Hop deel van website Drents Hopbier

hopvogel.jpg (15924 bytes) Hop vogel   Hop   Hoppellets  Hopscheuten  Hopproducenten  Hop verbouw Duitsland , België, Engeland, Nederland, Polen,

Zie ook mooie foto's op:

http://www.kulak.ac.be/facult/wet/biologie/pb/kulakbiocampus/images/buiten-kulak/bomen-heesters/Humulus%20lupulus%20-%20hop/index.htm

Hoe bitter is de eigen hopplant?   Kweken van de hopplant in eigen tuin.

Meer gegevens over ca. 50 hopsoorten in  Hopuniontabel  Hopsoorten (54) omschrijving  Hopoogst   Tetrahop   Mannelijke hop  Hop bewaren                               

Hop is een belangrijke (en dure) grondstof voor bier. De alfa-zuren van bitterhop worden gebruikt om het bier bitter te maken. De aromahop geeft geur aan het bier. Een vervelende eigenschap van hop is dat het de eetlust stimuleert. Met hopbellen in een kussen schijnt het goed slapen te zijn.

90 % van de geteelde hop wordt (via een veiling of direkt) opgekocht door firma's die de hop verder verwerken. De rest wordt door brouwerijen gekocht.

hopbellen.jpg (10303 bytes) gedroogde hop

De hopbel heeft een conische vorm (bekervorm) en bestaat uit een harde spil, omringd door groene dekblaadjes. Aan de inplantingsbasis van deze dekbladeren ontwikkelt zich bij rijping het gele hopmeel, de lupuline. De geur is uniek. De lupuline bestaat uit bitterzuren, looistoffen en aromatische oliën. Het aroma blijft bewaard door de diverse oliën. De (alfa)bitterzuren geven tijdens het koken de aangename, bittere smaak aan het bier en dragen eveneens bij tot de schuimvorming en de houdbaarheid van het bier. hopbeldoorsnee

Vormen zoals hop gebruikt wordt:

-hele bloemen (bellen); zie boven (lastig lang goed te houden)

-plugs (samengeperste bellen)  (door kleiner volume makkelijker koel te bewaren)

hopforms.jpg (20707 bytes)

-pellets (samengeperste bellen, nadat eventueel onbruikbare delen, zoals steeltjes verwijderd zijn); soms verrijkt met hopextract. Bij type 90 is van de hopbel 2-5 % onbruikbaar materiaal verwijderd. Bij type 45 is uit 100 kg hop 45 kg bruikbaar materiaal overgebleven (door het toevoegen van pellets type 90 kun je volgens prof. Narziss ten opzichte van hopbloemen 10 tot 15% besparen op de hopgift). Info via website J. Bertens. Op deze site is ook een vermelding van een onderzoek naar het tijdstip van toevoegen van de hop. Hierbij wordt aangetoond dat toevoegen vóór aanvang van het koken* de beste geur en smaak geeft. 10 minuten vóór het einde koken geeft ook nog een goed resultaat. Toevoegen in de whirlpool geeft het minst goede resultaat (scherp en onaangenaam).

-hopextract, moet nog wel meegekookt worden

-geïsomeriseerd hopextract, hoeft niet meer meegekookt te worden

* In Abriss der Bierbrauerei (1980) van prof. Narziss wordt gezegd dat een hopgift tijdens het spoelen het risico heeft van oxidatie van hopolie. Als niet de juiste hopolie aanwezig is, kan dit resulteren in een onaangename brede bitterheid. Elders in dit boek wordt vermeld dat toevoegen van hop nadat het koken reeds 15 minuten aan de gang is, een gunstig effect heeft op het rendement van de hop en de geur en smaak van het uiteindelijke bier.

top


Hop bewaren

Over het bewaren van hop bestaan (kennelijk) verschillende meningen. Ik heb een aantal deskundigen geraadpleegd en ben tot de conclusie gekomen dat zuurstof het grootste gevaar is. En omdat achteruitgang van de kwaliteit van hop komt door chemische reacties, is zo koud mogelijk bewaren van hop een manier om die reacties te vertragen.

