This is not the original article. The original was once on the web, but for some reason taken off. Because I believe that any article about cycling in Iceland is worthwhile, I saved a copy and publish a slightly edited version here. If you are the owner and don't want this, then please contact me. I will remove it right away.
  • Author : Sicco Roukema
  • Original URL : http://home.wxs.nl/~sroukema/ijsland.html
  • Available at www.archive.org : Yes


FIETSVAKANTIE IJSLAND 1994

 

Inhoudsopgave

Het begin

De route

De IJsland-Vakantie-1994-Tabel

Het toerisme

Het fietsen

Het weer

Het kamperen

De kleding

De winkels en het eten en drinken

De IJslanders

Wat we gemist hebben

 

Dag 1 Amsterdam Kevlavik Reykjavik

Dag 2 Reykjavik Thingvellir Laugarvatn

Dag 3 Laugarvatn Geysir Gullfoss Fludir

Dag 4 Fludir Selfoss Hella Hvolsvollur

Dag 5 Hvolsvollur Skogar Vik

Dag 6 Vik e.o., boottocht.

Dag 7 Vik Kirkjubæjarklaustur Skaftafell

Dag 8 Skaftafell Hof

Dag 9 Hof Jökulsarlon Höfn

Dag 10 Höfn Djupivogur

Dag 11 Djupivogur Berunes Breiddalsvik Breiddalur

Dag 12 Breiddalur Egilstadir Laxardalshædir

Dag 13 Laxardalshædir Skjöldolfsstadir Modrudalur

Dag 14 Modrudalur Grimstadir Myvatn (Reykjalid)

Dag 15 Myvatn e.o., wandeling

Dag 16 Myvatn e.o., Dettifoss-tour

Dag 17 Myvatn e.o., paardrijden, zwemmen

Dag 18 Myvatn e.o., Krafla

Dag 19 Myvatn (Reykjalid) Laugar Godafoss Draflastadir

Dag 20 Draflastadir Laufas Akureyri

Dag 21 Akureyri Reykjavik

Dag 22 Reykjavik, stadswandeling

Dag 23 Reykjavik Blue Lagoon Kevlavik

Dag 24 Kevlavik Amsterdam

 

Wat vonden we er nou eigenlijk van...

Bijlagen

4. Prijslijst IJsland en uitgave patroon

12. Boekenlijst

 

Het begin

Op zoek naar ongerept natuurschoon, rare natuurverschijnselen zoals geisers, vulkanen, warm waterbronnen, enz. en een uitdagende omgeving om te fietsen werd de vakantiebestemming voor 1994 IJsland.

Door vrienden en kennissen waren we al opgewarmd. Prachtige dias, fotos en verhalen gaven een indruk van wat we konden verwachten.

Over hoe fietsen op IJsland was vonden we informatie bij de Fietsvakantiewinkel. Sterk wisselend weer van zeer slecht tot uiterst aangenaam, goede en minder goede wegen en grote stukken zonder voorzieningen als winkels, campings enz.

Naarmate de vertrekdatum naderde, kwam een zekere spanning opzetten. Wat konden we verwachten? Hoe zou alles lopen?

Hier volgt het verslag van onze vakantie in IJsland...

 

Sicco Roukema en Annete Wessels,

september 1994.

 

De route

We hebben ervoor gekozen om tijdens onze vakantie van 3 week van Kevlavik naar Akureyri te fietsen. Bij deze route, van 1351 km lang, hebben we hoofdzakelijk weg 1 gevolgd zoals ingetekend in het kaartje en in bijlage 1.

Door deze weg te volgen zijn een groot aantal van IJslands voornaamste bezienswaardigheden te bezoeken. Allerlei verschillende soorten landschappen worden doorkruist. De kust met rotswanden, watervallen, landbouw, gletschers en zandwoestijnen komt uitgebreid aan bod. Tevens wordt een klein deel van binnenland met zn kale vlakten, vulkanen, meren, enz. bezocht.

De route is voor een groot deel vlak tot glooiend maar kent ook lange stukken heuvelachtig tot bergachtig terrein. Er zitten een aantal pittige klimmetjes tussen zoals de helling na Höfn (1 km 16%) en de beklimming naar de Breidalsheidi (5 km 12%).

Uiteraard kan er ook op andere wegen dan weg 1 gefietst worden maar er is dan al snel een stevige fiets en enig doorzettingsvermogen gewenst. Zo kan bijvoorbeeld het binnenland binnen enkele dagen overgestoken worden. Naar wij hebben begrepen van andere fietsers zijn de wegen daar slecht. Het doorwaden van koude rivieren staat dan op het programma. Het fietsen op dergelijke wegen vraagt veel concentratie i.v.m. het slechte wegdek.

Het toerisme

IJsland is groot en dunbevolkt maar kent relatief veel toerisme en is daar goed op ingesteld. Bij bezienswaardigheden, die op de ringweg aangegeven staan, waren we eigenlijk nooit alleen. Veel bussen met toeristen van bejaarden tot jongeren, veel terreinwagens, veel rugzakkers en tot onze verbazing veel fietsers.

Mochten we de reis opnieuw moeten doen dan zouden we weer de fiets nemen. Busreizen hebben niet onze voorkeur, een terreinwagen huren is veel te duur en enkel wandelen is niet aan ons besteed. Op de fiets, vinden wij, trekt het landschap zich op een aangename snelheid aan ons voorbij.

Een groepsreis zouden wij niemand aanbevelen. IJsland leent zich prima voor zelfstandig rondtrekken waarvoor bijvoorbeeld gebruik gemaakt kan worden van de bus. Er zijn voldoende slaapzak-accomodaties, hotels en campings en vrijkamperen is geen probleem. Er zijn voldoende boeken en er is voldoende informatie verkrijgbaar om een mooie reis samen te stellen.

Het fietsen

Is IJsland een geschikt land om te fietsen? Wij denken van wel. Gezien de grote hoeveelheid, voornamelijk Duitse, fietsers zijn velen dat met ons eens. Ervaring met fietsvakanties is echter belangrijk.

Gedurende de eerste week, waarin we zeer slecht weer gehad hebben, is ons doorzettingsvermogen behoorlijk op de proef gesteld. Veel regen, harde wind tegen, weinig gelegenheid om te schuilen en een behoorlijk aandeel gravelwegen zijn niet altijd plezierig. Bij mooi weer is het fietsen natuurlijk geen probleem.

Onze randonneurs waren redelijk geschikt voor de ringweg maar een ATB strekt, zeker voor de minder goed onderhouden wegen, tot de aanbeveling. Onze waterdichte Ortlieb fietstassen waren voldeden uitstekend tijdens het natte deel van de vakantie.

De fietsmakerdichtheid is zeer laag. Voldoende gereedschap en onderdelen zijn belangrijk. O.a. spaken, een freewheel-afnemer en een kettingpons zijn geen overbodige luxe.

In de grafiek is te zien hoe de afgelegde kilometers verdeeld waren over de vakantie.

Hoewel we in de eerste 14 dagen al 1100 km gefietst hadden was de geplande afstand van 1351 km in 3 week een goede keus. We hadden zodoende voldoende tijd voor het bezoeken van bezienswaardigheden.

Niet aan te raden is het plannen van een binnenlandse vlucht zoals wij gedaan hebben. Je dwingt jezelf ergens op tijd te zijn. Het nemen van de bus is een beter alternatief. Je loopt natuurlijk de kans dat de bus vol is maar wij hebben nooit van andere fietsers gehoord dat de bus vol was. Om het risico van te laat aankomen op de eindbestemming door een volle bus te vermijden kun je de busreis aan het begin van de vakantie plannen.

In geval van slecht weer kun je een stukje smokkelen door de bus te nemen. Iets wat wij veel fietsers hebben zien doen.

Het weer

Het gezegde: "Als je het weer op IJsland niet mooi vindt moet je vijf minuten wachten want dan is het nog slechter." is op onze vakantie niet van toepassing geweest. Over het algemeen was het weer stabiel goed of stabiel slecht.

