’s Ochtends nog een paar dingen nagelopen, tassen ingepakt en om ca. 10.30 uur op de fiets gestapt om naar mijn school te gaan, waar een borrel en lunch te wachten stond om het schooljaar af te sluiten. Daarna zou ik uitgezwaaid worden door mijn collega’s waaronder velen, die mij sponsorden.

Mijn echtgenote Jeannette, dochters Mirjam en Irene kwamen later ook op school.
Ook waren er nog enkele bekenden zoals de fam. Alderlieste en Ronald Spaan.
Na de toespraken van rector Gerrit ten Cate over het steeds Roomser worden naar het zuiden en Jannes Brinksma (die deze tocht al eerder met Nico Samelink en een andere vriend gereden heeft) over het genieten onderweg en zijn bezoek aan de kerk in Compiegne, het kunnen nadenken tijdens de lange eenzame stukken in les Landes, hoe heetten de twaalf apostelen ook alweer, enz.
Jeannette maakte nog een foto van mijn vertrek en de hilariteit was groot toen ik daarna weer terugkwam, want ik moest mijn camera toch mee, en die had Jeannette net gebruikt.
Daarna dus echt op weg!

Het eerste stuk van Haarlem naar Zoetermeer had ik al eerder gereden zodat ik nu vanuit Zoetermeer verder kon met de St. Jacobsroute, beschreven in drie boekjes van de Fiets Informatie Stichting. (Op internet te vinden via http://utopia.knoware.nl/users/fis/routes.htm)
Via de Rottemeren naar Rotterdam waar ik een vriendin, Brigitte van Kollenburg die langs de route stond om mij uit te zwaaien, bijna miste.

(Foto 1.9 moet hier nog komen)
De eerste sticker van de route, een houvast bij sommige lastige punten.
Via het pontje in Krimpen aan de Lek naar de molens van Kinderdijk, tussen de toeristen door via een mooi polderlandschap wat mij een beetje op de Vlist bij Gouda deed lijken naar Papendrecht, waar de voorraad bananen weer aangevuld werd.
Via het voetveer overgestoken naar Dordrecht wat al eerder die week verkend was met het jaarlijkse uitstapje van de personeelsvereniging, dus op naar de Grote- of Onze lieve Vrouwe kerk om het eerste stempel te halen voor de pelgrimspas.
Over de Moerdijkbrug het Brabantse landschap in en in Terheyden een rustpauze, waar ik direct aanspraak had, omdat ik met bepakking reed.
Op naar Breda, met de wind mee. Aan de straten te zien had het in Breda net geregend.
De route vanaf het station in Breda naar Ulvenhout langs het riviertje de Mark was al met Pinksteren verkend, dus dat ging vlot, evenals het vinden van de camping "de Beekhoek", die al eerder geselecteerd was.
Een meevaller; de camping was gratis  omdat ik voor Wereldkinderen fietste.

Opgestaan met een zonnetje, lekker geslapen, goed ontbijt, het riviertje de Mark weer opgezocht en de grens met België over.
In Oostmalle even zoeken naar de route, daarna langs het mooie Netekanaal waar de uitgever van de routeboekjes de route goed aangegeven had met stickers van de St. Jacobsroute.
FOTO1.12
In Mechelen op de kermis beland, stempel bij de VVV gehaald, kopje koffie gedronken terwijl het net begon te regenen, maar onder zo’n grote parasol zit je dan wel goed!
Bij de groenteman weer wat fruit ingeslagen, en verder tot Kapelle-op-den Bos waar onder een luifel van een winkel tijdens een flinke regenbui de benodigde energie weer aangevuld werd met o.a. Chocomel van Nutricia uit Zoetermeer.
Met wat wind tegen over de Leirekensroute, een mooi fietspad over het tracé van een oude spoorbaan langs de "Palm bierbrouwerij",

Even een vervelend schroefje van de bagagedrager aangepakt en via Aalst langs het riviertje de Dender, je fietst er over het oude jaagpad.
De camping in Denderhoutem opgezocht (5 km van de route), de kampeerplaats viel wel een beetje tegen, ik stond er als enige trekkerstent, er stond wel een oude stoel en het zonnetje was er ook weer, dus dit gaf weer hoop voor de volgende dag.
’s Nachts af en toe wat regen.

Vandaag is Jeannette jarig dus straks even bellen.
Om 6.30 uur opgestaan, tent bijna droog ingepakt, een beetje druilerig weer dus de regenhoezen over de tassen en regenjack aan. De haken van de fietstassen zitten met drie klinknagels vast, en van één is er een klinknagel losgeschoten, dus met en spanband de tas een beetje vastgesjord, wat heel de tocht een voldoende oplossing bleek te zijn.
De hele dag bleef het druilerig en wind tegen.
Ook de lange fietsbroek maar aangetrokken om de spieren warm te houden, en de Arnica Spierolie van Weleda, die Jeannette voor deze tocht had gekocht deed wonderen.

Volgens de beschrijving van de fietsroute kon je een stuk verder bij Ninove de route weer oppakken, maar dat viel een beetje tegen, op een bepaald moment zat ik aan de verkeerde kant van de rivier op een verlaten industrieterrein, in een toch wel aardige regenbui, niet iets om vrolijk van te worden, zeker niet na een relaxte afdaling, die nu weer teruggeklommen moest worden.
Bij Geraardsbergen werd het pad slecht en op een stuk met vette klei schoof mijn voorwiel ineens weg en plof daar lag de pelgrim in de prut, gelukkig geen ernstig letsel, maar toch wel even schrikken. Ook hier had Jeannette een zalfje voor meegegeven in de EHBO-doos (van één kilo!!)
Later in St-Quentin hoorde ik dat op dat stuk een ander op dezelfde manier neerplofte.
Vlak daarna heb je bij Twee Akkers/Deux-Arcen de taalgrens, maar ook een café-tje waar ik voor de schrik maar een lekker kopje koffie ben gaan drinken, terwijl de plaatselijke bevolking al aan de drank was.

Weer op pad in de regen, wat niet bevorderlijk was voor de ketting.
Ongeveer 15 km voor Tournai (of in de andere taal Doornik) kwam ik de eerste pelgrims die dezelfde route reden tegen. Het waren de drie dames Hetty, Irma en Hanneke uit de buurt van Roermond.
Later heb ik nog geholpen met het plakken van een band want de fietsenmaker had een reserveband meegegeven met een gewoon ventiel en dat paste niet in de moderne wielen van de schitterende Gazelle (of was het een Koga Myata?) Een stukje ijzerdraad was de boosdoener en als dank kreeg ik een lekker toetje waar ik ’s avonds heerlijk van heb genoten bij het eten.
Deze dames heb ik na een laatste ontmoeting in Tournai niet meer ontmoet omdat ik doorgereden ben naar de camping in Saméon en zij in een hotel overnachten.
Wel werd een e-mail adres uitgewisseld en zodoende is er later nog contact geweest.

In Tournai de OLV-kathedraal bezocht, stempel gehaald en foto’s gemaakt. Er stond een stuk in de steigers en een mevrouw vertelde mij dat er een orkaan over de kathedraal was geraasd en dat het schip 70 cm heen en weer was gegaan, wat nu door een buizenstelsel in bedwang werd gehouden. De foto is wat wazig, maar dat komt door het slechte weer. Verder gefietst naar Sameon en daar de camping opgezocht.
7juli    10juli    12juli    15juli     18juli    21juli    23juli    25juli    28juli    31juli     3aug    terug naar begin reisverslag