Hieronder een paar mailwisselingen met deskundigen:

- nein es gibt keinen Unterschied. Je kälter Sie Dolden und Pellets aufbewahren können desto besser und dest länger behält er seine Qualität. Wichtig ist auch die Verpackung. Sauerstoffausschluss ist sehr wichtig (vakuum verpackt) um oxidative Abbauvorgänge zu verhindern.
Viele Grüße, Dr. Christina Schönberger, Barth Innovations Technical Manager

 

- Thank you for asking about hop preservation. Hops, both whole cone and pellets need to be stored between 1 and -1 C. Generally whole cones will degrade faster than pellets, but as long as you keep them around 1C, they should remain good for up to 3 years if not exposed to heat. The other thing to consider is oxygen, hops exposed to the air will degrade faster than if kept sealed inside a package. Let me know if you have any more questions.

 

Cheers, Cole Provence,  Technical Manager, Yakima Chief Hops

 

Herzlichen Dank für ihre Anfrage. 
Der Wassergehalt von Hopfen (Dolden) beträgt 10 %, der von Pellets ist sogar noch etwas niedriger 8-10 %. Das im Hopfen vorhandene Wasser befindet sich nicht in den Lupulindrüsen, wo sich auch die für den Brauer so wertgebenden Substanzen, wie die Hopfenbittersäuren und die Öle befinden, sondern in den Blättern und Stängeln.
Bei diesem niedrigen Wassergehalt und auch durch die Verteilung des Wassers in der Hopfendolde sind keine größeren Zellschäden zu befürchten -> im Unterschied zu Fleisch und Gemüse.


Außerdem ist die Qualität der Lagerung viel maßgeblicher als eine eventuelle Zerstörung der Zellwände des Hopfens.
Solange der Hopfen kalt und SauerstoffFREI gelagert wird, verursachen auch ein paar wenige zerstörte Zellwände in den Doldenblättern (wohlgemerkt!!!) keinerlei Qualitätsminderung.
 
Hartelijk dank voor uw vraag.
Het watergehalte van hop (bellen) is 10%, dat van de pellets zelfs nog iets lager 8-10%. Het water in de hop zit niet in de lupuline-klieren, waar ook de voor de brouwer belangrijke stoffen zitten, zoals de hop bitter-zuren en oliën, maar in de bladeren en steeltjes.
Bij dit lage watergehalte en ook door de verdeling van het water in de hopbellen is geen grote cellulaire schade te vrezen -> in tegenstelling tot vlees en groenten.
 
Bovendien is de kwaliteit van de opslag veel belangrijker dan een mogelijke vernietiging van een paar celwanden van de hop.
Zolang de hop koud en zuurstofvrij opgeslagen wordt, leiden een paar vernietigde celwanden in de hopblaadjes (let op !!!) niet tot vermindering van kwaliteit.

 
Aldus Dr. Elisabeth Wiesen, Technical Manager , Barth und Sohn

Hopverbouw Duitsland

 Hopoogst

hopveld.jpg (16233 bytes)

Hopveld in Belgie en hopranken bij de plukmachine

hoppluk.jpg (16880 bytes)

Hopplant wordt aan de transportband van de plukmachine gehangen, dan door de machine "gerist", waarna de bellen en het blad gescheiden worden.

Restanten van de hopplant na plukken (versnipperde stengels, blad), worden verwerkt tot kompost. Ik heb ook gezien dat bij een hopboer van de gestripte ranken tuindecoraties gevlochten werden.

