De geschiedenis van Backlee in meerdere notendoppen

De Backleecompetitie is begin 1994 ontstaan uit een idee van Paul en Ger om de uitslag van de GP's te voorspellen. Zij waren in dat eerste jaar ook de enige deelnemers. Jo heeft zich in de loop van dat jaar opgeworpen als notaris. 'Dan ben ik wel Backlee'. Met deze woorden is de naam van de competitie ontstaan. De winnaar in 1994 was Ger, goede tweede Paul....De prijs bestond uit een etentje in de Griek aan de Dautzenbergstraat in Heerlen. Om zich te kunnen vergewissen dat alles reglementair zou verlopen, is Jo ook mee gegaan. Die avond eindigde minder formeel met een stagedive van Ger over Jo en Paul, het leven kostend aan de antenne en buitenspiegel van de wagen van Paul.
In 1995 ging de notaris zelf meedoen. Hij had zich voorzien van drie dichtgevouwen papiertjes in andere volgorde de twee Ferrari's, twee Benettons en twee Williamsen erop. Het invullen werd dus niet geheel serieus genomen, getuige het opgooien van de drie blaadjes en daar een willekeurige keuze uit maken. Gewonnen heeft hij echter wel in dat jaar. De Griek in de Sittardse Putstraat was het toneel van de 'prijsuitreiking', nadat eerst een bowling bezocht werd. Latere deelnemer Hugo was bij het eten ook aanwezig.
In 1996 werd Hugo ook deelnemer. De reglementen werden aangepast om het irritante briefjesgegooi te voorkomen. Per GP moesten nu twee nieuwe namen t.o.v. de vorige voorspelling worden vermeld. Paul werd winnaar en het etentje vond plaats in café Americain aan de Sittardse markt.
Begin 1997 waren er enige strubbelingen tussen de deelnemers. Paul haakte na één race af en werd vervangen door Men. Hugo deed het gehele seizoen niet mee. In zijn plaats kwam Haf. Wederom was het Ger die de eindoverwinning opeiste. Het Mexicaans restaurant aan de Rumpenerstraat in Brunssum werd bezocht en ook de café's in Brunssum werden met een bezoek vereerd. Dat doen we dus niet meer.
1998 betekende de terugkeer van Paul, met Leo, René en Dave als extra deelnemers. In totaal namen er dus 8 man deel aan de competitie. Al vroeg werd duidelijk dat Haffie zijn problemen van vorig jaar de baas was geworden en zegevierde glansrijk. De joker heeft hij bewust tot de laatste race bewaard om de overige deelnemers nog wat extra belachelijk te maken. Voor het eerst vond in eetcafé Tappaz aan de markt in Sittard een echte prijsuitreiking plaats, waarbij aan Leo de poedelprijs werd uitgereikt. Haf werd als winnaar vereerd met een loeizware - en nadat Jo ermee klaar was, enigermate gedeukte - beker, die door vrijwel alle café's aan de markt in Sittard meegezeuld is.
In 1999 werd het deelnemersveld weer uitgebreid met 5 deelnemers. Hieronder bevond zich de eerste vrouwelijke deelnemer, Esther. Overige nieuwkomers waren Martin, Nico, Roger en de weer teruggekeerde Hugo. De reglementen waren weer uitgebreid en de competitie was zelfs na de laatste GP nog niet definitief beslist. De voorspelde einduitslag Top-6 moest de doorslag geven. Dave stond an kop en bleef ook de winnaar. Hij was overigens lang koploper, maar werd door effectief jokergebruik van Roger bij de GP van Hongarije en goed invullen van Martin voor de laatste GP nog verdrongen naar de derde plaats. Een ijzersterke lijst bij de GP van Japan bracht hem toch weer terug op het hoogste plan. Het eetcafé Ernesto (het vroegere Americain) was in verband met de goede ervaringen aangewezen als decor voor het jaarlijkse vreet- en zuipfestijn. Helaas bleek dit restaurant in andere, minder informele, handen te zijn overgegaan. Grootste probleem bleek echter het wachten op Martin te zijn, waardoor enkele ABP'ers reeds aardig in de olie zaten voordat we gingen eten. Valpartijen en verwijten vanuit het restaurant hebben ons weer voor een andere gelegenheid voor volgend jaar doen kiezen. De vrouwelijke deelnemer heeft de finish niet gehaald, door slechts één compliment van Paul was zij al dusdanig uit het veld geslagen, dat ze afzag van verdere deelname.