Gedurende de eerste week in het zuidelijke deel van het land hebben we slecht tot zeer slecht weer gehad. Zodanig dat we ons afvroegen waar we aan begonnen waren. Gelukkig konden we in de vele regen op onze waterdichte materialen vertrouwen. De rest van de vakantie in het noordelijke deel van het land hebben we overwegend zonnig weer gehad. De temperaturen waren overdag rond de 17 C en s nachts rond de 8 C.

We hebben een aantal dagen harde tot zeer harde wind gehad. Zeker in het noorden zaten we niet geheel op ons gemak in onze klapperende tent. In die wind deden tenten met glasfiber stokken aan wat we noemden tentgymnastiek. Het zal je tent maar zijn, min of meer plat tegen de grond gedrukt in de storm.

Het kamperen

IJsland is een prachtig land om te kamperen. Er zijn veel campings waarvan een aantal op zeer mooie plaatsjes zoals bij watervallen, geisers, rotsen, enz. Er zijn campings met goede faciliteiten zoals in Reykjavik maar er zijn ook veel campings waar je blij mag zijn met een wasbak en een toilet. Het leukste is echter vrij kamperen. Gewoon je tent opzetten in de buurt van een beekje met schoon water dat je gewoon kunt drinken. Je mag in heel IJsland, op de reservaten na, gewoon vrij kamperen. Echt een aanrader.

Zoals al eerder genoemd kan het hard waaien en hard regenen. Enige voorbereiding hierop is niet geheel onbelangrijk. Verder kan het, vooral in het binnenland, fris zijn dus is een warme slaapzak niet onplezierig.

Kleding

De meest comfortabele fietsvakantie begint bij een goede buitensportzaak die een ruime sortering ultra moderne kleding aanbiedt. Je kunt je dus van top tot teen in Goretex en dergelijke hullen maar het is niet noodzakelijk.

Wij deden het met relatief eenvoudige middelen. Een winddicht regenpak, een fietsbroek, een trainingsbroek, een warme jas, een trui, enz. Als het koud was trokken we gewoon een (paar) extra laag(jes) aan.

Kleding die slecht droogt kan maar beter thuis gelaten worden. Het drogen van een spijkerbroek tijdens regenachtig weer is een onmogelijke opgave.

De meegebrachte sjaal en handschoenen hebben we niet echt nodig gehad, maar het is niet onverstandig deze wel mee te nemen.

Natte schoenen blijft een probleem tijdens het fietsen in de regen. Om onze gewone schoenen droog te houden hebben we lichte surfschoentjes van Rucanor (aquasocks) meegenomen. Je krijgt dan mogelijk wel koude voeten maar die krijg je ook wanneer je normale schoenen aan hebt.

Voor fietsers die ook veel willen wandelen zijn een paar bergschoenen aan te bevelen. De grillige rotsen en het vele lavagruis maken een goede grip op de ondergrond noodzakelijk.

IJslanders vinden het al snel mooi weer. Als het kwik ook maar even boven de 15 C lopen ze al in T-shirt.

Het modebeeld in IJsland werd bepaald door "blitse" trainingsbroeken met twee strepen in de lengte en wijde pijpen. Op het hoofd droeg men vaak achterstevoren een base-ball-cap.

De winkels en het eten en drinken

Het inslaan van levensmiddelen vraagt enige planning tijdens het fietsen op IJsland. We kwamen niet alle dagen winkels tegen dus was boodschappen inslaan voor meerdere dagen noodzakelijk. We hielden goed in de gaten waar we boodschappen konden doen. De informatieborden die je in heel IJsland vindt zijn daarbij een goede hulp.

In dorpjes waren soms supermarkjes te vinden maar meestal was er een combinatie van een benzinepomp, een restaurantje en een supermarktje. Meestal hadden ze een redelijk assortiment van brood, beleg, zuivel, vlees, groente, enz. Het restaurant-gebeuren bestond vaak uit een hamburgers-menus en hot-dogs.

De benzinepompen speelden trouwens een belangrijke rol tijdens onze vakantie. Het waren de plaatsen waar we koffie konden drinken, waar we naar het toilet konden gaan en waar we droog en uit de wind konden zitten. IJsland is misschien duur maar koffiedrinken is dat met 2,50 per kopje niet. Overal was het tweede kopje koffie namelijk gratis (zie bijlage 4). Dat laat een Nederlander zich natuurlijk geen twee keer zeggen.

Ter informatie voor andere fietsers: Sommige, op de kaart aangegeven, benzinestations zijn van de aardbodem verdwenen en sommige benzinestations verkopen alleen maar benzine.

Overdag leefden we op brood, fruit en Mars. We hebben tijdens de lange fietsdagen ontdekt dat Mars echt veel energie levert.

s Avonds aten we over het algemeen gerechten met rijst of pasta. We hadden een hele reeks Honig-mixen meegenomen die we aanvulden met een verse groente, blikgroente, eieren of vlees, enz. Er is echter genoeg smakelijks te krijgen in IJsland. Levensmiddelen meenemen is niet echt noodzakelijk.

We kookten met een benzine brandertje maar koken op Gas hoeft in IJsland geen probleem te zijn. Op veel plaatsen zijn nieuwe Ga(s)(z)-tankjes te krijgen.

Elke maaltijd werd afgesloten met een overheerlijk IJslands toetje (zie bijlage 3). We hebben ons hogelijk verbaasd over het grote aanbod van IJslandse zuivel. Allerlei soorten yoghurt, drinkyoghurt, kwark, enz. Overheerlijk!

Speciale vermelding verdient de, niet-IJslandse, "Peter Pan Extra Crunchy Peanutbutter". Zelden hebben we zulke lekkere pindakaas gegeten en zelden was die pindakaas zo duur (7,00 per pot).

De IJslanders

IJslanders zijn niet echt nieuwsgierig. Zelden vragen ze ergens naar en zelden vertellen ze spontaan iets. Wij hebben mede daardoor nauwelijks contact gehad met de IJslanders. We hebben ze waarschijnlijk te weinig nodig gehad.

De ervaring van een aantal toeristen die we gesproken hebben was dat als eenmaal contact gelegd was de IJslanders zeer hartelijk waren en mensen ook thuis uitnodigden.

Over het algemeen spreekt men goed engels en is men zeer beleefd. Zelfs zo erg dat een stel Amerikanen die we troffen zich verbaasden over het veelvuldig gebruik van de woorden "Youre welcome.".

Voor zover mogelijk zijn IJslanders te typeren als Europeanen in een Amerikaanse sausje.

Wat we gemist hebben

Uiteraard kun je nooit alles bezoeken. Denkend aan de bustocht die we gemaakt hebben is dat maar goed ook. Tijdens de tocht hebben we zo veel bezienswaardigheden gezien dat we zon beetje verzadigd raakten.

Een aantal zaken staan echter nog op ons verlanglijstje.

Het bezoeken van een gletscher mag misschien wel niet ontbreken. Naast het prachtige sneeuwlandschap zijn onder andere ijsgrotten met warm water te bezoeken.

Het doorkruizen van de Sprengisandur (het binnenland) is voor de fietser misschien niet altijd een pretje maar wel een enorme uitdaging.

Veel meerdaagse kampeertochten met bussen bezoeken de Askja en omgeving. De vulkaan en de aangrenzende gletscher schijnen zeer de moeite waard te zijn.

Landmannalaugar kent de mooiste bergen van heel IJsland. Het is een bont gekleurd landschap met warm waterbronnen en ander moois. Het is eventueel met een stevige fiets bereikbaar en mag niet ontbreken aan de IJsland-vakantie.

Om een indruk te krijgen van het vulkaan-geweld is een bezoek aan de Vestmannaeyar-eilanden de moeite waard. De sporen van de meest recente uitbarstingen op Heimaey in 1973 zijn daar te aanschouwen.

De ervaring van de midzomernacht lijkt ons niet onaardig. Je moet er even voor op blijven, maar je kunt dan wel zien dat de zon s nachts niet onder gaat. Je moet dan wel in juni naar IJsland gaan.

