Laatste concerten: | |||
Red Hot Chili Peppers: 19 maart 2003 Ahoy Rotterdam: In het voorprogramma een nogal niets zeggende band die, als ik het goed heb, The Mars Volta heet. De zanger was schijnbaar op het podium zonder partner onderdelen van de Kama Sutra aan het uitproberen; zangstandjes waar zelfs Bono zich voor zo schamen! Van de Peppers waren mijn verwachtingen niet erg hoog. Een paar jaar eerder in de Oranjehal in Utrecht speelden ze amper een klein uurtje (incl. toegift) Maar de Peppers waren nu in voor een uitermate goede show. In tegenstelling tot het visueel onaantrekkelijke optreden in Utrecht ging er nu legertje belichtingsmensen de touwladers in. Het duurde dan ook minstens een half uur voor dat deze boven het podium achter hun lichtkannonen stelling hadden genomen. Achter het podium bevonden zich enorme 'lichtkranten' waarop allerlei effecten werden weergegeven inclusief live video opnamen. Frontpepper Anthony Kiedis had er zichtbaar schik in en het publiek ook. In de menigte ontstonden dan ook maaicirkels, rondjes waar minder mensen samen klitten. Dit kwam voornamelijk omdat de personen binnen de cirkel een nogal afwijkend idee hadden van de concertbelevenis dan de rest van het publiek. En verder was er nog de muziek, alle bekende nummers kwamen natuurlijk voorbij en veel werk van de laatste cd By The Way. Al met al een zeer goed concert. | |||
Marillion: Dinsdag 3 december 2002, Tivoli Utrecht: In een uitverkocht Tivoli en na een melig maar enthousiast voorprogramma, betraden de leden van Marillion het kleine podium om er zo'n dikke twee uur op te blijven plakken. Weliswaar met drie kortstondige onderbrekingen om de uitbundige fans de kans te geven de muzikanten terug te roepen. De zanger Steve Hogarth, weet zijn energieke uitstraling zonder problemen over te dragen naar het publiek. Nummers van hun laatste cd, met die onuitsprekelijke naam; Anoraknophobia, zoals Between You And Me, Quartz, Map of The World en This is the 21st Century waren bij de harde kern aanhangers al weer meezingers geworden! Ook het oudere werk ging er in als koek, met als hoogtepunten Beautiful, Easter, Afraid Of Sunlight en natuurlijk Cover My Eyes. Marillion moet het vooral hebben van een zeer vaste kern van fans. Op de Nederlandse site; www.Marillion.nl kan je lid worden van de fanclub. Het is zelfs mogelijk een Marillion Weekend boeken? Dat gaat mij nu weer net iets te ver. Klein minpuntje was de dynamiek van het geluid dat na mijn mening niet optimaal was vooral de lagere tonen waren niet goed te horen. Na drie keer terugkomen was het gebeurd, de fans konden hun keel schor schreeuwen wat ze ook wilden maar het licht ging aan en dan weet je dat een mooi concert voorbij is. | |||
Motopsycho: Zaterdag 2 november 2002, Tivoli Utrecht: Een paar jaar geleden op Pukkelpop in België liep ik met een biertje in de hand langs een tent waaruit psychedelische klanken de lome broeierige sfeer van een mooie warme popdag bevestigden. Motopsycho! Tot mijn spijt had ik er nog nooit van gehoord. Ik deed mezelf de cd; 'Let Them Eat Cake' cadeau en heb deze (naar een uitroep van Marie Antoinette genoemde cd) velen malen gedraaid, maar daarna eigenlijk weer vergeten. Toen ik laatst hoorde dat ze naar Utrecht kwamen trok ik de Let Them Eat Cake weer uit de cd-kast en besloot dat dit toch naar meer smaakte. Wat mij tijdens het concert verwonderde was de variatie waarmee deze groep voor de dag komt ! Folk, metal, psychedelica, indirock enz. De Noorse band met als thuisbasis Tronheim verzorgde een twee uur durend concert waarin de muzikale invloeden van de Beatles, Neil Young, Led Zeppelin, Yes en niet te vergeten Pink Floyd zeer uitdrukkelijk aanwezig waren. Enkele loopjes lagen mij een beetje te bekend in de oren! Op sommige momenten waande ik me op de set van Pink Floyd at Pompei. Dan weer meende ik flarden van een nummer van de The Allman Brothers Band te herkennen. Moet kunnen, maar heel veel gekker moet het niet worden! Afgezien van het niet optimaal afgestelde geluid waardoor de dynamiek van sommige stukken verloren ging vond ik het een prima te verteren concert en ik ga zeker luisteren naar de andere cd's die ze hebben uitgebracht. | |||
