Deze pagina bevat mijn overige werk
Deel van het decor van de opera Progress Passion (1986)
door
Taller Amsterdam. .........6.80 x 9.00 m.

Een werk uit de tijd van vůůr m'n schilderijen, toen ik nog
een maand of negen kon werken zonder ťťn cent te krijgen.
Behalve het bovenstaande heb ik nog diverse rekwisieten en
kostuums gemaakt.
Dit was geen schildering maar een beschilderd reliŽf. Het
stelt een opengewerkte muur in de hel voor, tonend dat
deze uit lijden bestaat, of zoiets. Uit het verhaal werd
destijds niemand wijs. Prachtige muziek, dat wel.
De opera werd een keer of 10 uitgevoerd (o.a. in Het
Muziektheater in Amsterdam) en toen stopgezet wegens
gebrek aan middelen. Het decor werd daarna weggegooid.
(wie slaat zoiets op?)
Even voor de goede orde:
Het vormde maar een relatief klein deel van het hele decor,
wat werd ontworpen door (de veel te vroeg overleden)
Santiago del Corral.

Nog meer theater.
Gemaakt voor een solovoorstelling van de acteur Jules Croiset.

De namaakbronzen kop stelt de Romeinse Keizer Nero voor en werd uitgesneden uit
piepschuim, daarna beplakt met kaasdoek, gedrenkt in dunne lijm, en dan gegrond en
beschilderd.

De voorstelling (1987) was gebaseerd op de Satiren van de Romeinse schrijver Juvenalis
en heette
Niet van gisteren .
Net als in het bovenstaande geval verloochent zich hier mijn talent voor hopeloze
projecten niet: de voorstelling was nog maar nauwelijks bezig of de acteur raakte in
opspraak over een door hemzelf geŽnsceneerde ontvoering en verdween (letterlijk) van
het toneel.

Beeldhouwen in steen is een oude liefde van mij, waarvan hier wat voorbeelden uit de vroege jaren '80. Gemaakt zonder de hulp
van elektrisch gereedschap, met hamer en beitel dus. Erg tijdrovend ook, anders had ik er meer mee gedaan. Ik kreeg ook meer
interesse voor schilderen.
_________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Toen mijn ouders in 1998 50 jaar getrouwd waren hebben we met z'n allen een soort tijdschrift gemaakt. Daarin waren ook De
Avonturen van Hummeltje en Pummeltje
, verhaaltjes die mijn vader ons bij het slapen gaan vertelde, vaak ter plekke bedacht.
Hoewel hij misschien weleens met de gedachte heeft gespeeld zijn ze nooit opgeschreven of gepubliceerd, maar in dat blad deden
we of dat wel zo was gegaan, 27 delen maar liefst. In deze tekeningen komen mijn ouders ook even voor, als de kaboutervriendjes
aan het einde van hun avontuur bij hun geestelijke vader terechtkomen.
Deze cartoonfiguur handhaaft zich al meer dan 40 jaar, meest bij bruiloften en partijen, soms ook commercieel
toegepast. Bij dit alter-ego van mezelf is het nooit gelukt een naam te verzinnen. Ik moet er er vele honderden gemaakt
hebben. Hieronder een selektie uit een bedrijfs-nieuwsbrief van vrienden van mij.
Een vrij ontwerp voor een muurschildering, bij voorkeur rond een deur. Mogelijk doet zich nog eens een gelegenheid voor het toe te
passen.
_________________________________________________________________________________________________________________________________________________
_________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Recente bezigheden, eind 2014.
Mijn dochter Maja heeft samen met een medestudent een bedrijfje waarmee festivals creatief worden omlijst. Ze vroeg me een
hoofd te maken waar je in kon. Later volgden een aantal maskers, een paard, een leeuw en twee olifanten. Met veel plezier aan
gewerkt!

Hieronder zie je hoe het ongeveer ging: de schets, een kleimodel, een afgietsel in
siliconenrubber, het schilderen en uiteindelijk de manen. (van een oude bontmuts)
....En hier hoe het gebruikt werd op het festival.
Er is naderhand op de Valhalla-website een promotiefilmpje
geplaatst, waaruit een still hieronder.
Er moesten 2 olifanten komen - eerst weer een klein model , dan een grotere van piepschuim, waarvan een mal werd gemaakt. Daarna 2
afgietsels in polyester. De beweegbare slurf in een combinatie van materialen. De kop kwam bovenaan een frame te zitten, gedragen als een
rugzak. Zo torenden ze boven iedereen uit.
En hier het hoofd. Eerst een 3D ontwerp, daarna een aantal uitgeprinte dwarsdoorsneden die ik
gebruikte om een draadmodel te maken, wat daarna werd bekleed met gaas en doek.