| |
Samenleving & Cultuur
De Filipijnse
cultuur is in hoge mate beïnvloed door de Spanjaarden, Mexicanen, Chinezen,
Amerikanen, Arabieren en Maleisiërs.
Meer dan
300 jaar Spaanse overheersing heeft voor veel blijvende invloeden gezorgd
vanuit de Mexicaanse en Spaanse cultuur. Deze invloeden zijn het meest
zichtbaar in gebruiken en rituelen gerelateerd aan de Katholieke kerk en dan
met name de religieuze festivals. Elk jaar worden in de Filipijnen
omvangrijke festiviteiten georganiseerd, die bekend staan als Barrio
Fiestas en waarmee de beschermheilige van de plaats, het dorp of de
regio wordt geëerd. Een festival wordt gevierd met kerkelijke ceremonies,
straatparades, vuurwerk, schoonheids- en danswedstrijden en hanengevechten.
Voorbeelden van grote festivals zijn het
Ati-Atihan festival
in Kalibo en het
Sinulog in
Cebu.
De Chinese
invloeden in de Filipijnse cultuur uiten zich voornamelijk op het gebied van
de Filipijnse keuken, die in grote mate door de
Chinese keuken
beïnvloed is. Voorbeelden zijn de noodles (die lokaal bekend staan
als mami) en diverse vleesgerechten. Daarnaast uit de Chinese invloed
zich in taal. Reeds in de vroege tiende eeuw circuleerden in China boeken
die de levensstijl en handelspraktijken van de vroege Filipino's beschreven.
Een van deze boeken was de Tai Pin Hwan Yu Gi (Het vredevolle universum) ca.
984. Een belangrijke bijdrage van de Chinese immigranten in de Filipijnen
was de publicatie van de Doctrina Chistiana in
1593.
De
Amerikaanse culturele invloed in de Filipijnen is erg opvallend. Een goed
voorbeeld is het wijdverspreide gebruik en de beheersing van de Engelse
taal. Een ander voorbeeld is het enthousiasme voor sport in de Filipijnen.
De populairste sport van de Filipijnen is een typisch Amerikaanse sport:
basketbal. Andere populaire sporten zijn onder andere
pool, boksen, zwemmen
en Oosterse vechtsporten. Net als de Amerikanen hebben Filipino's bovendien
een voorkeur voor fastfood, wat zich uit in de aanwezigheid van vele
Amerikaanse ketens zoals
McDonald's,
Pizza Hut,
Burger King en
KFC. Daarnaast
bestaan er ook nog diverse lokale fastfoodketens zoals
Jollibee,
Greenwich Pizza,
Chowking en
Max's Fried Chicken.
Filipino's luisteren graag naar de laatste Amerikaanse en Britse muziek,
kijken Amerikaanse films en aanbidden Amerikaanse acteurs en actrices uit
Hollywood. Een ander goed voorbeeld zijn de
Shopping Malls in
de grote steden van de Filipijnen, die naar Amerikaans voorbeeld zijn
gebouwd en behoren tot de grootste ter wereld.
Ondanks al
deze buitenlandse invloeden, blijft de Filipijnse cultuur uniek. Een goed
voorbeeld hiervan is de
jeepney, een
opgepoetst relikwie uit de Tweede Wereldoorlog dat tot in de verste
uithoeken van het land dienst doet als openbaar vervoersmiddel. Filipino's
houden hun nationale helden in ere.
José Rizal is de
meeste geëerde onder hen. Hij was een visionair, wiens geschriften zorgden
een gevoel van nationale eenheid en bewustzijn. Andere nationale helden zijn
Andrés Bonifacio,
oprichter van de vrijheidsbeweging
Katipunan en
Ninoy Aquino, de
oppositieleider tegen het bewind van
Ferdinand Marcos, die
een soort martelaar werd nadat hij door de laatste vermoord werd.
Economie
Direct na
de
Tweede Wereldoorlog
waren de Filipijnen een van de rijkste landen van de regio. In de loop der
jaren is het land echter afgezakt naar de categorie arme landen. De
economische groei direct na de Tweede Wereldoorlog was snel, mede als gevolg
van de Amerikaanse investeringen in het land. Deze groei daalde echter in de
loop der tijd. Tijdens een ernstige recessie in
1984 en
1985 kromp de
economie meer dan 10%. De politieke instabiliteit tijdens de regering-Aquino
leidde ertoe dat het economisch minder goed ging. President Ramos nam
diverse maatregelen om de economie weer op gang te brengen, waardoor deze
negatieve trend tijdens de jaren negentig in positieve zin werd omgebogen.