Foto's gemaakt door mij in België

top


Links:

http://hbd.org/cassriverhomebrewers/brewtool/brewtools_hops.html  veel info over hop (Engels)

http://utopia.knoware.nl/users/hompe/hopspecial/hopinhoud.htm  veel info over hop (Nederlands)

vertaling van de Norm Pyle's Hop FAQ pagina's (FAQ=veel gestelde vragen)

http://www.realbeer.com/hops/FAQ.html Norm Pyle's Hops FAQ (Engels)

http://www.hri.ac.uk/hops/  (Engels)
 

http://www.eickelmann.de/Seiten/Hopfen/Wissen/Allgemein/HopfenPrivat.html Duits tuincentrum waar hop te bestellen is + hopinfo (Engels/Duits)

http://www.uvm.edu/~pass/perry/hopsnl.html informatie over hop 

http://realbeer.com/hops/ Glenn Tinseth's Hop pagina (Engels)

 http://www.yakimachief.com/ Yakima Chief, Inc. hop kweker  (Engels)

http://www.eisemann.de/  (Engels en Duits)

http://www.hopsteiner.com/  (Engels en Duits)

http://www.hopunion.com/ met mooie plaatjes  (Engels); zie ook info hieronder

http://www.johbarth.com/  Duitse hopfirma

 

hop3.jpg (15366 bytes)

top

HOP PELLET INFORMATION (via WWW van Hopunion)

              HOPUNION TYPE-90 (T-90) HOP POWDER PELLETS    AND TYPE-45 (T-45) HOP POWDER PELLETS

T-90 Pellets - hele hopbellen worden gemalen en gepelletiseerd. Het malen gebeurt in een slagmolen, waarna het poeder wordt geextrudeerd.

Bereiding: samengeperste hop uit een baal wordt uit elkaar getrokken en met lucht getransporteerd naar een slagmolen. Zware vreemde bestanddelen vallen er uit en metaal wordt met een magneet verwijderd. De hopbellen worden verkleind totdat ze door een 9-12 mm zeef vallen. Het poeder van een aantal balen wordt gemengd en gehomogeniseerd en in een extruder tot pellets verwerkt met een diameter van 4 of 6 mm. Hierna worden de pellets meteen gekoeld (1 - 7º C) en na verwijderen van stof, verpakt in gelamineerde plastic/aluminumfolie zakjes en na vacuum trekken geseald en verpakt.

Voor T-45 pellets, wordt de hop gemalen bij - 35º C. Hierdoor verdwijnt de kleverigheid van het lupulinepoeder, waardoor het poeder gezeefd kan worden. Dit resulteerd in een produkt met meer hopharsen en ca. 50 % minder plantaardig materiaal en een praktisch harsvrij afval. Zonodig wordt in de extruder een deel van het eerder verwijderde plantaardig materiaal weer toegevoegd om het alfa-zuur op de gewenste waarde te krijgen.

Samenstelling: van T-90 hop pellets is dit dezelfde als hopbellen en, afhankelijk van de soort, ligt dit binnen de volgende grenzen:

Lupuline:

Alfa zuren

4 - 13%

 

Beta zuren

3 - 8%

 

andere zachte harsen

1 - 3%

 

Harde harsen

1 - 4%

 

belangrijke olien

0.5 - 2.5%

plantaardig materiaal

Water

6 - 9%

 

Tannines

3 - 5%

 

Vetten en wasachtige stoffen

2 - 4%

 

Eiwitten

12 - 18%

 

Amino-zuren

<0.5%

 

Mono-sacchariden

1 - 3%

 

Pectine

1 - 3%

 

Cellulose en lignine

35 - 45%

 

Asrest

5 - 10%

Bij T-45 pellets kunnen het alfa-zuur gehalte en andere stoffen uit de lupuline wel twee maal de hoeveelheid zijn t.o.v. de T-90 pellet. De plantbestanddelen kunnen dan wel de helft zijn van de oorspronkelijke hopbel.

Gebruik en voordelen: T-90 pellets nemen een aanmerkelijk kleiner volume in dan hopbellen. Bij  T-45 pellets is dit voordeel nog groter. Hierdoor en door de manier van verpakken wordt oxidatie van hopharsen en -olie voorkomen.

Tijdens het brouwproces kunnen T-90 en T-45 pellets (afhankelijk van de omstandigheden) een rendementsverhoging van wel 20 % t.o.v. hopbellen geven (fijnere verdeling van de hopdeeltjes).

Standaardisatie van het alfa-zuur gehalte van T-90 en T-45 pellets maken het de brouwer een stuk eenvoudiger.

