aan het Grote Kanaal en werd geopend in het jaar 574.Niet lang daarna, werd door de hofastroloog Fu Yi een een uitgave verzorgd van het exemplaar dat in de tombe was gevonden.
Aanvullend op de teksten van Mawangtui en en Fu Yi, zijn kort na 1900 meer dan zestig exemplaren van de tekst gevonden in Dun Huang, een oase op de Zijderoute.Een daarvan was geschreven door een man genaamd Suo Tan die in het jaar 270 leefde. Daardoor bestaat er nu nog een vroege handgeschreven uitgave. Een andere versie is van de grote vierde eeuwse calligraaf Wang Hsi-chih.
Als laatste, verschijnt de tekst in vroege commentaren van Yen Tsun, Ho-shang Kung, en van Wang Pi. Ook zijn er vele passages die aanhalingen bevatten, zoals in de oude werken van Mo-tzu, Wen-tzu, Chuang-tzu, Lieh-tzu Han Fei, Huai-nan-tzu, en anderen.
overgenomen en vertaald uit Red Pine's Tao Te Ching