 

Dag 1, vrijdag 22 juli: Amsterdam Kevlavik Reykjavik

Om 13:50 vertrokken we met Icelandair vanaf Schiphol naar het vliegveld bij Kevlavik om daar om 15:00 IJslandse tijd aan te komen. Het tijdsverschil bedraagt 2 uur. Er waren totaal 5 fietsers aan boord waaronder twee op een tandem.

Bij aankomst op IJsland was het 11 C en half bewolkt. Op weg van Kevlavik naar Reykjavik (52 km) hadden we de wind in de rug. De weg was drukker dan verwacht en de omgeving bestaande uit oude lavavelden begroeid met mos nog niet erg boeiend.

Na 23 km fietsen konden we Reykjavik zien liggen. Het enthousiaste "Kijk daar is Reykjavik al!" was echter voorbarig want we waren nog 29 km van onze bestemming af. Dit was de eerste kennismaking met de vele vergezichten in IJsland.

We bereikten Reykjavik en zagen een normale westerse welvarende grote stad met alles erop en eraan waar naar het schijnt de helft van de 250.000 IJslanders wonen. Aan het einde van de vakantie zouden we nader kennis maken.

De camping in Reykjavik was aangenaam. Mooie gebouwen, mooie veldjes, enkel kleine tentjes en midden in de stad gelegen.

 

Dag 2, zaterdag 23 juli: Reykjavik Thingvelllir Laugarvatn

Tijdens de vakantie moet je het er eens goed van nemen dus stelden we onze horlogewekker in op 8:00 om dus flink te kunnen uitslapen. Na douchen, inpakken en ontbijten was het echter nog verdacht rustig op de camping. Wat bleek? We waren om 8:00 uur Nederlandse tijd opgestaan en stonden dus om 7:30 uur IJslandse tijd klaar voor vertrek!!

Op het programma stond de fietstocht van Reykjavik naar Laugarvatn over een afstand van 80 km waarbij Thingvellir werd aangedaan.

Tegen de verwachting in was het buitengewoon mooi weer. Het landschap was met zijn grote onbewoonde stukken, glooiende bergen, meertjes, paarden, schapen, vogels, lage begroeiing en bloemetjes boeiend.

We fietsten grote delen over gravelwegen die ondanks een lekke band door een "slangebeet" goed te befietsen waren. Alleen het tegen de verwachting in redelijk talrijke verkeer was vervelend en de vliegjes die in grote aantallen in je neus en oren gaan zitten waren minder plezierig.

Onderweg deden we Thingvellir aan. Een historische plaats in IJsland aangezien het land gedurende eeuwen vanuit hier geregeerd werd. Het is nu een nationaal park waar, naast een meer, de prachtige kloof de Allmanagjá te bewonderen is2,3,4,5,6.

Na Thingvellir gingen we op weg naar Laugarvatn waar we op een camping stonden met uitzicht op de besneewde top van de vulkaan Hekla die ongeveer op 60 km verderop ligt.

s Avonds gingen we om 21:15 uur IJslandse tijd naar bed na een prachtige dag.

 

Dag 3, zondag 24 juli: Laugarvatn Geysir Gullfoss Fludir

Deze dag stonden we weer om 6:00 op, echter was het deze dag met opzet. Helaas was het weer omgeslagen naar bewolkt. We hebben ongeveer de helft van de dagafstand van 72 km tegen de wind in gefietst en hadden regelmatig regen.

Op het programma stond de rit van Laugarvatn naar Fludir over 72 km waarbij Geysir en Gulfoss werden aangedaan.

Geysir was de grootste IJslandse geiser maar deze is niet meer aktief. Hij is te vaak geactiveerd door het strooien van waspoeder in de geiser. Rondom deze geiser bevinden zich vele gaten met warm water en ook de aktieve geiser Strokkur. Het spuiten van de Strokkur is een zeer fascinerend gezicht9,10,11,12,13.

Vervolgens op weg naar de waterval Gullfoss14,15 op vals plat en met wind en regen tegen. Boven aangekomen werden we beloond met het uitzicht over deze prachtige waterval. Tevens hadden we uitzicht over de 20 km verderop liggende gletcher Langjökull die we wegens het sombere weer helaas niet goed op de foto kregen.

Op de terugweg van Gullfoss hadden we gelukkig een behoorlijk stuk bergaf en wind mee. We namen de afslag weg 30 richting Fludir. Een gravelweg door een mooi gebied met veel landbouw.

Aangekomen in het saaie Fludir zetten we onze tent op in de regen. s Avonds hebben we op de camping nog een beetje IJslandse TV gekeken. Leuk om te zien zon sportprogramma met het nivo van een mavo-sportdag. Annette was te spreken over de töltende IJslandse paardjes op TV.

 

Dag 4, maandag 25 juli: Fludir Selfoss Hella Hvolsvollur

De dag begon, hoewel fris en vroeg (6:00 uur), goed met een stuk van 30 km wind mee. Het ging zelfs zo goed dat we te vroeg bij onze koffiestek16 arriveerden. Het benzine station was nog niet open. We gingen door en namen de afslag weg 1 richting Hella. Na 3 km op deze keurig geasfalteerde weg brak echter een spaak in Sicco zn achterwiel. Repareren lukte niet bij gebrek aan het juiste gereedschap. We fietsten terug naar het benzinestation waar we een kop koffie dronken en hoorden dat er een fietsenmaker in het 15 km verderop gelegen Selfoss was. Dat bespaarde ons een reisje naar Reykjavik maar betekende wel een onverwachts bezoek aan Selfoss. Een klein maar bedrijvig stadje met veel voorzieningen en een echte zuivelfabriek. Na de fietsreparatie en aanschaf van het juiste gereedschap zetten we onze reis voort naar Hvolsvollur. Deels door de regen, door met name landbouwgebied. Na 102 km arriveerden we om 18:30 uur in Hvolsvollur17 waar we onze tent in de regen opzetten op de rustige camping.

 

Dag 5, dinsdag 26 juli: Hvolsvollur Skogar Vik

We mochten uitslapen tot 7:00 uur omdat we de vorige dag zo lang hadden doorgefietst. Het weer was niet geweldig mooi. Het leek redelijk in het westen, maar was donker in het oosten waar onze bestemming Vik lag. Eenmaal op de fiets keerde de wind zich al snel tegen ons en dat bleef de rest van de dag ook zo. Kortom 86 km tegen harde wind in fietsen waarbij het tot overmaat van ramp ook nog steeds harder ging regenen. Achteraf is het een gedenkwaardige fietsdag. Probleem is echter dat we er op het moment supreme totaal anders over dachten.

De route was zondermeer de moeite waard. Onze eerste zandwoestijn Landeyjarsandur was indrukwekkend, de watervallen Seljalandsfoss en Skogafoss waren prachtig en de beklimming en afdaling naar Vik waren van een interessant caliber (Sicco moest lopen bergopwaarts).

Doornat arriveerden we dan eindelijk in Vik waar we onze inspanning beloonden met een IJslands "Big Mac" menu waarna we de prachtige camping bij Vik opzochten. Tot onze verbazing klaarde het weer zowaar op.

 

Dag 6, woendag 27 juli: Vik en omgeving, boottocht en wandeling

Deze dag hebben we de fietsen niet aangeraakt. Op het programma stonden langzaam wakker worden, een boottocht en een wandeltocht.

Hoewel het s nachts nog aardig gespookt had was het weer prima.

We startten rond 10:00 uur met de boottocht. Een 2 uur durende rondvaart langs de rotsformaties Reynisdrangar en Dyrhólaey.

Op zee bleek tot onze grote schrik de golfslag 2.5 tot 3 meter hoog te zijn. Onze maagjes protesteerden al snel. Na ronddobberen bij Reynisdrangar voelden we ons niet al te fit meer maar gelukkig gingen we met het amfibievoertuig over het strand van Reynisdrangar naar Dyrhólaey. Tot het moment waarop onze boot31 een lekke band kreeg en snel weer het ruime sop koos. Daardoor duurde ons uitstapje tot overmaat van ramp 3 i.p.v. 2 uur. Eenmaal terug op het strand van Vik stond de kapitein erop dat we niet betaalden voor de trip i.v.m. de lekke band. Wij konden in onze groen/grauwe toestand nog net een dankwoord uitbrengen.

