Laatste CD's:
's
|
|
Joe Jackson Band
|
|
The Flower Kings
|
|
Peter Gabriel
|
|
Counting
Crows
|
|
Flaming Lips
|
|
Joe Jackson Band,
Volume 4:
Ja hij is er weer, liever gezegd zijn mooie melodielijnen zijn er weer! Joe
Jackson wie had dat gedacht. De man van het legendarische debuut album Look
Sharp (1978) met de hit Is she really going out with him?. Ik had in die tijd
de zwarte strepen van m'n oude gympjes gesloopt en ze wit geverfd. Net als op
cover van het album. In 1980 stond ie onzeker op het pinkpop podium en ik
stond er naar te staren onzeker over mijn schoenen waar verdacht veel mensen
een blik op wierpen. De Joe Jackson Band spat echter later in dat jaar uit
elkaar na een optreden in het Utrechtse Vredenburg. ( 23 jaar later zullen ze
er weer staan: 21 mei 2002) Joe Jackson ging maar voor zichzelf beginnen en
maakt o.a. het prachtige Night And Day met het aansprekende Real Men en A
Slow Song ( Music has charms they say but in some people's hands it becomes a
savage beast!) Na Body And Soul ben ik hem uit het oog verloren. En met mij
schijnbaar meer mensen, meneer ging o.a. met instrumentale stukken
experimenteren en met klassieke muziek.Hij heeft daarna de draad weer een
beetje gevonden met Symphony No.1 Waar hij zelfs een Grammy voor kreeg! Er
verscheen een slapper aftreksel van Night And Day genaamd, hoe kan het
anders, Night and Day 2. Maar nu is ie dan terug met z'n oude maatjes een
reünie dus met z'n oude band. Joe Jackson is muzikaal een alleskunner. Dit is
op Volume 4 duidelijk te horen zelfs voor een stukje ouderwetse ska draait ie
jammer genoeg z'n hand niet om. Met het eerste nummer Take It Like A Man
heeft de band je gelijk stevig te pakken met een zinnenprikkelend snel
pianoloopje dat tussen de vocalen steeds terug komt. De eerste drie nummers
zijn nogal stevig je moet een ze paar keer luisteren voor dat je ze begint te
waarderen! Maar dat pleit altijd alleen maar voor een plaat vind ik. Het
vierde wat rustiger nummer Chrome is heerlijk met een pakkend refrein dat me
de rest van de dag niet meer los laat. Ook het daarop volgende nummer ligt
geheel in het dezelfde lijn. Hierna wordt het ritme weer opgetrokken met
Fairy Dust. En er wordt er echt gerockt in Little Bit Stupid dat ik
persoonlijk niet zo denderend vind. Bleu Flame is een muzikaal zeer gevoelige
song maar de tekst is het tegenovergestelde. Dirty Martini swingt lekker,
maar met een ska nummer als Thugz 'r'Us moet je bij mij niet aankomen ( weg
programmeren dus) Het laatste nummer kan je ook beter schrappen, een drumbeat
met een zelfde tempo, waarschijnlijk geen inspiratie meer? Al met al zitten
er toch een paar (groei)juweeltjes tussen. Het uitklapbare hoesje ziet er
mooi uit en is geïnspireerd op een podiumversterker met natuurlijk het volume
op standje 4. Er zit een tekstboekje bij en wat zeker niet onbelangrijk is is
de meegeleverde speciale bonus cd met zes live nummers zoals o.a. Is She
Really….. en It's Different for Girls. Nu op naar het concert in Vredenburg!
|
|
Flower Kings,
Unfold The Future:
Een heldere vrieskoude winterdag, een laagstaande overweldige zon, die wanneer
je je ogen dichtdoet nog steeds een warme gloed op je netvlies brand. Achter
glas in een warme huiskamer en de volumeknop verder dan dat ie gewend is. De
Zweedse Flower Kings versterken deze atmosfeer door bombastisch uit te pakken
om daarna zachte warme melodieuze muziek door de luidsprekers te laten
glijden. Het eerste en tevens langste nummer van de dubbel cd Unfold The
Future is namelijk een aaneenschakeling van invloeden uit werk van bekende
symfonischrock bands. Ik dacht eerst dat Chris Squire als gast meedeed je zou
zweren dat je die typische tegendraadse basloopjes herkent! Yes , Pink Floyd,
Genisis en noem maar op komen in dit ruim een half uur durende nummer, The
Truth Will Set You Free voorbij! En weet je wat? Ze proberen dat niet eens te
verbergen! Het tweede nummer 'Monkey Bussiness is aanmerkelijk korter,
toegankelijker, maar niet minder slecht. En de teksten
zijn zeker niet voor de poes: Keep my eye on a new horizon where sex and
violence is my sugar and spice. Een minder toegangkelijk nummer met een wat flauw keyboard
deuntje vindt ik 'Black And White. Wat eigenlijk meteen wordt goedgemaakt
door het mooie zonder vocalen gespeelde Christantinobel, dit alles overgoten
met een klein vleugje oosterse romantiek . Soms is het karakter van de groep
mij iets te experimenteel zeker op de tweede disk maar dat maken ze goed met
de mooie voornamelijk wat melodieuzere nummers. Unfold The Future is een
dubbel cd die je niet maar even als muziekaal behang opzet, maar waar je echt
naar gaat luisteren, anders kun je het beter laten!