Gebruiksaanwijzing: zowel T-90 als T-45 pellets worden aan het kokende wort toegevoegd op dezelfde tijd als hopbellen toegevoegd zouden worden. De pellets zullen in het wort uit elkaar vallen en zullen aan het eind deel vormen van de trub en dus daarmee verwijderd moeten worden. Voor het maximale rendement moeten pellets minimaal een uur meekoken. Voor een maximale bijdrage aan het aroma moeten pellets aan het eind van het koken toegevoegd worden.

Gebruikseigenschappen: het rendement op alfa-zuren is gewoonlijk 30-35 %. De smaak- en aroma-effekten hangen af van de soort en het moment van toevoegen.

Opties: T-90 en T-45 pellets zijn beschikbaar met een standaard alfa-zuur gehalte. Gebruikelijk zijn pellets van 1 soort, maar mengsels kunnen op verzoek gemaakt worden.

Verkrijgbaarheid: Zowel T-90 als T-45 pellets kunnen van elke hopsoort en met elk alfa-zuurgehalte binnen een bepaalde grens gemaakt worden, als er minimaal (1000 kg) wordt besteld. Kleinere hoevelheden zijn uit voorraad leverbaar met de eigenschappen die bij de hopsoort behoren.

Gebruiks methode:probeer de pellets eerst uit en vergelijk met hopbellen. De hoeveelheid en moment van toevoegen kan daarna gevarieerd worden om de juiste bitterheid en aroma te krijgen.

Fysische eigenschappen: cylindrische pellets van ca. 15 mm lengte en 4 of 6 mm in diameter.

Chemische eigenschappen: vergelijkbaar met hopbestanddelen en hop lupuline.

Verpakking: verpakt onder vacuum of inert gas (koolzuurgas of stikstof) in plastic/aluminum verpakking en in kartonnen doos. Netto 5 kg (11 lb.), 20 kg (44 lb.) of 150 kg (330 lb.).

Opslag: in diepvries voor bescherming van alfazuren en aroma.

T-90 en T-45 pellets moeten koel bewaard worden in gesloten verpakking. Op deze manier zal de hop gedurende een jaar nauwelijks veranderen. Geopende verpakking moet binnen een paar uur gebruikt gebruikt worden of weer dichtgemaakt en in diepvries bewaard.

Een extruder is een soort gehaktmolen waarbij een mengsel verdicht wordt en onder druk door 1 of meer gaatjes geperst.

top

Laatste keer aangepast (door Hopunion): 2002-11-21


Hop (Humulus) behoort tot de orde van de netelgewassen, net als Hennep (Canabis). Het is een klimplant die wel 8-10 meter hoog kan groeien. Per wortelstok laat men 2-4 ranken omhoog groeien. De andere scheuten kunnen gestoken worden en als fijne groente verkocht worden (zie hopscheuten).

Eind juni tot eind juli gaat de hop bloeien, wat 3-4 weken kan duren. Na de bloei wordt de hopbel gevormd, die rijpt van eind juli tot eind augustus-begin september. Het vochtgehalte van een hopbel is ca. 80-85%. Een hopplant is zeer gevoelig voor allerlei ziektes (beestjes en schimmels). Vroeger werden dan ook op grote schaal bestrijdingsmiddelen gebruikt (soms preventief). Tegenwoordig worden de boeren tijdig op de hoogte gebracht van mogelijke gevaren, waardoor het gebruik van bestrijdingsmiddelen aanmerkelijk is afgenomen.

Vroeger werden de hopbellen met de hand geplukt. Tegenwoordig worden de ranken afgesneden en op een lange kar naar de plukmachine gebracht. Daar worden ze aan een lopende band gehangen en geritst. Met lucht en zeven worden de bladeren en de takjes van de bellen gescheiden. Daarna worden de hopbellen met warme lucht op een hopeest gedroogd, waarbij het vochtgehalte tot ca. 10% wordt teruggebracht. Hierna laat men de bellen enige tijd acclimatiseren waarbij iets vocht wordt opgenomen. Daardoor worden de blaadjes van de hopbel iets minder breekbaar. Omdat de hopbitterstoffen erg gevoelig voor oxidatie zijn, worden de bellen in balen geperst, of tot extrudates (pellets) verwerkt.