Overigens was de boottrip voor wat de bezienswaardigheden betreft zeer de moeite waard. Op en om de rotsen leeft een rijke vogelpopulatie waaronder vele Papagaaiduikertjes en allerlei soorten meeuwen. Zelfs een enkele zeehond stak zn kop nieuwsgierig boven water. Verder zijn de rots- en basaltformaties29,30 zeer de moeite waard.

s Middags hebben we de Reynisdrangar bewandeld waar we hangend over de rand van de afgrond de schattige Papagaaiduikertjes fotografeerden34,35. Vanaf het water gezien lijken het onbeholpen beestjes die nauwelijks een paar meter kunnen vliegen. Vreemd genoeg zaten ze wel ergens boven op de 100 meter hoge rotswand.

 

Dag 7, donderdag 28 juli: Vik Kirkjubæjarklaustur Skaftafell

Wederom om 6:00 uur uit de veren om, na onder andere gewassen te hebben bij een wasbakje, te vertrekken in de motregen maar met een lichte wind mee. Het weer werd echter als maar beter tot mooi zonnig aan toe. De omstandigheden waren dermate goed dat we om 12:00 uur onze eindbestemming Kirkjubæjarklaustur op ongeveer 72 km vanaf Vik al bereikt hadden. Gezien onze fitheid en het tijdstip op de dag besloten we de reis voort te zetten naar Skaftafell op 142 km afstand van Vik.

Merkwaardig was dat wij juist op één van de natste plekjes van IJsland, Kirkjubæjarklaustur en omgeving, mooi weer hadden. We hielden het droog tot 4 km voor Skaftafell alhoewel de bewolking de laatste 40 km behoorlijk dreigend was en het zicht op de gletcher Skeidararjökull geheel ontnam.

De fietstocht liep door de grote vlakke zandwoestijnen Myrdalssandur37,38 en Skeidararsandur waar geen huizen staan, nauwelijks iets groeit en absoluut niets te zien is. Deze vlaktes zijn ontstaan uit door smeltwater van de gletschers meegevoerd gruis. Toen we over de Skeidararsandur, die een lengte heeft van ongeveer 32 km, fietsten en een stekje zochten om een appel te eten kwamen we onder grote hilariteit tot de ontdekking dat we overal konden gaan pauzeren omdat er toch nergens iets was, een enkele brug42 daar gelaten. Ondanks dat er niets te zien is zijn deze vlaktes toch overweldigend mooi. De zandwoestijnen zijn ontstaan uit het door smeltwater van de gletschers meegevoerde lavagruis. De gletscher-rivieren zijn zo krachtig dat men er pas in 1974 door het aanbrengen van dammen in slaagde een definitieve weg aan te leggen. Om alhet water af te kunnen voeren zijn onder de weg een groot aantal buizen aangebracht38.

Tevens doorkruisten we de lavawoestijn Eldrhaun. Apart landschap bestaande uit oud grillig lava39,40 bedekt met een dikke laag mos. Het lavalandschap was duidelijk vriendelijker dan de zandwoestijnen maar ook hier woonden geen mensen.

Aangekomen in de buurt van Skaftafell werden we getrakteerd op een onaangenaam koude regen. Tijdens ons verblijf op de camping, voorzien van supermarkt, restaurant en de duurste douche van IJsland voor 4,50, zou het niet meer droog worden.

 

Dag 8, vrijdag 29 juli: Skaftafell Hof

De dag begon even druilerig als de vorige was geëindigd. Het plan was te gaan wandelen in het nationaal park bij Skaftafell om daarna in te pakken en te vertrekken naar het gletschermeer Jökulsarlon om daar in het wild te gaan kamperen.

We begonnen met de wandeling met als voornaamste doel de waterval Svartifoss43,44. Helaas bleef het alsmaar regenenen en was het zicht belabberd. Erg spijtig want er zijn veel wandelingen uitgezet in dit gebied dat grenst aan verschillende uitlopers van de gletscher Vatnajökull (zie bijlage 5). Behoorlijk nat arriveerden we, na een toch leuke wandeling, ongeveer een uur later weer op de camping.

Eenmaal op de fiets richting Jökulsarlon klaarde het weer zowaar een beetje op. We droogden onze kleren al fietsend. Na 10 km kwam echter een behoorlijke wind van links voor opzetten die binnen 5 km toenam tot stormkracht. Om te kunnen fietsen moesten we tegen de wind in gaan hangen en moesten we terug schakelen naar bergverzet om vooruit te kunnen komen. Tot overmaat van ramp begon het ook nog eens echt te regenen. De druppel die de emmer deed overlopen was het redelijk talrijke verkeer. Als er een auto passeerde vielen we in de luwte zowat van onze fietsen. We namen een moeilijke beslissing. We stapten na 18 km af om te wachten op beter weer.

De schuilplaats was een school in het plaatsje Hof. Het bleef echter gedurende 24 uur zeer hard waaien en zeer hard regenen. We overnachtten in de school die gelukkig ook dienst deed als slaapzak-accomodatie. De avond brachten we door in gezelschap van twee fietsende Amerikanen die IJsland met de klok mee fietsten en dus die dag wind mee hadden.

 

Dag 9, zaterdag 30 juli: Hof Jökulsarlon Höfn

We hadden de wekker niet al te laat gezet om het tijdsverlies van de vorige dag enigzins goed te kunnen maken. Een eerst blik door het raam leerde echter dat het nog steeds hard regende en woei. Nu zakte de moed ons zon beetje echt in de schoenen. Dat het slecht weer kon zijn in IJsland was ons bekend, maar dat het zon beetje 24 uur achtereen zo slecht kon zijn hadden we niet verwacht.

We zochten onze slaapzakken weer op om wakker te schrikken om 8:45 uur. Het weer was iets beter. Er kon weer gefietst worden.

We stapten op de fiets met een voor die dag onbekend einddoel. De trip startte al goed. Vlak bij Öræfi ging de geasfalteerde weg over in een opgeknapte (= losgeharkte) en daardoor niet befietsbare gravelweg45. We liepen het stuk dat ongeveer 4 km lang in de recordtijd van 58 minuten en 43 seconden. Toen de dag al half om was kon de fietstocht dan echt beginnen.

We bereikten om 14:00 het gletschermeer Jökulsarlon. We maakten een rondvaart op het meer waar we tussen grote ijsbergen47,48,49 doorvoeren. Een bijzondere ervaring. Sommige ijsbergen zijn zo groot dat het tot 7 jaar kan duren voor ze gesmolten zijn en in zee terecht gekomen zijn.

Om 15:30 stapten we weer op de fiets. We hadden besloten om door te fietsen naar Höfn dat, naar later bleek, 117 km van Hof af ligt. Het weer was gewoon slecht. Koud, nat en deels wind tegen. Toen we dachten alles gehad te hebben moesten we ook nog eens een door de zee overspoeld stuk weg50 bij Haugsstadir doorwaden.

Behoorlijk afgepeigerd, doornat en hongerig rolden we om 21:00 uur een restaurant binnen om een fritesmenu met vis te verorberen. Om 22:00 uur bereikten we de camping in Höfn waar we snel gingen slapen.

 

Dag 10, zondag 31 juli: Höfn Djupivogur

We stonden, gezien de inspanning van de voorgaande dag, te vroeg op. Hoewel we al om 7:00 uur uit de veren waren vertrokken we pas om 9:30 uur van de luxe camping. Het weer was weer matig. Een vervelend regentje daalde neer. Het zou een dag worden van veel regenbuien en draaiende wind. Het vervelend daaraan was dat we duizend keer onze kleding moesten aanpassen. Regenjas aan en weer uit. Joggingbroek aan en weer uit. Pijpen omhoog, pijpen naar beneden. Enzovoort, enzovoort. Over de wind mochten we over het algemeen niet klagen. Een stel fietsende tegenliggers hadden dat recht wel.