|
|
Peter Gabriel,
UP:
Pa kon niet wachten tot ie z'n nieuwe cd op kon zetten. Hij kocht anders de
laatste tijd toch haast geen cd's meer, maar toen ie in een krantje las dat
er een nieuwe studio cd van Peter Gabriel uit was gekomen snelde hij naar de
plaatselijke platenboer. De werkstudent achter de kassa zei nog "Goede
keus meneer!, ik heb hem ook al" Zie je wel dacht pa Gabriel maakt
universele muziek , voor jong en oud. Met de nieuwe aanwinst die brandde in
z'n fietstas scheurde hij naar huis. Daar zat de hele familie al aan tafel te
wachten zodat ze konden gaan eten. "Man waarom ben je zo laat" zei
moeders de vrouw. Niet zonder trots zei hij "Ik heb maar eens weer een
keer een cd gekocht!" Vrouw en kinderen konden hun oren niet geloven! De
pubers bekeken het hoesje "Die ken ik niet, wie is dat? "Peter
Gabriel" zei pa , waarbij hij bij het uitspreken van die naam een
respectvolle intonatie liet doorklinken. "Ja dat is wat anders dan
Junkie XL" liet hij minachtend blijken. "Zal wel weer een oude vent
zijn" zei dochterlief. "Het is tien jaar geleden dat je voor het
laatst een cd gekocht hebt" zuchtte ma. "Het is ook tien jaar
geleden dat Gabriel een studio cd heeft gemaakt!" riep hij uit. Nadat pa
zich bijna in het haastige toetje verslikt had werd de cd opgezet. Bij de
eerste zachte klanken van het begin van de cd mompelde pa " Zo ken ik
hem weer lekkere gevoelige symfonische muziek" en gaf een slinger aan de
volume knop. Wat er toen gebeurde laat zich haast niet beschrijven. De
luidsprekers braakten ineens een wolk van jaren stof de huiskamer in. De
planten die er al tijden rustig boven op stonden begonnen verschijnselen van
leven te vertonen. De vrouw des huizes greep naar haar oren. Zoonlief greep
naar z'n luchtgitaar, hij hield wel van Deadmetal. Bij pa, die z'n hart een
paar keer over had horen slaan, verschenen zweetdruppeltjes onder zijn
teruggetrokken haarlijn………… Gabriel had z'n cd geen treffender naam kunnen
geven; al die brave huisvaders die in hun hartcardiogram de lijn ineens Up
zagen gaan! Niet alleen letterlijk bij het eerste nummer maar ook figuurlijk
want hij heeft een schitterende cd gemaakt! Een cd die maar je één keer in de
zoveel jaar tegen komt! In zijn tijdloze muziek zit mystiek en emotie dit is
zo uitgebalanceerd dat iedere song weer een avontuur is. Het cd boekje is
zeer fraai kunstzinnig vormgegeven met foto's van verschillende fotograven.
Waarschijnlijk zijn de druppels op de cover van het cd hoesje druppels water
die in beweging worden gebracht door een luidspreker. ( althans dat haal ik
uit een interview met Gabriel in de Aloha van oktober 2002) Na het
weerbarstige eerste Darkness ( incl. donkere tekst) volgt een ritmisch
nummer. Luister naar al die verschillende instrumenten incl. knallende
bassen. Dit is een reden om de cd dan ook luid op te zetten dan pas komt deze
tot z'n recht. (lastige buren hebben in dit geval geen recht van spreken!)
Een van mijn favorieten is Sky Bleu, rustig opgebouwd met veel ritme
overgangen, maar toch een terug kerende melodie. En met medewerking van het
koortje The Blind Boys Of Alabama ( zouden ze echt blind zijn?) Peter Green
een oude bekende uit Fleetwood Mac heeft voor dit nr. zijn gitaar maar weer
eens uit de mottenballen gehaald. I Grieve: een rustig begin in tegenstelling
tot bijgevoegde foto,Dit lijkt een verbrand lichaam maar blijkt een gesmolten
bierfles te zijn na een nucleaire explosie! De song gaat na vijf minuten (
net als je denkt gaat dit zo door) over in een Up-tempo. De hele cd heeft een
constant kwaliteits niveau, The Barry Williams Show swingt op zijn manier
zeer ritmisch en let even op dat in gehouden al la St. Germain trompetje! De
tekst vind je helaas niet in het cd-boekje maar als je de cd die ook als
cr-rom fungeert in je computer doet kan je de tekst met bijbehorende foto's
bekijken en eventueel uitprinten. Gabriel schijnt nu binnen twee jaar weer
een nieuwe studio cd te willen uitbrengen! Hij experimenteert nu met Bonobo's
die hij muziek leert maken. Als je weet hoe deze apen ruzie en dus ook muzikale
conflicten oplossen denk ik niet dat dit binnen twee jaar gaat lukken!
