’s Ochtends voor Jeannette ontbijt op bed verzorgd, en later verder gegaan met het bezichtigen van Santiago. Nog in het pelgrimsmuseum geweest en een expositie van moderne kunst bezocht.
Om twaalf uur de mis in de kathedraal bijgewoond. Hier was voor de pelgrims die net aangekomen waren een plaats voorin gereseveerd, dus hoefden die niet tussen de toeristen te zitten. 
Tijdens de mis worden de aantallen, en de plaats waar de diverse pelgrims gestart zijn, genoemd.

Wij zaten redelijk voorin zodat we goed zicht op het wierookvat aan een lang touw,wat aan het einde van de mis door een aantal priesters in beweging werd gebracht , tot hoog in de kathedraal slingersde.  Alleen waren er weer die storende toeristen die met hun film- en fotocamera’s voor je gingen staan om zo het slingeren op de gevoelige plaat vast te leggen. Ik voelde mij dan ook niet zo bezwaard, toen een andere keer mijn GSM afging, terwijl ik in de kathedraal liep.
Heel anders was het in de kerk vlak bij het hotel, waar voor ons gevoel en echte mis gehouden werd en waar ik zelfs geen foto heb gemaakt omdat daar toch een sfeer was die in een kerk behoort te zijn. In deze kerk hebben we dan ook een paar kaarsjes aangestoken voor mensen die wij in gedachten hadden en voor een paar mensen die dat gevraagd hadden.

We ontmoetten er ook een paar Nederlanders die net aankwamen en een hotel zochten, toevallig hadden ze hetzelfde adres waar wij ook sliepen, dus kon Jeannette de weg wijzen.
Deze mensen hadden de schrijver van de drie routeboekjes ontmoet, Clemens Sweeren, hij was met zijn vrouw ook op het plein, en had de route nog gecontroleerd, dus kon deze nog een complimentje in ontvangst nemen voor de goede routebeschrijving. De beschrijving van de weg naar Kaap Finisterre vond ik te optimistisch, volgens mij ging hij deze route ook nog fietsen.
Ik had hem trouwens al eens ontmoet op een jaarvergadering van het Genootschap van St. Jacob waar hij voorlichting gaf over het fietsen en de bepakking van je fiets voor zo’n tocht.
De dag verder als toerist doorgebracht met de jacht op soeveniers, en genieten van het oude centrum van Santiago.

Vandaag de stad wat verder verkent, nu meer buiten het centrum, waar de winkels een stuk moderner zijn. De markt waar allerlei soorten vis te koop is bezocht. Er zaten ook vrouwen die alleen een mand met paprika’tjes als koopwaar hadden, of iemand met een paar levende kippen. Al met al een levendige markt waar je je ogen uitkijkt wat er allemaal te koop is.
Alvast wat inkopen gedaan voor de terugreis met de bus. Verder wat soeveniers gekocht en lekker door de stad geslenterd. Het pelgrimsmuseum bezocht en af en toe een lekker broodje gezond gehaald.’s Avonds alvast de tassen ingepakt, want morgen moeten we om 10.00 uur vertrekt de bus.

Redelijk vroeg opgestaan  om de laatste dingen in te pakken en te vertrekken. Fiets bepakt en lopend naar het busstation, Jeannette met de rugzak op.
Bij het busstation aangekomen bemerkte ik dat ik het gele vlaggetje van het genootschap van St. Jacob verloren had. Maar eerst moest de fiets reisklaar gemaakt worden, d.w.z. trappers eraf, ossenkop eraf, voorwiel eruit, stuur gedraaid en inpakken in plastic.
Dit ging allemaal goed en ik had zelfs nog wat tijd over om naar het vlaggetje  te zoeken, (helaas niet gevonden). Dit vlaggetje was heel de reis als een herkenningsteken meegereisd op de fiets en door het slechte weer niet meer zo fraai.
Bij de bushalte stonden gelukkig genoeg mensen die ook naar Nederland gingen, dus wisten we dat het de goede plek was om te wachten. De bus was netjes op tijd, maar voordat iedereen ingecheckt was duurde wel even. Op ieder stuk bagage, en de ticket werden stickers geplakt zodat het duidelijk was welke bagage van wie was. Dit was ook voor de verzekering, want de fiets was ook verzekerd tegen schade. Later zei iemand dat de fiets ook als handbagage meekon, maar dan was deze niet extra tegen schade verzekerd en nu was ik tenminste zeker van een plaats voor de fiets.
De bus was niet erg vol dus hadden we de mogelijkheid om vaak twee stoelen te gebruiken, want het waren nogal krappe plaatsen.

De Spanjaard Avelino Tajes zat in de rij naast ons en daar hebben we lekker mee kunnen kletsen onderweg. Hij kon ons veel over het landschap vertellen en bepaalde bijzonderheden, zoals de reden van de teentjes knoflook voorin de bus; nl. het verjagen van heksen.

Hij sprak redelijk Nederlands want hij werkt bij een Nederlandse rederij als stuurman en ging liever met de bus dan met het vliegtuig (vliegangst), en had vroeger in Harlingen gewoond.

Volgens hem kennen ze hem daar nog steeds, dus als wij nog een keer in Harlingen zijn gaan we dat ook controleren (Bij de Gastronoom, eigenaar Leo, en bij Noordelijke??? eigenaren Kor en Leo).

De reis verliep redelijk goed, vlak voor de Pyreneeën moesten we naast elkaar gaan zitten omdat het wel vol werd, dus krap!

De volgende dag om ca 13.00 uur in Den Haag . De fiets weer in elkaar gezet en met de trein naar Zoetermeer, want daar stond de fiets van Jeannette, en Irene stond ons daar op te wachten.
Op naar huis met een geweldige herinnering en een voldaan gevoel.

Met shirt van de CAMINO de SANTIAGO nog een keertje op de foto!
Naast de deur hangt nu een mooie Jacobsschelp als herinnering, en als teken dat iedereen welkom die van plan is deze tocht te gaan maken of gemaakt heeft.
Misschien ga ik nog een keertje lopend.

7juli    10juli    12juli    15juli     18juli    21juli    23juli    25juli    28juli    31juli     3aug      terug naar begin reisverslag