Einddoel van de dag was Djupivogur op 103 km afstand van Höfn.

Na een paar kilometer kwam een heuvel van formaat die niet te fietsen was: 16% stijging gedurende 1 km is voor bepakte fietsen op een gravelweg te machtig. Het bleef het grootste opstakel van de dag.

We fietsten langs een prachtig stukje kust51 met hoge steile wanden die vanuit zee oprijzen. Probleem was echter dat een deel van de ons omringende bergen voortdurend in de wolken hing.

De middagpauze brachten we in verband met de regen door in een nood-hut nabij Hvalnes. Eenmaal aangekomen in het vissersplaatsje Djupivogur was het gelukkig droog. Daar waren we hard aan toe want we begonnen het slechte weer, dat ons de laatste dagen flink geteisterd had, behoorlijk zat te worden.

 

Dag 11, maandag 1 augustus: Djupivogur Berunes Breiddalsvik

Breiddalur

Het was niet alleen droog toen we opstonden, het was nog eens stralend mooi weer ook. We wisten niet wat we zagen toen we onze tent open deden. Na het regenzweet weggedouched te hebben en ingepakt en ontbeten te hebben stapten we op de fiets om naar Berunes te fietsen. Hemelsbreed 5 km maar aangezien Djupivogur en Berunes aan het Berufjördur liggen moesten we 40 km fietsen. Landinwaarts hadden we wind mee maar terug richting kust hadden we een forse wind tegen.

Aangekomen in Berunes dachten we koffie te gaan drinken bij het plaatselijke benzinestation. Dit station bestond echter uit niet meer dan een pomp. We vroegen daarom bij de verderop gelegen jeugdherberg of we daar koffie konden krijgen. Ze verkochten geen koffie maar we mochten zelf wel een kopje zetten. We betraden een prachtig oud huis met allemaal kleine kamertjes en zetten koffie op een groot oud fornuis. Tijdens het pauzeren bladerden we in allerlei prachtige fotoboeken over IJsland.

We vervolgenden onze fietsreis langs de prachtige kust tussen Berunes en Breidalsvik. We bewonderden de scherpe rotsen met zo hier en daar besneeuwde toppen. Met het mooie weer dat we hadden zag de wereld er toch een stuk mooier uit.

We fietsten niet helemaal door naar Breiddalsvik maar bleven weg 1 volgen richting Egilstadir. We fietsten over de redelijk goede gravelweg tot vlak na de afslag naar weg 964 waar we na 85 km afgelegd te hebben een mooi plaatsje vonden om vrij te kamperen. We droogden onze klamme spulletjes in de zon, genoten van het mooie weer. We haalden water uit een helder beekje waar we vlak bij stonden. Een plezierig vakantie-gevoel maakte zich meester van ons.

 

Dag 12, dinsdag 2 augustus: Breiddalus Egilstadir Laxardalshædir

Toen we s ochtends onze tent openden was het geen mooi weer, nee, het was prachtig weer. Een strak blauwe lucht lachte ons toe. De dag begon voor wat het weer betrof goed. Voor wat betreft het fietsen eigenlijk ook wel. Na een paar kilometer warm gedraaid te hebben beklommen we de Breiddalsheidi die 5 km stijgt met 10 to 12%. Een heerlijke klim. Eenmaal boven gekomen keken we temidden van enorme zwermen vliegjes uit over een soort alpenweide55 waar zo hier en daar nog een beetje sneeuw56 lag. Een prachtig gezicht.

Na de beklimming volgde een afdaling naar een dal dat ook al vergeven was van de vliegjes. Deze vielen ons enorm lastig tijdens het vervangen van een lekke band (op een steen gereden). De vliegjes gingen in je neus, in je oren en in je mond zitten. Afgrijselijk. Diep weggedoken in onze kragen lukte het de fiets te repareren. Na het herstelwerk stapten we snel op de fiets richting Egilstadir.

In de buurt van de waterkrachtcentrale bij Storá-Sandfell kregen we bezoek van een fietsende Nederlander. Hij fietste alleen en had een stuk afgesneden door weg 939 te nemen. Dit is een weg voor terreinwagens en voor fietsers met stevig materiaal of voor fietsers met wandelschoenen. Het nemen van deze weg is geen eenvoudige opgave omdat het wegdek zeer slecht schijnt te zijn.

De Nederlander vergezelde ons tot aan Egilstadir. s Avonds aten we een stapel pannekoeken die hij ons kado deed.

In Egilstadir deden we boodschappen en bezochten we het vliegveld om onze vliegreizen te (her)bevestigen. We besloten door te fietsen om ergens vrij te gaan kamperen.

Het stuk na Egilstadir was onplezierig om te fietsen omdat we te maken hadden met vals plat. Onze hersenen konden maar niet wennen aan dit verschijnsel. Het fietste loodzwaar terwijl we niet het idee hadden te stijgen. Daarbij werd het ook nog eens zo onaangenaam koud dat we onze handschoenen aantrokken. Eenmaal in de buurt van de rivier Jökulsa Á Brú daalden we in korte tijd het hele stuk dat we vanaf Egilstadir omhoog geklommen waren. We staken de modderige gletscherrivier over en gingen op zoek naar een plekje om te kamperen.

We vonden eigenlijk geen geschikte stek. Er waren in de eerste kilometers na de oversteek van de rivier geen beekjes te vinden. We besloten onze tent maar gewoon op te zetten na 90 km afgelegd te hebben. Dan maar niet wassen. We hadden voldoende water om te eten en te drinken. Achteraf was het geen gelukkig keuze. Zonder voldoende water is het gewoon onplezierig kamperen. We sliepen die koude nacht heerlijk in onze warme slaapzakken.

 

Dag 13, woensdag 3 augustus: Laxardalshædir Skjöldolfsstadir

Modrudalur

We stonden om 6:30 uur op om vervolgens te constateren dat het nog steeds koud maar zonnig weer was. De kou veranderde als snel in lekker warm weer. Aanvankelijk leek het een "saaie" dag te worden. We fietsten door het dal langs de rivier de Jökulsa Á Brú waar niet al teveel bijzonders te zien was. Wat wel opzienbarend was, was het pension met terras in het dorpje Skjöldolfsstadir. Dat lieten we natuurlijk niet aan ons voorbij gaan. We nuttigden koffie met cake en gingen er eens goed voor zitten58. Na getankt te hebben om de volgende 78 km te kunnen overbruggen59 gingen we op weg naar het mooiste stukje van onze IJslandse fietsroute. Na een klim van zon 4 km lengte naar de hoogvlakte Jökuldalsheidi bereikten we een uitzonderlijk mooi landschap60,61,62,63. Immens kaal, geen huizen, nauwelijks begroeiing, lavagruiswoestijnen, bergen, heldere beekjes en overweldigend stil. Wat volgens boekjes één van de minder aantrekkelijke stukjes van de ringweg is vonden wij eigenlijk het mooiste van wat we gefietst hebben. Het schijnt dat de Amerikanen in dit landschap oefenden voor de expedities naar de maan!

De fotos geven slechts een zwakke weerspiegeling van het prachtieg landschap te zien. Voorwaarde is wel dat het weer redelijk is. Met slecht weer is het met zekerheid een hel op aarde.

Bij het plaatsje Modrudalur dronken we koffie en aten we een ijsje in de intussen behoorlijk warme zon. Loom gemaakt door het mooie weer zochten we al snel een plaatsje om te kamperen. Het werd na 76 km fietsen een stekkie64,65,66 vlak voor de afslag naar weg 85. Het plaatsje was werkelijk geweldig. Een mooi beekje, een heerlijk zonnetje en rust en stilte om ons heen. Het was de mooiste kampeer ervaring van de vakantie.

 

Dag 14, donderdag 4 augustus: Modrudalur Grimstadir Myvatn (Reykjalid)

We verlieten ons mooie kampeerplaatsje rond 8:00 uur. Het weer was wederom prachtig. Vandaag de etappe naar het 71 km verderop gelegen Reykjalid aan het meer Myvatn (muggenmeer). We waren niet echt in vorm. Het heuvelachtige landschap richting Grimstadir fietste onplezierig hoewel het gravelwegdek in goede staat verkeerde.