De economische crisis in Zuidoost-Azië in
1997 sloeg echter ook
de Filipijnen niet over en de groei sloeg om van 5% in
1997 tot -0,5% in
1998. President
Estrada heeft na Ramos geprobeerd diens hervormingsbeleid door te zetten,
hetgeen gefrustreerd werd door zijn afzetting. Ook de huidige regering onder
leiding van president
Gloria Macapagal-Arroyo
doet er alles aan om de economie snel te laten groeien. Dit resulteerde in
2004 in een groei van
6%.
Ondanks
deze groeicijfers leven veel inwoners van het land nog onder de
armoedegrens. Volgens cijfers van het National Statistical Coordination
Board (NSCB) leefde in 2006 27% van de Filipijnse gezinnen (hetgeen
overeenkwam met 33% van de inwoners) onder de officieel vastgestelde
armoedegrens. Drie jaar daarvoor waren deze percentages respectievelijk
24,4% en 30%. De armste regio is het zuiden van het land. Bij de armste tien
provincies waren in 2003 zes provincies op
Mindanao, drie op
Luzon en een op de
Visayas. De tien
minst arme provincies in 2006 liggen allemaal op Luzon.[4][5]
De
Filipijnse economie is van oudsher een agrarische economie, maar
tegenwoordig zijn er andere belangrijke economische pijlers, namelijk de
mijnbouw, de industrie en de dienstensector. De voornaamste handelspartners
van de Filipijnen zijn de
Verenigde Staten,
Japan,
Nederland,
China,
Hongkong,
Singapore,
Maleisië,
Taiwan,
Zuid-Korea,
Thailand en
Saoedi-Arabië.
De Spaanse Overheersing
De geschiedenis van de
Filipijnen wordt gekenmerkt door jarenlange overheersing door andere
volkeren. In
1521 kwam
Magellaan tijdens
zijn expeditie naar de
Molukken aan op de
archipel. Hij probeerde de lokale bevolking tot het
christendom te
bekeren, wat hem uiteindelijk tijdens een veldslag met
Lapu-Lapu op het
eiland Mactan vlak bij
Cebu fataal werd. De
Spaanse interesse in het gebied bleef echter aanhouden en enkele tientallen
jaren later, in
1565, werd een begin
gemaakt met de kolonisatie van de Filipijnen door een expeditie onder
leiding van
Miguel Lopez de Legazpi.
In
1571 werd Maynilad
(het tegenwoordige
Manilla) veroverd. Na
het aanvoeren van nieuwe troepen uit
Nieuw-Spanje werd het
land stap voor stap verder onder controle van de Spanjaarden gebracht. De
Filipijnen zouden echter voor de Spanjaarden bij lange na niet zo lucratief
blijken te zijn als de Spaanse kolonies in Amerika. De handel met de
Manillagaljoenen,
waarbij twee maal per jaar handelswaar vanuit China en India naar
Nieuw-Spanje werd vervoerd, domineerde het beleid van de Spanjaarden. De
economie van het land werd tot aan het begin van de 19e eeuw nauwelijks
ontwikkeld. Een belangrijk ander doel van de Spanjaarden was de bekering van
de Filipino's tot het
katholicisme. Hierbij
was een belangrijke rol weggelegd voor de
missionarissen van de
grote katholieke
kloosterordes, de
Franciscanen, de
Augustijnen, de
Dominicanen en de
Jezuïeten. Pas na
ruim driehonderd jaar zou aan de Spaanse overheersing van het land een eind
komen. Na een jarenlange verzetsstrijd werden de Spanjaarden in
1898 met hulp van de
Amerikanen uit Manilla verdreven en werd op
12 juni
1898 door
Emilio Aguinaldo de
Filipijnse onafhankelijkheid uitgeroepen
|
Manilla |
jan |
feb |
mar |
apr |
mei |
jun |
jul |
aug |
sep |
okt |
nov |
dec |
jaar |
|
Gemiddelde temp. (°C) |
26 |
26 |
27 |
29 |
29 |
28 |
27 |
27 |
27 |
27 |
27 |
26 |
27 |
|
Gem. maximum temp. (°C) |
30 |
31 |
32 |
33 |
33 |
32 |
31 |
30 |
31 |
30 |
30 |
30 |
31 |
|
Gem. minimum temp. (°C) |
21 |
22 |
22 |
24 |
25 |
25 |
25 |
24 |
23 |
23 |
23 |
22 |
23 |
|
Hoogst gemeten temp. (°C) |
35 |
36 |
36 |
38 |
37 |
37 |
37 |
37 |
37 |
38 |
38 |
33 |
38 |
|
Laagst gemeten temp. (°C) |
16 |
15 |
16 |
20 |
21 |
20 |
21 |
20 |
12 |
17 |
18 |
17 |
12 |
|
|
