Home
Horjus & Partners
Onderzoek & Advisering


Wie niet wil zoekt naar een reden
Wie wil zoekt naar een mogelijkheid
Lopende projecten
  • Sinds 2018 werken Chris Baerveldt met ons samen aan een project dat organisaties wil helpen iets aan ontstane bureaucratie en kafkaŽske situaties voor hun cliŽnten te doen. U vindt informatie op OP SPOOR.
  • Vanaf maart 2009 zijn we bezig met een evaluatie van de Vreedzame Wijk in het Utrechtse Overvecht en vanaf 2010 ook in de wijken Kanaleneiland en Sterrewijk. In Amsterdam evalueerden we Volewijck, Amsterdam Noordwest. Het betreft een formatieve evaluatie waarbij het project 'onderzoekbaar' wordt gemaakt. Wat is de Vreedzame wijk? Het gaat om een vervolgproject op de Vreedzame School. In de vreedzame school wordt - kort gezegd - basisschoolleerlingen geleerd wat democratie is en de vaardigheden aangeleerd die bij democratisch burgerschap horen. De methode streeft naar een verandering in de cultuur. Een Vreedzame School is een gemeenschap, waarin iedereen (leerlingen, personeel, ouders, ondersteunend personeel) zich betrokken en verantwoordelijk voelt, en op een positieve manier met elkaar omgaat. Het is een school waar leerlingen een stem hebben, waar leerlingen invloed kunnen uitoefenen op en verantwoordelijk zijn voor het klimaat in de klas en school, op hun eigen leeromgeving en hun eigen ontwikkeling.Om dit te bereiken neemt men conflictoplossing als uitgangspunt. Door middel van training van leraren ťn een serie lessen voor leerlingen leert iedereen op school om beter met conflicten om te gaan. Onderdelen van het programma zijn verder klassenbezoeken en coaching, opleiden en invoeren van leerlingmediatoren, en workshops voor ouders. De Vreedzame School is een integraal programma voor de basisschool. Het programma is inmiddels al op zo'n 1000 (in 2018) basisscholen in Nederland met succes ingevoerd. De Vreedzame School geeft scholen een goede handreiking om invulling te geven aan hun pedagogische opdracht, en met name aan het bevorderen van actief burgerschap.
  • Tussen 2009 en 2014 is in de Utrechtse wijken Overvecht en Kanaleneiland het programma De Vreedzame Wijk ontwikkeld, waarin gezocht wordt naar verbreding van de filosofie van het programma naar wijk- en buurtinstellingen. De ervaring was namelijk dat het positieve gedrag dat leerlingen aanleren op school slecht generaliseerd naar de straatsituatie en andere 'vrije' spelsituaties. Door nu heel expliciet te laten merken dat de regels die op school gelden ook gelden voor de wijk, de activiteitenb van dde brede school en in het gehele kinderactiviteitenaanbod hoopt men ook daar een positieve gedragsverandering te bewerkstelligen. De metingen zijn per 2014 afgerond en vind u als download onder publicaties.
    Dit programma is een vervolg op het basisschoolprogramma De Vreedzame School dat democratisch burgerschap bij kinderen wil versterken en ouders wil ondersteunen in het vergroten van hun sociaal kapitaal bij de opvoeding. In Vreedzame Wijk activiteiten kregen kinderen verantwoordelijkheid bij het vormgeven van activiteiten losten onderlinge conflicten op. Ouders kregen informatie en training met als doel dat ze meer met elkaar en met professionals zouden samenwerken in het samen grootbrengen van kinderen in de wijk. Alle welzijnsprofessionals deden uiteindelijk mee in het wijkbreed ingevoerde programma.
    In het programma de Vreedzame Wijk werden doelen met wisselend succes nagestreefd. Kinderen vonden dat ze goed in staat waren om hun op school geleerde competenties uit te voeren in kinderactiviteiten op voorwaarde dat deze activiteit duidelijk herkenbaar met het programma werkte. In het publieke domein lukte het kinderen niet om die op school geleerde competenties in te zetten. Ouders waren meestal wel positief over het programma, maar ouders participeerden niet in voldoende mate in het programma. Professionals waren vrijwel allemaal positief over het programma, ze vonden dat het had hen meer competent maakte om met kinderen te werken en ze ervoeren met het programma dat men meer met collegaís aan eenzelfde doel werkten.
    De meest bepalende factor in al de ontwikkeling lijkt te zijn dat het programma voor de doelgroepen in meerdere of mindere mate in staat was een prosociale context op te bouwen die faciliteerde dat doelgroepen hun handelen anders inrichtten. Dat lukte bij kinderen en professionals, maar niet bij ouders in de wijken. Op basis van wetenschappelijke literatuur lag het voor de hand te verwachten dat een pro-sociale Vreedzame Wijk omgeving vormgegeven door ouders er toe kan leiden dat ook op straat en in het park een prosociale norm zou ontstaan.
    Bob hoopt hier binnenkort op te promoveren. Het proefschrift doet aanbevelingen dat het programma uitdrukkelijker aandacht besteedt aan empowerment en democratisering van het programma zelf. Uit best practices elders blijkt dit ouders te kunnen motiveren deel te nemen in een programma dat ontwikkelingskansen voor hun kinderen versterkt. In een dergelijk programma beslissen ouders en professionals samen over doel en middelen van het programma en komt het meer ten dienste te staan van doelen die ouders stellen.
    Zie voor meer informatie: De Vreedzame Wijk