Bij Grimstadir dachten we koffie te kunnen drinken bij het plaatselijke benzinestation. Ze verkochten van alles behalve koffie. We dronken een halve liter vruchtenyoghurt.

In de buurt van Grimstadir zagen we in de verte een witte berg liggen. In eerste instantie dachten we aan sneeuw maar toen we de naderden bleek het de berg Namafjall te zijn die we dus van zon 35 km afstand zagen liggen. Een door mineralen bont gekleurde berg met aan de voet van de berg het fumarolen en solfatoren veld Namaskard. Het is een uiterst merkwaardig stukje landschap. Op een aantal plaatsen ontsnapt stoom uit de grond67,68. De grond is geel-bruin uitgeslagen van de mineralen69 uit allerlei gaten in de grond. In verscheidene gaten borrelt een soort vette drek70. Vergezeld door vele toeristen bewonderden we dit leuke stukje IJsland.

Na het bezoek aan Namaskard moesten we nog een pittige helling richting Myvatn nemen. Eenmaal over de berg zagen we zowaar industrie. In de buurt van Myvatn staat een fabriek die diatomeënaarde (zie bijlage 8) verwerkt. Verder zagen we een enorme stoompot89 die deel uit maakt van een installatie voor geothermische energiewinning.

Na een afdaling arriveerden we bij camping Elda. We hadden ons voorgenomen minimaal vier nachten op deze camping te verblijven. Enerzijds vanwege het aantal bezienswaardigheden in de omgeving, anderzijds vanwege het feit dat we in de eerste twee weken veel harder gefietst hadden dan verwacht. We lagen dus voor op schema.

Op de camping, die langs het water lag, waren zoals de naam van het meer Myvatn reeds voorspelde inderdaad ontzettend veel mugjes. Niet plezierig maar ze staken gelukkig niet.

 

Dag 15, vrijdag 5 augustus: Myvatn e.o., wandeling

We waren de vorige dag slecht in vorm. Reden dus om deze dag rustig aan te doen: uitslapen en een stukje wandelen. Het uitslapen was echt uitslapen maar het wandelingetje werd een wandeling.

We startten aan de overkant van de weg bij de kloof Stóragjá71. Vanaf de weg zie je niets maar er is een kloof van enkele meters diep waarin zich twee grotten met warm water bevinden waarin je kunt zwemmen. Leuk om te zien. Vervolgens liepen we langs de kloof Grjótagjá72. In deze kloof zit ook al een grot met warm water. Dit water is echter te warm om in te zwemmen.

Na de kloven beklommen we de vulkaan Hverfjall73,74. Een klim van 140 meter. Bovenop gekomen hadden we een prachtig uitzicht over het meer Myvatn. Het merkwaardige van deze krater is dat deze volledig uit lavagruis bestaat. Na de vulkaan liepen we naar Dummiborgir75,76 (zie bijlage 6). Dit is een gebied met bijzondere grillig lavaformaties dat ontstaan is toen een lavameer open brak. De reeds gestolde lava bleef achter in grillige vormen.

We wandelden terug naar de camping over de weg. Het wandelingetje had zon 5 uur geduurd.

s Avonds bezochten we in een school, waar we onze schoenen volgens goed IJslands gebruik moesten uittrekken, IJslands meest populaire film "The Volcano Show". De film ging over vulkanische aktiviteit op IJsland. We zagen films over uitbarstingen op Heimaey en Sursey. Filmmateriaal over uitbarstingen in de buurt van Myvatn, dat ook in de vulkanisch aktieve zone ligt hebben we helaas niet gezien. De film was zondermeer de moeite van het bekijken waard.

 

Dag 16, zaterdag 6 augustus: Myvatn e.o., Dettifoss-tour

We hadden er al vele zien rijden. Nu was het onze beurt. We gingen met een busreis mee genaamd de Dettifoss-Super-Tour. Een trip van maarliefst 10 uur. We werden die dag in hoog tempo van hoogtepunt naar hoogtepunt gereden in een soort terreinbus78. Dit voertuig kon werkelijk overal rijden maar echt comfortabel was het niet. We werden een groot deel van de dag flink doorelkaar gerammeld op de slechte "wegen".

De eerste plaats die we bezochten was in de buurt van Krafla waar we kakelvers lava uit 1984 bekeken. De lava78 was gitzwart, erg bros en glom. Zo hier en daar ontsnapte stoom uit de bodem. De volgende stop was bij de Dettifoss80,81,82. Bij deze krachtige waterval fotografeerden we een mooie regenboog.

Een andere bijzonderheid was het gebied Hljódaklettar84,85. In dit gebied zijn prachtige basaltformaties te zien die in allerlei richtingen gestold zijn. Oorspronkelijk werd het basalt omgeven door zachter materiaal dat in oertijd door vloedgolven vanaf de gletschers is weggespoeld. Hljódaklettar betekent echorots. Het geluid van de rivier weerkaatst inderdaad tegen deze rotsen. Als laatste werden Asbyrgi en Hafragilsfoss86 aangedaan.

Eenmaal terug in Reykjalid hadden we enorm veel gezien maar het ging allemaal enorm snel. Het tempo waarin het landschap zich aan ons voorbij trekt als we fietsen bevalt ons eigenlijk wel zo goed maar al met al was het een mooie tour die zn geld wel waard was (105,- p.p.).

s Avonds hebben we nog gezwommen in de kloof Stóragjá. We zaten echter in het koude deel van de grot. Het water was zon 20 C. Aangezien het buiten al schemerig was, was het in de grot al behoorlijk donker. Eigenlijk was het gewoon eng maar wel spannend. Na het zwemmen gingen we douchen en slapen.

 

Dag 17, zondag 7 augustus: Myvatn e.o., paardrijden en zwemmen

Na twee dagen bij Myvatn begonnen we de kriebels te krijgen. We wilden niet blijven staan bij Myvatn, we wilden fietsen. Het was mogelijk geweest de gehele ringweg te fietsen. Het was echter niet aan de orde. We hadden tenslotte een vliegtuig geboekt van Akureyri naar Reykjavik. Verder is alleen maar fietsen tijdens de vakantie ook niet alles.

Op deze dag stonden paardrijden en zwemmen op het programma. De paarden waren, hoe kan het ook anders, IJslanders, een pony-soort. Deze beesten beheersen een bepaald soort gang dat tölten of telgang wordt genoemd. Deze gang schijnt comfortabel te zitten. Helaas merkten wij er weinig van. De paarden die wij bereden schudden ons behoorlijk door elkaar.

De rit, die een uur duurde, bracht ons naar de heuvels achter Reykjalid. We hadden daar een mooi uitzicht over het meer Myvatn.

Na het paardrijden bezochten we het plaatselijke zwembad met sauna. De sauna hadden ze in verband met het warme weer (minimaal 20 C) helaas gesloten. Voorafgaande aan het zwemmen is het verplicht te douchen waarbij de intieme zones goed gewassen dienen te worden. Goede gewoonte zou ik zeggen. Het zwembad voorzag naast de gesloten sauna in een 20-meter-bad, twee whirlpools met heet water en een zonneterras. De whirlpools waren geweldig, het zonneterras ondanks het mooie weer net iets te fris en het zwembad was oké.

Teruggekomen op de camping was het intussen behoorlijk gaan waaien. De wind nam die avond toe tot stormachtige proporties. We zetten alle scheerlijnen uit om het klapperen van het doek tegen te gaan. Ondanks dat de tent de wind goed weerstond was het toch geen pretje met al die wind.

 

Dag 18, maandag 8 augustus: Myvatn e.o., Krafla

Ons oorspronkelijke plan om vier nachten bij Myvatn te kamperen hebben we veranderd in 5 nachten omdat we nog een fietstocht in de omgeving van Myvatn moesten maken. Eindelijk weer fietsen na maar liefst drie fietsvrije dagen.