Het jaar 2000 ging van start met 12 deelnemers. Men bleek weer ijzersterk te zijn en eindigde laatst. De overwinning ging, mede door effectief jokergebruik in Hongarije naar Roger. René was weer in de kop van het klassement geëindigd. Uiteraard waren de reglementen weer aangepast. Om niet met het echec van vorig jaar geconfronteerd te worden, werd de stapavond met meerderheid der stemmen verplaatst naar de zaterdag. Ditmaal was Heerlen uitgekozen. Zeer nuchter zaten de deelnemers (zij die er waren) aan tafel in de Joegoslaaf, waarbij Nico ten onrechte met de poedelprijs (bij afwezigheid van Men) werd getooid. Roger vd Heuvel ontving de restanten van de beker van vorig jaar. Buiten werd nog met champagne gespoten.
In 2001 gingen de reglementen weer volledig op de schop. Er werd gewerkt met te besteden budgetten, die wijzigden naar gelang de prestaties van de coureurs, en er was een maximum aan het gebruik van dezelfde naam. De competitie was zeer spannend, in de laatste race stelde Nico de overwinning veilig. Hij had als eerste in de gaten dat de goedkope coureurs meer punten opleverden in het nieuwe telsysteem. René moet gaan uitkijken dat het niet zijn levensmotto wordt, maar het was weer nét niet. Jo werd zeer overtuigend laatste. De stapavond was op 22 december in Sittard, waar we met 8 personen weer in het restaurant boven Tappaz zaten. Het eten en de sfeer waren uitstekend en de avond werd met een broodje Shoarma beëindigd.
2002 bracht.....weer nieuwe regels. De inschrijving werd opengegooid en enkele nieuwe deelnemers konden begroet worden. In totaal ging de competitie met 16 man en 1 vrouw van start. Hulde aan die vrouw, want ze heeft het het hele jaar uitgehouden. Bij de nieuwe deelnemers zaten directeuren en restauranthouders, dus de sponsoring zou wel OK zijn. Wat ook tegenviel, was de complexiteit van de regels, althans voor die mensen die niet meededen voor de overwinning. Voor het eerst in de historie waren de verwerking van de inzendingen en de puntentelling geautomatiseerd. De coureurs werden in categorieën ingedeeld en na het eerste kwartaal werd de joker geïntroduceerd. Mensen die na vroegtijdig jokergebruik nog juichten, moesten op het einde van het jaar vrezen dat de laatste plek hun ten deel zou vallen. Die eer was tenslotte weggelegd voor Nico, terwijl Ger overtuigend winnaar werd. Volgens sommigen zat daar een luchtje aan, ondanks dat meerdere keren per jaar gestemd kon worden over een maatregel, die Ger weer korter bij de overwinning bracht. Het seizoen werd besloten in restaurant Monchique in Sittard (waar het gelukkig niet echt chique was), waarna de binnenstad weer onveilig werd gemaakt. Ondanks een als vanouds werkende NS (niet rijdende treinen, vertraagde treinen, etc) is iedereen nog gezond thuis gekomen.
In het jaar 2003 waren er nieuwe regels..... Omdat alle varianten al de revue gepasserd waren, ging het dit jaar back to basics. Het kwam erop aan om de top-8 van de GP's te voorspellen. Voor iedere finisher in die top-8 kreeg men (en ook de anderen) één punt. Al vroeg in het seizoen kwam er kritiek op de regels. Inhalen was bijna niet mogelijk, door de geringe puntentoebedeling. Wijs geworden door 2002, werden de regels echter niet aangepast in de loop van het jaar. De automatische puntentelling, inmiddels omgedoopt tot het 'Juweel' functioneerde weer perfect. Ook het insturen kon via dit juweeltje gebeuren. Na een spannende strijd aan kop, wist Roger Houben de overwinning op te eisen. Ger eindigde in navolging van Nico na zijn vorig van het vorig jaar als laatste. Het etentje vond plaats in de Canadian Corner in Brunssum. In een zeer gezellige zaak werden de prijzen uitgereikt en heerlijk gegeten. Na afloop van het eten trokken we dit keer niet de café's in, maar naar het huis van René, waar het bier en de wijn op ons wachtten. Omdat we toch net gegeten hadden, lagen al snel kaas, worst en chips op tafel. Het vaatje was tegen de verwachting in al snel op. Gelukkig hadden we nog een klein vaatje en flessen bier. Op enkele mensen na, was de rest op een zeer christelijke tijd thuis of in een kroeg in Heerlen. Het was een zeer gezellige avond, in die vorm voor herhaling vatbaar.