|
|
Counting Crows,
Hard Candy:
On certain Sundays in November When the weather bothers me I empty drawers of
other summers Where my shadows used to be……….. Met deze tekst begint het nummer Hard
Candy van de gelijknamige cd van de Counting Crows. En dit soort mooie
teksten komen in iedere song voor! Adam Duritz tekstschrijver en zanger is
misschien te vergelijken met onze Huub van der Lubbe qua teksten dan. De band
die ooit in den beginne nummers van o.a. The Cure ten gehore bracht brengt
hun derde studio album uit. (er is ook een officiële live cd: Across A Wire)
Groot geworden door veel optredens vooral in 13 Fresh New Flavors! De tweede
song Amerikan Girls is volgens het hoesje in hit? Eigenlijk staat deze cd vol
potentiële hits! Allemaal lekkere popliedjes waarvan je je afvraagt wat wordt
het als je deze cd vaker draait, gaat het vervelen of juist groeien zoals
August and Everything After deed? Het eerste denk ik, maar echt zeker weten
doe ik het nog niet. Waarschijnlijk gaan de wat meer ingetogen nummers veel
kippenvel bezorgen, luister maar eens naar het derde nummer Good Time,
heerlijk . Waar Neil Young altijd de teugels loslaat van de overgemoduleerde
gitaren van zijn band Grazy Horse laten de Crows de teugels in Good Time iets
vieren om ze daarna net op tijd weer stevig in handen te nemen. We nemen nog
even een greep uit de snoepdoos: If ICould Give All My Love….:smaak naar
kauwgum eigenlijk. Goodnight L.A. Dit snoepje blijft oneindig lekker smaken!
Butterfly in Reverse: Samen met Ryan Adams geschreven overigens: Smaakt een
beetje stoffig. Miami: Als een toffee, plakt een beetje maar wel lekker. New
Frontier: Toverbal, lekker tot de laatse kleur. Carriage: Zachte drop, dus
geen hard candy, van die drop waar je verslaafd aan raakt! Let even op de
subtiele trompet (of trompetachtige) Up All Night en Holiday Spain: n kop
vooraan staat, zit ,fietst ligt en springt en daar wordt ik net als het eten
van te veel candy een klein beetje misselijk van.
|
|
Faming Lips,
Yoshimi Battles the Pink Robots: The Flaming Lips: Yoshimi Hoe word je populair bij buren en
omgeving? Neem de laatste cd van The Flaming Lips en zet nummer 4: Yoshimi
battles te Pink Robots (part two) op. Draai je stereo op vol uit! Ik wil wedden dat binnen 10 minuten:
afgezien van je buren, de politie, de dierenambulance, de Dierenbescherming,
de brandweer, de Bescherming Bevolking (als die nog bestonden) en de
Bestrijding Buitenaardse wezens (als die al bestaan) op je dak krijgt.
De onaardse geluiden en het knerpen van
een cavia in doodsangst, god weet wat ze het arme dier hebben aangedaan, (na
de opname moest deze worden opgenomen door Stichting Lekker Dier) klinken
niet als muziek in de oren. Maar wat wil je ook de F.L hebben altijd al een
beetje prettig afwijkende muziek gemaakt, de visuele aspecten tijdens hun
optredens buiten beschouwing gelaten. Dus ga lekker zwijmelend maar ook
knarsen tandend luisteren naar een verhaaltje dat gaat over een klein
wezentje (meisje?) met de zwarte band voor karate Yoshimi genaamd.
Ze redt de stad en haar burgers van de
boze Pink Robot.
Vooral nummer 6:
Ego Tripping At the Gates of Hell kan
ik aanraden (ga er voor even in bad liggen )Over het algemeen doen de teksten
denken aam de meligheid van Supersister van jaren geleden. Na nummer 7 vind
ik de muziek wat verzanden in hetzelfde, dat kon je van de vorige cd The Soft
Bulletin niet zeggen.
Als je in bent voor een lekkere
luisterplaat die hier en daar wat experimentele kantjes, maar ook melodieën
heeft die in je hoofd blijven hangen,is deze plaat prima geschikt.
|
|
|
|
Laatste concerten
|
|
Home
|