De fietstocht startte met een speurtocht naar de ovens voor het Pottbraud of Hverabraud. Deze ovens die ondergronds verwarmd worden door aardwarmte bevinden zich nabij de steenfabriek. In deze ovens die zon 100 C heet zijn wordt het overheerlijke cake/roggebrood gebakken dat verkrijgbaar is in de winkels te Reykjalid. Soms is het produkt zo vers dat het warm in de winkel ligt. De combinatie van Pottbraud en Peter Pan Peanutbutter87 is werkelijk overheerlijk. Helaas hebben we de onderaardse ovens niet kunnen vinden.

Vervolgens zijn we richting Krafla gefietst waar we langs de geothermische elektriciteitscentrale fietsten89,90,91. Deze centrale is de grootste van IJsland en drukt een duidelijk en lelijk stempel op de omgeving, hoewel het maar een gering offer is voor zon schone energiebron.

Na de centrale hebben we de vulkaan Viti bekeken. In de omgeving van deze krater zijn ook een aantal solfatoren en fumarolen te vinden. Leuk is ook het kleine vennetje met door mineralen helblauw gekleurd water92.

Na de Viti hebben we nogmaals het verse lava bij Krafla bezocht. Nu echter een ander stuk dan tijdens de Dettifoss-tour. Het blijft een prachtig gezicht. Het verse lava uit 1984 dat op verscheidene plaatsen nog zo warm is dat stoom uit de bodem ontsnapt93. Hoe is dat nou mogelijk na 10 jaar!

Op de terugweg van Krafla naar Reykjalid beklommen we voor de derde keer de pittige berg Namafjall. We begonnen aardige berggeiten te worden. De afstand voor die dag bedroeg totaal 35 km.

 

Dag 19, dinsdag 9 augustus: Myvatn (Reykjalid) Laugar Godafoss Draflastadir

Het was weer tijd om verder te trekken richting Akureyri. We stonden daarom om 7:00 uur op om niet al te laat te vertrekken. De eerste kilometers fietsen met wind tegen brachten ons naar de pseudokraters bij Myvatn. De pseudokraters zijn ontstaan door zeer krachtige stoomexplosies. Het lijken vulkanen maar het zijn dus geen vulkanen. We vonden ze maar matig interessant. Gewenning heet zoiets.

Na het bezoek aan de pseudokraters draaide de weg met de wind mee en fietsten we op ons gemak naar Laugar waar we koffie dronken en inkopen deden. De beklimming die na Laugar volgde was behoorlijk pittig en bracht ons naar een soort hoogvlakte die langzaam afdaalde naar de waterval Godafoss94. Bij deze waterval nuttigden we onze lunch. Met verbazing zagen we hoe maarliefst vijf bussen met amerikaanse bejaarden werden uitgeladen. We waren dus niet geheel alleen bij de waterval.

De omgeving waar we fietsten was weer normaal bewoond. In de dalen boerderijen met grasland. Op de bergen rond de dalen was een enkele besneeuwde top te zien.

We namen de afslag naar weg 835 om langs deze weg een kampeerplaatsje te zoeken. Na ongeveer 5 km fietsen over deze gravelweg van goede kwaliteit vonden we een mooi stekkie95 langs een mooie zalmrivier waar, naar later bleek, veel gevist werd. Ons eindpunt van die dag, nabij Draflastadir, lag op 80 km afstand van Reykjalid.

 

Dag 20, woensdag 10 augustus: Draflastadir Laufas Akureyri

De dag begon wederom goed. Toen we om 7:00 uur opstonden was de zon nog verborgen achter de bergen maar al spoedig scheen de zon door het mooie dal waar weg 835 doorheen loopt. Eenmaal op de fiets zagen we langs de mooie rivier een aantal zalmvissers en meerdere kampeerders. Aan het eind van het dal bereikten we een prachtig fjord Eyjafjördur96,101 genaamd.

Op weg naar Akureyri deden we Laufas aan. Op die plaats is een turfboerderij met grasdak, die als museum dienst doet, te bezichtigen (zie bijlage 9). Het is leuk hoe mensen in de vorige eeuw bouwden97,98. Het was overigens geen doorsnee boerderij. Er waren veel vertrekken met allerlei functies. Zo was er bijvoorbeeld een heuse zuivelkamer99. Vroeger werd de boerderij o.a. bewoond door een pastoor wiens kerk100 zich naast de boerderij bevindt.

Tussen Laufas en Akureyri kwamen we tot de ontdekking dat we nog geen IJslandse paarden gefotografeerd hadden. Annette wist een paar fraaie exemplaren vast te leggen101,102,103.

s Middags arriveerden we in Akureyri dat we in het fjord al van grote afstand konden zien liggen. Akureyri is, met zn 15.000 inwoners, de belangrijkste stad in het noorden van IJsland. In de stad zijn vele voorzienigen zoals een echt winkelcentrum, een haven, een vliegveld, musea, enz.. Ondanks dat het zon belangrijk centrum is waren we er s middags toch vrij vlot uitgekeken. In het centrum troffen we de Nederlander die we op dag 12 ook al gezien hadden. Hij had intussen de Askja bezocht per fiets en was zich nu aan het voorbereiden op het fietsen door de Sprengisandur.

Vermeldenswaardig is dat de steilste heuvel die we in IJsland met de fiets beklommen in Akureyri te vinden is.

 

Dag 21, donderdag 11 augustus: Akureyri Reykjavik

Toen we wakker werden daalde er een druilerig regentje neer op onze tent. We waren bijna vergeten dat het kon regenen in IJsland. We hadden een periode van 10 dagen mooi tot prachtig weer achter de rug.

Wat scheelde was dat we op deze dag nauwelijks hoefden te fietsen in verband met onze binnenlandse vlucht van Akureyri naar Reykjavik. Veel te vroeg arriveerden we op het vliegveld. We checkten in om 9:30. Ons vliegtuig vertrok om 12:00. We hadden dus alle tijd om vast ons verblijf in Reykjavik voor te bereiden.

Na een drie kwartier durende en door turbulenties en bewolking vergalde vliegreis arriveerden we in Reykjavik. Voordat we naar de camping gingen bezochten we de tanks van Óskjuhlid104 waarin geothermisch verwarmd water in opgeslagen wordt. Ze hebben iets bijzonders van deze tanks gemaakt door er een expositieruimte en een restaurant tussen en bovenop te bouwen. Vanuit het restaurant en vanaf het terras heb je een prachtig uitzicht over de stad105. Het is een bezoekje waard.

Na het bezoek aan Óskjulhid en na het opzetten van de tent op de camping gingen we op zoek naar het openluchtmuseum Árbæjarsafn (zie bijlage 10). We fietsten over afgrijselijk drukke wegen door Reykjavik. Een ervaring vergelijkbaar met fietsen op de A2 tussen Utrecht en Amsterdam tijdens de spits. Na enig zoeken bereikten we het museum dat een grote verscheidenheid aan huisjes uit vroeger tijden liet zien. De huisjes zijn steen voor steen afgebroken en herbouwd op het terrein van het museum. Het is een leuk museum maar helaas onvoldoende op de buitenlandse toerist ingesteld. Een groot deel van de teksten was alleen in het IJslands opgesteld.

s Avonds wandelden we in de kou - het was 7 C en er stond een harde wind - door de botanische tuin die vlakbij de camping te vinden is. De tuin herbergt naar schatting 65% van de IJslandse flora. We dachten veel plantjes gezien te hebben tijdens de fietsreis maar na het bezoek aan de botanische tuin hadden we het idee maar 2% gezien te hebben. Het is een leuke tuin om ideeën voor thuis op te doen.

Na de wandeling doken we lekker in onze warme slaapzakjes.

 

Dag 22, vrijdag 12 augustus: Reykjavik, stadswandeling

Op het programma voor deze dag stond een stadswandeling door Reykjavik. We startten de wandeling bij een temperatuur van 8 C maar het was zonnig weer dus we mochten niet klagen. Later op de dag werd het aangenaam warm.