Op het vaste land van Europa werden en worden meestal onbevruchte hopbellen verwerkt (in Belgie is het wettelijk verboden om binnen een straal van 5 km van een hopveld mannelijke planten te laten staan). Het schijnt dat zaadvorming ten koste gaat van de hoeveelheid aroma- en bitterstoffen. Ook schijnt er in bevruchte hopbellen meer olie te zitten, dat nadelig voor het schuim op het bier is. Voor Engels bier is dit waarschijnlijk minder storend, want in Engeland wordt / werd wel zaadhoudende hop gebruikt.


Hopproducenten

De gemeenschappelijke marktordening voor hop geldt voor de volgende drie groepen producten:

  • hopbellen, vers of gedroogd (GN 1210 10)

  • hopbellen, fijngemaakt, gemalen of in pellets (GN 1210 20)

  • extracten van hop (GN 1302 13)

In het kader van die gemeenschappelijke marktordening wordt aan de hoptelers steun verleend opdat zij een redelijk inkomen kunnen behalen. De Raad heeft deze steun voor alle rassen vastgesteld op 480 euro per hectare, dit voor een periode die met de oogst 1996 is begonnen en uiteindelijk negen jaar zal omvatten.

Hetzelfde steunbedrag wordt tot en met de oogst 2004 toegekend voor tijdelijk uit productie genomen of gerooide oppervlakten. De hervorming van het GLB is nu ook uitgebreid tot de sector hop, aangezien deze sector met ingang van 1 januari 2005 wordt geïntegreerd in de bedrijfstoeslagregeling. In beginsel wordt de steun aan de hoptelers daarbij volledig ontkoppeld, zodat dezen op andere producten zullen kunnen overschakelen en daarbij toch stabiele inkomsten zullen behouden. De lidstaten kunnen echter in verband met specifieke omstandigheden in productiegebieden besluiten een deel van de steun (ten hoogste 25%) gekoppeld te houden. Die gekoppelde steun betalen zij dan aan de hoptelers of aan de producentengroeperingen. In het laatste geval gebruiken de producentengroeperingen een deel van die middelen om te voorzien in de collectieve behoeften op het gebied van overschakeling op andere rassen, marktsteun, onderzoek, afzetbevordering, investeringen in machines, enz. De rest van de steun verdelen zij over hun individuele leden naar evenredigheid van het hopareaal van elk van hen. Productie en afzet vóór de toetreding van de nieuwe lidstaten werd in de Europese Unie hop geteeld in acht lidstaten (België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Oostenrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk), waarbij het communautaire hopareaal van circa 21.000 ha (± 1/3 van het wereldareaal) voor 80% in Duitsland lag.

Sinds 1 mei 2004 is het communautaire hopareaal bijna 50% groter (+ 10.116 ha). Van de nieuwe lidstaten zijn Tsjechië, Polen, Slovenië en Slowakije de belangrijkste hopproducenten. Het hopareaal van de EU-25 bedraagt dus circa 31.100 ha. In de afgelopen tien jaar (1993-2003) is het hopareaal is West- en Oost-Europa samen echter met 31% afgenomen. Ook op wereldniveau wordt het hopareaal kleiner, vooral in de Verenigde Staten, die de tweede grootste producent ter wereld zijn, na Duitsland. De inkrimping van het areaal is een gevolg van de stijging van de opbrengst aan alfazuur, het bittere bestanddeel van hop dat bier zijn bittere smaak geeft. De geteelde rassen zijn immers almaar rijker aan alfazuur en leveren almaar hogere opbrengsten op, wat betekent dat voor eenzelfde productie van bittere stoffen steeds minder grond nodig is. De communautaire oogst 2003 was als gevolg van de extreme droogte en hitte in Europa zeer klein. In de EU-15 liep de productie bij een areaalinkrimping met 5% (- 2.200 ha) terug met 20% (- 7.700 ton), terwijl de productie van alfazuur slechts 2.045 ton bedroeg, wat een daling betekende met maar liefst 41% (- 1.420 ton)! Vooral de rassen met een hoog gehalte aan alfazuur hebben sterk onder de extreme weersomstandigheden geleden omdat zij gevoeliger zijn voor stressfactoren.

