Wat is collimeren eigenlijk?
|
De autocollimatorDe naam suggereert dat dit apparaat automatisch je telescoop collimeert-helaas: dat is niet zo. Het is een andere variant op de eenvoudige kijkbuis met een spiegeltje achter het gaatje in de voorkant. Er zit een doorschijnende stip in het in midden van dat spiegeltje om doorheen te kunnen kijken en het spiegeltje staat perfect loodrecht op de kijkbuis waar die in zit. De autocollimator wordt gebruikt na stap 5, om alles te controleren. Als de hoofdspiegel precies loodrecht op de as van de autocollimator staat zie je, als je in de autocollimator kijkt, je eigen pupil talloze keren gereflecteerd via alle spiegels en zeer vergroot, zodat het beeld zwart is. Indien niet goed gecollimeerd, kun je gereflecteerd licht zien van de lucht of je plafond via de multiple reflecties. Echter: evenals de laser maakt de autocollimator geen onderscheid tussen type 1A en type 1B fouten. Een zwart beeld betekent danook alleen maar iets als de Cheshire uitwijst dat de stip op de spiegel binnen de tolerantiegrenzen gecentreerd is. Hij kan helpen om de relatief onbelangrijke type 1B fout verwaarloosbaar klein te maken (hoewel een laser daar geschikter voor is), maar hij detecteert niet de zeer belangrijke type 1A fout, die dan nog steeds met de Cheshire moet worden opgespoord en gecorrigeerd. Het is zelfs zo dat, nadat je met de laser hebt gecollimeerd, de autocollimator zwart wordt waar de straal de hoofdspiegel ook raakt. Zelfs een grote type 1A fout zal hij niet ontdekken.Meer gegevens over de autocollimator zijn te vinden in het boekje "Perspectives on collimation", door Vic Menard en Tippy D'Auria. De auteurs maken geen onderscheid in type 1A en type 1B fouten en doen geen moeite een analyse te maken van tolerantiegrenzen. Ik beveel het apparaat niet aan (met een uitzondering: wellicht is er een bruikbare autocollimator te maken voor widefield fotografie).
Go to: hoofdmenu
Go to: Equatoriaal platform
Go to: Scotch mount |