Roger Waters: Woensdag 15 mei 2002, Ahoy Rotterdam: Eerst weer een uur voor die @*%$@# parkeerkaarten automaat staan wachten bij de Ahoy! En schijnbaar was daardoor de toon voor het concert van Roger gezet want ik heb tijdens het concert de hele tijd zitten wachten en achterom gekeken wanneer dat grote zwevende varken nou kwam? En weet je wat….. het kwam niet! Ook nog wat van die irritante info op het kaartje: "Roger Waters on stage at 8.00 pm promt" Welkome To The Machine zou je zeggen. En om even door te gaan dit concert zorgte nu niet voor One Of The Happiest Days of Our Lives en nog flauwer ik was niet Amused en al helemaal niet To Death. Roger Waters stond na tien jaar weer met eigen band op het podium. In 2000 deed een rechter de uitspraak dat hij zijn eigen geschreven nummers van zijn Pink Floyd periode weer op het podium ten gehoore mocht brengen. Van zijn concerten in Amerika was een live dubbel cd uitgebracht: In The Flesh. Na zijn Pink Floyd periode ken ik hem van de solo cd The Pros And Cons Of Hitchhiking. In 1992 kwam Amused To Death uit, wat later Radio K.A.O.S. en er volgde een Wall concert ter eere van de val van de muur. En dan nu in een uitverkochte Ahoy. Natuurlijk technisch perfect maar oo zo saai ! Een beetje voor de grap een kaartje gaan leggen tijdens een uitgebreide solo! En dan denk je we gaan eindelijk eens goed ouderwets sfeervol onderweg naar de Sun ( Set The Control For The Heard Of The….) Dan wordt de reis teniet gedaan door een achtergrondkoortje met zeer orgastisch gefakte aaaaaahs en oooohs! Met andere woorden: Het was een voorspelbaar aardig uitgevoerd concert zonder al te veel echte hoogtepunten! | |||
Yes: Donderdag 11 september 2001, Heineken Music Hall Amsterdam: De cd Magnification had ik nauwelijks kunnen beluisteren maar wat ik had gehoord misstond helemaal niet. Voor de verandering dit keer met een echt symfonieorkest! Yes is al jaren lang overactief! Nog steeds verschijnen er zeer regelmatig cd's van de toch al overjarige heren en geven ze vrij regelmatig concerten. (De afgelopen jaren in Groningen en Utrecht gezien) Dit maal dus The Yes Symphonic Tour met een symfonieorkest. Het publiek werd geacht te gaan zitten, waar ik overigens niet verdrietig om was. Op het podium zat achter glas? het symfonieorkest, waarschijnlijk achter glas zodat het geluid van de heren van Yes niet spontaan de snaren van de violen in beweging zouden brengen! En ja hoor daar was ie weer John Anderson in gewaad inclusief Birkenstock sandalen En ook Chris Squire zou in een carnavalsoptocht niet misstaan maar dat zijn we al jaren van hem gewend. Steve Howe tegenwoordig wat gekortwiekt ging er ook weer tegenaan zoals we hem kennen en gaf een voordracht snarenkunst ten gehore. Hoe houden ze het vol? Met tig camera's werden opnamen gemaakt voor de dvd Symfonic Live. Het werd een feest der herkenning met als opener Close To The Edge, en met o.a. The Gates Of Delerium! Natuurlijk werd er werk van Magnification gespeeld. Het orkest heb ik nauwelijks gehoord, ze deden hun best want je zag ze bewegen, maar wat mij betreft geheel overbodig dus laten we daar geen woorden aan vuil maken. Ik zie alvast weer uit na hun volgende optreden, misschien dat ze dan met steekwagentjes het podium worden opgereden maar dat doet er niet toe, spelen dat moeten ze! En nog jaren graag! | |||
Marillion: Zaterdag 13 oktober 2001, 013 Tilburg: Een echte Marillion fan was ik nooit, maar na dit concert heb ik meteen de dubbel cd Made Agian aangeschaft. Ik kende Marillon alleen maar van de bekende hits zoals Kayleigh eigenlijk vond ik ze heel erg op Genesis lijken . Nadat Fish in 1988 de band had verlaten heb ik ze niet meer gevolgd. Maar tijdens het concert bleek dus dat me ik nooit echt in hun muziek verdiept had! Ik heb zelden de laatste tijd zo genoten van een concert. Lekkere melodieuze symfo! Dit werd mede in de hand gewerkt doordat ze er duidelijk plezier in hadden.. De zanger Steve Hogarth kwam sympathiek over en het publiek was zeer enthousiast. Ze speelden veel nummers van hun laatste cd; Anoraknophobia maar ook een aantal oudere nummers zoals King. De groep heeft nog al wat aan de fans te danken, hun op één na laatste cd werd voorgefinancierd door de fans via de website te vragen om voorbestellingen van deze cd met de naam Marillion.com. te doen. Dat de band het van zijn fans moest hebben bleek wel; achteraf, na het concert stonden de leden onder het genot van een biertje relaxt met hun fans te praten. De basist Peter Trewavas is trouwens actief in Transatlantic. (ook zeer de moeit waart om een keer te luisteren.) De oprichter en drummer Mick Pionter die de groep al in 1983 heeft verlaten maakt met de groep Arena ook aardige symfo! Laatste cd's | Home | |