Dinsdagavond is het toneelstuk waarin ik speel in première gegaan. Het gaat echt heel erg goed en ik ben trots op deze productie. We zijn he-le-maal uitverkocht, er staan zelfs mensen op wachtlijsten enzo. Ja! Dus! Waanzinnig toch?!
Tegelijkertijd ben ik druk bezig om mezelf rustig te houden voor zaterdagmiddag, want dan heb ik auditie voor de toneelschool Amsterdam. De ene dag gieren de zenuwen me door het lijf en de andere dag ben ik de rust zelve. Op dit moment denk ik dat ik zeker naar de tweede ronde door kan gaan, maar dat kan over vijf minuten weer anders zijn. I'm like a bullet with butterfly wings. Ik raas door de lucht en het doel is duidelijk, maar de vleugels zijn fragiel...kwetsbaar.
Einde poëtische benadering van zenuwinzinking.
Hyper ben ik. Bang. Blij. Gespannen. Alles Door Elkaar. En tussendoor doe ik een paar optredens. Gaat prima. Het is ineens helemaal niet meer zo eng om op te treden voor critici en fotografen. Pitje. Koekie. Vijf man commissie op zaterdagmiddag in de toneelschool. Dá's pas eng!
Een van de leerlingen heeft een bananengele fleecetrui aan met bijpassend geel hoofddoekje. “Cool man, je ziet er kicke uit”, zeg ik tegen hem terwijl hij langsloopt. Andy, een klasgenoot, kijkt me aan en schiet in de lach. “Jij praat echt net als een jongen man!” “Oh. Ehm. Ja. Maar dan ben ik toch eigenlijk gewoon stoer?” “Haha. Ja, jij bent eigenlijk wel stoer!”
Mijn laatste weekjes stage kunnen niet meer stuk. Vanaf vandaag ben ik de stoere juf. Het is maar dat je het weet. Vet gaaf en dope shit. Kris Magalles goes Tough Teacher!
Persoonlijk kan ik er geen minuut van wakker liggen dat Rob Oudkerk wel eens bij de hoeren is geweest. Of www.hookers.nl heeft bezocht (heb ik ook wel eens gedaan uit nieuwsgierigheid), of zelfs, misschien eventueel, wel eens een snuif coke heeft genomen. Je kunt het er mee oneens zijn, vinden dat het ‘not done’ is om maar de hoeren te gaan of wit in je neus te proppen. Maar mede door dit soort dingen is Oudkerk naar mijn idee een politicus die écht begrijpt wat er speelt. Een man die niet schuwt een mens te zijn, naast zijn functie als politicus. Een man die columns schrijft die mij enorm aanspreken en zijn bek, een goed onderbouwde in dit geval, opentrekt wanneer hij het nodig acht. Niet al te veel scrupule, dat is nergens voor nodig.
Oudkerk is ‘one of the guys’, en daarom kan hij wat voor ons betekenen. Een van de weinige politici van wie ik het idee heb dat er een leven bestaat naast het hoogdravende bestaan in de schijnwerpers. En dat dat leven zich in sommige gevallen op de tegenovergestelde plek afspeelt, in het duister, lijkt mij niet eens zo slecht.
Een goede beurt voor, of na, een zware dag kan wonderen doen. Daar kunnen we het over eens zijn. Iedereen heeft zo nu en dan bevrediging nodig. En of die bevrediging dan plaatsvindt in het licht van je eigen slaapkamer, of in de schemering van een peeskamer….dat mag ieder mens zelf bepalen.
De politie heeft ongeveer dertig leerlingen die donderdagochtend voor het Terra College hun sympathie betuigden voor de verdachte Murat, uit elkaar gehaald. De leerlingen hadden op een autoraam een groot papier geplakt waarop staat 'Murat we love you'. Ook riepen ze: 'Wij willen Murat' en 'We love you Murat'. Om hun leuzen bij te staan, sloegen ze op auto's.
Ze zijn erg boos dat Murat zo slecht wordt afgeschilderd. Volgens hen heeft Van Wieren het zelf uitgelokt. "Elke pauze sprak Van Wieren hem aan. Murat heeft op alle manieren geprobeerd om zijn problemen op te lossen, maar iedereen heeft een grens", zegt een van hen.
