Laatste CD's:

's

Joe Jackson Band

The Flower Kings

Peter Gabriel

Counting Crows

Flaming Lips

 

Joe Jackson Band,
Volume 4:


Ja hij is er weer, liever gezegd zijn mooie melodielijnen zijn er weer! Joe Jackson wie had dat gedacht. De man van het legendarische debuut album Look Sharp (1978) met de hit Is she really going out with him?. Ik had in die tijd de zwarte strepen van m'n oude gympjes gesloopt en ze wit geverfd. Net als op cover van het album. In 1980 stond ie onzeker op het pinkpop podium en ik stond er naar te staren onzeker over mijn schoenen waar verdacht veel mensen een blik op wierpen. De Joe Jackson Band spat echter later in dat jaar uit elkaar na een optreden in het Utrechtse Vredenburg. ( 23 jaar later zullen ze er weer staan: 21 mei 2002) Joe Jackson ging maar voor zichzelf beginnen en maakt o.a. het prachtige Night And Day met het aansprekende Real Men en A Slow Song ( Music has charms they say but in some people's hands it becomes a savage beast!) Na Body And Soul ben ik hem uit het oog verloren. En met mij schijnbaar meer mensen, meneer ging o.a. met instrumentale stukken experimenteren en met klassieke muziek.Hij heeft daarna de draad weer een beetje gevonden met Symphony No.1 Waar hij zelfs een Grammy voor kreeg! Er verscheen een slapper aftreksel van Night And Day genaamd, hoe kan het anders, Night and Day 2. Maar nu is ie dan terug met z'n oude maatjes een reünie dus met z'n oude band. Joe Jackson is muzikaal een alleskunner. Dit is op Volume 4 duidelijk te horen zelfs voor een stukje ouderwetse ska draait ie jammer genoeg z'n hand niet om. Met het eerste nummer Take It Like A Man heeft de band je gelijk stevig te pakken met een zinnenprikkelend snel pianoloopje dat tussen de vocalen steeds terug komt. De eerste drie nummers zijn nogal stevig je moet een ze paar keer luisteren voor dat je ze begint te waarderen! Maar dat pleit altijd alleen maar voor een plaat vind ik. Het vierde wat rustiger nummer Chrome is heerlijk met een pakkend refrein dat me de rest van de dag niet meer los laat. Ook het daarop volgende nummer ligt geheel in het dezelfde lijn. Hierna wordt het ritme weer opgetrokken met Fairy Dust. En er wordt er echt gerockt in Little Bit Stupid dat ik persoonlijk niet zo denderend vind. Bleu Flame is een muzikaal zeer gevoelige song maar de tekst is het tegenovergestelde. Dirty Martini swingt lekker, maar met een ska nummer als Thugz 'r'Us moet je bij mij niet aankomen ( weg programmeren dus) Het laatste nummer kan je ook beter schrappen, een drumbeat met een zelfde tempo, waarschijnlijk geen inspiratie meer? Al met al zitten er toch een paar (groei)juweeltjes tussen. Het uitklapbare hoesje ziet er mooi uit en is geïnspireerd op een podiumversterker met natuurlijk het volume op standje 4. Er zit een tekstboekje bij en wat zeker niet onbelangrijk is is de meegeleverde speciale bonus cd met zes live nummers zoals o.a. Is She Really….. en It's Different for Girls. Nu op naar het concert in Vredenburg!



Flower Kings,
Unfold The Future:


Een heldere vrieskoude winterdag, een laagstaande overweldige zon, die wanneer je je ogen dichtdoet nog steeds een warme gloed op je netvlies brand. Achter glas in een warme huiskamer en de volumeknop verder dan dat ie gewend is. De Zweedse Flower Kings versterken deze atmosfeer door bombastisch uit te pakken om daarna zachte warme melodieuze muziek door de luidsprekers te laten glijden. Het eerste en tevens langste nummer van de dubbel cd Unfold The Future is namelijk een aaneenschakeling van invloeden uit werk van bekende symfonischrock bands. Ik dacht eerst dat Chris Squire als gast meedeed je zou zweren dat je die typische tegendraadse basloopjes herkent! Yes , Pink Floyd, Genisis en noem maar op komen in dit ruim een half uur durende nummer, The Truth Will Set You Free voorbij! En weet je wat? Ze proberen dat niet eens te verbergen! Het tweede nummer 'Monkey Bussiness is aanmerkelijk korter, toegankelijker, maar niet minder slecht.
En de teksten zijn zeker niet voor de poes: Keep my eye on a new horizon where sex and violence is my sugar and spice. Een minder toegangkelijk nummer met een wat flauw keyboard deuntje vindt ik 'Black And White. Wat eigenlijk meteen wordt goedgemaakt door het mooie zonder vocalen gespeelde Christantinobel, dit alles overgoten met een klein vleugje oosterse romantiek . Soms is het karakter van de groep mij iets te experimenteel zeker op de tweede disk maar dat maken ze goed met de mooie voornamelijk wat melodieuzere nummers. Unfold The Future is een dubbel cd die je niet maar even als muziekaal behang opzet, maar waar je echt naar gaat luisteren, anders kun je het beter laten!


