W.N. 97, W.N. 100, W.N. 101 & W.N. 102, Missiehuis


Missiehuis [RVP]Het missiehuis, in gebruik door de Sociaal Medische Dienst van de Koninklijke Marine, was ten tijde van de tweede wereldoorlog in gebruik als  kazerne voor een deel van het in de vesting gelegerde marinepersoneel.
Dit marinepersoneel bezette in het geval van een vijandelijke dreiging de ten Oosten van het Missiehuis gelegen steunpunten W.N. 101 en W.N. 102.

Op dit punt passeerden en tweetal wegen en de spoorweg richting Beverwijk de hier gelegen antitankgracht.
Om dit kwetsbare punt te beschermen werd de verdediging hier zwaar uitgebouwd.
Zo beschikte men naast het in een bunker, van het type 676, opgestelde 4,7 cm antitankgeschut over een 7,62 cm antitankgeschut dat in afwachting van de strijd in een Pakunterstelraum gestald stond.

personeelsonderkomen, type 502 [A.K.H.]
Personeelonderkomen, type 502.

 

Ten Oosten van de spoorweg stond op een Tobruk een tankkoepel met eveneens een 4,7 cm antitankgeschut opgesteld.

Het personeel in de steunpunten W.N. 97 en W.N. 100 verbleef in de ständige personeelsonderkomens van het type 501, 621, 502 en 622.

Een tweetal personeelsonderkomens, van het type 502, waren in tegenstelling tot de standaard dikte van twee meter in drie meter dik gewapend beton gebouwd.

Tussen de personeelonderkomens lag een eveneens standige munitie bunker van het type 134, waarin zo'n 2.000.000 geweerpatronen opgeslagen konden worden.

Personeelsonderkomen type 501 [RVP]  Foto Links.

Het op de begraafplaats gelegen personeelsonderkomen van het type 501, is zeer kunstig gecamoufleerd. De trap welke naar de bunker leidt is op de foto te zien.

Foto Rechts.

Zicht op de antitankgracht vanuit de stelling W.N. 97. De gracht is deels gedempt (rechts op de foto).

Zicht op de antitankgracht [RVP]

Naast deze ständige personeelsonderkomens van de typen 501, 621 en 502, 622 respectievelijk voor het onderbrengen van 10 en 20 manschappen stonden er rond de bunker om het Missiehuis vele feldmaßige en verstärkt feldmaßige bunkers.

Doorlaatpost [RVP]
Doorlaatpost als op de Hagelingerweg.

Deze bunkers, lichte beton constructies of werken vervaardigd van baksteen, dienden als opslagplaats, ontsmettingsbunker of als munitiebergplaats.
Allen voor een eventuele strijd onmisbare functies.

De steunpunten waren elk afzonderlijk geheel omringd met prikkeldraadversperringen om vijandelijke infanteristen te beletten ongehinderd door het terrein te trekken.

Naast de genoemde stukken geschut werd het terrein verdedigd door machinegeweren, mortieren en vlammenwerpers.
In kleine bunkers verscholen langs de weg stonden afstandsbestuurbare miniatuurtanks, Goliaths, verborgen.
Deze tanks bevatte een springlading, welke men in de nabijheid van vijandelijke pantserwagens liet exploderen.

Doorlaatpost Duin en Kruidbergerweg [C.S.]
Doorlaatpost Duin en Kruidbergerweg.

 

De wegen waarover men hier de vesting binnen ging waren beveiligd door zogenaamde doorlaatposten.
Deze versperringen konden, door een tweetal betonblokken op de rijbaan te laten zakken, de doorgaande weg in een zeer korte tijd hermetisch afsluiten.
De doorlaatposten waren zo sterk geconstrueerd dat een middelzware tank tot stoppen gedwongen werd.

Ook de spoorweg kon doormiddel van een doorlaatpost, van het type Walzkörpersperre, afgesloten worden.

Hiervoor kantelde men de twee zware beton blokken over de rails.

Doorlaatpost, spoorversperring [B.W.]
Doorlaatpost aan de spoorweg Haarlem / Beverwijk.

Voor de Walzkörpersperre was een hindernis van zogemaande Rollböcke welke op de rails werden geplaatst gelegen.

De Oostelijker gelegen weg (Hagelingerweg) was afgesloten door een versperring welke men voor het verplaatsen van troepen kon openen, normaal was deze hermetisch gesloten en kon er geen verkeer passeren.

In het terrein tussen de versperringen was een antitankmuur gelegen, welke met bomen beschilderd was om deze enigszins in het landschap te maskeren.

 

Binnenzijde bunker type 676, opname Noorwegen [E.R.]     .

Helaas hebben al deze unieke constructies plaats moeten maken voor de verbetering van het huidige wegennet, op het terrein van het Missiehuis is het personeelsonderkomen van het type 622, evenals het KAP bunkertje, bewaard gebleven.

De ten Oosten van de 622  gelegen 502, met wanden van drie meter dik, is eveneens bewaard gebleven en te vinden op het terrein van scholengemeenschap de Ichtus College.
De andere bunkers gelegen op het terrein van de Vereniging Natuurmonumenten zijn onder de grond verdwenen of in gebruik als onderkomen voor vleermuizen.

Foto links: Opnamen van een bunker van het type 676 op de muur is de bedieningsmechanisme van het pantserluik, wat de schootsopening afsloot, te zien.

 

bron: Landfront IJmuiden, Duitse Bunkers in het Landfront van de Festung IJmuiden, ISBN 90-807226-1-8