De eerste bezienswaardigheid was het Höfdi-huis of het Reagan-Gorbatsjov-huis. Waarschijnlijk heeft iedereen een beeld van dit huis temidden van het natuurschoon. Het huis ligt echter midden in de stad. Vanaf de linkervoorkant gezien lijkt het alsof het gebouw in de natuur staat. Je ziet de snelweg achter het huis dan niet. Kijk je echter vanaf elk ander willekeurig punt dan zie je de stad of het industriegebied!

Vervolgens bezochten we de belangrijkste winkelstraat van Reykjavik. De winkels zijn normaal westers. Het wijkt niet af van een doorsnee westerse winkelstraat. We kochten er in een boekhandel een mooi fotoboek.

Na koffie en lunch o.a. bestaande uit een American Hotdog bezochten we de Hallgrímskerk106. We beklommen de toren van de kerk met behulp van een lift en genoten van het kleurrijke dak van Reykjavik107. Leuk detail van het vertoeven boven in een klokketoren is dat je je een ongeluk schrikt als het uur rond is!

Na de kerk bezochten we het huis met atelier van een schilder waar we nog nooit van gehoord hadden: Ágrímur Jónsson (1876-1958). Een IJslandse pionier op het gebied van de moderne schilderkunst. Mooie schilderijen in een prachtig atelier waar de verfspetters nog op de houten vloer zaten.

Na wat omzwervingen door de straten en een bezoekje aan de beeldentuin van het Asmunder Sveinsson-museum waren we het wandelen zat en keerden we terug naar de camping. We hadden een redelijke indruk van de stad. Het is een behoorlijk groene stad met voorzieningen zoals je die ziet in een westerse stad. Onze indruk is dat het een leefbare en nette stad is.

 

Dag 23, zaterdag 13 augustus: Reykjavik Blue Lagoon Kevlavik

De laatste fietsdag was aangebroken. Op het programma stond de laatste 75 km van Reykjavik via de Blue Lagoon naar het stadje Kevlavik nabij het internationale vliegveld.

Voor de tweede keer fietsen we over weg 41 echter nu in tegenovergestelde richting. Op dag 1 vonden we het landschap nog niet erg boeiend. Waarschijnlijk moesten we er toen nog aan wennen. Deze keer vonden we het landschap minder saai.

We namen de afslag naar weg 43 om de Bue Lagoon te bezoeken. Van grote afstand zijn de stoomwolken afkomstig van dit complex zichtbaar109. De Blue Lagoon is een meertje bij een geothermische fabriek die warm water loost dat door mineralen wit/blauw gekleurd is. Van het meertje is een zwembad gemaakt waarin je heerlijk ontspannen kunt dobberen108. Het zwembad verdient wat ons betreft de kwalificatie: "Lekkerste zwembad van de hele wereld".

Na de zwempartij fietsten we door naar Kevlavik waar we onderdak vonden in de plaatselijke school die zomers dienst doet als slaapzak-accommodatie. Wat een luxe na drie weken kamperen: Droog, windstil, douch, keuken, televisie, enz. We maakten echter geen gebruik van de keuken maar gingen uit eten in het, door het inmiddels sombere weer, troosteloos aandoende Kevlavik. We aten in een gezellig restaurant maar hielden het eenvoudig: Een smakelijk hamburgermenu met een biertje.

s Avonds gingen we, na het bekijken van twee IJsland-videos, vroeg naar bed om uitgerust aan de terugreis naar Nederland te kunnen beginnen.

 

Dag 24, zondag 14 augustus: Kevlavik Amsterdam

Voor dag en dauw, 4:30 uur, stonden we op om tijdig op het vliegveld te kunnen arriveren. We slopen in het donker met onze spulletjes naar de gang om onze 4 kamergenoten niet te wekken. Na douchen, eten en bepakken zaten we om 5:10 uur op de fiets naar het vliegveld. Gesteund door een stevige wind in de rug scheurden we onder het dreigende wolkendek naar het vliegveld.

We arriveerden om 5:30 uur op een rustig vliegveld. De rust was echter zeer snel voorbij. Net op tijd hadden we onze fietsen ingepakt om de grote meute voor te zijn bij de incheckbalies.

Na het inchecken maakten we ons laatste IJslandse geld op in het restaurant en in de winkels.

Na een, ongeveer drie kwartier vertraagde, vlucht arriveerden we om ongeveer 13:00 uur op het zeer drukke Schiphol. Helaas had Annette schade aan haar fiets. Tijdens de reis was het achterspatbord gesneuveld. Na het invullen van wat formulieren t.b.v. de verzekering passeerden we de douane waar we opgewacht werden door Corrie, Oppe, Leen en Evert. Een enorme verassing. Helaas zat de vakantie erop.

 

Wat vonden we er nou eigenlijk van...

Bovenstaande wordt misschien het beste duidelijk als we onszelf de vraag stellen: "Als je het over zou moeten doen, zou je dan gaan en zou je het dan op de zelfde manier doen?".

Het antwoord op de vraag luidt dat we inderdaad weer zouden gaan en dat we weer op de fiets het land zouden gaan verkennen. Hetgeen waar we naar op zoek waren, namelijk ongerept natuurschoon, rare natuurverschijnselen zoals geisers, vulkanen, warm waterbronnen, enz. en een uitdagende omgeving om te fietsen, hebben we op IJsland in ruime mate gevonden. We vonden het een zeer indrukwekkend en mooi land dat een bezoek meer dan waard was.

 

BIJLAGE 4 Prijslijst IJsland en uitgave patroon vakantie

IJsland is prijzig, wat zal blijken uit navolgende prijslijst. We betaalden met IJslandse kronen die we wisselenden tegen een koers van 1,- = Isk 38 of 1 Isk = 0,026. Voor het gemak deelden we alle IJslandse prijzen door 40 om tot guldens te komen. De levensmiddelenprijzen (in guldens) waren ongeveer als volgt:

pak koekjes 3,50

cake in restaurant 1,25

Mars 1,75

zak chips 7,00

Swiss miss (portie 1,00

instand chocolademelk)

pot Nescafe 100 g 9,50

koffie in restaurant 2,50

(2e kopje gratis)

paprika 1,25

blikje groente 2,50

halve spitskool 1,50

halve witte kool 1,00

2 appels 2,50

 

zes plakjes ham 4,00

5 knakworstjes 5,00

gehakt per kg 15,00

1 kip 25,00

10 eieren 5,00

kuipje smeerkaas 150 g 2,50

pindakaas crunchy 7,00

(grote pot)

brood 4,00

l yoghurt 2,50

ansichtkaart 1,00

postzegel 1,00

liter benzine loodvrij 1,50

 

Ons uitgavepatroon was ongeveer als volgt:

Etenswaar 600,- (25,- per dag * 24 dagen, inclusief uit eten gaan)

Kamperen 400,- (20,- per nacht * 20 nachten)

Douche 36,- (1,50 per keer * 12 keer * 2 pers.)

kaarten 88,-

fotoboek 50,-

koffie/cake/mars 240,- (10,- per dag * 24 dagen)

boottocht 0,- (lekke-band-korting, normaal 115,-)

Dettifosstour 210,- (2 personen)

Paardrijden 65,- (2 personen)

Volcano show 38,- (2 personen)

entree musea, enz. 48,-

fietsreparatie 125,-

diversen 150,- +

--------

Totaal 2050,-

 

BIJLAGE 12 Boekenlijst

 

Bij de voorbereiding en onderweg hebben we gebruik gemaakt van de volgende boeken:

 

De eerste twee werkjes geven allerlei praktische informatie over IJsland en beschrijven allerlei bezienswaardigheden. Het Lonely Planet boek is het meest gedetailleerd maar qua informatiewaarde ontlopen de boeken elkaar niet veel. Het boekje van Blijderveen is het aardigst om in te lezen. Het meenemen van één van deze boeken wordt ten zeerste aangeraden.

Het boekje fietsen in IJsland geeft goede informatie als je van plan bent te gaan fietsen op IJsland. Hoewel het boekje niet geheel bij de tijd is op het gebied van o.a. campings en fietsmakers, is het toch uiterst bruikbaar.