Peter Gabriel,
UP:


Pa kon niet wachten tot ie z'n nieuwe cd op kon zetten. Hij kocht anders de laatste tijd toch haast geen cd's meer, maar toen ie in een krantje las dat er een nieuwe studio cd van Peter Gabriel uit was gekomen snelde hij naar de plaatselijke platenboer. De werkstudent achter de kassa zei nog "Goede keus meneer!, ik heb hem ook al" Zie je wel dacht pa Gabriel maakt universele muziek , voor jong en oud. Met de nieuwe aanwinst die brandde in z'n fietstas scheurde hij naar huis. Daar zat de hele familie al aan tafel te wachten zodat ze konden gaan eten. "Man waarom ben je zo laat" zei moeders de vrouw. Niet zonder trots zei hij "Ik heb maar eens weer een keer een cd gekocht!" Vrouw en kinderen konden hun oren niet geloven! De pubers bekeken het hoesje "Die ken ik niet, wie is dat? "Peter Gabriel" zei pa , waarbij hij bij het uitspreken van die naam een respectvolle intonatie liet doorklinken. "Ja dat is wat anders dan Junkie XL" liet hij minachtend blijken. "Zal wel weer een oude vent zijn" zei dochterlief. "Het is tien jaar geleden dat je voor het laatst een cd gekocht hebt" zuchtte ma. "Het is ook tien jaar geleden dat Gabriel een studio cd heeft gemaakt!" riep hij uit. Nadat pa zich bijna in het haastige toetje verslikt had werd de cd opgezet. Bij de eerste zachte klanken van het begin van de cd mompelde pa " Zo ken ik hem weer lekkere gevoelige symfonische muziek" en gaf een slinger aan de volume knop. Wat er toen gebeurde laat zich haast niet beschrijven. De luidsprekers braakten ineens een wolk van jaren stof de huiskamer in. De planten die er al tijden rustig boven op stonden begonnen verschijnselen van leven te vertonen. De vrouw des huizes greep naar haar oren. Zoonlief greep naar z'n luchtgitaar, hij hield wel van Deadmetal. Bij pa, die z'n hart een paar keer over had horen slaan, verschenen zweetdruppeltjes onder zijn teruggetrokken haarlijn………… Gabriel had z'n cd geen treffender naam kunnen geven; al die brave huisvaders die in hun hartcardiogram de lijn ineens Up zagen gaan! Niet alleen letterlijk bij het eerste nummer maar ook figuurlijk want hij heeft een schitterende cd gemaakt! Een cd die maar je één keer in de zoveel jaar tegen komt! In zijn tijdloze muziek zit mystiek en emotie dit is zo uitgebalanceerd dat iedere song weer een avontuur is. Het cd boekje is zeer fraai kunstzinnig vormgegeven met foto's van verschillende fotograven. Waarschijnlijk zijn de druppels op de cover van het cd hoesje druppels water die in beweging worden gebracht door een luidspreker. ( althans dat haal ik uit een interview met Gabriel in de Aloha van oktober 2002) Na het weerbarstige eerste Darkness ( incl. donkere tekst) volgt een ritmisch nummer. Luister naar al die verschillende instrumenten incl. knallende bassen. Dit is een reden om de cd dan ook luid op te zetten dan pas komt deze tot z'n recht. (lastige buren hebben in dit geval geen recht van spreken!) Een van mijn favorieten is Sky Bleu, rustig opgebouwd met veel ritme overgangen, maar toch een terug kerende melodie. En met medewerking van het koortje The Blind Boys Of Alabama ( zouden ze echt blind zijn?) Peter Green een oude bekende uit Fleetwood Mac heeft voor dit nr. zijn gitaar maar weer eens uit de mottenballen gehaald. I Grieve: een rustig begin in tegenstelling tot bijgevoegde foto,Dit lijkt een verbrand lichaam maar blijkt een gesmolten bierfles te zijn na een nucleaire explosie! De song gaat na vijf minuten ( net als je denkt gaat dit zo door) over in een Up-tempo. De hele cd heeft een constant kwaliteits niveau, The Barry Williams Show swingt op zijn manier zeer ritmisch en let even op dat in gehouden al la St. Germain trompetje! De tekst vind je helaas niet in het cd-boekje maar als je de cd die ook als cr-rom fungeert in je computer doet kan je de tekst met bijbehorende foto's bekijken en eventueel uitprinten. Gabriel schijnt nu binnen twee jaar weer een nieuwe studio cd te willen uitbrengen! Hij experimenteert nu met Bonobo's die hij muziek leert maken. Als je weet hoe deze apen ruzie en dus ook muzikale conflicten oplossen denk ik niet dat dit binnen twee jaar gaat lukken!