info internet  http://europa.eu.int/comm/agriculture/markets/hops/index_nl.htm  dd 29-3-2005

In 2003 bedroeg de wereldproductie van alfazuur 6.100 ton, wat in theorie minder is dan de hoeveelheid die nodig is voor de op 1.487 miljoen hectoliter geraamde bierproductie in 2004.

Voor deze laatste productie is immers 7.584 ton alfazuur nodig bij een dosering van 5,1 g alfazuur/hl.

Deze dosering betekent dat per hectoliter bier tussen 35 g en 185 g hop nodig is, afhankelijk van de biersoort, met name de bitterheid ervan, en van het gebruikte hopras.

Door de technologische vooruitgang en de toenemende voorkeur van de consument voor minder bitter bier wordt de dosering elk jaar lager (in 1995 ging het nog om 6,3 g alfazuur/hl).

Het gevolg is dat, hoewel de wereldproductie van bier stijgt (van 1.268 miljoen hl in 1995 tot 1.487 miljoen hl in 2004, d.w.z. + 17%), er steeds minder alfazuur nodig is (in 1995 nog 7.988 ton en in 2004 slechts 7.584 ton, d.w.z. – 5,0 %).

Het theoretische tekort is echter volledig gedekt door de verkoop van Amerikaanse voorraden van de oogsten 2001 en 2002 en ook door het gebruik van de eigen voorraden van de brouwerijen.

Van de oogst 2003 in de wereld zijn zelfs hoeveelheden onverkocht gebleven, die worden geschat op 1.300 ton alfazuur en zich nog bij de producenten en de handel bevinden.

In de EU-15 zijn er nauwelijks onverkochte hoeveelheden (slechts 310 ton, d.i. 1% van de productie, waarvan 300 ton hop van bittere rassen; uitgedrukt in alfazuur, gaat het om 21 ton).

Op de vrije markt waren de gemiddelde prijzen voor de oogst 2003 veel hoger dan die voor de oogst 2002 (+ 21 %).

De markt voor contractteelt is echter onder de verwachtingen gebleven (- 3,70 %), waarbij het internationale brouwerijwezen lijkt te wachten op informatie over het in 2004 beteelde areaal alvorens tot het sluiten van nieuwe contracten te besluiten.

Anders dan in de jaren 2002 en 2003, waren in 2004 de in «pools» gegroepeerde hoeveelheden Duitse hop waarvoor geen contract was gesloten, verwaarloosbaar klein (0,5% van de oogst vergeleken met 36% in 2003 en 18% in 2002).

Deze gegroepeerde hoeveelheden zijn verkocht tegen prijzen tussen 1 euro/kg en 3 euro/kg, afhankelijk van het ras en van het tijdstip van de commerciële transactie.

Ter informatie kan worden vermeld dat deze prijzen in 2002 tussen 0,50 euro/kg en 2 euro/kg lagen, en in 2003 tussen 0,9 euro/kg en 2,15 euro/kg.

 

Handel met derde landen.

Wat de handel met derde landen betreft, is de Europese Unie van oudsher en in toenemende mate een netto-exporteur.

Zo bedroeg het positieve saldo in 2003 ongeveer 11.000 ton hopbellenequivalent*.

Op te merken valt dat de EU een draaischijf is voor de wereldhandel in hop.

De uitvoer uit de EU betreft voornamelijk hoppoeder of -pellets (GN 1210 20).

De belangrijkste afnemer is Rusland, gevolgd door Japan en de Verenigde Staten.

De EU voert hoofdzakelijk verse hopbellen in (GN-code 1210 10), voor het grootste deel uit Tsjechië, Slovenië en Polen. De invoer van hopbellen is de laatste tien jaar echter sterk afgenomen ten voordele van de invoer van hopextract, dat vooral door de Verenigde Staten wordt geleverd.