Herdenkingsdienst
De scholieren zijn van plan om vrijdag tijdens de herdenkingsdienst op de school grote foto's van Murat mee te nemen. "Hij was onze man en deed geen vlieg kwaad." Volgens de leerlingen zou dit de enige optie voor Murat zijn geweest. "Als hij van school af zou gaan, zou hij al zijn vrienden achterlaten. We hopen dat hij snel weer vrij komt." Bron: nu.nl
Zie ook de interessante discussie omtrent de berichtgeving naar aanleiding van dit incident op de pagina van de nos.
Zou er nog iemand bestaan die een weblog of linkdumpding heeft die het woord ‘post’ nog gewoon leest als pòst, in plaats van póst? Of die het woord logger nog interpreteert als ‘slomer dan’ in plaats van iemand die verhaaltjes schrijft op het net? Verpest zijn we, verpest, ik zeg het je. Ik, die altijd hoog van de toren blaast over het behoud van Den Nederlandsche Taal, wil het liever niet toegeven, maar: internettaal heeft onmiskenbaar een invloed op de Nederlandse, prachtige, spreek -en schrijftaal.
Tevreden genoeg over dit stukje laat ik de muis (waarbij ik denk aan een aërodynamisch gevormd, lekker in de hand liggend apparaatje met een snoer uit de achterkant dat uitmondt in een gat in mijn computer) naar beneden glijden over mijn scherm (waarbij ik niet denk aan zon, zee en zaligheid of een vechtsport). Ik klik op ‘Post’ en lees poost. En weet dat ook ik verpest ben…..
Ik open het ‘betalen en sparen’ onderdeel op de rabobank site. Ik typ zo snel ik kan de toegangscodes in om toegang te krijgen tot mijn rekeninginformatie. Kijk op het machientje, probeer zo vlug mogelijk de getallencombinatie op te slaan, en laat mijn vingers als een wervelwind over de toetsen gaan. Tik-tik-tik-tik-tik. Als ik de combinatie halverwege ben vergeten, of ik haper, heb ik de balen. Want stel nou, stel nou toch, dat die meneren en mevrouwen van de Rabobank een manier hebben gevonden om te onderzoeken of er ergens mensen zitten met vliegensvlugge handjes. Stel dat ze een methode hebben gevonden om via hun rabobankierensite multigetalenteerde mensen op te sporen. Supertikkers. Wereldtypgeiten. Dan moet ik ze natuurlijk wel opvallen, dat snap je. Het zou toch zonde zijn als er echt zo’n orgaan zou bestaan en ik val helemaal niet op! Dat zou ik niet kunnen verkroppen. Aldus. Kris tikt zich de pleuris. Naar aanleiding van één of ander waanidee over iets waar volgens mij helemaal niemand anders over nadenkt. Het moet niet gekker worden in dat koppie van mij….
Er was gister een meeting voor allemaal mensjes die allemaal van dit soort sites hebben. En ik ben blij dat ik daar niet bij was. De afgelopen keer teveel ongemakkelijke momensen. Nu lekker niet, basta, klaar. Ik spreek (ooit) nog wel eens af met een aantal mensen, de rest interesseert me niet zo. Dus aldus:
Hier geen enkel nieuws over de weblogmeeting! Een weblogmeetingnieuws-vrij weblog! Komt dat zien! Komt dat zien! Uniek in deze tijd! Geen irritante verhalen over allemaal mensen die je niet kent! Hier is het veilig!
ondergetekende stelt zich niet aansprakelijk voor irritante of aanstootgevende teksten op deze site buiten het hele weblogmeetinggebeuren om. Dat ik niet op een meeting ben geweest, betekent niet dat ik niet vervelend kan zijn! Bij voorbaat dank voor uw consideratie.
Net een uurtje terug van de voorstelling 'Richard III', door Annette Speelt. Een lange zit, twee-en-een-half uur, maar de moeite waard. Een aantal fantastische acteurs die moeiteloos zappen tussen de verschillende rollen. Het decor was inventief, de manier waarop sceneovergangen werden gedaan prettig en het taalgebruik overtuigend en geloofwaardig. Dus, gaat dat zien. In het Theater aan het spui, Den Haag.