Counting Crows,
Hard Candy:

On certain Sundays in November When the weather bothers me I empty drawers of other summers Where my shadows used to be………..
Met deze tekst begint het nummer Hard Candy van de gelijknamige cd van de Counting Crows. En dit soort mooie teksten komen in iedere song voor! Adam Duritz tekstschrijver en zanger is misschien te vergelijken met onze Huub van der Lubbe qua teksten dan. De band die ooit in den beginne nummers van o.a. The Cure ten gehore bracht brengt hun derde studio album uit. (er is ook een officiële live cd: Across A Wire) Groot geworden door veel optredens vooral in 13 Fresh New Flavors! De tweede song Amerikan Girls is volgens het hoesje in hit? Eigenlijk staat deze cd vol potentiële hits! Allemaal lekkere popliedjes waarvan je je afvraagt wat wordt het als je deze cd vaker draait, gaat het vervelen of juist groeien zoals August and Everything After deed? Het eerste denk ik, maar echt zeker weten doe ik het nog niet. Waarschijnlijk gaan de wat meer ingetogen nummers veel kippenvel bezorgen, luister maar eens naar het derde nummer Good Time, heerlijk . Waar Neil Young altijd de teugels loslaat van de overgemoduleerde gitaren van zijn band Grazy Horse laten de Crows de teugels in Good Time iets vieren om ze daarna net op tijd weer stevig in handen te nemen. We nemen nog even een greep uit de snoepdoos: If ICould Give All My Love….:smaak naar kauwgum eigenlijk. Goodnight L.A. Dit snoepje blijft oneindig lekker smaken! Butterfly in Reverse: Samen met Ryan Adams geschreven overigens: Smaakt een beetje stoffig. Miami: Als een toffee, plakt een beetje maar wel lekker. New Frontier: Toverbal, lekker tot de laatse kleur. Carriage: Zachte drop, dus geen hard candy, van die drop waar je verslaafd aan raakt! Let even op de subtiele trompet (of trompetachtige) Up All Night en Holiday Spain: n kop vooraan staat, zit ,fietst ligt en springt en daar wordt ik net als het eten van te veel candy een klein beetje misselijk van.

Faming Lips,
Yoshimi Battles the Pink Robots:
 The Flaming Lips: Yoshimi Hoe word je populair bij buren en omgeving? Neem de laatste cd van The Flaming Lips en zet nummer 4: Yoshimi battles te Pink Robots (part two) op. Draai je stereo op vol uit!  Ik wil wedden dat binnen 10 minuten: afgezien van je buren, de politie, de dierenambulance, de Dierenbescherming, de brandweer, de Bescherming Bevolking (als die nog bestonden) en de Bestrijding Buitenaardse wezens (als die al bestaan) op je dak krijgt.

De onaardse geluiden en het knerpen van een cavia in doodsangst, god weet wat ze het arme dier hebben aangedaan, (na de opname moest deze worden opgenomen door Stichting Lekker Dier) klinken niet als muziek in de oren. Maar wat wil je ook de F.L hebben altijd al een beetje prettig afwijkende muziek gemaakt, de visuele aspecten tijdens hun optredens buiten beschouwing gelaten. Dus ga lekker zwijmelend maar ook knarsen tandend luisteren naar een verhaaltje dat gaat over een klein wezentje (meisje?) met de zwarte band voor karate Yoshimi genaamd.

Ze redt de stad en haar burgers van de boze Pink Robot.

Vooral nummer 6:

Ego Tripping At the Gates of Hell kan ik aanraden (ga er voor even in bad liggen )Over het algemeen doen de teksten denken aam de meligheid van Supersister van jaren geleden. Na nummer 7 vind ik de muziek wat verzanden in hetzelfde, dat kon je van de vorige cd The Soft Bulletin niet zeggen.

Als je in bent voor een lekkere luisterplaat die hier en daar wat experimentele kantjes, maar ook melodieën heeft die in je hoofd blijven hangen,is deze plaat prima geschikt.

 

 

 

 

 

Laatste concerten

Home