Alle (oude en nieuwe) lidstaten van de EU die hop produceren, zijn aangesloten bij de IHGC (International Hop Growers Convention).

Deze organisatie heeft tot taak de uitwisseling van informatie te bevorderen enerzijds tussen de telers onderling, en anderzijds ook tussen de telers en de rest van de sector (handelaren en brouwers).

* 100 kg hoppoeder = 110 kg hopbellen ; 100 kg hopextract = 350 kg hopbellen.


Kweken van de hopplant in eigen tuin.

 

Des te beter de hopplant groeit, deste geringer is de kans op ziektes en gevoeligheid voor insekten.

Een goede standplaats is in stevige (kleiachtige) grond (voorkeur pH 6,0-6,5) met voldoende voedingsstoffen, gelegen op het Zuiden of Zuidoosten. Hop houdt van een vochtig-warme omgeving.

Hoe slechter de groeiplaats, deste meer verzorging vraagt de hopplant.

Vanaf een hoogte van 0,5 meter vraagt de hopplant om de 4-5 weken een theelepel langzaam werkende stikstof en kalium houdende mest of gelijkwaardige kompost. Dit wordt gegeven tot midden augustus.

De hopplant is ook te kweken in een kuip. Er moet gelet worden op:

  • De diameter van de kuip moet minstens 18 cm zijn

  • als substraat is potgrond geschikt. Beter is speciale grond voor kuipplanten

  •  bij water geven moet er op gelet worden dat de plant niet "verzuipt"

  • bemesting gebeurt met regelmaat (1-2 keer per week) met 0,2-0,4 % oplossing van een compleet meststof

  • de hopplant moet kunnen klimmen


De bitterwaarde (% alfa-zuur) bepalen van een eigen hopplant (info van Duits forum)

 

Het volgende experiment:

Een liter water met 10 % suiker 1 uur koken met:

a) 2 g hoppellets Typ 90; met bekend gehalte 6% Alpha en
b) 2 g zelf geplukte bellen wilde hop ??% Alpha

Dan proeven en a en b vergelijken.

Slotsom:

De pellets hebben bij het koken lekkerder geroken (aromatischer, kruidiger, sterker). Ik dacht er al over om de wilde hop niet te gebruiken. Ook ziet de oplossing met pellets er aantrekkelijker uit.

 

Maar:

Na het proeven kan ik zeggen: de wilde hop smaakte meer bloemig, volmondiger (voorzover men dat kan zeggen van suikerwater), dus beter. En de bitterheid was hetzelfde.

Dus de pellets komen er bij deze test slechts iets beter uit.

Dus ga ik de wilde hop gebruiken en reken met 5 % alfa-zuur.


Mannelijke hop (ongewenst)

De mannelijke hopplanten worden niet gekweekt, ze groeien wild in de natuur.
De mannelijke planten zorgen voor de bevruchting. Zonder mannelijke planten is er geen bevruchting en dus ook geen zaadvorming. Bij de gekweekte vrouwelijke bellen mogen er geen zaden aanwezig zijn, ze zouden een negatieve invloed hebben op het brouwproces. De mannelijke vruchten hangen in trosjes aan de plant.

bloeiwijze mannelijke hop


Bloempjes hangen in trosjes aan de plant.

Na bevruchting ontstaan er zaadjes.

Zie ook : afbeeldingen van mannelijke hop (werkelijk subliem)  (afbeeldingen gemaakt door Kulak);      http://www.kulak.ac.be/bioweb/

Hop(vogel)  

Hop (Upupa epops)
De hop staat symbool voor vies (hij bevuilt zijn eigen nest), voos en vulgair als ook voor vleselijke liefde.
In de middeleeuwen stond deze gekuifde vogel symbool voor de vrouwenloper. Een hopken was een 'slechte' man die naar een prostituee toe gaat.

Laatste keer dat ik deze pagina veranderde: 13 augustus 2017