In de kleine zaal, waar ik eigenlijk ook zou gaan spelen met mijn theatergroep, maar dat gaat niet door...*&%%^$##...fantastische zaal man!
Wie de bal kaatst of weerspiegelt of projecteert….
Ik háát het. Ik háát het wanneer mensen te pas en te onpas roepen dat iets ‘projectie’ is. Niets makkelijker dan kritiek op jezelf af te wimpelen door de ander met het woord projectie om de oren te slaan. Helemaal onuitstaanbaar is het, wanneer je zelf aangeeft ergens moeite mee te hebben en één of andere kloothommel meent in de groep te moeten gooien dat dat ‘natuurlijk projectie’ is. Rot op! Waarom wordt er van uitgegaan dat iemand zelf zijn gedachten nog niet over een onderwerp heeft laten gaan, alvorens er een uitspraak en plein public van te maken! Vier jaar studie om kunstzinnig therapeute te worden, ik heb me de tering gereflecteerd, geintrospecteerd en geanalyseerd. Ik heb geleerd na te denken over mijn handelingen en de gevolgen daarvan. Ik heb geleerd alle mogelijkheden te bekijken en mijn eigen mening terug te houden.
Maar dat laatste zal nu zeker niet gebeuren. Voordat je mij mag gaan vertellen dat iets wat ik zeg een projectie is van een eigen tekortkoming, zal je moeten laten zien dat je van goeden huize komt. Zal je me minimaal moeten leren kennen. En in ieder geval zelf in staat zijn je eigen handelingen en meningen onder de loep te nemen. Tot die tijd mag je met een gerust hart je bek dichthouden. Projectielijer.
Kris magalles gelooft Het moet niet erger worden....
Ik geloof persoonlijk dat mensen die geloven tot een hoop in staat zijn. Ze hebben lief in naam van Allah, ze neuken zich suf in naam van God. Ze vergeven in naam van Hari Krishna en smeken om vergiffenis in naam van Jaweh. Gelovigen verkrachten, moorden en zelfmoorden in naam van de goddelijkheid. We zijn niet meer bang voor de dood, omdat de hemel ons toe zal lachen. We geven ons leven inhoud om er zo voor te zorgen dat wij in ons volgende leven een nóg beter karma met ons mee zullen dragen. Wij vereren goden opdat ze ons zullen brengen wat wij verlangen en een prachtig nirwana zich zal openbaren. Wij weten precies wat er staat te gebeuren nadat onze ziel ons lichaam verlaat. Wij staan in dienst van ons geloof. Het geloof is met ons. Vanuit de grond van ons geloof roepen we zo hard als we kunnen: God zij met u, Salam Aleikum, Hari Om namah shivaya en sjalom
Omdat ieder mens zonder zijn geloof als de dood is dat hij ooit zal sterven en het allemaal voor niets blijkt te zijn geweest. Dat er een grote leegte zal zijn.
Dus we aanbidden, smeken en schieten gebedjes. Totdat we erbij neervallen. En sterven. In naam van niemand anders dan onszelf.
Ik heb me voorgenomen om eeuwig te leven, tot nu toe gaat dat goed...
‘Het valt me de laatste tijd op dat er zoveel mensen bestwel raar zijn’ ‘Nou, inderdaad, daar zat ik laatst ook over te denken. Eigenlijk is iedereen raar. En worden ze juist raarder hoe langer je ze kent’ ‘Ja, precies’ -stilte- ‘Eigenlijk ben jij de enige die ik niet raar vind….’ ‘Nou je het zegt, ja nou zeg, ik vind jou ook helemaal niet raar of vreemd ofzo..’ ‘Terwijl ik toch stiekem best raar ben eigenlijk’ ‘Maar voor mij is dat niet zo omdat ik je raarte begrijp ofzoiets’ ‘Precies, en ik de jouwe’ ‘Als je het zo bekijkt is het gewoon hartstikke logisch dat wij samen zijn.’ ‘Kan niet logischer. Zullen we uitstappen?’
